Moja heroina. 25 lat w nałogu

[Gość: DK]

Artykuł Macieja Kozłowskiego jest mocny . Jest tak mocny ,że po
nim płakałam . Bo jest prawdziwy.

[Gość: Asia]

Wiesz co, mi też zakręciła się łezka w oku, chociaż teoretycznie wiem co to
uzależnienie, ba nawet znam paru narkomanów. Może dotychczas nie spojrzałam na
nich jak na samą siebie tylko w innych okolicznościach. Przeszyło mnie dziwne
uczucie bólu. Bólu, który jednak może pomóc, bo jest sygnałem, bodźcem do
refleksji. Pozdrawiam.

[Gość: Skiwi]

to artykul,ktory nie wnosi nic do jezyka w jakim mowi sie o
narkomanii. skurczeni brzydcy ludzie, apatycznie lezacy na
brudnych lozkach, w brudnych salach...a do tego caly pakiet
slownictwa, typu: choroba, koszmar, dranstwo, zlo itd. Do tego
oczywiscie charakterystyczna konstrukcja narratora - czyli
zly, ktory stal sie dobry, nawrocil sie, a teraz bedzie
nawracal innych.

ja dziekuje, ale nie chce czytac wciaz tej samej propagandy,
stad prosba o nie publikowanie dalaszego ciagu tego tekstu.

to nie jest tekst, ktory zwraca nasza uwage na narkomanow i ich
problemy - oni dla nas dalej pozostaja 'obrzydliwymi smutnymi
wrakami', to zwykla propaganda zaleknionego spoleczenstwa,
ktore boi sie wypuszczac swoje dzieci na wakacje, bo marihuana,
klej itd. probuje sie stworzyc wrazenie, ze problemem narkomana
jest narkomania. narkomania jest problemem spolecznym,
problemem narkomana jset to, ze bojac sie ze jego swiat
wartosci,jego potrzeby, sprzeczne z tym na co pozwala
otaczajacy go spoleczny swiat kultury, zostana w tym swiecie
unicestwione, chowa sie w nisze (w tzw. srodowskio
kontrkuturowe - moze nim byc wlasnie srodowisko kompociarzy czy
brauniarzy), bo tu moze miec swoje miejsce. narkomani nie
interesuja nas, bo za ta etykietka stoja ludzie, ktorym nie
podoba sie cos w rzeczywistosci spolecznej w ktorej wygodnie
sobie zyjemy. nas interesuje tylko jedno - zeby ich wreszcie
nie bylo!

nie mamy im nic do zaoferowania poza powiedzeniem: zloz
samokrytyke, wyznaj swoje winy, swoj grzech i badz juz wreszcie
grzeczny, bo my jestesmy dla ciebie tacy dobrzy - kupilismy ci
metadonu, dalismy to brudne lozko w brudnym osrodku, wiec wez
sie teraz do pracy i rob dla spoleczenstwa ktore sie toba
brzydzi i toba gardzi.

kiedy wreszcie powie sie glosno, ze wlasciwym upokorzeniem
narkomana nie jest to ze lezy we wlasnych wymiotach, tylko to
jak pomagamy mu zdlawic te czesc jego ja, ktora sprzeciwiala
sie obowiazujacemu systemowi wartosci, nawet za cene wejscia w
brzydki i brudny swiat kompociarzy, przyklejajac do niej
etykietke 'choroba, zlo, koszmar'. dajemy mu w prawdzie marna
fikcje pod postacia cezury - kiedys cpalem/teraz nie cpam, ale
sami narkomani ciagle mowia o tym, ze wlasciwie to nie da sie
calkiem wyjsc z uzaleznienia itd., a zatem nie dajemy
narkomanowi nowego wizerunku na ktorym jest calkiem wybielony,
tylko nowy wizerunek z duza czarna plama, kotra nalezy opisac
jako 'zlo ktore we mnie drzemie i ciagnie mnie w strone tego
koszmaru'. zmieniamy narkomana w zandarma, ktory musi sie
ciagle nadzorowac, zeby tylko nie powrocic do ZLEGO. i tak
wlasnie rozwiazujemy problem, juz nie musi za nim biegac
policja i panstwo, zeby go tlamsic - robi to sam.

drastycznie rzecz ujmujac spoleczna polityka wobec narkomanii
(polityka szeroko rozumiana, nalezy do niej publikowanie przez
gw takich artykulow jak ten) wyglada tak:
- aha, nie podoba sie praca 8 godzin, mebloscianka i grill w
sobote? - lobotomia pomoze!

trzeba zmienic klimat wokol narkomanii - w spolczenym systemie
wartosci przyznac narkomanom ludzka godnosc, a nie wciaz
powielany, tym razem dzieki gw, odrazajacy wizerunek
lachmaniarza. stanie sie tak kiedy wszyscy przestaniemy udawac,
ze wspolczujemy narkomanom i chcemy im pomoc, jednoczesnie
wykopujac ich za drzwi. narkomanie, wroc dopiero jak nie
bedziesz narkomanem. to znaczy mniej wiecj tyle - narkomanie
nie wracaj nigdy.

ps mala uwaga. jedyna ciekawa narracja na temat heroiny
jest 'heroina' tomasza piatkowskiego + jego wypowiedzi na ten
temat. wreszcie zaczela sie tam jakas rozsadna rozmowa -
zamiast straszenia - stwierdzenie, ze heroina jest tak dobra,
jak nic innego - i to wlasnie jest zagrozeniem, bo chcesz do
niej wracac, ona bardzo duzo kosztuje, a ciezko jest duzo cpac
i pracowac jednoczesnie.

[Gość: asia]

chcialam tylko powiedziec ze chyba zle zrozumiales tomka piatka
(a nie piatkowskiego).....
rzeczywiscie-mowi on iz heroina jest dobra daje szczescie-to do
ktorego tak dazymy
jednak problemem nie jest to -jak twierdzisz-ze trudno cpac i
pracowac jednoczesnie..to by byl totalny bezsens przeciez
problemem jest to ze skoro ona daje takie szczescie to
przestaje sie robic cokolwiek-ze swoim zyciem z samym soba
no bo po co-przeciez jestem szczescliwy!!!!
heroina daje szczescie ktore moze byc po prostu niebezpieczne!!
bo calkowite szczescie to brak checi do dzialania to calkowita
biernosc...dlatego narkomanow nic nie obchodzi...oprocz
nastepnej dzialki...
lekture przeczytaj jeszcze raz bardziej wnikliwie rzeczywiscie
godna uwagi-polecam!!!


> ps mala uwaga. jedyna ciekawa narracja na temat heroiny
> jest 'heroina' tomasza piatkowskiego + jego wypowiedzi na ten
> temat. wreszcie zaczela sie tam jakas rozsadna rozmowa -
> zamiast straszenia - stwierdzenie, ze heroina jest tak dobra,
> jak nic innego - i to wlasnie jest zagrozeniem, bo chcesz do
> niej wracac, ona bardzo duzo kosztuje, a ciezko jest duzo
cpac
> i pracowac jednoczesnie.

[Gość: kika]

jestem przerażona.w tym przypadku wiemy o pana przeszłości. A
ilu jest takich lekarzy , którzy niby leczą , a sami mają
problem.Poczym poznać , że syn trafił do włściwego lekarza.Leczy
się na depresję, a ja wiem , ze pali trawę.Nie mam na to
wpływu, przeżywamy dramat.A lekarz mówi ,że on też nie ma na to
wpływu .Daje leki,i zbiera kasę.To tylko w telewizji wszystko
pięknie wygląda.Wszyscy gotowi do pomocy piękne rady szukanie
winnych(oczwiście rodziców)Bzdura nie można liczyć na nikogo.

daje lepszy tytul zeby moj tekst nie zginal w tlumie!

