APEL DO NAUCZYCIELI !!

[Gość: ASKOLD]

W dniu 24 XI w radiowej "Trójce" o godzinie 21.05 odbędzie się audycja
Jerzego Sosnowskiego poświęcona problemom edukacji. W audycji weźmie udział
pani wiceminister Anna Radziwiłł, a jej rozmówcą będzie autor niniejszego
apelu. Tu czas się zdekonspirować ; nazywam się Ireneusz Wywiał i jestem
nauczycielem jednego z warszawskich liceów (nauczycielem dyplomowanym, czyli
wedle najnowszych ustaleń twórców systemu awansu zawodowego - nauczycielem
niemoralnym, bo uganiałem się za papierkami oszukując przy tym wszystkich
wokół, w tym i samego siebie, wielokrotnie). To wszystko są jeszcze drobne
wady w porównaniu z największą ; jestem przeciwnikiem reformy w obecnym jej
kształcie (o czym pani minister została lojalnie poinformowana). Mam już
przygotowane pytania ale przecież co wiele głów to niejedna. Koleżanki i
koledzy w dźwiganiu nauczycielskiego krzyża ! Zamieśćcie, proszę, swoje
pytania i problemy z jakimi chcielibyscie się, za moim pośrednictwem, do pani
minister zwrócić. Oczywiście, jako, że audycja trwa ok.42 minut, nie będę
mógł przekazać ich wszystkich, a mój wybór będzie subiektywny, za co z góry
przepraszam. Pomysł audycji powstał w kilku głowach (Leszek Rysak IPN, St.
Lenard OKE i moja najskromniejsza w tym wszystkim głowa), a sytuację ułatwił
nam fakt, iż Jerzy Sosnowski jest naszym kolegą (nie jest to materiał na
kolejną aferę, choć przyznaję - kumoterstwo okropne).
Mam, być może zbyt wygórowaną, nadzieję (twórcy reformy są czasem odporni na
argumenty jak świeżutki betonik zbrojony), że audycja ta będzie początkiem
dyskusji na temat żałosnego stanu edukacji w III RP. Dyskusji, która się nie
odbyła z winy "autorytetów", które słowo autorytet kojarzą ze słowem
autorytaryzm.
" Byliście lwem, a ja dziękuję wam, że pozwoliliście być mi jego rykiem" -
Winston Churchill.
P.S. Nie daję gwarancji, że ryk lwa może się zamienić na antenie w pisk
myszy. Może zjeść mnie trema, wybaczcie. Bedę się starał.

[Gość: Iwa]

1. mnie zastanawia dlaczego nie ma wspolpracy miedzy MENiS a pedagogami
naukowcami, na ostatnim zjezdzie polskiego towarzystwa pedagogicznego we
Wroclawiu nie bylo ani jednego przedstawiciela MENiSU
DLACZEGO PEDAGOGIKA POLSKA NIE JEST NA USLUGACH POLSKIEJ EDUKACJI
2. dlaczego wprowadza sie do uzytku nie testowane w badaniach pilotazowych
podreczniki
3. dlaczego (czytalam na stronach gazety) kuratoria wywieraja naciski na
automatyczne promowanie uczniow z kalsy do klasy, nie tylko na etapie
ksztalcenia zintegrowanego ale takze pozniej- w klasach 4-6 i gimnazjum
4. dlaczego obnizono prog wymagan maturalnych, jeszcze kilka lat temu, by zdac
mature uzyskac ocene dostateczna trzeba bylo sie wykazac znajomoscia co
najmniej 60% zdobytej w toku nauki wiedzy, w nowej maturze wystarcza tylko 30%.
to mnie najbardziej przeraza
5. dlaczego dla bardzo slabych uczniow na sile otwiera sie szkoly konczace sie
matura, przeciez nie kazdy musi miec mature
6. dlaczego osoby z uposledzeniem umyslowym przyjmowane sa do liceow
ogolnoksztalcacych, wprawdzie do klas integracyjnych ale jednak do LO. Przeciez
taka osoba jelsi zda mature, a zda bo ma obnizony prog, moze potem ubiegac sie
o miejsce na studiach, zalozmy ze na uniwersytet sie nie dostanie, ale dostanie
sie do platnej prywatnej szkoly wyzszej, powiedzmy zda na pedagogike, w
platnych szkolach roznie bywa, zostanie przepchnieta, uzyska tytul licencjata i
mozliwosc parcy w szkole. moim zdaniem nie powinno sie uprawiac rozdawiennictwa
matur

