reakcje jądrowe w organizmach żywych

[Gość: pustelnik]

Podobno w organizmach roślinnych, zwirzęcych, i w niektórych minerałach
pierwiastki przekształcają się swobodnie (bez ekstremalnie wielkich energii),
przykładowo:
11Na + 8O --> 19K (Na = sodium; K = potassium)
19K + 1H --> 20Ca (Ca = calcium)
12Mg + 8O --> 20Ca (Mg = magnesium)
14Si + 6C --> 20Ca (Si = silicon; C = carbon)
25Mn + 1H --> 26Fe (Mn = manganese; Fe = iron)

Takie przejścia (i ich rewersje) potwierdzono w wielu laboratoriach,
ale nie pasuje to do obowiązujących teorii więc oficjalnie nie występuje.

ourworld.compuserve.com/homepages/dp5/inner2.htm
(jest o tym mowa na dole podanej strony)

[enzo0]

Ułatwię Ci życie, jeszcze wiele teoryj przed Tobą:
www.crank.net/
Enzo

[madcio]

> Takie przejścia (i ich rewersje) potwierdzono w wielu laboratoriach,
Jakich niby "wielu labolatoriów"? W podanym linku, padło tylko jedno nazwisko. O
Kervranie więcej niżej.

> ale nie pasuje to do obowiązujących teorii więc oficjalnie nie występuje.
Albo - tylko wredny scepi sukinsyn tak by pomyślał - wszystko to jest bajędą i
wymysłem.

> ourworld.compuserve.com/homepages/dp5/inner2.htm
Popatrzmy... (pominę bełkocik na temat Ziemi pustej w środku, może kiedy indziej)

"Biologist Louis Kervran and a number of other researchers have demonstrated
that, in plants, animals, humans, and even minerals, common elements can be
transmuted into heavier or lighter elements without the need for extremely high
temperatures and pressures [31]."
Cóż, jedno imię i nazwisko to lepsze niż nic.

en.wikipedia.org/wiki/Corentin_Louis_Kervran
Wygląda interesująco, ale od razu, na samym wstępie nasunęło mi sie jedno
spostrzeżenie: gdyby przemiana jednych pierwiastków w drugie była taka łatwa,
dziwnie jestem pewien, że juz od dawna przemysł, technologia i nauka
wykorzystywałaby to pełną parą.

Teraz bardziej konkretnie... krytykowany był za brak szczegółowych opisów
procedur eksperymentów. Reprodukcja wyników tego biologa* była, niestety,
problematyczna. Ponado, krytycy jego pracy twierdzą, że niektóre z
wytłumaczonych procedur mogły skrzywić wynik eksperymentu (a konkretnie podczas
wyszuszania próbek w celu poddania analizie spektograficznej), zmieniając skład
w sposób nie mający nic wspólnego z biologicznym przetwarzaniem materiału przez
rośliny.

Jednak są poważniejsze problemy z tą teorią, niż wątpiwe doświadczenia
eksperymentalne jednego naukowca. Nie on jedyny, a i koncepcja biologicznej
transmutacji nie jest niczym nowym. Chodzi tu o co innego. Ja się nie dziwię, że
naukowcy ignorują** rzecz, która sra na zasadę zachowania energii.

> 11Na + 8O --> 19K (Na = sodium; K = potassium)
Genialne. 11 jabłek plus 8 gruszek to 19 ananasów. Oj, z tymi paranormalniakami
zawsze człowiek ma uciechę.

> 19K + 1H --> 20Ca (Ca = calcium)
> 12Mg + 8O --> 20Ca (Mg = magnesium)
> 14Si + 6C --> 20Ca (Si = silicon; C = carbon)
> 25Mn + 1H --> 26Fe (Mn = manganese; Fe = iron)
Że się uprzejmie zainteresuję, czy Kervran wie, że atomy nie są małymi kulkami w
różnych kolorkach z napisami na powierzchni? Być może zbyt się przejął obrazkami
w licealnym podręczniku chemii, toteż nie zauważył, że atomy składają się z
neutronów, protonów i elektronów. To ta, tfu, fuj, "oficjalnie obowiązująca teoria".