[Gość: Skiwi]

to artykul,ktory nie wnosi nic do jezyka w jakim mowi sie o
narkomanii. skurczeni brzydcy ludzie, apatycznie lezacy na
brudnych lozkach, w brudnych salach...a do tego caly pakiet
slownictwa, typu: choroba, koszmar, dranstwo, zlo itd. Do tego
oczywiscie charakterystyczna konstrukcja narratora - czyli
zly, ktory stal sie dobry, nawrocil sie, a teraz bedzie
nawracal innych.

ja dziekuje, ale nie chce czytac wciaz tej samej propagandy,
stad prosba o nie publikowanie dalaszego ciagu tego tekstu.

to nie jest tekst, ktory zwraca nasza uwage na narkomanow i ich
problemy - oni dla nas dalej pozostaja 'obrzydliwymi smutnymi
wrakami', to zwykla propaganda zaleknionego spoleczenstwa,
ktore boi sie wypuszczac swoje dzieci na wakacje, bo marihuana,
klej itd. probuje sie stworzyc wrazenie, ze problemem narkomana
jest narkomania. narkomania jest problemem spolecznym,
problemem narkomana jset to, ze bojac sie ze jego swiat
wartosci,jego potrzeby, sprzeczne z tym na co pozwala
otaczajacy go spoleczny swiat kultury, zostana w tym swiecie
unicestwione, chowa sie w nisze (w tzw. srodowskio
kontrkuturowe - moze nim byc wlasnie srodowisko kompociarzy czy
brauniarzy), bo tu moze miec swoje miejsce. narkomani nie
interesuja nas, bo za ta etykietka stoja ludzie, ktorym nie
podoba sie cos w rzeczywistosci spolecznej w ktorej wygodnie
sobie zyjemy. nas interesuje tylko jedno - zeby ich wreszcie
nie bylo!

nie mamy im nic do zaoferowania poza powiedzeniem: zloz
samokrytyke, wyznaj swoje winy, swoj grzech i badz juz wreszcie
grzeczny, bo my jestesmy dla ciebie tacy dobrzy - kupilismy ci
metadonu, dalismy to brudne lozko w brudnym osrodku, wiec wez
sie teraz do pracy i rob dla spoleczenstwa ktore sie toba
brzydzi i toba gardzi.

kiedy wreszcie powie sie glosno, ze wlasciwym upokorzeniem
narkomana nie jest to ze lezy we wlasnych wymiotach, tylko to
jak pomagamy mu zdlawic te czesc jego ja, ktora sprzeciwiala
sie obowiazujacemu systemowi wartosci, nawet za cene wejscia w
brzydki i brudny swiat kompociarzy, przyklejajac do niej
etykietke 'choroba, zlo, koszmar'. dajemy mu w prawdzie marna
fikcje pod postacia cezury - kiedys cpalem/teraz nie cpam, ale
sami narkomani ciagle mowia o tym, ze wlasciwie to nie da sie
calkiem wyjsc z uzaleznienia itd., a zatem nie dajemy
narkomanowi nowego wizerunku na ktorym jest calkiem wybielony,
tylko nowy wizerunek z duza czarna plama, kotra nalezy opisac
jako 'zlo ktore we mnie drzemie i ciagnie mnie w strone tego
koszmaru'. zmieniamy narkomana w zandarma, ktory musi sie
ciagle nadzorowac, zeby tylko nie powrocic do ZLEGO. i tak
wlasnie rozwiazujemy problem, juz nie musi za nim biegac
policja i panstwo, zeby go tlamsic - robi to sam.

drastycznie rzecz ujmujac spoleczna polityka wobec narkomanii
(polityka szeroko rozumiana, nalezy do niej publikowanie przez
gw takich artykulow jak ten) wyglada tak:
- aha, nie podoba sie praca 8 godzin, mebloscianka i grill w
sobote? - lobotomia pomoze!

trzeba zmienic klimat wokol narkomanii - w spolczenym systemie
wartosci przyznac narkomanom ludzka godnosc, a nie wciaz
powielany, tym razem dzieki gw, odrazajacy wizerunek
lachmaniarza. stanie sie tak kiedy wszyscy przestaniemy udawac,
ze wspolczujemy narkomanom i chcemy im pomoc, jednoczesnie
wykopujac ich za drzwi. narkomanie, wroc dopiero jak nie
bedziesz narkomanem. to znaczy mniej wiecj tyle - narkomanie
nie wracaj nigdy.

[Gość: ali]

Gość portalu: Skiwi napisał(a):


> trzeba zmienic klimat wokol narkomanii - w spolczenym systemie
> wartosci przyznac narkomanom ludzka godnosc, a nie wciaz
> powielany, tym razem dzieki gw, odrazajacy wizerunek
> lachmaniarza. stanie sie tak kiedy wszyscy przestaniemy
udawac,
> ze wspolczujemy narkomanom i chcemy im pomoc, jednoczesnie
> wykopujac ich za drzwi. narkomanie, wroc dopiero jak nie
> bedziesz narkomanem. to znaczy mniej wiecj tyle - narkomanie
> nie wracaj nigdy.
>

Kwintesencja całej twojej wypowiedzi tkwi w powyższym
fragmencie.
Oto złe społeczeństwo wmawia narkomanom, że są brudni i chodzą w
łachmanach. Wystarczy powiedzieć: "panie narkomanie jestem
dumny, że pana widzę" albo "narkomania - to brzmi dumnie" a
wszyscy uzależnieni podniosą się z zasikanych kątów na dworcach
i śmietnikach, otrzepią się i z uśmiechem na twarzach ruszą
budować lepsze jutro.

Jest to wypowiedź kogoś kto zupełnie nie zrozumiał tego co w
artykule najistotniejsze. To nie społeczeństwo powoduje, że ktoś
staje się narkomanem. Najczęściej decyduje zbieg okoliczności,
przypadek, najbliższe otoczenie. To nie frustracja ani dylematy
egzystencjalne ale zwykła ciekawość powodują że ludzie sięgają
po narkotyki. Przypadek Macieja dobitnie pokazuje, że narkomanem
może stać się każdy pod wpływem chwilowej głupoty, utraty
kontroli nad sobą (dzika zabawa i chwila szaleństwa)i złudnego
przekonania o znajomości samego siebie.

[nhesterr]

fakt. nie sposobów, by uchronić dziecko przed
spróbowaniem, chyba że wyeliminujemy narkotyki z obiegu.
ale to już chyba sfera marzeń. niezależnie, czy młody
człowiek jest inywidualistą, czy też identyfikuje się z
jakąś subqlturą, jest zawsze narażony. jedna impreza,
albo nowy związek, chwila słabości i proszę. niektórzy
potrafią się przed tym chronić. a dla innych pierwszym
schodkiem są papierosy w pierwszej klasie liceum.
i tylko początki są różne. moje doświadczenia z
amfetaminą były początkowe całkiem inne. dopiero potem
pojawiają się mechanizmy wspólne dla wszystkich innych
narkotyków. a w pewnym momencie artyqłu zaczełem czytać o
samym sobie. fakt, jest subiektywny, czasami tendencyjny.
ale przynajmniej głośno mówi o czymś ważnym. Mówi.

[Gość: Skiwi]

> > trzeba zmienic klimat wokol narkomanii - w spolczenym systemie
> > wartosci przyznac narkomanom ludzka godnosc, a nie wciaz
> > powielany, tym razem dzieki gw, odrazajacy wizerunek
> > lachmaniarza. stanie sie tak kiedy wszyscy przestaniemy
> udawac,
> > ze wspolczujemy narkomanom i chcemy im pomoc, jednoczesnie
> > wykopujac ich za drzwi. narkomanie, wroc dopiero jak nie
> > bedziesz narkomanem. to znaczy mniej wiecj tyle - narkomanie
> > nie wracaj nigdy.
> >
>
> Kwintesencja całej twojej wypowiedzi tkwi w powyższym
> fragmencie.
> Oto złe społeczeństwo wmawia narkomanom, że są brudni i chodzą w
> łachmanach. Wystarczy powiedzieć: "panie narkomanie jestem
> dumny, że pana widzę" albo "narkomania - to brzmi dumnie" a
> wszyscy uzależnieni podniosą się z zasikanych kątów na dworcach
> i śmietnikach, otrzepią się i z uśmiechem na twarzach ruszą
> budować lepsze jutro.

tego o podnoszeniu sie z katow i budowaniu jutra nie komentuje, bo nic na ten
temat nie pisalem i to nie moja wizja.

co do zlego spoleczenstwa, to pytanie brzmi: zle dla kogo?
moja intencja jest tylko zwrocenie uwagi na laczace sie z tak gloryfikowana
dzialalnoscia pt. 'zwalczanie narkomanii' okrucienstwo. bo przeciez w imie
zachowania w w zdrowiu reszty spoleczenstwa, wyrzucamy ze spolecznosci ludzi
ktorzy uzywaja narkotykow - poprzez penalizacje ich posiadania i obrotu nimi -
spychamy ich na margines, i wykorzystujemy ich wizerunki do odstraszania od
brania narkotykow - redukujemy ich do zlych przykladow, strachow na wroble. to
moralne okrucienstwo jest przysloniete okrucienstwem bardziej namacalnym,
mozna powiedziec - fizycznym, z ktorego zdaje sie dumnych jest wielu
terapeutow - chodzi o terapeutyczne wykopywanie za drzwi, doktryne 'nie
cackania sie' z narkomanami, oboz koncentracyjny - monar itp.

