Pogranicze fizyki

[zbig44]

Witam wszystkich uczestników dyskusji i zapraszam do prowadzonego przez
siebie niniejszego forum prywatnego GW dedykowanego przeze mnie całowicie
sprawom pogranicza fizyki współczesnej.

Niniejszy wątek proponuję zostawić na sprawy administracyjne...
Można będzie np. w każdej chwili dokonać w nim własnej autoprezentacji...
Tu należy zwracać się do mnie z pytaniami i sugestiami dotyczącymi
prowadzenia tego forum.

Zaczynam od siebie:
Z wykształcenia jestem fizykiem - nadal wierzącym (w fizykę)
chociaż nie praktykującym...
Zajmuję się raczej zastosowaniami technicznymi.
To na razie tyle jeśli chodzi o moją osobę...

Proponuję przenieść rozproszone dyskusje na to nowe forum. Jest otwarte dla
wszystkich. Zapraszam do zakładania na nim własnych wątków o związanej z nim
tematyce. Z góry proszę o wybaczenie, bo inne będą odrzucane.
(Dość arbitralnie traktowane jako spam.)
Podobnie traktowane będą wszelkie posty stanowiące li tylko wycieczki
osobiste (z takimi proszę kierować się bezpośrenio na kontakt osoby
zainteresowanej ;)
Nie będę ograniczał natomiast dyskusji o charakterze metodologicznym (no i
oczywiście merytorycznym).
Dla uniknięcia zbędnych nieporozumień proponuję zacząć od małego
zaprezentowania się na liście (ale nie jest to oczywiście konieczne,
anonimowość częściowa lub zupełna jest nadal w pełni dopuszczalna).

Pogranicze fizyki - Deklaracja szczegółowa

[zbig44]

Niektórzy twierdzą że fizyka ma już najlepsze lata za sobą, a wszystko, co
było w niej do odkrycia jest już w praktyce odkryte. Istotnie dużo w tym prawdy
jeśli chodzi o jej potencjał predykcyjny. W zasadzie potrafimy przewidywać
(obliczyć ewolucję zachowania sie w czasie) dowolnego ukladu fizycznego, jeśli
tylko bedziemy dysponować odpowiednio potęzną mocą obliczeniową uniwersalnego
komputera.
Zgodnie z tą wykładnią większość uczonych używa nauki jedynie do przewidywania,
np. dokładnego wyliczania różnego typu zjawisk, nie próbując nawet szukać
wyjaśnienia ich najgłębszej istoty - to zwykli technicy, niewiele różniący się
od inżynierów wyliczających
wytrzymałość konstrukcji w oparciu o proste prawa mechaniki i dynamiki.

Jednak rolą nauki nie jest jedynie przewidywanie. Taka wiedza to dla nas za
mało, żebyśmy mogli (chcieli) funkcjonować w rzeczywistości bez dalszych pytań
(o strukturę rzeczywistości, znaczenie w tej rzeczywistości życia i rozumu, w
tym miejsce w niej dla naszej wolnej woli, a także sens i celowość istnienia).
W fizyce, podobnie jak w całej nauce, drzemie wciąż jeszcze ogromny potencjał
wyjaśniający, a nie tylko przewidujący. To, że do chwili
obecnej nie uzyskaliśmy zadawalającego wyjaśnienia świata i naszego w nim
miejsca, nie oznacza, że wyjaśnienie takie nie zostanie uksztaltowane w
przyszłości. To po prostu niezwykle złożony problem, a my dopiero raczkujemy w
dziedzinie takiego poznania.
Dlatego też chciałbym zwrócić uwagę na to, że siła napędowa pracy niektórych
uczonych tkwi głównie w poszukiwaniu takich wyjaśnień. W dziedzinie, którą
uprawiają, poszukują oni odpowiedzi na kluczowe pytania. Ba, uprawiają ją po to
(męczą się z rzeczami niezwykle trudnymi także warsztatowo, a nie tylko
pojęciowo), aby chociaż odrobinę przybliżyć się do uzyskania takich odpowiedzi.
Nikt też, tak jak oni, nie
zdaje sobie sprawy z tego, jak niewiele na tym polu zostało do tej pory
uczynione.

