konferencje

[staua]

Wlasnie wrocilam z konferencji i wiecie co? Lubie konferencje. Zawsze co
prawda jestem bardzo zmeczona, jak wracam, ale mam sporo nowych pomyslow i
jestem na ogol zadowolona z dyskusji. Teraz tez. Ale znam luszi, ktorzy nie
lubia - mialam kolege, ktory zapieral sie rekami i nogami przed wszystkimi
wyjazdami i przez cztery lata postdoca udalo mu sie nie pojechac nigdzie...a
jak jest z Wami?

[koekast]

jo, no jasne, ze konferencje sa fajne. wczasy naukowe :)
to cala radosc tego zawodu -pod warunkiem, ze pracujesz nie w PL.
Moja uczelnia w PL o malo co mnie nie zniechecila do "robienia nauki"
gdy okazalo sie ze zeby pojechac do glupich Niemic, musze zebrac 6 podpisow
z tego 3 ludzi mnie nie widzialo na oczy, kazdy mowi, ze inny sie musi podpisac
najpierw, a dziekan kazal mi z tym glupim papiem przychodzic 3 razy.
Tu przynajmniej jak juz gdzies jade to po prostu zanosze do sekretariatu
rozliczenie, dostaje zwrot i po zabawie.
Taka jest wyzszosc pracy naukowej poza PL...

pozdrowienia,
Kk

[koekast]

a tak jeszcze mnie ten post o konferencjach natchnal...
spotkaliscie kiedys Polakow pracujacych w PL gdzies na konferencji
w jakims ladnym kraju?
I jak wrazenia? Bo u mnie dosc bardzo hmmm mieszane.
Niecala polowa tych Polaklow zachowuje sie raczej normalnie -
ale wiekszosc... ech.
Jak sie odwyklo od wyrafinowanych ukladow, tytulomanii
i sztywnej hierarchii to na same "prosze pana..."
zimno sie robi - tym bardziej, ze czesto mowione rzeczywiscie
bardzo chlodno i z kiepsko ukrywana zazdroscia - chyba, ze
to cos innego. Albo : "prosze kolegi, my tez zajmujemy sie
powaznymi rzeczami i mamy kontakty zagraniczne..." Brrr
Ja tam przestane "sie narzucac" na konferencjach Polakom z PL.
Z tym, ktorzy pracuja gdzie indziej nie mam zlych
doswiadczen - a nawet przeciwnie...
Kk

[staua]

Ja spotykam, na ostatniej pania profesor z instytut, gdzie robilam
magisterke. Czasem znajomych w moim wieku. Rozmawiamy nomalnie,
najczesciej nie przechodzac na polski, bo w wiekszym gronie. Nie
zaobserwowalam jakichs wynaturzen.
--------------------------
Hotul se teme sa fie furat

[koekast]

wynaturzen ;) kariotyp mieli w porzadku?

Ja akurat swoich rozmowcow z niedawnych konferencji
nie znalem, gdybym ich znal i oni mnie to na pewno rozmowa
wygladalby inaczej.
Naprawde mam wrazenie, ze Polacy maja szczegolna
potrzebe nadymania sie przed osobami, ktorych wczesniej
nie znali. Niektorzy sa OK, ale zdarzaja sie np profesorowie
ktorzy mogliby byc wzieci zywcem z filmow Barei, doktoranci
zresta tez - choc oni nie powini miec akurat PRLu wyssanego z mlekiem
matki...

A co do rozmawiania w narzeczu english to fakt -
zdarzylo mi sie rozmawiac z polakami w ten sposob -
bo albo ktos byl dookola i nie wyapadalo inaczej,
albo wrecz gdy rozmawialismy o rzeczach technicznych
na ktore po prostu slownictwa pl jeszcze nie ma. I nie
byl to jakis snobizm, zwyczajna potrzeba.

pozdarawiam,
Kk

[baloo]

e. chyba stroszenie piorek, tokowanie i tance godowe mozna zaobserwowac nie
tylko u Polakow. Sporo osob wlasnie po to przyjezdza, zeby zaznaczyc swoja
obecnosc i "waznosc". A niektorzy w ten sposob pokrywaja niepewnosc (swoja
wlasna, albo watpliwosci co do jakosci swojej pracy). Obserwowanie takich
osobnikow tez nalezy do atrakcji konferencyjnych.