i nie usprawiedliwia tego zalozenie, ze branie narkotykow jest zle, bo
przeciez dokonujemy czegos podobnego do ewangelizacji przemoca - wiec
pozostaje pytanie czy mozna kogos nawracac sila. w przypadku osob bioracych
narkotyki to nawracanie odbywa sie przy wykorzystaniu zagrozenia karami
wiezienia i przymusowej sytuacji uzaleznionego konsumenta.
i nawet jesli uwazamy, ze jest to smutna rzeczywistosc zycia spolecznego,
ktora jest dla niego nieodzowna, to nie zapominajmy, ze odbywa sie to z
towarzyszeniem cierpienia tych ktorzy sa ze spoleczenstwa, wyrzucani - tych z
posrod nas ktorzy biora narkotyki.

oczywiscie ktos moze powiedziec - przeciez nimi trzeba potrzasnac, bo inaczej
umra, oni sa niepoczytalni, nie moga swiadomie kierowac swoim zyciem, kiedy
skonczy sie terapia z pewnoscia sami podziekuja. zwracam tylko uwage -
wszystkie te argumenty sa fikcyjne - w tym sensie, ze niektore sa zwyklym
gdybaniem, ze statystycznym zapleczem - przeciez o zadnym narkomanie nie
mozemy powiedziec z pewnoscia, ze umrze jesli sie nie bedzie leczyl, i ze
bedzie zadowolony i podziekuje za to co z nim robiono kiedy ledwo stal na
nogach. jasne - wielu dziekowalo - swietnie o tym akurat wiemy, bo pokazuje
tego duzo w telewizji, ale z tego nie wynika nic na przyszlosc, nic co
pozwoliloby samo w sobie wziac odpowiedzialnosc ze zycie innego narkomana.
wydaje mi sie wazne, aby powiedziec, ze jestesmy zalewani propaganda,
dmagogicznym wykorzystywaniem cierpien narkomanow i ich rodzin, bajkami o
pomaganiu tym ktorzy pozniej to docenia, ale wszystkie te 'dworce
zoo', 'pamietniki barbary rosiek' itd. sa mniej drastyczne niz prawda, ze
chodzi nam tylko o zrealizowanie celu jakim jest zniszczenie narkomanii, i do
celu tego dazymy z cala bezwzglednoscia i okrucienstwem. mysle, ze czujemy, ze
za slowem narkomania kryje sie jakis dramat, ale zaraz przypominamy sobie - no
tak, to co jest straszne to to ze narkomani maja skurcze przez tydzien, a nie
dokonywana na naszych oczach eliminacja grupy ludzi ze spoleczenstwa.
propaganda dziala.

czy caly ten proces jest w porzadku? niech kazdy sam oceni.

> Jest to wypowiedź kogoś kto zupełnie nie zrozumiał tego co w
> artykule najistotniejsze. To nie społeczeństwo powoduje, że ktoś
> staje się narkomanem. Najczęściej decyduje zbieg okoliczności,
> przypadek, najbliższe otoczenie. To nie frustracja ani dylematy
> egzystencjalne ale zwykła ciekawość powodują że ludzie sięgają
> po narkotyki. Przypadek Macieja dobitnie pokazuje, że narkomanem
> może stać się każdy pod wpływem chwilowej głupoty, utraty
> kontroli nad sobą (dzika zabawa i chwila szaleństwa)i złudnego
> przekonania o znajomości samego siebie.

nie wiem co powoduje ze ludzie siegaja po narkotyki. trzeba by kazdego spytac.
wazne jest to jak traktujemy tych ktorzy to robia, z takich czy innych
przyczyn.

elo, elo.

Daję inny tytuł: PROSZĘ O RADĘ

[Gość: agava]

Klimat wokół naromanii jest zmieniony w Holandii. Tam lekko
najarani rozbijają się na swoich rowerach. I nic by mi to nie
przeszkadzało.

Nic. Gdyby nie błagalny głos mojego chłopaka, który dzwoni do
kolejnego dilera, bo tak się zdarzyło, że dwaj poprzedni tego
wieczoru nie mogli mu nic podrzucić.

On nie jest uzależniony. Tak twierdzi. Ma bardzo dobrą pracę
rodzinę, znajomi go uwielbiają. Ale ten błagalny ton głosu
mówi najwiecej.

On pali trawę kilka razy dziennie. Jest wtedy fajnie
rozluźniony, gadamy, puszczamy wodze fantazji. Znajomi, którzy z
nim palą, dostają śmiechawek, zachowują się jaka ujarane dzieci.
A on po prostu czuje się dobrze.

Boję się, że na tym się nie skończy. Czy to jest uzależnienie?
Proszę o radę.

[Gość: rs]

Uważaj, zresztą sama chyba wiesz co się święci. Mój chłopak był alkoholikiem -
też fajnie czuł się po piwie, tylko nie po 1, a po 4, czy 6 kufelkach. Nie mógł
wytrzymać bez "wspomagacza". I nie dawał sobie przetłumaczyć, że to nałóg.

Mylisz się; autorowi tekstu daleko do propagandy

[opad_k]

Przywrócić godność dla narkomana? Tak? to takie ludzkie. Oczywiście wydaje to się oczywiste. Narkomania to choroba, ciężka choroba? Chyba każdy narkoman po pewnym czasie chce wyjść. Jeżeli chce przestać to zbrodnią byłoby pogardliwe go traktowanie. Jednak to nie jest takie oczywiste? takie proste. Oczywiście dla narkomana łatwiej by było gdyby traktowany byłby ze zrozumieniem? łatwiej? ale ćpać dalej. Opór w stosunku do jego nałogu w rodzinie, pracy, środowisku znacznie mu komplikuje sprawę. Narkotyk zmienia straszliwie psychikę. Człowiek jak go złapie przestaje być człowiekiem? czującym, myślącym? staje się zwierzęciem mającym na celu zaspokojenie głodu. W czasie kariery NISZCZY bliskie mu osoby. Walka człowieka uzależnionego z własną psychiką jest niezwykle ciężka. Narkoman jest świadomy zła jakie wyrządza?słyszy się krzyk sumienia obiecuje, jednak druga natura jest coraz silniejsza. Głaskanie osłabia chęć wyjścia, pomóc może tylko na początku drogi. Podłość jest wpisana w jego naturę tego nałogu. Aby przestać brać oraz co zresztą jest znacznie trudniejsze wytrwać w tym trzeba niezwykle silnego uderzenia. Co do stereotypu łachmaniarza z dworca to nie jest on już tak aktualny. Przeciwnie taj jak chciałeś staje się bardziej ludzki. Zmiana wizerunku nic nie daje, wręcz przeciwnie. Obecnie na rynku jest masa różnych narkotyków. Niektóre można brać latami, pracować a nawet odnosić sukcesy i przez dłuższy czas skutecznie ukrywać nałóg. Nerwowość, zmiany osobowości, problemy ze zdrowiem czy inne widoczne symptomy zawsze można jakoś zgrabnie wytłumaczyć. Zdemaskowanie ćpuna poprzez niezdolność do utrzymania się w społeczeństwie przychodzi późno? bardzo późno. Do tego czasu jest ok. Nawet osoby z otoczenia ukrytego narkomana np.; jego znajomi, którzy coś tam wiedzą to dostrzegają nie kloszarda z dwora ale aktywną radzącą sobie w społeczeństwie osobę. Są zaniepokojeni, ale przecież ta osoba długo sobie z tym radzi, daleko jej do truposza z dworca. Dają przez to dodatkowy oddech nałogowi, czas na wzmocnienie poprzez jeszcze głębszą penetracją osobowości. Aby pomóc u osoby uzależnionej pokonać bestię trzeba walczyć jej metodami. Szacunek dla narkomana jest niezbędny ale po wyjściu z otchłani? on wtedy bardzo potrzebuje. Tu należy zmienić podejście, tu należy głaskać, tu się zgadzamy. Społeczeństwo nie zdaje sobie sprawy, że ten często pogardzany ćpun, przeszedł straszliwą drogę. Czysty narkoman ciągle musi tracić energię na walkę. Otoczenie nie zdaje sobie z tego sprawy. Oni chcą widzieć byłego narkomana, który gaśnie przy blasku ich dziewiczej czystości. Głupcy nie zdają sobie sprawy z trwającego ciągle cierpienia i wysiłku. Uważają się za silnych chociaż nigdy nie walczyli. Trzeźwy narkoman wie, że większość z tych dumnych idiotów padła by. Rodzi się przepaść, obcość? i często?
Narkomania to okrutna choroba. Nie wolno jej oswajać przypinając ludzką twarz. Durną i modną polityką bezgranicznej TOLERANCJI, tylko się zwiększy liczbę ofiar wśród tych co są już oraz także zmniejszy opór wśród tych co chcą spróbować. Narkomania jest czarna a nie jak niektórzy próbują sobie i innym wmówić, że jest szara w zależności od człowieka.
Pozdrawiam.

[opad_k]

Sprawa techniczna. Duża liczba pytajników (?) nie oznaczają rozpaczliwych pytań, list pisałem w Word-ie który użyte ... potraktował jako znak ?

