Filtr pola magnetycznego

[pm33]

Witam

Czy istnieje filtr pola magnetycznego ? Dla zobrazowania czego dokładnie
poszukuję postaram się zobrazować sytuację.

Na stole ustawiam magnes do którego zbliżam drugi magnes , tak blisko aby
zaczęły się odpychać ( są skierowane do siebie odpowiednimi biegunami),
poszukuje materiału który będę mógł umieścić między nimi i spowodować aby
przestały na siebie oddziaływać, jednak ten filtr musi być obojętny wobec pola
magnetycznego, tzn nie może być ani przyciągany ani odpychany, to tak jak by
był np z papieru.

Proszę wybaczyć pytanie jeśli jest trywialne dla Państwa, jednak ktoś zadał mi
je i obiecałem, że odnajdę odpowiedź.

Pozdrawiam

Paweł

mumetal

[bonobo44]

do ekranowania stałych pół magnetycznych wykorzystuje się
ekrany z ferromagnetyków (np. żelazo, kobalt, nikiel)


ferromagnetyki ekranują stałe pole magnetyczne niejako "kanalizując"
jego linie sił pola
w większości w swoim wnętrzu (i potęgując je przy tym)


ferromagnetyki są jednak przy tym przyciągane przez magnes, więc nie
o nie ci chodzi

podobnie zresztą, jak paramagnetyki (np. aluminium, platyna), które
mają względną (względem próżni 8-) przenikalność magnetyczną μ
niewiele większą od jedności,
tzn. zasadniczo nie tylko, że nie powinny osłabiać pola
magnetycznego,
ale wręcz je nieco wzmacniać
(dla ferromagnetyków μ jest wielokrotnie większe od 1)

do ekranowania zmiennych pół magnetycznych wykorzystuje się
ekrany z diamagnetyków, które są zarazem dobrymi przewodnikami prądu
(np. takich, jak miedź czy złoto)

przenikalność magnetyczna μ diamagnetyku jest nieco mniejsza od
jedności,
nieznacznie więc tylko osłabiają pole magnetyczne,
za to w tych, które są dobrymi przewodnikami prądu efekt ekranowania
zapewnia powstawanie w nich prądów wirowych, które osłabiają
generujące je pole magnetyczne,
zamieniajac część jego energii w ciepło

diamagnetyki są jednak odpychane przez magnes, więc nie o nie ci
chodzi

potrafią też lewitować (zupełnie jak nadprzewodniki 8-)
patrz:
pl.wikipedia.org/wiki/Grafika:Diamagnetic_graphite_levitation.jpg



a teraz najciekawsze:

tzw. mumetal (stop głównie niklu i żelaza, ale i molibdenu i miedzi)
ma względną przenikalnośc magnetyczną powyżej miliona
służy do nadzwyczaj skutecznego ekranowania statycznych i
wolnozmiennych pól magnetycznych
- być może (chociaż nie daję na to żadnej gwarancji ;-) coś takiego
sprzedają tu po 5 zł sztuka:
www.allegro.pl/item450246085_ekrany_magnetyczne_na_glosniki_trzy_rodzaje.html


no ale o niego ci też nie chodzi, bo to przecież
taki "superferromagnetyk" ;-)

o istnieniu ekranów, o ktore ci chodzi niestety nic mi nie wiadomo
(ja przynajmniej o takich nie słyszałem 8-)

chyba, że... zaeksperymentujesz z 2-ma magnesami osłoniętymi 2-ma
ekranami z mumetalu i wsuniesz między nie... kartkę papieru (gdy sie
sprawdzi, to może być twój filtr)

mi szkoda 10 zł + koszty przesyłki, ale... masz jeszcze 10 godzin
www.allegro.pl/item450246085_ekrany_magnetyczne_na_glosniki_trzy_rodzaje.html

ale, gdy coś Ci z tego wyjdzie, z chęcią o tym tu przeczytam

ciekawe linki:
www.analog.com/static/imported-files/application_notes/41727248AN_347.pdf

[nowak11]