[werty126]

* czy lepiej tworzyć 30-osobowe klasy i zwalniać nauczycieli, czy raczej
ograniczyć liczebność klas, dać dzieciom komfort nauki a nauczycielom pracę, w
dodatku efektywną, z możliwością indywidualizacji ?
* czy na wszystkich etapach edukacji nie wystarczy jedna godzina religii ?
* czy nie miałoby sensu wydłużenie jednak o rok nauki w liceum ? wszyscy wiemy,
że na tym etapie, a nie w gimnazjum, kształtują się zainteresowania i
preferencje zawodowe
* czy rzeczywiście wszystko ! musimy opisywać, planować na papierze,
analizować? może jednak nie?
* czy za dodatkowymi zajęciami z w-fu mogłoby iść budowanie sal gimnasytcznych
i pieniążki na sprzęt sportowy dla szkół?
* czy nie lepiej uczyć w-fu zachęcając do ruchu poprzez zabawę, a nie mierzenie
wyników?
* czy tworzenie klas integracyjnych byłoby ułatwione w uzasadnionych
przypadkach?

na razie tyle, ale pewnie jeszcze tu wrócę, zyczę powodzenia podczas rozmowy,
mam nadzieję, że przynajmniej część z naszych problemów dotrze do szacownych
uszu...

[tomkoy]

odpowiem własnym wierszykiem, to czasem lepiej dociera niż prośba:

Pytań do MENiS-a mamy coraz więcej
prosimy od dawna i to wciąż goręcej
o zastanowienie nad decyzjami
a jeszcze pilniej nad konsekwencjami

Czego wprost naucza egzamin poprawkowy
gdy uczeń nie chodząc zda go na wzorowy!
po co się przemęczać codziennym wstawaniem
jeśli i bez tego cieszą się zdawaniem

Och jakże żałuję że takim już stary
gdyby dawniej MENiS miał takie zamiary
na piątkach i czwórkach przeszedłbym bez stresu
do klasy następnej bez szkół interesu

Instytucje MENiS, Kurator Oświaty
to już nie są dla nas placówkowe braty
mam tu inny wniosek na ich absurd błędu
doprowadzają oświatę do skrajnego obłędu

Wagarowicz, złodziej,dealer
to dziś MeNiS są pupile
hołubieni pod firmament
może czas zrobić remanent?

Zastanowić się już pora
nad działaniem kuratora
KO - MENiS mąż i żona
para ciągle obrażona

Skąd "pomysły" góry liczne?
coraz gorsze nielogiczne
co ostatnio nakazują w ministerstwa zdaniu
poprawiać oceny w... początkowym nauczaniu

Świruj! padnij! lub lataj w przestworzach
ugrzęźlim i toniem w papierzysku morzach
nie goją się rany i nie bliźnią strupy
te wasze pomysły? o kant potłuc ...

Proszę to oddać z dedykacją

[Gość: mary]

Tę fraszkę dedykuję tym naukowcom, którzy się kompromitują w menisie.

Dlaczego profesor w ministry idzie
i tyłek
na stołek
chętnie sadza?

Rozum - odpowiem
-gdy kłóci się z władzą,
zawsze zwycięża
WŁADZA.