[Gość: Skiwi]

> Durną i modną polityką bezgranicznej TOLERANCJI, tylko się zwiększy liczbę
ofia
> r wśród tych co są już oraz także zmniejszy opór wśród tych co chcą
spróbować.
> Narkomania jest czarna a nie jak niektórzy próbują sobie i innym wmówić, że
jes
> t szara w zależności od człowieka.

otoz widzisz, nie wiem co rozumiesz przez polityke tolerancji, ja w kazdym
badz razie uwazam, ze nalezy pozwolic ludziom o innym swiatopogladzie zyc
zgodnie z ich systemem wartosci, a nie, ze nalezy pozwolic ludziom o
swiatopogladzie ktory nam (wiekszosci) sie podoba zyc zgodnie z ich systemem
wartosci.
ja nie wiem co tu mozna wmawiac - obiektywna prawda jest, ze jedni uwazaja, ze
branie narkotykow jest dobre, inni (wiekszosc) ze zle. o tym co stanowi w tym
przedmiocie prawo, rozstrzyga wiekszosc. nie chodzi o to zeby rozmywac
wartosciowanie moralne, czyli jak napisales - robic z biale czy czarnego szare,
chodzi o to zeby wiekszosc ktora uwaza, ze zachowanie x jest zle, pozwolila
praktykowac zachowanie x mniejszosci ktora uwaza ze jest dobre. oczywiscie
zachowanie x nie moze wkraczac w sfere praw i wolnosci osob trzecich.

[Gość: karol]

> otoz widzisz, nie wiem co rozumiesz przez polityke
tolerancji, ja w kazdym
> badz razie uwazam, ze nalezy pozwolic ludziom o innym
swiatopogladzie zyc
> zgodnie z ich systemem wartosci, a nie, ze nalezy pozwolic
ludziom o
> swiatopogladzie ktory nam (wiekszosci) sie podoba zyc zgodnie
z ich systemem
> wartosci.
> ja nie wiem co tu mozna wmawiac - obiektywna prawda jest, ze
jedni uwazaja, ze
> branie narkotykow jest dobre, inni (wiekszosc) ze zle. o tym
co stanowi w tym
> przedmiocie prawo, rozstrzyga wiekszosc. nie chodzi o to zeby
rozmywac
> wartosciowanie moralne, czyli jak napisales - robic z biale
czy czarnego szare,
> chodzi o to zeby wiekszosc ktora uwaza, ze zachowanie x jest
zle, pozwolila
> praktykowac zachowanie x mniejszosci ktora uwaza ze jest
dobre. oczywiscie
> zachowanie x nie moze wkraczac w sfere praw i wolnosci osob
trzecich.


sory, chyba sam bierzesz i juz nic nie czaisz ....
jakim cholernym cudem chcesz aby to zachowanie x-czyli czyjas
narkomania, nie wchodzila w sfere praw i wolnosci osob trzecich?
predzej czy pozniej ta osoba zrobi wszystko zeby miec dzialke,
lacznie z oszukiwaniem rodziny i najblizszych, jak to opisal
Kozlowski
krytykujesz ich zejscie w marines, peletanie sie po dworcach
ect, dobra ok kazdy widzi ze trudno to nawet nazwac
egzystencja, nic w tym odkrywczego ale co proponujesz w zamian?
generalnie chyba jestes za legalizacja opiatow, nie bede
polemizowac bo nie ma po co...
wybacz ale twoja wypowiedz sie w ogule kupy nie trzyma, takiego
raju na ziemi o jakim chyba marzysz w postaci darmowej dzialki
dla kazdego zglodnialezgo nie ma i mam nadzieje nie bedzie..
pozdrawiam

[Gość: Skiwi]

> sory, chyba sam bierzesz i juz nic nie czaisz ....
> jakim cholernym cudem chcesz aby to zachowanie x-czyli czyjas
> narkomania, nie wchodzila w sfere praw i wolnosci osob trzecich?
> predzej czy pozniej ta osoba zrobi wszystko zeby miec dzialke,
> lacznie z oszukiwaniem rodziny i najblizszych, jak to opisal
> Kozlowski

oszukiwaniem najblizszych to akurat chyba panstwo sie nie interesuje.
to ze bycie uzaleznionym moze prowadzic do popelniania przestepstw, nie
powinno byc kryterium oceny samego brania narkotykow (jak juz wspominalem -
wiele przestepstw jest popelnianych po uzyciu alkoholu). jezeli popelnienie
przestepstwa nie jest nieuchronna konsekwencja zazycia narkotyku (a nie jest)
to nie istnieje miedzy tymi dwoma faktami zwiazek przyczynowy, jaki za istotny
uznaje prawo karne.

> krytykujesz ich zejscie w marines, peletanie sie po dworcach
> ect, dobra ok kazdy widzi ze trudno to nawet nazwac
> egzystencja, nic w tym odkrywczego ale co proponujesz w zamian?
> generalnie chyba jestes za legalizacja opiatow, nie bede
> polemizowac bo nie ma po co...

owszem jestem za reglamentowana dystrybucja opiatow przez panastwo - tak jak
to jest o 92 roku w zurychu, a od 94 w calej szwajcarii. tam polityka redukcji
szkod przynosi efekty w postaci poprawy jakosci zycia narkomanow, a nawet
zmniejszenia rozmiarow zjawiska narkomanii.
chcialbym zauwazyc ze nie ma po co polemizowac tylko z pogladami takimi samymi
jakich sie broni, bo jest bez sensu. tu jest odwrotnie.


a konczac, to moze wypierdalac ze swoimi pozdrowieniami. w pierwszym zdaniu
mnie obrazasz, w ostatnim pozdrawiasz. nie potrzebuje takiej zyczliwosci.

[Gość: mayam]

Gość portalu: Skiwi napisał(a):

> to artykul,ktory nie wnosi nic do jezyka w jakim mowi sie o
> narkomanii. skurczeni brzydcy ludzie, apatycznie lezacy na
> brudnych lozkach, w brudnych salach...a do tego caly pakiet
> slownictwa, typu: choroba, koszmar, dranstwo, zlo itd. Do tego
> oczywiscie charakterystyczna konstrukcja narratora - czyli
> zly, ktory stal sie dobry, nawrocil sie, a teraz bedzie
> nawracal innych.

proponuje bardziej przystepna estetycznie wersje: mlodzi, piekni, zywotni,
pelni wigoru ludzie w przyjemnych wnetrzach i do tego caly pakiet slownictwa:
uniesienie, ulga, wybawienie, ekstaza, euforia. mysle, ze to zadowoli
malkontentow.

> ja dziekuje, ale nie chce czytac wciaz tej samej propagandy,
> stad prosba o nie publikowanie dalaszego ciagu tego tekstu.

a kto cie zmusza? zamknij gazete i tyle. a najlepiej w ogole jej nie kupuj.


> jest narkomania. narkomania jest problemem spolecznym,
> problemem narkomana jset to, ze bojac sie ze jego swiat
> wartosci,jego potrzeby, sprzeczne z tym na co pozwala
> otaczajacy go spoleczny swiat kultury, zostana w tym swiecie
> unicestwione, chowa sie w nisze (w tzw. srodowskio
> kontrkuturowe - moze nim byc wlasnie srodowisko kompociarzy czy
> brauniarzy), bo tu moze miec swoje miejsce. narkomani nie
> interesuja nas, bo za ta etykietka stoja ludzie, ktorym nie
> podoba sie cos w rzeczywistosci spolecznej w ktorej wygodnie
> sobie zyjemy. nas interesuje tylko jedno - zeby ich wreszcie
> nie bylo!

czyli narkomani to ci, ktorzy polegli w walce z owladnietym marazmem, obludnym,
filisterskim spoleczenstwem? ahaaaa.. choc szczerze mowiac wolalabym
skuteczniejsze i bardziej konstruktywne formy kontestacji. czy wierzysz, ze
cpanie moze prowadzic do zmiany swiata na lepsze? dzieki za recepte.

GRATULUJE!!!

[Gość: pulpet]

Na samym początku gratuluję redakcji za wydrukowanie tego
artykółu.Zaraz potem Fotografowi za świetne zadjęcia(to ze
słuchawkami i stołem jest mistrz) i największe gratulacje dla
Doktora!!!
to niesamowite przeczytałam go rano i nadal jestem pod
wrazeniem:tego co doktor przeżył,tego co napisał i jak to napisał
Jestem pełna podziwu!Mam nadzieję, że zycie nadal bedzie
zaskakiwało tylko w ten pozytywny sposób, a nawet jak zdarzy sie
negatywnie to mam nadzieję ze Doktor bedzie mial siłę- o ktora
tak trudno!!!Mam nadziję, że doktor sie nie złamie!tak dużo osób
teraz trzyma za niego kciuki!Nie warto nas zawieść!(chociaż się
nie znamy, Znamy Doktora historie co pozwala nam wierzyc ze tym
razem!nie bedzie nastepnego razu!)