Dla ilustracji posłużę się tu niezwykłą książką jednego z nich. Nazywa się
David Deutsch, a książka nosi tytuł "The Fabric of Reality" (Tkanina
rzeczywistości). Książka ta jest obecnie tlumaczona na język rosyjski i
wkrótce się ukaże (polskie tłumaczenie znacznie się zapewne opóźni, ponieważ
wydawnictwo Prószyński i S-ka ociąga się z decyzją o jego wydaniu). Deutsch
jest jednym z twórców idei komputera kwantowego (sformułował dla takiej maszyny
analogiczne reguły jak Turing dla swojego komputera uniwersalnego).
Jak widzimy, takie jak on największe umysły naszej epoki mają trudności z
przebiciem się i dotarciem do zwykłych ludzi ze względu na komercję (nawiasem
mówiąc zdominowaną w Polsce bardziej przez mistycyzm niż naukę). Wyjaśnienia,
których dostarczają nie są bowiem tak łatwe, jak te, z którymi ludzkośćc
oswoiła się przez tysiąclecia i które obrosły dzięki temu nimbem szacowności i
uznania przez cale pokolenia grup ludzi je kultywujących.

Tymczasem książka Davida Deutscha zapowiada rewolucję światopoglądową na miarę
tej z czasów Giordano Bruno,
który zginął za odkrycie wielości światów gwiezdnych z planetami zamieszkałymi
być może przez
istoty poszukujące, podobnie jak my, prawd podstawowych o świecie i o sobie.

Czy posiadają one dokładna kopie Tory i Kabały? Myślę, że nie. Ale jestem też
przekonany, że wiele spośród tych kultur bazuje na podobnych systematach
wierzeń tak długo, dopóki rozwój ich własnej myśli poznawczej, zbliżonej do
naszej nauki, nie dostarczy im bardziej racjonalnych
odpowiedzi.

David Deutsch nie zrobił wiele - jak skromnie pisze o sobie - on tylko poważnie
potraktował wszystkie konsekwencje fizyki kwantowej, także te, które większość
fizyków zwykle po prostu odrzucała
uważając je za niefizyczne. Wyglądało to tak, jakby przyjmowali za fizyczne to,
że istnieje np. żywność i konsumujący ją ludzie, ale już jej smak negowali
jako niefizyczny. Zupełnie arbitralnie umawiali się, że jedne konsekwencje
teorii są fizyczne, a inne nie. Fizyczne to były zwykle te, które dostarczały
dokładnego opisu zachowania się obiektów fizycznych i
potrafiły dokładnie przewidzieć - wyliczyć ich zachowanie się. A o dziwo
niefizyczne akurat wszystkie te, które pozwalały na niesprzeczne wyjaśnienie,
JAK to się dzieje i JAKA JEST ISTOTA opisywanych ZJAWISK oraz kryjąca się pod
nimi struktura rzeczywistości.
I być może pozornie ta nowa rewolucja światopoglądowa nie przybliży nas dużo
bardziej do odpowiedzi na kluczowe pytania, niż rewolucja zapoczątkowana przez
Giordano Bruno, ale sama
rzeczywistość stanie się bardziej zrozumiała dla wszystkich ludzi, a to, co
jawi nam się na pozór jako jeden namacalny świat, okaże się jednym z wielu
współistniejących. Czy trzeba dodawać, że bez prawdziwego obrazu świata (nie
tego zafałszowanego, jak średniowieczny świat płaskiej
Ziemi obieganej przez Słońce i planety na kryształowych sferach niebieskich)
nie mamy szans na uzyskanie prawdziwych odpowiedzi na nasze pytania?

Jak dotąd fizyka postrzega nas, nie jako przemijające istoty, które kończą
w rozpadzie grobu, ale jako istoty wiecznotrwałe, zawieszone wraz ze wszystkimi
swoimi przeszłymi, teraźniejszymi i przyszłymi myślami, odczuciami i
dokonaniami w strukturze Wszechświata, niczym w gigantycznej kropli bursztynu?
Ta krótka chwila rozpadu też tam jest
obecna, ale warunkuje ona wszelkie życie w swej różnorodności - także Twoją z
nim, Droga Czytelniczko, współobecność i wszechtrwałość. Ta chwila jest niczym
w porównaniu z dokładnym Pani zapisem, w którym każdą chwilę odczuwa Pani
równie intensywnie, jak tę bieżącą. Jest niczym poza wskazaniem granicy, w
której Pani istota się kończy, podobnie jak chwila narodzin wskazuje miejsce w
tej strukturze,
w której się Pani zaczyna.