Filtr czy ekran? Nieważne. Nie ma pewnie ani jednego, ani drugiego. A ja mam
inne pytanie, chociaż z tej dziedziny: czy można "z daleka" stwierdzić, że dana
sztabka metalu ma właściwości magnetyczne, że wokół niej znajduje się pole
magnetyczne? A właśnie - czy fizycy są pewni, że to pole tam jest? A czy to nie
jest tak, że dopiero po zbliżeniu innego metalu dowiadujemy się o nim? Może go
tam nie ma? ;)

diamagnetyka

[bonobo44]

w dopełniaczu - rzecz jasna = a nie 'diamagnetyku'(jak mi siem
napisału ;)


nowak11 napisał:

> A czy to nie jest tak, że dopiero po zbliżeniu innego metalu
> dowiadujemy się o nim? Może go tam nie ma? ;)


termin "pole" oznacza oddziaływanie na odległość (w zczególności
przez próżnię)

oczywiście nie istnieje nic takiego jak oddzielne linie sił pola
magnetycznego rozumiane jako jakieś niewidzialne sznurki lub gumki
do majtek (mimo, że tak są obrazowane przez opiłki żelaza rozsypane
na kartce papieru)

opiłki w sposób spontaniczny łączą się wzdłuż jednej
linii "kanalizując" część pola magnetycznego normalnie obecną w ich
sąsiedztwie, wzmacniajac ją wzdłuż drogi wyznaczonej lokalnie
kierunkiem tego pola...

specjalnie się nie znam na kwantowej teorii pola, ale wyobrażam
sobie to mniej więcej w ten sposób:
samo pole ma charakter kwantowy, tzn. przenoszone jest przez ciąg
wirtualnych kwantów tego pola (kwantów elektromagnetycznych, a więc
czegoś w rodzaju fotonów, tylko niekoniecznie takich o widzialnej
długości fali)... muszą być one wirtualne, inaczej nie propagowałyby
się po liniach zamkniętych (od bieguna do bieguna magnesu), a
uciekały w nieskończoność, jak fale radiowe z anteny nadajnika
radiowego... oczywiście sam ten proces propagacji jest na tyle
fikuśny, że oglądany w klasycznych (makroskopowych) rozmiarach
układa się w ciągłe linie pola...

zatem w istocie - żadne tajemnicze "pole" nie istnieje, jest tylko
uporządkowana spontanicznie fala cząstek wirtualnych przenosżących
oddziaływanie, zupełnie podobnie jak niemal nieważkie pojedyncze
cząsteczki wody przenoszą gigantyczne fale tsunami, zdolne zmyć całe
miasta na wybrzeżu... fale propagujące się we wszystkich
kierunkach... i gdyby nie obecność lądów, mogłyby one obiec całą
Ziemię w kółko i ponownie skoncentrować się w punkcie epicentrum
podwodnego trzęsienia Ziemi (nad jego hipocentrum)... w ogóle by
przy tym tego punktu nie zauważyły i ponownie popłynęły przed siebie
w nieskończoność, gdyby nie rozpraszanie energii przez siły tarcia
(lepkości)

tu jest też m-ce na próbę odpowiedzi na Twoje pytanie o to, czym są
kwanty... pominę standardowe - "najmniejsze porcje energii, w jakich
przekazywane jest oddziaływanie"...
i powiem tak: to manifestacja najsubtelniejszej faktury
rzeczywistości - wątku i osnowy jej tkaniny - na takim poziomie
odbywa się rozszczepienie (kwantowanie) światów we wszechświecie...
każde zdarzenie związane z wymianą kwantu oznacza w istocie
przejście do całej bańki innego świata...

od jednej bańki do drugiej w obrazie "tej samej" czasoprzestrzeni,
tak jak postrzegamy zmianę świata w czasie - to bańki z grubsza
trójwymiarowe (3D) (z grubsza, bo mamy tu dośc duży wybór w
zalezności od układu odniesienia, w którym opisujemy to, co widzimy
jako jedną ewoluującą w czasie bańkę)...