Mocno pozdrawiam

marihuana wspaniala, wodka jest SYF !!!

[Gość: Ja]

Marihuana jest wspaniala - powinna byc legalna tak jak w krajach bardziej
rozwinietych kulturalnie (i medycznie).

Wodka i papierosy powinny byc zakazane. A szczegolnie wodka !

[Gość: jazzmix]

kolejna umoralniająca historyjka.
palę regularnie marihuanę.
wydaje miesięcznie ok. 150 zł.
kupuje "piątkę"-tzn 5 gram bardzo dobrego skuna.
mam 30 lat. palę od lat 8 dla przyjemności.
prowadzę normalne życie. pracuje itp.
zaczynałem od amfetaminy i lsd[efekt schodów?]
nigdy nie używałem heroiny, chociaż zachęcano mnie nie raz [brown sugar].
i tyle.

[Gość: Jan K.]

www.abc.net.au/catalyst/stories/s777336.htm
lub do bipolar disease...
Jan K.

Gość portalu: jazzmix napisał(a):

> kolejna umoralniająca historyjka.
> palę regularnie marihuanę.
> wydaje miesięcznie ok. 150 zł.
> kupuje "piątkę"-tzn 5 gram bardzo dobrego skuna.
> mam 30 lat. palę od lat 8 dla przyjemności.
> prowadzę normalne życie. pracuje itp.
> zaczynałem od amfetaminy i lsd[efekt schodów?]
> nigdy nie używałem heroiny, chociaż zachęcano mnie nie raz [brown sugar].
> i tyle.
>

[Gość: Skiwi]

href="www.abc.net.au/catalyst/stories/s777336.htm"target=
"_blank">www.abc.net.au/catalyst/stories/s777336.htm</a>
> lub do bipolar disease...
> Jan K.

nie mozna powiedziec ze marijuana jest przyczyna schizofrenii.
wszystko co zauwazono do tej pory w drodze badan naukowych,
to ze uzytkowanie marijuany i bycie schizofrenikiem
wspolwystepowalo w ilus tam przypadkach.
jakis lekarz z anglii podniosl rwetes, ze mj powoduje
schizofrenie, ale badzmy ostrozni w ostatecznych sadach. trzeba
pamietac, ze w debacie o mj - bardzo latwo jest forsowac sady
anty, wiec duzo bajek wyplywa na powierzchnie (wciaz po niej
plywa bajka o efekcie schodow - choc zdyskredytowana w licznych
raportach naukowych m.in. slynnym raporcie WHO porownujacym
szkodliwosc uzywek).

[Gość: matul]

Jedna z najlepszych opowieści o dragach jaką czytałem.Bardzo prawdziwa.Ma też
wielką zaletę w przeciwieństwie do innych tego typu opowieści.
Na początek przeczytałem "Dzieci z dworca zoo" - wczesne lata 80 w "Gazecie
młodych"-wiedziałem,że powoli mnie to przyciąga.Potem Castaneda,juz w tym
siedziałem ale do trawy, haszyszu i pigułek doszły kwasy i pierwszy raz dałem
sobie w kanał,towar był kiepski i więcej nie chciało mi się z kompotu....
to było 18 lat temu....Potem Krasnodębski "Odwyk".Od paru lat,raz na parę
miesięcy mocno wciągam do nosa i "wydaje mi się" ,że nad tym
panuję.Przeczytałem "Heroinę" Piątka,a wizja szczęścia zawładnęła moim starym(?)
37 letnim łbem.Trzymam się jednak mocno ale uświadomiłem sobie właśnie jak
bardzo mocno muszę się trzymać i jak bardzo w mojej głowie tkwi chęć poznania...
TA OPOWIEŚĆ MA WIELKĄ PRZEWAGĘ NAD INNYMI...PO JEJ PRZECZYTANIU NIE CHCE SIĘ
SPRÓBOWAĆ!!!
Nie wiem czy to ma dla pana,panie Maćku jakiekolwiek znaczenie,ale swoją
opowieścią uratował pan wielu ludzi stojących w kolejce po udrękę.
Nie zrzucam winy za moje błedy na nikogo z autorów tych innych opowieści.Ja po
prostu jestem jednym z tych którzy są słabi...
Nie wiem czy zdajecie sobie sprawę jak wielu ludzi ciągnie amfę i koks.W
weekendy,na imprezach w pracy w domu..ilu małolatów zabawia się w białko na
dyskotekach.
DZIĘKUJĘ PANU za tą opowieść!Moja chęć na poznanie "szczęścia"ogromnie się
stępiła i mam nadzieję,że już nigdy nie powróci.

Powodzenia,

[Gość: reksio]

doktorze!

KONIECZNIE

[Gość: KONIECZNY]

JEDYNYM I WŁAŚCIWYM RATUNKIEM...JEST TYLKO...JESDYNA DAJACA
SENS...ODPOWIADAJACA NA WSZYSTKIE PYTANIA NARKUSKOW...JOGA I
MOWIE POWAZNIE!!!MNIE WYCIAGNELA I WAS MOZE WARTO SPOROBOWAC
NICNIE TRACICIE!!!

[Gość: konfacela]

Miałam dużą szansę na powtórzenie podobnej drogi. Też jestem lekarką i na
początku swojej pracy w szpitalu po prostu wyniosłam kilka ampułek. Moje
wcześniejsze doświadczenia z miękkimi narkotykami były sporadyczne, w
okolicznościach towarzyskich i szczerze mówiąc rozczarowujące - spodziewałam
się czegoś więcej. A ciekawska byłam strasznie. Zrobiłam sobie ten pierwszy
zastrzyk po spotkaniu z mężczyzną, w którym byłam nieprzytomnie zakochana -
chciałam maksymalnie spotęgować uczucie szczęścia, które wtedy przeżywałam.
Było super!!! Niesamowite, fantastyczne doznanie. Najdziwniejsze i
najcudowniejsze ze wszystkiego jest to, że nigdy więcej nie miałam ochoty tego
powtórzyć. Zaspokoiłam ciekawość i na tym moja przygoda z narkotykami się
skończyła. Nawet nie wiem, co się stało z tymi pozostałymi ampułkami, odnisłam
je, czy wyrzuciła, nie pamiętam. Miałam je w każdym razie dość długo... i nic.
Od wielu lat mam bardzo łatwy dostęp do narkotyków. Właściwie dopiero dziś
sobie to uświadomiłam. Nie piszę tego po to, by dowodzić, że można się w to
bezpiecznie bawić, a tylko "słabi", "podatni" czy "obciążeni genetycznie"
wpadają. Kiedy teraz myślę, jaką byłam idiotką i jakie miałam niebywałe,
niezasłużone szczęście w życiu, to mi się robi na przemian zimno i gorąco. A
całkiem lodowato mi się robi, gdy sobie uprzytamniam, jak byłam blisko, jakie
to było łatwe. Bo przecież nie byłam wciągnięta w miękkie n., nie miałam
towarzystwa, w którym miałabym oparcie w swoich eksperymentach, nie byłam pod
żadną presją. A dziś mam córkę, która jest troszkę młodsza ode mni wtedy kiedy
to zrobiłam i chociaż nigdy jej nie okłamuję, to gdyby mnie spytała, czy
próbowałam, chyba bym skłamała. Nie wiem. Biję się z myślami. Boję się, że ten
moment kiedyś przyjdzie, bo pyta mnie o wiele osobistych rzeczy. Gdzieś
przeczytałam, że nikt normalny nie wyskakuje z X piętra, żeby zobaczyć jak to
jest. A jednak ja to zrobiłam.
Maciek, podziwiam cię, że walczysz. To bardzo mądre, co napisałeś o
konieczności indywidualnego traktowania każdej takiej sprawy. W ogóle algorytmy
w medycynie, jak i w całym życiu, to trochę tak, jak gramatyka w nauce języka.
Człowiek się jej uczy, ale potem zapomina, po prostu używa. A jeśli chce być
czymś więcej, niż zwykłym użytkownikiem słów - artystą, na przykład poetą, to
musi umieć poza nią wykroczyć. W medycynie też można być artystą. Ty chyba
jesteś. Trzymaj się.

alkohol to też narkotyk - wprowadzić prohibicje ??

[Gość: E]

Dlaczego nikt z ludzi którzy potępiają narkotyki nie wezwie do
delegalizacji alkohlou, przecież to też substacja
psychoaktywna.Potępianie marihuany w Polsce w kraju milionów
pianych ludzi to czysta hipokryzja.Alkohol powoduje najwięcej
społecznych strat poczynając od wypadków samochodowych na
morderstwach spowodowancych pod jego wpływem kończąć. Alkohol
jest pierwszą substacją z którą stykają się wszyscy narkomani i
to przez niego sięgają po cięższe narkotyki.