"Mainstream scientists dismiss the possibility of such alchemical
transformations, as they believe that protons and neutrons can only be added to
or removed from atomic nuclei by violent methods and under extreme conditions."
Nigdzie nie napotkałem wyjaśnienia, co się z nimi (protonami, neutronami i
elektronami) dzieje podczas transmutowania, powiedzmy, 19 atomów potasu z 1
atomem wodoru do 20 atomów wapnia. Cuda, panie, cuuda. Przestaje się zgadzać od
razu - już na poziomie liczby atomowej. Ciągnąc dalej przykład z powyższym
"równaniem":
1 atom potasu ma 19 protonów, 1 atom wodoru ma, oczywiście, 1 proton. 1 atom
wapnia ma 20 protonów. 362 protonów z potasu i wodoru kontra 400 protonów z
wapnia... gdzieś w pizdu idzie 38 protonów! Panowie, to jaja (kurze z
modyfikowanego wapnia?), a nie transmutacja. Nie będę delikatny: to pie..nie
w bambus po prostu.

> ale nie pasuje to do obowiązujących teorii więc oficjalnie nie występuje.
Osłabiasz mnie, facet. Myślisz, że Rzeczywistość da się zadekretować? Mam
wrażenie, że tak - jedynie chcesz zmienić jedną "obowiązującą" teorię na rzecz
innej. Niestety, nie tak działa metodologia naukowa.

* Interesujące, że, jak rzadko, jego kwalifikacje jako biologa nie są przez
nikogo podważane. Cóż, naukowcy to też ludzie. :]
** Mimo wszystko ktoś się znalazł, kto usiłował zreprodukować wyniki. Widocznie
nie miał nic lepszego do roboty. Jak myślicie, co mu wyszło?
www.luigigarlaschelli.it/Altrepubblicazioni/KERVRAN.htm

[Gość: YaBasta]

Dobrze piszesz generalnie, ale twoje protonowe obliczenia mimo wszystko nalezy moim zdaniem sprostowac. Cyferka uzyta przez zalozyciela jak i na stronie to oczywiscie liczba atomowa a nie ilosc atomow pierwiastka. Troszke wolniej po prostu.

Zbiorczo.

[madcio]

> Cyferka uzyta przez zalozyciela jak i na stronie to oc
> zywiscie liczba atomowa a nie ilosc atomow pierwiastka.
Heh, tak się na mnie mści siedzenie nad jednym równaniem (już tutaj zwróciłem
zdziwiony uwagę, że "liczba" atomów jest taka sama jak liczba atomowa). Gdybym
popodliczał dla następnych, to stwierdziłbym, że jednak facet jest ciut
inteligentniejszy, niż mi sie wydawało. :)

Reszta tekstu, rzecz jasna, pozostaje w mocy.

>Aleś się popisał z tymi kalkulacjami - tam są l.a., a nie liczby atomów.
>Chciałeś pod kimś dołki kopać, to masz hultaju, hi,hi!
He, he. Każdemu zdarzają sie wpadki. :D

>Wiesz coś na temat pierwiastka o l.a. 43?
Tylko tyle, że to niejaki Technetium. Nic więcej. Wikipedia informuje, ze jest
niestabilny - wszystkie izotopy tego pierwiastka są radioaktywne (jeden z
najlżejszych tego typu) i nie spełnia żadnej biologicznej roli. Używany w
medycynie. Odegrał pewną rolę w udowodnieniu, iż gwiazdy tworzą pierwiastki w
swoim wnętrzu.

A bo co?

[Gość: pstryk]

Aleś się popisał z tymi kalkulacjami - tam są l.a., a nie liczby atomów.
Chciałeś pod kimś dołki kopać, to masz hultaju, hi,hi!

Wiesz coś na temat pierwiastka o l.a. 43?