A co proponuje David Deutsch? Twierdzi on, mianowicie, że istnieje Pani
w nieskończonej liczbie przenikających się kopii wraz ze WSZYSTKIMI MOŻLIWYMI
myślami, uczuciami i dokonaniami zawieszona w nieskończonej liczbie wariantów
takich kropli bursztynu
składających się na całe morze, które on nazywa MULTIVERSUM, a praw rządzących
którym nie znamy dotychczas do końca, chociaż dopiero przyjęcie istnienia
multiversum czyni z fizyki kwantowej naukę w niesprzeczny sposób opisującą
świat?

Jesli wszystko się tak dobrze układa, to w czym tkwi problem - zapyta Pani?
Ano w tym samym, z czym na dobrą sprawę nie radzi sobie także ani mistyka, ani
religia - w odwiecznym problemie wolnej woli. Bóg, który o wszystkim wie i o
wszystkim decyduje, a wobec którego jednocześnie my jesteśmy odpowiedzialni za
konsekwencje swoich
w niezrozumiały w tym kontekście sposób wolnych decyzji. Jak pogodzić
przeznaczenie z wolnym wyborem? Jak możliwa jest ta strefa półcienia, w której
jednocześnie jesteśmy zdeterminowani wolą Stwórcy i poruszamy się napędzani
poczuciem własnej wolności?

W tym miejscu religia stawia - dla mnie - w alegoryczny sposób ten podstawowy
problem dla rodzaju ludzkiego (poza nędzą, głodem i niesprawiedliwym
wykorzystywaniem człowieka przez człowieka posuniętym do zbrodni włącznie; o
ile z tymi pierwszymi być może uporamy się za ok.150 lat; co roku liczba
głodujących spada o 6 mln, a jest ich około 1 miliarda - co za wstyd przy tej
masie produktów żywnościowych po prostu niszczonych dla
podtrzymania 'opłacalności' ich produkcji; o tyle z tym drugim problemem
najwyraźniej jeszcze dlugo nie - i to w sytuacji, gdy gross populacji deklaruje
się jako ludzie wierzacy - jakże beznadziejną cezurę wystawiają oni wszyscy
swoim religiom; tylko proszę mi nie mówić, że to
głównie spośród niewierzących rekrutują się najwięksi zbrodniarze, bo to po
prostu nie jest prawda; na odwrót - największych, często masowych zbrodni
dokonuje się w imię przekonań religijnych, posilkując się niejednokrotnie
przeżyciami mistycznymi) i - podobnie jak nauka - nie udziela na to pytanie
odpowiedzi.

Konstrukcja

Pogranicze fizyki - Deklaracja szczegółowa (c.d.)

[zbig44]

Konstrukcja takiej odpowiedzi wykracza bowiem zarówno poza współczesny
paradygmat nauki, jak i panujące doktryny religijne. Wykracza poza
ukształtowany cywilizacyjnie sposób rozumowania znajdujący odbicie zarówno w
języku, jak i postrzeganiu rzeczywistości.
Wszystko skażone tu jest dualizmem niemożności rozdzielenia tego, co
zdeterminowane od tego, co wolne i będzie tak dopóty nie uda nam się zrozumieć
najgłębszych zasad rządzących tkaniną rzeczywistości, do poznania których
niestety ciągle nam niezwykle daleko.

Jak już napisałem dopiero raczkujemy na tym polu. Równie daleko nam do głębi
widzenia jako cywilizacji, jak oseskowi do głębi widzenia wynikającej z
wyprostowanej postawy i umiejętności werbalnego komunikowania się z otoczeniem.
Może zmieni to dopiero kontakt z innymi rozumnymi (dojrzalszymi od nas jak
dorośli w stosunku do oseska) istotami z odległych planet innych gwiazd, a może
nawet kulturami innych światow w obrębie multiversum. A może będziemy zmuszeni
pokonać długą, najeżoną trudnościami i pułapkami cywilizacyjnymi własną drogę,
żeby ogarnąć to samemu i zostać nauczycielami innych poszukujących, młodszych
od nas kultur. Wówczas mogą przeminąć nawet eony. Ale czyż przez to należy
zaprzestać poszukiwań, zwłaszcza że tkanina świata ze stulecia na stulecie
jawi się nam w coraz pełniejszej swej krasie?
Czy doznania oseska nie są warte nawet tych chwil, które spędza on sam na sam z
wciąż jeszcze - i to na długo - dlań niezrozumiałą rzeczywistością i obietnicą,
jaką one wraz ze sobą niosą?