[Gość: dd]

To proste, alkohol zbyt głęboko siedzi w naszej kulturze by
można było go tak łatwo zdelegalizować. Podobnie jak papierosy.
Wprowadzić narkotyk do kultury jest bardzo łatwo, bo ludzie
chętnie sięgają po każde gówno, które sprawi im przyjemność,
póżniej koszty społeczne wycofania się są zbyt duże. I dlatego
kretyństwem jest walka o legalizację marihuany - wystarczy
kłopotów z nikotyną i alkoholem.

[Gość: Invictus]

To jeszcze za jednym zamachem zdelegalizować kawe (kofeina), herbate (teina) i
wszystkie inne używki...
W końcu wszystko albo nic..

[Gość: paweł]

Wiem że ten artykuł kosztował Cie wiele i jeszcze wiele
kosztować Cie będzie życie. Wiem bo i mnie kosztuje, bo sam
przeżywałem podobne chwile. Jedyna i najlepsza rada jest taka:
otocz sie ludźmi tak abyś nie musiał być w trudnych chwilach
sam na sam z sobą (oczywiście nie mówie tu o zwierzaniu się,
chodzi o pewną więź społeczną, o brak samotności, o wspólnym
doświadczaniu codziennego życia) Co więcej naucz się czerpać
przyjemności z małych życiowych sukcesów, naucz się cieszyć z
życia i zauważać pozytywne strony każdego dnia. Nie jest to
żadna maksyma którą trzeba codziennie powtarzać, nie zakładam
żadnego kościoła ale wiem że to pomaga, pomaga zrozumieć życie
w jego złożonych przejawach i stawiac mu czoła, a jednocześnie
wynosić z niego jakąś radość dla siebie

pozdrawiam,
Paweł

[Gość: Hobbes]

Artykuł, ale i posty, robią wstrząsające wrażenie. Z tego co pisze autor i
internauci wynika niezbicie, że pierwszym krokiem są zawsze NIEWINNE lekkie
dragi. To one dają wiarę we własne siły i zachęcają by spróbować
czegoś "prawdziwego". Ja sam z narkotykami miałem do czynienia tylko raz. W
Amsterdamie w coffeeshopie kupiłem jakieś indyjskie ziele, z którego
sprzedawczyni zrobiła mi skręta (pół na pół z Marlboro). Kupiłem z ciekawości,
a może z poczucia wstydu, że wszyscy w około tak, a ja nie. To było wielkie
rozczarowanie - nawet mi się w głowie nie zakręciło, nie mówiąc już o
rozprężeniu, przyjemności, ekstazie... Obiecałem sobie, że za następną wizytą
będzie bez "malborka" ... ale nie będzie. Dzięki stary !

[Gość: king]

Niesamowity artykuł. Poruszył mnie do żywego. Chyba najbardziej
jego szczerość i prawda płynąca z ust autora. Przed
przeczytaniem wiedziałem jak wygląda sytuacja narkomanów, mam
znajomych terapeutów w Monarze, sam mam doświadczenia z
narkotykami. Mimo wszstko jednak artykuł wywarł na mnie ogromne
wrażenie. Życzę powodzenia i wytrwałości temu inteligentnemu i
wrażliwemu narkomanowi.

bede wracal pamiecia

[Gość: nocnik]

Potezny tekst. Wywoluje refleksje i odzew, czyli prawdopodobnie
autor wypelnil nim swoja misje. Przynajmniej misje edukacyjna,
ktora wyplywa z jego doswiadczen. Teraz jego misja powinno byc
odbudowanie trzezwego swiata. Na zawsze trzezwego. I, obiecuje
to sobie i jemu, bede wracal do tego artykulu pamiecia, gdy ktos
mi bedzie proponowal (lub sam w niekorzystnych okolicznosciach
sobie zaproponuje) ulepszanie rzeczywisosci narkotykami.

Co wazniejsze jednak, losy autora staly sie wraz z publikacja
tego tekstu sprawa publiczna i jesli nie zlapie sie on tej deski
ratunkowej, ktora sam sobie przemyslnie zbudowal, cala
niezaprzeczalna wartosc tego tekstu prysnie. Rzesza czytelnikow
Duzego Formatu podzielila meki jego doswiadczen: to jest
wyzwanie, a nie sukces. Sukcesow w jego misji bardzo mu zycze.

Niewtajemniczony dwudziestolatek.

[Gość: jeden z wielu]

Rzucil mna o sciane-artykul i komentarze do niego...
obydwie czesci bardzo madre. Mam nadzieje, ze mi pomoga;
pale trawe od 8 lat i od czasu do czasu dmucham (wlada).

alkohol - grozny i agresywny narkotyk

[Gość: Janek]

alkohol jest jednym z najgrozniejszych narkotykow, ludzie po wypiciu wariujo,
ilosc morderstw pod jego wplywem jest olbrzymia.
O czym tu gadac - alkohol powinien byc zakazany !

wstyd ze panstwo czerpie z tego takie krociowe zyski

[Gość: czarek . krakowski]

te ziomal. jak abula faza. w;lasnei mam zamiar zap9odac browna i co, jak jest,
dziala na psyche, ale mam korbe.. hehe

ustrzec ludzi przed taką historią zalegalizować MJ

[Gość: y-tch]

W Polsce nie ma czystej marihuany!
Dzieciaki ją palą- bo mówi się że marihuana nie uzależnia fizycznie, jest
łagodniejszym substytutem alkoholu- racja! Tylko, że polscy dealerzy- by
uszlachetnić ziółko i obciąć sobie koszty kąpią je w różnych magicznych
miksturach od butaprenu przez kwas na śladowych ilościach hery kończąc! Nie ma
nad tym żadnego nadzoru- bo w końcu to jest nielegalne- no i taka gandka może
uzależniac, a co więcej- ostro miesza w łbie. "Zdrowa" maryska mogła by istnieć
tylko gdyby kupowało się ją w licencjonowanych punktach.
Dorzucić jeszcze do tego spory podatek i wszyscy będą szczęśliwi- palacze- bo
się ich nie będzie ganiać i będą mogli mieć to za co płacą, a nie jakieś
cholera wie co i budżet, bo przy obecnej cenie 30 PLNów za woreczek
przyjemnaości, zakładając, że rząd chciałby zalegalizować marihuanę i utzrzymać
jej cenę rynkową podatek mógłby smiało wynosić 300%
Dorzucić do tego programy antynarkotykowe sponsorowane z tychże podatków- takie
uświadamiające że Narkotyki przez duże N to gówno i jest super!

[Gość: deamoonseath]

bezsens. to jest bezsens. zadna legalizacja nic nie zmieni w
problemie narkomani z Polsce. bedzie tak samo lub gorzej. Co do
tego ze Mj nie "uszlachetniona" kwasem i eterem jest wporzo to
bzdura. kazdy drug uzaleznia doslownie kazdy i jesli stracisz
kontrole a powiem ci z wlasnego doswiadzcenia ze granicy nie
uswiadczysz, to chlopie zdanego ale to zadnego srodka
psychoaktywnego nie bedziesz w stanie kontrolowac. a co do ganji
to powiem tak przez 9 lat jaralem ze swiadomoscia jaki to ze
mnie cool koles wyluzowany i wogle . szpanowalem w pracy ze
fajnie tak sobie popalic, kumpli tez oczywiscie mialem takich co
jarali i bylo fajnie.ale nie zauwazylem jak bardzo przez ten
czas wpadlem w bagno i zaprzepascilem mozliwosci w swoim chorym
zyciu (rodzina, praca, pozycja spoleczna). teraz mam 29 lat od
roku jestem trzezwy i zdrowieje, czasami jest bardzo ciezko, a
swiadomosc 19-latka bo wowczas zaczalem sie bawic w marihuane.
aha i innych srodkow nie uzywalem (nie licze tu alkoholu)

[Gość: y-tch]

zgadzam sie z Toba, ze od kazdej substancji mozna sie uzaleznic, tak samo jak
od telewizji, internetu, czy oglądania pornochów- co prawda tu objawy
abstynencji są dużo mniej dotkliwe, ale to już inna historia.
Niemniej jednak gandka i tak zawsze będzie dostępna i obecna w społeczeństwie-
sam mówisz że paliłeś- a gwarantuje Ci ze (o czym pewnie doskonale wiesz) nie
byla to sama MJ- nie sadzisz ze lepiej to kontrolowac?

p.s. podpbny pogląd mam w sprawie prostytucji- mniej hivów, więcej podatków i
brak zmuszanych kobiet

[Gość: deamoonseath]

co do ganji to nie sadze aby kontrola byla mozliwa, nieazelnie
od tego czy jest "uszlachetniona" czy nie. musisz wziac pod
uwage wzrost tolerancji oraganizmu i ciagla chec poszukiwania
nowych bodzcow do euforii. jak wpadniesz w kanal to naprwde
kotroli nie ma. porownaj sobie np. picie jednego browra
wieczorem codziennie a chlanie co jakis czas a duzo. czy nie
sadziosz ze to jedno i to samo? i to i to cie uzalezni predzej
czy pozniej. pamietaj o tym ze uzaleznienie to choroba ktora
zmienia ci sposob myslenia

[Gość: jar]

jesteś idiotą

[Gość: ulka]

Trzymaj sie chlopie, licze na Ciebie!
ulka

[Gość: Tomasz]

Niezwykły artykuł. Najbardziej poruszyło mnie, że opisywane
psychiczne doznania są tak podobne do tego co doświadczam w
normalnym wolnym (?!) od nałogów życiu. Jakże łatwo więc popaść
w uzleżnienie od pracy, seksu, jedzenia! Naprawdę niezwykły
tekst.