wirtualne kwanty energii, to takie same kwanty jak nasze trwałe
fotony, piony i mezony, tylko przebiegające we wszechświecie
(rozumianym jako multiwersum, tzn. wszystko, co istnieje jako jeden
twór związany ze sobą tkaniną oddziaływań - kwantami energii) mniej
lub bardziej transwersalnie do naszej osi czasu, wyznaczając osie
czasu łaczące twory, które moglibyśmy postrzegać jako inne bańki 3D,
gdybyśmy funkcjonowali wzdłuż tych trajektorii (ale nie
funkcjonujemy, tzn., nawet ich nie jesteśmy w stanie postrzec - nie
są spełnione warunki ciągłości konieczne do zmiany naszej
trajektorii, tak abyśmy w nich zaistnieli... stracilibysmy nasze
poczucie ciągłości i tożsamości... widzimy zatem tylko ich przejawy
w postaci cząstek wirtualnych)...
kluczowym pojęciem jest tu pojęcie "transwersalnosci", które wyrzuca
z naszego pola świadomości wszystko to, co nasza percepcja jest w
stanie ogarnąc jedynie jako nanosekundowy przeplot z każdą inną
Czasoprzestrzenią Transwersalną właśniew całym tym przebogatym
kwantowym wszechświecie do tej naszej...

[nowak11]

Dzięki za próbę..;) Czasoprzestrzeń... To dla mnie jest słowo kluczowe.
Struktura naszej (ludzkiej) tożsamości nie pozwala być jednocześnie (w tym samym
czasie) w dwóch miejscach (pomijając fantastyczne doniesienia o bilokacji
świętych)... I to nam się nie mieści w głowie niejako w sposób naturalny. Tak
samo jak nie wyobrażamy sobie podróży w czasie...Jesteśmy TU i TERAZ! Nie ma
innej opcji. TAM (przestrzennie) możemy być za jakiś CZAS. A TAM (czasowo)
byliśmy albo będziemy i to NA PEWNO! Logiczne, zdeterminowane, trwałe... A
teoria kwantów, "struktura rzeczywistości" itd. próbują nam ten stabilny obraz
postrzegania otaczającego nas świata splątać.
Czy można istnieć poza czasem i poza przestrzenią? To stare pytanie; starą
odpowiedzią jest Pan Bóg. A czy kwanty to potrafią?

[bonobo44]

> Czy można istnieć poza czasem i poza przestrzenią?

inne czasy i przestrzenie "równoległe", a co najważniejsze
lokalnie 'transwersalne' do tej, której doświadczamy, w
punktach "rozłęzienia" - później i wcześniej mogą być mniej lub
bardziej "równoległe"

> To stare
> pytanie; starą odpowiedzią jest Pan Bóg. A czy kwanty to potrafią?

Potrafią... co więcej - robią to lepiej niż cokolwiek dotąd (łącznie
z bogami)...
jako pierwsze w dziejach myśli ludzkiej rozwiązują dychotomię
wolna wola - determinizm, a na nią odpowiedzi nawet kategoria "Boga"
nie udzialała

rozgałęzienia

[bonobo44]

- rzecz jasna 8-)

Co z tą rzeczywistością?!

[nowak11]

Napisałeś wcześniej, że kwanty są "manifestacją"...Później, że przybywają spoza
naszego układu czasoprzestrzennego... (bez cytatu, bo nie jestem pewien czy
dobrze Cię rozumiem)...Albo przenikają wiele czasoprzestrzeni..? Dodatkowo
piszemy tu sobie o różnego rodzaju polach (których w zasadzie nikt nie widzi), o
niedoskonałościach matematycznego zapisu fizycznej rzeczywistości, zagadkach
grawitacji, przestrzeniach dwu- i wielowymiarowych... Dodajmy do tego fakt, iż
ostatnia nadzieja fizyków-teoretyków - wielki zderzacz hadronów - nie działa tak
jak powinien... O co tu chodzi?! Co z tą rzeczywistością?!
A co jeśli jest ona tylko marnym odbiciem lub cieniem? Czy obok istnieje inny
świat, lepszy (komputery kwantowe są lepsze, szyfry, też), więc może w tym
skwantowanym świecie wszystko jest lepsze? Gdyby tak jeszcze można było
skwantować człowieka..? Może po homo sapiens, na Ziemi zamieszka homo
quanticus?;)))) Wiem, niebezpiecznie zbaczam z tematu;)))

magnetyzm

[bonobo44]

może też w tej materii zabierze głos t0g,
który w tej tematyce siedzi "po uszy"
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12172&w=22571668&a=23405849

w ogóle polecam wątek "magnetyzm" poniżej:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12172&w=22571668&v=2&s=0