[Gość: Kazek]

Niestety w moim wypadku większość pytań do pani vice sprowadza się do tak
zwanej musztardy po obiedzie, ale nie moge sobie darować. A więc oprócz tych,
które już sformułowano wcześniej:
- jaki był sens tworzenia dziwoląga pod nazwa gimnazjum (oprócz tego, że
prawica miała fetysz na to przedwojenne słowo). Nigdy nie usłyszałem rzetelnego
wyjasnienia tej podstawowej kwestii, bo przepraszam, ale tłumaczenie o
wyrównywaniu na tym poziomów jest niepoważne. Poniewaz z niego wynikałoby, że
podstawówki z zasady moga nie wypałniac swej roli, co jest piramidalną bzdurą,
a na dodatek obraża nauczycieli uczących w podstawówkach (np. moja kuzykę,
uzcąca w 36-osobowej klasie, która wobez autorów reformy odczywa
wielką "wdzięczność");
- kiedy wreszcie ktoś się zastanowi, czy istniejąca w tej chwili forma
egzaminów (zarówno gimnazjalnego, jak i matury, a nawet sprawdzianu po
podstawówce) nie prowadzi wprost do uczenia pod egzamin, co jest koszmarem
edukacyjnym i właściwie istniało zawsze, ale po reformie w stopniu o wiele
większym, niż przed nią. Niestety praktyka potwierdza to absolutnie. zaznaczam,
że piszę to z punktu widzenia nauczyciela j. polskiego, może w przypadku
przedmiotów scisłych jest inaczej;
- Jak można dopuszczać do obrzydlistwa, jakim jest nowa matura - stara jej
forma miała wiele wad, ale nie prowadziła do takiej urawniłwoki, jak obecnie,
pozwalała miec czas na rozmowę z uczniem, pozwalała uczniowi czytac ksiązki! W
przypadku nowej liczą się tylko standardy i obszary, test - w którym siłą
rzeczy trzeba odpowiadac tak, jak to wynika z intencji zadającego pytanie.
Praca - oceniana według ścisłych wytycznych. Mało kto wie, że w pierwszej
wersji ten nowej matury, szczęśliwie zastopowanej przez p. Łybacką (a bronionej
za pomocą obrzydliwych epitetów przez Gazetę w postaci p. Pacewicza) owe
wytyczne były jeszcze silniej sprecyzowane i uczeń, który napisałby coś więcej,
niż wynika ze wskazówek egzaminatora mógł mieć nawet odejmowane punkty!;
- pytania o dodakowe lekcje religii, absurd "awansu nauczycieli" etc juz
sformułowano, więc nie zabieram czasu, tylko się podpisuję.

A co polska pedagogika ma do zaoferowania szkole?

[Gość: Zielicz]

"1. mnie zastanawia dlaczego nie ma wspolpracy miedzy MENiS a pedagogami
naukowcami, na ostatnim zjezdzie polskiego towarzystwa pedagogicznego we
Wroclawiu nie bylo ani jednego przedstawiciela MENiSU
DLACZEGO PEDAGOGIKA POLSKA NIE JEST NA USLUGACH POLSKIEJ EDUKACJI?"
Większość polskich "naukawców" od pedagogiki zna szkołę z własnego dzieciństwa
wyłącznie i ma szkole do zaoferowania niestrawne doktrynerskie "słuszne"
abstrakcyjne rozważania np.o zniewoleniu symbolicznym ucznia w szkole;-)
Patrz np.teksty prof.Nalaskowskiego z UMK o wartości dla szkoły zdecydowanej
większości prac jego "naukawych" kolegów!!!

[Gość: mary]

Prof. Nalaskowski jest jednocześnie praktykiem - załozył wiele lat temu prywatne liceum i przez ten czas mu dyrektoruje.

Wszystko się zgadza!

[Gość: Zielicz]

Toteż pisałem o jego akademickich kolegach i o tym co on pisze o wartości
ich "naukawych" prac!