[Gość: BEA]

[Gość: Bea]

Nie jestem narkomanka ale problem uzaleznienia nie jest mi obcy.To niesamowite
ale jak wiele podobieństw łączy wszyskie nałogi.Mechaniz ten sam.

Moja heroina. 25 lat w nałogu

[Gość: chomik]

To bardzo dobry tekst. Zarówno jeśli chodzi o opis przeżyć osoby
uzależnionej, jak i opis samej choroby i jej machanizmów. Wiem
coś o tym... Czuwaj!

[woman-in-love]

Ogromne wrażenie. Dziekuję za to,co tu przecztyałam
teresa

[Gość: mania]

Od wczoraj noszę w sobie ten tekst, myślę ciągle o Tobie,
doktorze, myślę o sobie. Jestem uzależniona tak samo długo, mamy
chyba tyle samo lat, miliony takich samych chwil w życiorysie.
Moją substancją jest alkohol, to pewnie zmienia niektóre
szczegóły, ale mechanizm, chore emocje, dusza, ciało, umysł -
takie same. Od 15 lat "przerabiam" swje uzależnienie (także
współuzależnienie) z pełną świadomością jego istnienia -
terapie, odwyk, AA, bunty i ucieczki, a potem powroty,
dziesiątki przeczytanych tekstów, wysłuchanych historii, rozmów,
książek. Intelekt - ten mój skarb i przeklęty manipulator - nie
dał sobie rady. Dopiero, kiedy jakoś pozwalam, by odpuścił,
zaczęłam mieć dłuższe remisje. Ostatnią 3-letnią zakończyłam
wejściem w nawrót, który trwał równy rok - rok stopniowego
wewnętrznego niszczenia, powolnej degradacji, dopiero po 12
miesiącach zakończonej piciem. Obserwowałam to, byłam w tym i
wiedziałam, co się dzieje, próbowałam z tego uciec i nie mogłam.
Przestałam już chcieć wszystko wytłumaczyć, dziś jestem
wdzięczna za każdą chwilę przeżytą w spokoju, w radości, bez
bólu. Od pół roku trzeźwieję (po raz trzydziesty?
czterdziesty?), leczę uczucia, głowę, z ciałem jakoś najlepiej
mi idzie. Mam swoje "sposoby", które bardzo pomagają, więc
wracam do nich. Najlepszy, który nigdy mnie nie zawiódł, to
hatha-joga. Ostatni nawrót zaczął się chyba od tego, że
przestałam ćwiczyć... Nie wiem, co mnie jeszcze czeka, ile
cierpienia, beznadziei (a może nie?), ale chcę każdej chwili
mego życia, bo są wśród nich prawdziwe brylanty i dla nich
warto.
Maćku, myślałam, że już straciłam możliwość zadziwiania się
tekstami o uzależnieniach (a czytam wszystko, co mi wpadnie w
ręce). Myślałam. Twój tekst, tak cudownie prosty, trafił w jakiś
punkt we mnie bardzo mocno. Jestem Ci wdzięczna, czuję ogromną
bliskość z Tobą, ale coś też drży we mnie. DZIĘKUJĘ. Wiesz, że
życzę Ci dobrego życia, i sobie też. Bardzo chcę zebrać się w
sobie i napisać długi list do Ciebie, a może tylko posłać Ci mój
adres na gorsze chwile. Jeśli będę "tu i teraz", możesz liczyć
na moje wsparcie.

[Gość: takisobie]

nie brałem nigdy heroiny, za to trawa, kwasy, grzyby, raz amfa (nie podobało mi
sie) - od 3 lat nic. poradziłem sobie sam z czego jestem dumny. jednak...
dzięki temu artykułowi zdałem sobie sprawe iż zaczynam mieć objawy nawrotu,
jesli tylko starczy mi sił cos z tym zrobie. jesli tylko starczy mi sił.....

[leonardo1]

Źyczę Maćkowi wszystkiego najlepszego, przede wszystkim konsekwencji w terapii
(a nie silnej woli - bo człowiek uzależniony nie ma silnej woli i od
uświadomienia sobie tego dopiero można zacząć się leczyć.
Ale niestety nie mogę przyłączyć się do zgodnego chóru, który rozpływa się nad
tym, jaki to świetny artykuł. Może jestem za stary, ale mnie ten tekst głęboko
rozczarował: jest nudny i banalny. Tak, banalny - dla każdego, kto miał (ma) na
własnej skórze lub w bliskim otoczeniu do czynienia z uzależnieniami. Ja tylko
raz w życiu brałem kompot, przez lata tylko okazjonalnie paliłem trawę,
natomiast jestem alkoholikiem - tez prawdopodobnie od jakichś 25 lat. Tak jak
Maciek mam świetny zawód (i do niedawna bez żadnych kłopotów w pracy),
samochód, rodzinę. I zarazem, gdy dokonałem szacunkowych wyliczeń, wyszło mi,
że wypiłem w życiu tyle, że pijąc pół litra codziennie, musiałbym to robić
przez prawie 11 lat. Od ponad trzech miesięcy nie piję i leczę się w jednej z
poradnii odwykowych. I tu wracam do mojej głównej myśli - te wszystkie mądre i
odkrywcze uwagi Autora (w końcu profesjonalisty) na temat istoty uzależnień,
nie wnoszą nic, czego nie dowie się alkoholik w pierwszych dwóch tygodniach
terapii - od psychologa, kolegów z grupy terapeutycznej; na mityngach AA i z
wydawnictw Anonimowych Alkoholików. Mam wrażenie, że nałogowiec i zarazem
psychiatra mógłby się zdobyć na coś głębszego; ale głównie śmiać mi się chce z
redakcji, która ten - powtarzam: słuszny, ale banalny - tekst reklamuje jako
niebywałą sensację.

[Gość: Falka]

Cóż, ale wielu "laików" (na szczęście!!!)nie dysponuje nawet taką wiedzą na
temat uzależnień... Zresztą, czy w nałogu w ogóle może być coś odkrywczego?
Chyba tylko wtedy, gdy ktoś szuka "nowych wrażeń" :-)))

[Gość: Falka]

Zaczęłam czytać ten tekst jak kolejną relację ćpuna (a czytałam niejedną), a
skończyło się na tym, że dokładnie odnalazłam się w artykule Doktora. Po prostu
opadła mi szczęka! Odkryłam u siebie wszelkie objawy uzależnienia psychicznego
(w moim przypadku - od alkoholu), w wielu miejscach autor używając nuiemal
tych samych słów co ja, mówił o swoim nałogu... Szczególnie poruszyła mnie
koncepcja nałogu przedstawiona przez Doktora, dla którego nie jest on wyłącznie
kwestią nadmiernej i niekontrolowanej konsumpcji pewnych substacji. To prawda.
Najważniejsze mechanizmy uzależnienia dotyczą nieodwracalnych zmian w mózgu, w
funcjonowaniu ludzkiej psychiki. Uzależniony to nie tylko ten, który bierze czy
pije!!! Myślę, że o tej ważnej prawidłowośći prawie zawsze zapomina się, mówiąc
o nałogach. Stąd stereotyp zarzyganego pijaczka czy wychudzonego kompociarza
umierającego na AIDS... Cóż, i znów przerażenie, bo przecież wcześniej sama
doszłam do tego wniosku! Z drugiej strony wiem, że tego nie rzucę, zwłaszcza
że dla moich rówieśników dopiero rozpoczyna się czas imprez wyjść do klubow,
pubów itp.

[Gość: Tawananna]

I to jest różnica między Tobą a Panem Doktorem. On widzi, że źle się dzieje i
robi wszystko, by to zmienić, Ty zaś widzisz to i mimo to nie zamierzasz nic z
tym zrobić. Świadomość nałogu jest ważna, ale równie istotna jest chęć wyjścia
z niego.

