FILOZOFIA W SZKOŁACH - NARESZCIE!!!

[Gość: zdziwiony]

Jest szansa, że filozofia wreszcie będzie nauczana w publicznych szkołach.
Gratulacje dla "GW" i TVP2 za propagowanie tej idei i rewelacyjne wykłady
prof. Kołakowskiego w Dwójce. Tylko czemu tak późno telewizja je emituje?

[Gość: Ania]

Trzeba tylko zobaczyć jak to będzie nauczane. Jezeli na takim poziomie i przy
takim nastawieniu nauczycieli jak w przypadku innych przedmiotów to niema to
sensu.
Ja miałam filozofie na studiach i wspominam to jak koszmar. Najdurniejszy
przedmiot z 4,5 roku nauki. Polegało to na wyryciu na pamięc podręcznika do
historii filozofii. Po mojej uczelnianej filozofii nie rozumiem nigdy opini że
filozofia uczy mysleć, formułowac zdaia itp. Dla mnie filozofia uczy nauki na
pamięc i niczego innego.

[ilianna]

Miałam filozofie 2 lata w liceum ale nie wspominam tego najlepiej, tak samo jak
filozofii na studiach. Nuda, nuda i jeszcze raz nuda :-). Wkuwanie poglądów
filozofów i zero własnej inwencji, miejsca na filozofowanie. Jeśli tak to ma
wyglądac w gimnazjum to pomysł jest po prostu głupi. A niestety jakoś wątpię
żeby znalazło się dużo takich nauczycieli jak ci opisani w waszym artykule.

[aphoper1]

A ja mialam wspaniale zajecia z filozofii w I klasie LO, nauczylismy sie tam
dyskutowac, czytac teksty filozoficzne i myslec...
Pozdrawiam!
A.

[j.wierny]

Odnośnie nauczania filozofii w szkołach chciałbym zwrócić uwagę na systemy
filozoficzne, jakie powstały na Wschodzie. Jak pisze Ireneusz Kania w swojej,
wydanej przez ZNAK, książce pt."Ściezka nocy":
"Buddyzm nadal natrafia na trudności z przebiciem się nawet do świadomości
ludzi, którzy - zdawałoby się - koniecznie powinni coś wiedzieć o tej, bądź co
bądź, jednej z największych religii świata, moim zdaniem, filozoficznie
najgłębszej. A tymczasem w Europie filozofowie często nie mają zielonego
pojęcia o buddyzmie i o filozofii buddyjskiej czy - szerzej - o indyjskiej,
która jest jedyną poważną alternatywą dla myślenia zachodniego."

Poleciłbym z tego tematu wydaną właśnie książkę "Nieskończoność w jednej
dłoni" - to obszerny i wielowątkowy dialog pomiędzy amerykańskim astrofizykiem
Trin Xuan Thuanem (z pochodzenia Wietnamczyk, autor wydanej w Polsce "Ukrytej
melodii") a Matthieu Ricardem, mikrobiologiem, ale przede wszystkim buddyjskim
filozofem (w Polsce znana jest jego książka pt. "Mnich i filozof"). Książka
okazała się światowym bestsellerem (ang. tytuł "The Quantum and the Lotus").

Warto wspomnieć, że od "Tao fizyki" Capry książka ta różni się bardziej
rzetelnym podejściem do tematu. Mniej tutaj pochopnych opinii na temat związku
wschodniego mistycyzmu z zachodnią nauką, jakie Caprze przychodziły nadzwyczaj
łatwo. "Nieskończoność..." jest pod tym względem bardziej obiektywna i można
znaleźć w niej całkiem sporo interesującej polemiki oraz omówień różnych
interpretacji mechaniki kwantowej, zachodnich koncepcji filozoficznych,
zagadnienia sztucznej inteligencji, roli etyki w nauce, zależności pomiędzy
świadomością a mózgiem, idei dotyczących powstania Wszechświata, natury
rzeczywistości itp... z punktu widzenia buddyjskiego systemu filozoficznego
madhyamaka.

Można powiedzieć, że "Nieskończoność.." to nie tylko bardzo przystępnie
napisane wprowadzenie do tego systemu filozoficznego (a takiego do tej pory
brakowało na polskim tynku księgarskim), ale także ogólny zarys buddyjskiej
etyki związanej z tradycją Wielkiej Drogi (Mahayana), najpopularniejszym
obecnie nurtem myśli i praktyki buddyjskiej.

Fragmenty książki można znaleźć tutaj:

www.buddyzm.edu.pl/magazyn/17/cs17-07.htm
www.buddyzm.edu.pl/magazyn/17/cs17-06.htm
www.kos.com.pl/index.php?wiecej=124&pokazz=5

Pozdrawiam serdecznie,

Jarosław Wierny
CyberSangha
www.buddyzm.edu.pl