[Gość: t0g]

oszustów i wydrwigroszy. Ponieważ ja sam tkwię w tym środowisku przez całe moje
życie zawodowe, to wiem o tym najlepiej! :o))))

Ale gdyby sie Pan chciał zakładać o to, że takie reakcje jądrowe istotnie
zachodzą w organizmach żywych, to nie radziłbym sie zakładać o DUŻE pieniądze.

[Gość: pustelnik]

Stawiam cały tysiąc przeciw syntezie w Słońcu.
Wchodzisz?

Co by tam mogło utrzymać ten gaz w kupie przy takiej reakcji?
Grawitacja gazu może sobie potrzymać
dymek z papierosa, a nie takie wariactwo.

[madcio]

> Co by tam mogło utrzymać ten gaz w kupie przy takiej reakcji?
> Grawitacja gazu może sobie potrzymać
> dymek z papierosa, a nie takie wariactwo.
Mi się wydaje, że twoje twierdzenie o niemożliwości utrzymania w kupie słońca ma
niezwykle porażające uzasadnienie: bo tak. Porównania z dymem papierosowym nie
jestem w stanie potraktować poważnie.

Wielkość gwiazdy jest funkcją przeciwstawnych sił - wewnętrznego ciśnienia,
rozpychającego gwiazdę, oraz siły grawitacji, która dąży do skupienia
wszystkiego w jednym punkcie. Naukowcy mogą to sprawdzić, porównując obliczenia
do sytuacji rzeczywistych - dzięki temu wiemy, dlaczego czerwone olbrzymy, żółte
karły czy białe karły mają taki a nie inny promień.

[Gość: pustelnik]

> Naukowcy mogą to sprawdzić, porównując obliczenia
> do sytuacji rzeczywistych - dzięki temu wiemy, dlaczego czerwone olbrzymy,
> żółte karły czy białe karły mają taki a nie inny promień.

Nie widzę możliwości istnienia gęstej materii w środku Słońca.
Co widać na zewnątrz?
Korona: plazma sięgająca na odległość ponad milion km, głównie elektrony,
ogromne pole magnetyczne, i częste przebiegunowania.
Całkowity ładunek Słońca jest chyba zerowy, co?

Grawitacja jakoś musi powstawać, a OTW nie rozwiązuje tego problemy,
tu masz tylko 'obróbkę' gotowej grawitacji i nic więcej -
modelowanie finalnych efektów grawitacyjnych za pomocą geometrii.

Czym jest masa grawitacyjna, a czym bezwładna?
Co jeśli te masy są dokładnie tym samym? (tym samym, ale czym, no?)

[madcio]

> Nie widzę możliwości istnienia gęstej materii w środku Słońca.
Dlaczego? Grawitacja ściaga wszystko do środka, chyba że za szybko to coś pędzi.
:] To, co zostało ściagnięte (ponad 99% w sumie), staje się protosłońcem, a
reszta, cóż. Planety, asteroidy, komet i inne śmiecie.

> Co widać na zewnątrz?
Wnętrze też widzimy. Oczywiście pośrednio, np. rejestrując fale sejsmiczne
pochodzące z wnętrza słońca lub przechodzace przez nie.

Najbardziej bezpośredni widok wnętrza słońca, jakim dysponujemy w tej chwili,
jest neutrinowa fotografia. Rozdzielczość paskudna, ale przy aktualnej
technolgii niczego lepszego się nie spodziewaj. Zwróc uwagę na czas ekspozycji.
cosmicvariance.com/2006/10/13/sun-shots/

[Gość: pustelnik]

> Dlaczego? Grawitacja ściaga wszystko do środka, chyba że za szybko to coś pędzi.
> :] To, co zostało ściagnięte (ponad 99% w sumie), staje się protosłońcem, a
> reszta, cóż. Planety, asteroidy, komet i inne śmiecie.

Grawitacją to można sobie wyjaśnić wszystko, ale dopiero gdy wyjaśnisz grawitację.
Dotychczas stałej G nie określono, tu na powierzchni Ziemi, a do gwiazd daleko.

A te neutrina to tylko takie upiory.
n -> p + e + ~v
p -> n + ~e + v
na kliszach coś się pomieszało chłoptasiom...
p + e = n, tak lepiej pasuje.