[Gość: MP]

Piszę nieproszony (bo nie nauczyciel), ale źle to widzę. I zamysł i formułę.
Widzę tu (może błędnie) ślady myślenia zawłaszczającego. Chodzi o myślenie, w
którym edukacja to problem nauczycieli i urzędników oświatowych. Tymczasem -
oczywiście brutalnie upraszczając - oba te zbiorowe podmioty występują tu
jedynie w roli wynajętych wykonawców. Zleca i określa zadanie do wykonania
(przynajmniej powinien) ktoś zupełnie inny. To trochę tak jak majster z
czeladnikiem przy układaniu kafelków w łazience. Mogą sobie podyskutować o
technikaliach i warunkach wzajemnych zobowiązań ale nie im rozstrzygać o
układanym wzorku. Sytuacje, w których jest czas na ich opinie są ścisle
określone: gdy zleceniodawca zapyta, gdy zleceniodawca nie dość precyzyjnie
określił czego oczekuje, gdy w praniu wychodzi, że oczekiwań zleceniodawcy nie
da się spełnić - albo obiektywnie, albo w ramach przeznaczonych środków. Jeśli
ludzie to łebscy i twórczy, to mogą coś tam zleceniodawcy podpowiedzieć, ale
zasadniczo nie taka jest ich rola. Natomiast, jeśli nie bacząc na osobę
zleceniodawcy, ignorując jego istnienie, majster z czeladnikiem zaczęliby się
spierać o kolor, kształt, jakość kafelków, o ich najkorzystniejszy układ itp,
to taka dyskusja musi budzić niesmak u najbardziej wyrozumiałego
zleceniodawcy.
I taka jest moja obawa: że dyskusja, którą Panowie planujecie będzie jednym z
wielu działań faktycznie utrwalających pogląd iż edukacja to domena
nauczycielsko-urzędnicza; obawa o to, że bujając w obłokach misji, idei i
merkantylizmów, zatracicie poczucie swego właściwego miejsca w tym zamieszaniu
- miejsca niesłychanie ważnego, ale zdecydowanie podrzednego w stosunku do
istoty problemu. Dyskusji o problemach edukacji nie można sprowadzić do
problemów nauczycieli i urzędników lub też widzianych z pozycji nauczycieli i
urzędników. Bo problem edukacji, to przede wszystkim problem uczniów i problem
tych, którzy fundują uczniom (dzieciom własnym i sąsiadów) edukacyjne dobro. Z
punktu widzenia takiego problemu nauczyciel i urzednik może wystąpić jedynie
jako konsultant możliwości, a nie jako współdecydent. Trzeba też pamietać, że
zawsze będzie to konsultant nieobiektywny, mający swój własny inters, który w
naturalny sposób jest w wielu punktach rozbieżny z celem zasadniczym
zamieszania.

[Gość: mira21]

Podoba mi się powyższa opinia. Jestem nauczycielką i uważam, że furkocze
wszystkimi możliwymi kolorami ranking pomysłów niesprawdzonych, bez przymiarki
do modelu. Mam na myśli dorosłego człowieka ukształtowanego edukacją - mam
wrażenie, że nie wiemy, jaki ma być cel naszych działań, do jakich zadań w
przyszłości powinniśmy przygotować młodzież, w trosce o życiowe powodzenie
podopiecznych.

Nauczyciele praktycznie nie mają możliwości

[Gość: Zielicz]