;o)

[staua]

Wlasnie, na konferencjach po prostu ludzie przy posterach chca wypasc jak
najlepiej, stad "nadymanie sie". Tez wlasnie spotkalam takiego (Amerykanin
btw), myslalam, ze bedzie mila dyskusja, bo specjalizowal sie w tym samym, co
ja, ale na pierwsze moje pytanie odpowiedzial tak arogancko, ze moj kolega,
ktory chcial sie przysluchiwac, po prostu odwrocil sie i odszedl, a ja
wysluchalam odpowiedzi do konca, ale nie kontynuowalam. Szkoda.
Ale najczesciej jednak sie udaje porozmawiac i dzieki temu przychodza do glowy
nowe pomysly, co jest fajne.
W zeszlym roku poznalam dwoje Polakow na konferencji, oboje byli bardzo mili.
Moze po prostu miales pecha (albo ja mialam szczescie?).
Z drugiej strony, ja szczegolnie nie szukam Polakow, bo wiem, ze na pewno
beda. Moj maz natomiast szuka Rumunow, ktorych jest na ogol malo, wiec trudno
znalezc kontakt. A kontakty tez sa wazne, nie oszukujmy sie. Nigdy nie
wiadomo, co sie w przyszlosci przyda.

[koekast]

No moze faktycznie mialem pecha do tych Polakow - ale tez nie chce
generalizowac - polowa byl.
A co do nadymania to zjawisko normalne - chyba bardziej
kulturowe niz srodowiskowe - w biznesie sie ludzie
bardziej nadymaja niz w nauce, w Stanach bardziej niz w Holandii.
A obserwowanie "rytualow godowych"
kolesiow z przerostem ego nie sprawia mi raczej przyjemnosci -
tez takich unikam nawet nie wytracajac ich z dobrego samopoczucia.
Kk

Galeria typow konferencyjnych:

[baloo]

Galeria typow konferencyjnych:

[baloo]

Gdzie????

[staua]

No, gdzie Ci te typy uciekly?

Galeria. do trzech razy sztuka ;o)

[baloo]

Ech, noszkurdebalans, dzis chyba wieczor cudow byl. Wpierw mnie wylogowalo,
potem wcielo tekst, no i efekt jaki jest kazdy widzi. Teraz dopiero to
zauwazylem. Na dodatek w tym samym momencie musialem przejsc z trybu "symulator
pracy" na tryb "praca realna", i to w formie uzerania sie z kontrybutorem ;o)
(bo termin "wspolautor" jest jednak zbyt pochlebny). Tak czy inaczej,
przepraszam za usterki, a te dwa puste posty prosze wyciac.

Sprobuje powtorzyc tamten wciety tekst, choc juz wena nie ta. Chodzilo mi o
Galerie portretow typowych konferencjuszy, bo przyznacie, ze na takich spedach
pojawiaja sie rozne ciekawe i mniej ciekawe osobniki. Sila rzeczy bede pisal o
swojej dzialce, ale kazdy podlozy sobie swoja , co tam bedzie chcial ;o)

No to lecimy :

"Styropian" lub "widmo" – czlowiek, ktory wiele wiele lat temu, jako mlody,
gniewny i genialny przeprowadzil bardzo dobre wykopaliska (czy odpowiadaloby by
to u Was serii eksperymentow ?), pieknie je opracowal, czym zarobil na pyszny
doktorat. Potem szybko zrobil bardzo dobra habilitacje i umocnil sie jako guru.
A teraz, od lat jezdzi od konferencji do konferencji, pokazujac w kolko
Macieju te same slajdy w roznych konfiguracjach i reformulujac temat w
zaleznosci od tematyki konferencji. Nie musze dodawac, ze wszyscy juz te slajdy
znaja na pamiec. Przy tym grozny i agresywny jest on nadzwyczaj, zwlaszcza w
sytuacji, gdy czuje sie zagrozony. Jedna z welu odmian samca alfa, mimo iz z
wygladu niepozorny.

"Swawolny Dyzio" – w zasadzie mlodziak. zafascynowany dziedzina, ktora caly
czas ma dla niego urok nowosci oraz nowymi (?) technikami. Z radosnym
rozdziawem przez 20 przydzielonych mu minut opowiada jaki mieli z kolegami
fajny pomysl, jak zdobyli srodki , jak skonstruowali maszyne, co bedzie za nich
robila i jak zastosowali ja wreszcie w terenie. Kiedy wszyscy czekali na
tzw. "clou" czyli wyniki, okazalo sie, ze pieknie zmiescil sie czasie (gdyz
bardzo starannie sie przygotowal byl).