[Gość: Falka]

A co ja mogę z tym zrobić? Przecież nie ma cudów. Na razie nie piję i jako tako
trzymam się na powierzchni. Czy mogę sobie pomóc jeszcze w jakikolwiek sposób?

Jestem ojcem

[Gość: Piotr]

Za sprawą syna byłem zmuszony poznać temat narkomanii.
Przejrzałem pobieżnie komentarze do artykułu.
Chciałem napisać coś mądrego ..., może przekazać swoje
doświadczenia ... .
Jeśli nie jest to fikcja literacka, to jest i pięknie i
strasznie.
Pięknie - że Maciej po takim czasie nie ma dziury w mózgu, a
wręcz przeciwnie - zapowiada się na esseistę.
Strasznie - bo Maciej nie pozostawia bliskim nadziei.
Nie będę Wam zawracał głowy.
Czytałem jednak głosy wołania o pomoc.
Jeśli ktoś miałby ochotę porozmawiać z ojcem chłopca,
który "zaliczył" już pewne etapy, to proszę pisać na adres:
[e-mail]

[Gość: kashmir]

ludzie heroina to ścierwo,palcie trawe i rozkoszujcie sie swym
zyciem bo macie tylko jedno.jechanie po kanałach to wątpliwa
przyjemność cieszcie się i nie dołujcie tym tekstem!

[Gość: mk]

Nie trzeba palić trawy, żeby cieszyć się życiem. Po co
nawołujesz ludzi do robienia czegoś, co może się dla nich źle
skończyć?

[Gość: Tawananna]

Gość portalu: kashmir napisał(a):

> ludzie heroina to ścierwo,palcie trawe i rozkoszujcie sie swym
> zyciem bo macie tylko jedno.jechanie po kanałach to wątpliwa
> przyjemność cieszcie się i nie dołujcie tym tekstem!

Tak mawiało wielu. I mało kto wyszedł na tym dobrze. Ja znam lepsze sposoby na
rozkoszowanie się życiem. A skoro mam je tylko jedno, chcę, żeby potrwało jak
najdłużej.

[Gość: Bea]

Bardzo poruszył mnie ten art.Nie mam problemu z narkotykami.Raczej borykam sie
z innym nałogiem. I czytając cała historie dostrzegam wiele wspolnych cech.Cały
mechanizm działa tak samo.Wiem że to nie eureka ale..

[Gość: Adam]

Dziekuje Panu za ten tekst. Sam jestem nałogowcem i
doświadczyłem podobnych objawów. Jest mi dobrze i źle zarazem.
Jestem słaby. Po przeczytaniu tego tekstu widze już konieczność
pomocy specjalistycznej. Mimo tego, że nie jestem narkomanem,
moje nałogi stanowią większą cześc życia realnego. Widze, że to
nie są żarty. Lecz cały czas trwam w moim świecie i z różnych
wzgledów nie wiem czy go kiedyś opuszczę. Dziękuję raz jeszcze.
Pięknie Pan napisał...

[Gość: Yann]

Przeczytałam artykuł i jestem wstrząśnięta. Autor, Pan Maciej Kozłowski
zasługuje na wyrazy uznania, to zapewne trudne, przyznać się całemu światu, że
się popełniło błąd. Sam jednak fakt, że ktoś się na taką spowiedź decyduje
jest moim zdaniem bardzo ważny. Sama jestem na etapie planowania swojego życia
i wiem... teraz już wiem, jak łatwo wszystko stracić. A życie jest takie ważne
i takie trudne. Mam nadzieję, że autorowi uda się odnaleźć wreszcie spokój,
mam nadzieję, że już nigdy nie będzie musiał przeżywać tego na nowo. I co
ważne, jak podkreślał Herbert, najgorsze to pozostawać w uśpieniu i łudzić
się, że wszystko jest w porządku, nie wymaga naszego nadzoru. Nic bardziej
błędnego. Uczmy się żyć świadomie. Dzięki temu artykułowi, z pewnością wiele
osób zastanowi się dwa razy zanim sięgnie po narkotyk. Panowie, czapki z głów
dla Odważnego, który nie traci nadziei. Dziękuję Panu.

[Gość: marka24]

Zglaszam apel do redaktorow o kontynuacje albo wydanie w formie
jakiegos dodatku calosci "spowiedzi".... jestem wstrzasnieta
tragedia ludzi ktorzy nieopatrznie wciagneli sie w nalog i
zafascynowana klarownoscia wypowiedzi autora. Dalabym to do
przeczytania kazdej, absolutnie kazdej osobie obojetnie czy
styka sie z tym problemem czy nie.
Panie Psychiatro, dziekuje za madry i gleboki artykul. Czekam na
ciag dalszy!!!!!!!!!!!!!!!!! I zycze... jak najwiecej jasnych
stron w Pana zyciu..

[Gość: stara]

Dziekuje Panu za artykul, szczegolnie za gleboka autoanalize i odwage
subiektywnosci.
Trudno jest wspierac, ale i trudno odrzucic. Nalog jest jeden, z tym samym
mechanizmem, niezaleznie od "wywolywacza".
Nie moge sie od konca zgodzic z ostatnia czescia dotyczaca rodzin i bliskich.
Nalog JEST problemem calej rodziny. Moze ludzie dobieraja sie na, powiedzmy,
wspoluzalezniajacych zasadach? Niekoniecznie musi sie to objawiac w formie
uzaleznienia od heroiny.
Z moich doswiadczen wynika pare rzeczy: zawsze "ciagnelo"mnie do tych tzw.
wrazliwych - zdolnych alkoholikow i narkomanow. Po latach szarpaniny tez
zostawilam, zrobilam to, czemu jest Pan jest przeciwny. Akurat wyszlo na
zdrowie obu stronom - ja mam normalna rodzine, gdzie nie musze ciagle sie
zmagac z poczuciem kontroli (tak to czasem okrutnie widze ze strony
wspoluzaleznionych - chcemy kontrolowac, choc wiemy, ze to niemozliwe), on
nie uzywa i tez sobie ulozyl zycie.
A co do marihuany - wszystko zalezy od osoby. Znam ludzi, ktorzy pala od
30-35 lat, sa profesjonalistami i maja szczesliwe rodziny. Znam tez takich,
ktorym dobre samopoczucie radosc z banalu po trawie nie wystarczalo i
szukali coraz mocniejszych wrazen. Mam czasem wrazenie, ze propaganda
antynarkotykowa w Polsce bardzo skrupulatnie omija alkohol, a ten w
polaczeniu z nawet trawa, staje sie mieszanina wybuchowa i nieprzewidywalna.
Dziekuje jeszcze raz za artykul, wysle znajomym.

Wyjątkowy tekst

[Gość: Tawananna]

Przyznam szczerze, że chyba nie czytałam jeszcze tekstu o narkomanii, który
zrobiłby na mnie tak silne wrażenie. Wielkie gratulacje dla autora i
jednocześnie szczere życzenia, by tym razem mu się udało. Musi się udać!
Wszyscy w Pana wierzymy! A dzięki temu artykułowi może choć kilka osób nie
zostanie narkomanami.

[Gość: tedi]

Wspaniały tekst,zsługujący na publikacje w całości(apel do redakcji).
W mojej najbliższej rodzinie jest osoba uzależniona od alkoholu.
Mechanizmy są te same.Remisje,ciągi,walka całej rodziny z tym.
Najstraszniejsze jest to,że osoba kochana i bliska zmienia się w potwora.
Walczy z każdym kto może przeszkodzić i próbuje przerwać cug alkoholowy.Każdy
jest wrogiem.To bardzo boli!

a ja sie zasmucilem...

[Gość: ??]

Artykul rzeczywiscie dobry i przemawiajacy do
wyobrazni "niebioracego".
Ale zasmucil mnie fakt, jak to zdrowy inteligentny czlowiek
potrafi SAM skazac sie na takie pieklo. Wiem, wiem - zaraz
podniesie sie rwetes, ze przeciez gdyby wiedzial..., chcial
tylko sprobowac... (co jest nawet przewrotnie piekne - dowodzi
jego pelnego humanizmu: chce poznawac "nieodkryte"), itd.
itd.
Co mnie jednak najbardziej zaskoczylo, to fakt, ze dobrze
wiedzial z wczesniej przewertowanych ksiazek do czego
takie zabawy z brzytwa moga prowadzic.
Ja wiem, ze czlowiek moze sie mylic i bladzic. Czy jednak
juz do konca zanika w nas cos takiego jak zwykly zdrowy
rozsadek i ludzka obawa o swe zdrowie i zycie?

PS. Autorowi artykulu zycze wszystkiego najlepszego. Jego
tekst naprawde pomogl mi w jeszcze silniejszym utwierdzeniu
sie, ze nie warto babrac sie w drugach.
piotrek