wypowiadania się o oświacie czy wpływu na oświatowe decyzje.Wypowiadają się i
wpływają za to urzędnicy, dziennikarze, ludzie z tytułami naukowymio znający
szkołę wyłącznie z czasów swojej młodości.
Niestety, wychowanie i uczenie to nie układanie kafelków - pewne rzeczy są w
nim mozliwe inne nie, trzecie zależą od konkretnej sytuacji.Ja bym to raczej
porównał do leczenia - idzie Pan do lekarza i chce być zdrowy, ale terapię
dobiera lekarz, operację też on przeprowadza i odpowiada(przynajmniej
powinien!) za wynik. On też może Panu powiedzieć, że niestety, ale mozliwości
ludzkie są na razie ograniczone i chwilowo z tym guzem pożyje Pan jakieś 3
latka ;-)Nauczyciele(przynajmniej ich część!) wiedzą i widzą gdzie obecny
system to efekt doktrynerskiej, oderwanej od rzeczywistości utopii, co jest, a
co nie jest możliwe, jakie są praktyczne(!) skutki różnych pomysłów.A
rzeczywistości, jak wiadomo z PRL, zadekretować się nie da;-)

[Gość: MP]

> wypowiadania się o oświacie czy wpływu na oświatowe decyzje

To chyba żyjemy w innych światach (albo Pan przeskakuje ze świata do świata dla
wygody). Przecież Ci urzędnicy w 99% procentach trafili na swe posady ze szkół.
O obecnych ministarch sam Pan to pisał gdzieś tu z boku.

> Ja bym to raczej porównał do leczenia

A ja nie (nie tym razem).

> terapię
> dobiera lekarz, operację też on przeprowadza i odpowiada(przynajmniej
> powinien!) za wynik.

Przecież nie mówimy o wyborze terapii. Mowimy o wyborze co leczyć i czy leczyć.
Także za ile. Żadnym słowem nie dałem pretekstu by oskarżać mnie o próby
gmerania Panu w dydaktyce. Ale w kwestii wybory czego i jak długo uczyć raczej
przeznaczam Panu miejsce konsultanata (który wyjaśni wariantowo co jest, a co
nie jest możliwe), a nie w roli decydenta. I rozumiem psychologiczne powody dla
których trudno się Panu z tym pogodzić :-)

[Gość: Zielicz]

>Przecież Ci urzędnicy w 99% procentach trafili na swe posady ze szkół.
O obecnych ministarch sam Pan to pisał gdzieś tu z boku. <
I tu się Pan myli.Niech Pan sprawdzi skąd pochodzą np.władze edukacyjne w
naszym mieście - całkiem sporym skądinąd.W tym mieście są też dzielnice.
Natomiast ci urzednicy MENiS itp., którzy nawet kiedyś pracowali w szkole, to
dawno, krótko i bez sukcesów - oni ze szkoły uciekli!Niech Pan wskaże choć
jednego urzędnika oświatowego, który miał wcześniej na koncie sukcesy w roli
nauczyciela.Co do ministrów(min.Sawicki i min.Radziwiłł - pozostali wogóle nie
mają szkolnych doświadczeń!) - ich dość szczególne doświadczenia pochodzą
wyłącznie z elitarnego w latach siedemdziesiątych warszawskiego liceum
Lelewela.W latach osiemdzieiątych robili już praktycznie co innego!Dziś mamy
zupełnie inne społeczeństwo i inną szkołę z innymi problemami!Czas też zaciera
w pamięci szczegóły.

Nauczyciele nie są tu nawet konsultantami!

[Gość: Zielicz]

" Ale w kwestii wybory czego i jak długo uczyć raczej
przeznaczam Panu miejsce konsultanata (który wyjaśni wariantowo co jest, a co
nie jest możliwe), a nie w roli decydenta. I rozumiem psychologiczne powody dla
których trudno się Panu z tym pogodzić :-)"
Nauczyciele w tej sprawie nie są nawet konsultantami - decydują interesy
akademickich i urzędniczych lobbies!

[thistle1]

Ireneuszu,porozmawiaj o awansie,że to wyścig szczurów o pieniądze,o mydleniu
oczu,że awans przyczynia się do rozwoju nauczycieli,a wiadomo,ze chodzi o
pieniądze.Wspinanie się po szczeblach awansu odbywa się kosztem normalnej pracy
z dziećmi,kosztem normalnych ,spokojnych i ciepłych kontaktów z
uczniami.Porozmawiaj o awansie.