"Feliks Edmundowicz" – wiek nieistotny, ale jeszcze nieprofesorski. Mars na
czole, wzrok miotajacy blyskawice, rozwiany wlos, w jednym przypadku
zaobserwowano nawet skorzany plaszcz (serioserio). Rusza z posad bryle swiata.
Wystapienie zaczyna sie strzalem z Aurory, potem napiecie rosnie. W polowie
czasu Palac Zimowy jest juz zdobyty, wszystko co do tej pory bylo to syf, teraz
bedzie inaczej. Znaczy lepiej i tak jak to bylo naprawde. Gdyz on posiadl
Wiedze o Prawdzie. Na koniec okazuje sie, ze calkiem nowy i rewolucyjny system
rozni sie od starego w zasadzie tylko uzyta terminologia , a czasami bledami
formalnymi.

"Oddzial francuskiej Resistance" – w ktoryms tam dniu miedzynarodowej sesji, na
ktorej oczywiscie jezykim obowiazujacym jest angielski, przychodzi kolej na
badaczy z Francji. Najwazniejsza Francuska Osoba zagaja, iz zeby nie katowac
sluchaczy kiepska swa angielszczyzna, woli przedstawic swoj referat w poprawnej
francuszczyznie. I jak powiedziala, tak tez uczynila. Piekne to bylo i
klasyczne i naprawde dopracowane tak pod wzgledem merytorycznym jak i
jezykowym. Szkoda tylko, ze oprocz Grupy Résistance tylko 2-3 osobyna sali
mogly to docenic. Pozostali czlonkowie Résistance byli juz na musiku – skoro
Najwazniejsza, to oni tez. tak minelo przedpoludnie i czesc popoludnia, gdyz
badacze francuscy akurat w tej dziedzinie sroce spod ogona nie wypadli i
przyjechalo ich wielu. Gdy po ostatnim przebrzmialy juz oklaski, na katedre
wstapil prelegent z Tokyo (albo Kyoto, albo Osaki ???) i zagail, iz on wynikow
swoich badan nie bedzie jednak przedstawial w dobrym japonskim, a raczej
poprosi o wyrozumialosc dla skromnych zasobow swej angielszczyzny. I to byl
jedyny mowca, ktory na tej konferencji dostal (prawie) standing ovation. W
dodatku przed wlasciwym wystapieniem.
Ale nawet Francuzi sie zmieniaja i juz teraz coraz czesciej opowiadaja po
angliczansku. Ech, gdzie sa niegdysiejsze sniegi ?


Na koniec - "Bohater dnia". Nie wiem, czy jest to odrebny typ czy tylko
anomalia, bo na razie jednago takiego osobnika namierzylem. Pisze o nim, bo
zjawiskowy. Mlody gniewny i rokujacy nadzieje. Juz na etapie pierwszych
cyrkularzy zawiadomil, ze on ma taaaakie materialy, ze nie 20, a 90 minut
potrzebuje. Z roznych wzgledow, chyba glownie z powodu ciekawosci zawodowej,
organizatorzy zamiast na wstepie zabic go smiechem dali mu 45 minut. No to mamy
45 minut "Pilowania drzewa na Huculszczyznie" , zaden szczegol swiezo napisanej
pracy magisterskiej nie zostalby pominiety, gdyby nie smutny fakt, ze
delikwentowi slajdy "sie poprzestwialy", tak jakos niefortunnie, ze nie dosc,
ze wszystkie sa do gory nogami i lewa na prawa, to jeszcze nie w tej
kolejnosci, w ktorej mialy byc omawiane. Powstaje wiec dylemat, czy referat ma
byc mowiony pod te poprzestawiane slajdy, czy tez autor ma wyszukiwac slajdy na
biezaco (dwa duze pojemniki). Jako humanista, autor wybiera zloty srodek –
troche tak, troche tak. Mimo trudnosci ze sledzeniem toku wykladu, do jednego z
obecnych na sali sluchaczy dociera, ze wlasnie oglada i slyszy omowienie
swoich nieopublikowanych jeszcze badan i materialow, ktore udostepnil byl
Autorowi w celach dydaktyczno-kolezensko-porownawczych. Jakaz byla jego radosc.
Po chwili inna grupa badaczy dowiaduje sie, ze na podlegajacym im terenie
przeprowadzono "serie weekendowych badan z lopata i kolegą", co prawda "troche"
na dziko, ale za ku chwale nauki. To , ze sie Autorowi kilka rzeczy
merytorycznie posklejalo nie mialo juz w tej sytuacji wiekszego znaczenia, gdyz
i tak sale ogarnela euforia. To bylo bardzo mile przedpoludnie. Do dzis
wspominam je z lezka w oku.