A wszyscy ci, którym potrzebne jest ciepło rodzicielskie, a nie wystarcza im
współuczestniczenie w tej podróży przez czas do najgłębszego zrozumienia, niech
swobodnie udają się pod skrzydła wielkiego Ojca ich wszystkich, jakiekolwiek
imię zechcą Mu nadać.
Nie widzę w tym niczego nagannego, bo być może świadomoś istnienia takiej Osoby
(jak dla oseska świadomość istnienia rodziców) pozwoli cywilizacji i naszemu
gatunkowi w ogóle dotrwać do chwili osiągnięcia tego największego z celów.

Jednak moje prywatne forum poświęcone Pograniczu Fizyki programowo odwołuje się
do wyjaśnień czysto naukowych.
Oznacza to, że wyjaśnienia odwołujące sie do doznań mistycznych i religijnych
nie będą na nim honorowane.

[arcykr3]

zbig44 napisał:

> Niektórzy twierdzą że fizyka ma już najlepsze lata za sobą, a wszystko, co
> było w niej do odkrycia jest już w praktyce odkryte.
Tak ktoś mówił Planckowi, kiedy chciał się zająć fizyką...

[bonobo44]

zbig44 napisał:

> Z wykształcenia jestem fizykiem - nadal wierzącym (w fizykę)
> chociaż nie praktykującym...

moglbym sie spokojnie podpisac pod ta deklaracja 8)

to zastanawiajace, jak wielu absolwentow fizyki zajmuje sie w zyciu
wszystkim, tylko nie fizyka 8(

Zdecydowalem sie podjac probe przeniesienia czesci dyskusji prowadzonych przeze
mnie na forum Nauka, na to forum (nie tylko przez sentyment do 44-ek w nickach).
Glownie dlatego, ze takie tematyczne forum to moim zdaniem dobry pomysl, ktory
pozwala na skupienie w jednym m-cu wielu pokrewnych problemow.
Zainspirowala mnie takze 'rozwinieta deklaracja', gdzie sporo o FoR.
Swoje omowienie tej pozycji postaram sie w calosci przeniesc z watku
'Granice fizyki kwantowej' otwartego przez doku, ktoremu naleza sie za tamto
gorace wyrazy uznania:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=32&w=5947361


bonobo44

PS1. Zajmuje sie takze propagowaniem sprawy ginacego w RD Kongo gatunku bonobo
- zapraszam do forum tematycznego BONOBO, prowadzonego przez Pan_paniscus:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=12227

PS2.Otwarlem rowniez wlasne dwujezyczne forum tematyczne,
pt. Tragedia Wolynia - Трагедія Волині
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=12202
Zapraszam do udzialu

[jacklosi]

Z fizyki w liceum miałem słabą tróję, a było to w czasach, kiedy oceną
najniższą było 2. Czy będą traktowane jako spam moje głupie, wynikające z
ignorancji pytania, np. takie: dlaczego światło jest różnokolorowe, mimo że
fotony, jak się wydaje, mają jednakową energię, czyli fala powinna mieć
jednakową częstotliwość.

[zbig44]

jacklosi napisał:

> Z fizyki w liceum miałem słabą tróję, a było to w czasach, kiedy oceną
> najniższą było 2. Czy będą traktowane jako spam moje głupie, wynikające z
> ignorancji pytania, np. takie: dlaczego światło jest różnokolorowe, mimo że
> fotony, jak się wydaje, mają jednakową energię, czyli fala powinna mieć
> jednakową częstotliwość.


W żadnym razie! W końcu 'Pogranicze Fizyki' gości w dziale 'Edukacja'...

Na swoje pytanie już sobie sam odpowiedziałeś:
Swiatło jest na ogół różnokolorowe, PONIEWAŻ właśnie składają się nań fotony o
RÓŻNEJ energii.

zbig44