[thistle1]

i jeszcze jedno,byłam ostatnio na spotkaniu odnośnie studiów
podyplomowych''socjoterapia''.początkowo miał byc to roczny kurs
kwalifikacyjny,ale okazało się,że kurs kwalifikacyjny musi trwać 350
godzin,więc NIE OPŁACA SIĘ (???) robić takich kursów,gdyż NIE MA
ZAPOTRZEBOWANIA,nikt nie zapisuje się na takie kursy,lepiej skończyć studia
podyplomowe,które mają taką samą ilość godzin i mieć ''ważniejszy papierek''.na
spotkaniu byli sami nauczyciele ubiegający się o stopien
dyplomowanego,podstawowym pytaniem było,czy będę miał dyplom i uprawnienia do
socjoterapii i czy 350 godzin WYSTARCZY (???)do awansu i czy nie możnaby
skrócić ilości godzin(tak między sobą sie umówić),a na dyplomie napisać
350,żeby przy awansie się nie CZEPIALI(???)

[thistle1]

w moim mieście tworzony się specjalnie od tego roku nowe kierunki studiów
podyplomowych w prywatnej szkole wyższej za względu na ZAPOTRZEBOWANIE na
kształcenie nauczycieli ubiegających się o awans.dobrze to czy źle?

[Gość: MP]

Podyplomówki to jeden z niezliczonych przykładów, gdzie interesy różnych grup
zamieszanych w edukację rozchodza się z interesami odbiorców. Dla odbiorców
jest całkowicie obojętne ile godzin i gdzie nauczyciel będzie się kształcił -
w domu, na kursie, przez Internet czy na uczelni. Jest istotne by się
wykształcił i by zostało to rzetelnie sprawdzone. Z punktu widzenia odbiorcy
jest więc ważne, by była wnikliwa procedura sprawdzająca, by dyplom
podyplomowy znaczył dokładnie tyle samo co dzienny. To jest oczekiwanie
sprzeczne z oczekiwaniami nauczycieli, którzy na obecnych podyplomówkach
raczej kupują dyplomy niż je zdobywają realną wiedzą (na wielu - oj jakże
wielu - wystarczy być, a wasciwie wystarczy być na liście płacących!). Inny
jest też interes urzedników, którzy proste zadekretowanie liczby godzin
musieliby zastąpić np. przemyślanym zbiorem egzaminów, które należy zdać,
zbiorem wymagań egzaminom tym odpowiadających, zbiorem procedur
przeprowadzania egzaminów i procedur antykorupcyjnych. Inters odbiorców jest
też sprzeczny z interesem środowosk akademickich żyjących coraz dostatniej z
podyplomowych chałtur. Im bardziej o dyplomie decyduje opłata, a mniej wiedza,
ty więcej potencjalnych chętnych do jego kupienia.
Jeśli w takiej sprawie urzednicy i nauczyciele znajdą nawet jakiś kompromis,
to jest mało prawdopodobne, że będzie on istotnie uwzględniał interes uczniów
i podatników.

retrospekcja?

[Gość: myslak]

Rok temu wysłuchałem w Trójce audycji pana Sosnowskiego o edukacji :)
Wypowiadała się ówczesna pani wiceminister i nauczyciel, kolega redaktora ze
szkoły....

Słuchałem z przyjemnością i namiętnym potakiwaniem: rzecz była o błędach w
przygotowaniu Nowej matury.
I co? Nic. Pani wiceminister uparcie twierdziła, że wszystko pod kontrolą. Nie
zmieniło się NIC. Nie uwzględniono ani jednego postulatu: nauczycieli,
naukowców z PAN-u, metodyków, egzaminatorów. Nie pomogły audycje, listy
protestacyjne, artykuły w prasie.