--

Typow jest oczywiscie znacznie wiecej. Alem juz z sil opadl, a poza tym licze
tez na Was i na Wasza wspolprace ;o)

Klaniam nisko

B.

[koekast]

No pieknie. Jednak obserwacje fauny konferencyjnej moga byc
ciekawe. Przkonales mnie. I zazdziwiajace jest to jak bardzo
niezalezne od dziedziny (archeologia, tak?) - jestem
"troche bardziej techniczny" ale zwierzyna u nas podobna :)
Z tym, ze Fancuz nie dostalby raczej prawa mowienia
po swojemu (niedawno zastanawialem sie w jakim jezyku
zapodaje prezentacje urocza francuska doktorantka -
po 5 minutach do mnie, ze w english) ani "mlody gniewny"
nie dostalby podwojnego czasu - te rzeczy by nie przeszly.
Moze jak bede miec moment to dorzuce wlasna opowiesc...
Kk

[staua]

Ooo, fajne!
Z Francuzami chyba wszyscy mamy podobne doswiadczenia. Ja kiedys bylam na konferencji, gdzie
francuski profesor, stary i zasluzony, po prostu wyglosil caly swoj wyklad po francusku, twierdzac, ze
dedykuje go zmarlemu koledze i tak osobiscie sie czuje, ze po angielsku nie bedzie bezczescil jego
pamieci. Swietnie bylo (od tego czasu na wszelki wypadek ucze sie francuskiego). Ale znam kilkoro
Francuzow (no, glownie sa to kobiety), mowiacych po angielsku prawie bez akcentu.
Natomiast nienawidze wykladow Japonczykow, na ogol maja cos ciekawego do powiedzenia, a akcent
jest taki, ze po dziesieciu minutach musze wyjsc.

[baloo]

migiem tlumacze :
adrem pierwszy : Bardzo Wazna Francuska Osoba nawet sie nie spytala. Po prostu
wyglosila, a za nia wszyscy jej podwladni (choc wszyscy angielski znali) ;o)
Ale juz dwa-trzy lata pozniej przyjechali Francuzi (co prawda inni) i juz
produkowali sie po angliczansku. Znaczy, przeczytali przetlumaczony i nadpisany
fonetycznie tekst, ale i tak wszyscy docenili wysilek. A jeszcze pozniej bylo
jeszcze normalniej.
Znaczy - Francuzi tez ludzie, wbrew pozorom ;oD


adrem drugi : "u nasz" mlodziak tez nigdy by nie dostal wiecej niz inni, ale
sytuacja byla potrojnie nietypowa : konferencyjka byla mocno nieformalna i
wybitnie niemiedzynarodowa (prawie seminarium, tyle ze 2-3 dniowe) i w dodatku
byly spore luzy czasowe. Tematyka byla calkiem calkiem nowa ( i to w skali
jewropy, czyli swiata ;oD), wiec malo kto wiedzial ponad to , co sam mial w
garsci (czyli element zdrowej ciekawosci, o ktorym wspomnialem). Mlodziak
oprocz wspomnianych przeze mnie Niespodzianek ;o) mial miec ( i w sumie mial)
sporo nieznanych materialow do pokazania, a w dodatku ktos z jego osrodka
puscil fame o "mlodym genialnym". Jako epilog ddam, ze co prawda zadnej sprawy
sadowej nie mial (ani cywilnej, ani kolezenskiej), ale z zawodem musial sie
pozegnac niestety (stety).

adrem trzeci : tak mi sie zdaje, ze to musi wygladac podobnie niezaleznie od
dyscypliny. Dlatego tez zapraszam do spisania Waszych obserwacji.

klaniam nisko

B.

[sendivigius]

Jest wiecej typow ale po kolei.

Nastepny bedzie "Generalissimus Stalin". Facet wychodzi i sadzi wierutne bzdury
ale takie ze trudno sie opanowac od smiechu i wielu pyta siebie czy to na serio
czy bierze udzial w happeningu. Kazdy boi sie mu przerwac bo facet jest
noblista a ze sluchajacych nikt. Dawno temu, moj promotor po takim wykladzie
powiedzial. "W tym kraju nagroda NObla zwalnia od myslenia". Biedaczek nie byl
nigdy w Polsce.

Carmen S.