Ja już nie wierze w takie "miłe" audycje :(

[Gość: M]

A moje pytanie dotyczy przyszłej matury z języka polskiego.Dlaczego CKE nie
chce się wypowiedzieć w sprawie protestów w związku ze złą formułą egzaminu z
języka polskiego? Dlaczego na wszystko ma jedną odpowiedź: nauczyciele są
przeciwni zwenetrznemu ocenianiu (co jest nieprawdą,to akurat w nowej maturze
najbardziej mi się podoba)?Wyniki pilotaży pokazują,że język polski będzie
egzaminem,który zdać najtrudniej,gdyż niełatwo odgadnąć "co autor modelu miał
na myśli".Polecam Waszej czytelniczej uwadze tekst w "Gazecie szkolnej" o
błędach w konstrukcji tematów i modeli,włos się jeży. Dlaczego w końcu ta
matura obnaża naszą bezmyśność- niczym w "Panu Tadeuszu" : "Ja z synowcem na
czele i JAKOŚ to będzie"?

[Gość: uczeń]

parę dni temu na lekcji angielskiego dowiedzieliśmy się, że podczas słuchania
nagrania podczas matury nie wolno W ŻADNYM WYPADKU zatrzymać płyty, nawet jeśli
ktoś uporczywie kaszle, kicha lub w inny sposób zakłóca przebieg egzaminu, co w
takim razie wolno i co wówczas zrobią?

[Gość: bsk]

Jestem nauczycielem dyplomowanym ( tez uwazam ,że to strata czasu- zrobiłam bo
wymagał tego dyrektor,egzaminatorem OKE, uczę matematyki, matka króliczka
doswiadczalnego czyli tegorocznej maturzystki.
1. ZUPEŁNY brak korelacji w programach pomiedzy gimnazjum a LO (w gimnazjum
mało teści a w LO zbyt duzo jak na 3 lata dotyczy matematyki) -DLACZEGO?
2. Jak minister może odpowiedziec tegorocznym maturzystom (bez zadnych
konsekwencji czat bodaj z wrzesnia), że za pare lat uczelnie na pewno przyjma
na podstawie matury? CO TO MŁODYCH LUDZI OBCHODZI JAKA BEDZIE MATURA ZA KILKA
LAT?
3. Co MENiS robi,żeby uczelnie rzeczywiscie uznały mature a nie robiły swoje
egzaminy(nazwa sprwdzianami predyspozycji ) bo taki był zamysł nowej matury?
4.DLACZEGO ŚWIDECTWA MATURALNE (wypowiedz w Trójce szefowej OKE)BEDA WYDANE
DOBIERO 30 CZERWCA JEŻELI EGZAMONATORZY SPRAWDZA JE W PRZECIAGU GÓRA 2 TYGODNI.
5 Zapewne padnie kilka uwag,ze musimy cos tam..bo tak jest w Unii to może
jeszcze pytanie kiedy nauczyciel bedzie miał takie warunki pracy i płacy jak w
Unii? (GW niedawno publikowała raport na ten temat,dzisiejsz zaś donosi, dla
porównania,że w W-wie brakuje 25-30 mln na ...pensje dla nauczycieli, skandal
czy pracownicy MENiS tez nie dostana pieniedzy w grudniu?)
Jako nauczyciel odnosze wrazenie ,że kazdy z urzedników MENiS po przekroczeniu
progu na Szucha zapomina jak to jest byc nauczycielem , zapomina....bo ma
ciepłą posadke i reszta sie nie liczy. Szkoda tylko,że młodziez na samym progu
zycia doświadcza takiego lekceważenia.Pozdrawiam

askold ;0

[Gość: myslak]

Zapytaj pani wice..., kiedy ministerstwo przestanie lekceważyć coś, co samo
nazywa "społecznymi konsultacjami".

Wielostronicowe uwagi PRAKTYKÓW albo pomijane są milczeniem, albo kwitowane
dwuzdaniową odpowiedzią w stylu: (cyt.)
"Przepisy §§ 19, 20 pozwalają uczniom z klas programowo najwyższych na zdawanie
otrzymać z egzaminu poprawkowego taką ocenę, na jaką zda ten egzamin."

Przemyślana składnia, nie uważasz? :)) Wiele mówi o szacunku urzędu dla
adresata ;)

[Gość: Tamara]

Jestem za maturą ocenianą zewnętrznie, ale przeciw nowej maturze.
Uczelnie bronią się przed nową maturą z kilku względów:
Forma egzaminu maturalnego i zakres wymagań egzaminacyjnych nie były
konsultowane z uczelniami. Jak nowa matura ma zastąpić egzamin wstępny, jeżeli
nie sprawdza wiedzy, której uczelnia oczekuje od kandydata?
Zastrzeżenia budzi sposób oceniania odpowiedzi na pytania otwarte. Taka ocena
zawsze jest subiektywna, choćby były najbardziej szczegółowe wskazówki w kluczu,
tej subiektywności nie da się całkowicie wyeliminować. Niestety, prace maturalne
będą oceniane tylko przez jednego egzaminatora i będzie to subiektywna ocena tej
jednej osoby. Tylko wyrywkowo wybrane prace będą czytane dwukrotnie. Od oceny
uzyskanej na maturze nie ma odwołania, nawet jeżeli sprawdzający popełnił
ewidentny błąd, a były takie przypadki na egzaminach gimnazjalnych.
Uczelnie obawiają się przede wszystkim tego, że na 100 miejsc na obleganym
kierunku zgłosi się 200 osób z identyczną lub bardzo podobną liczbą punktów.
Również dlatego, że z niektórych przedmiotów poprzeczka wymagań została
ustawiona w niewłaściwym miejscu. Stąd pomysły przeprowadzania dodatkowych
sprawdzianów.

[Gość: basia]

Dodaj jeszcze jedno- przyjęcia według wyniku matury zniszczą w pocie czoła,
latami budowany system kursów przygotowawczych(dobrze płatnych) i
korepetycji(jeszcze lepiej płatnych). Tyle pieniędzy przejdzie koło nosa!

[Gość: Tamara]

O to akurat bym się nie martwiła. Największe pieniądze robią na tym
najróżniejsze firmy, które już w tej chwili przerzuciły się na kursy
przygotowujące do matury. Skandal z przyjęciami na prawo na Uniwersytecie
Gdańskim dowodzi, że zewnętrzne matury są potrzebne. Tylko że o formę tych
egzaminów nikt nie pytał najbardziej zainteresowanych, czyli uczelni.
Nauczycieli też nikt nie pytał, bo wtedy nie byłoby takiego koszmarku jak matura
z polskiego.

czy pani vice....rzeczywiście wierzy, że to, co

[Gość: Zibi]

robią ludzie ubiegający się o kolejne stopnie awansu zawodowego ma pozytywny
wpływ na wyniki nauczania? Bo jeżeli tak, to ja tu z dołu moge powiedziec, co
dzieje się w trakcie, a co po uzyskaniu stopnia n-la dyplomowanego:
- w trakcie nauczyciel "pada na pysk" ze zmęczenia i nie ma siły uczyć (robi
wiele innych śmiesznych rzeczy)
- po musi odpocząć i nie robi nic - oddaje np. prowadzenie zespołu
przedmiotowego, odmawia prowadzenia wychowawstwa, nie jeździ na wycieczki, nie
pracuje przy planach pracy szkoły, itp. Teza ta wynika z mojej obserwacji
większości nauczycieli dyplomowanych.
Drugie pytanie: jak może zdobyć stopień n-la dyplomowanego ktoś, kto pracuje 30
lat i wykształcił np. 50 finalistów olimpiady ze swojego przedmiotu. Przecież
on nie będzie się ośmieszał prowadząc współpracę z organami samorządu,
przygotowując apele z okazji jakichś świąt patronów szkoły i nie będzie robił
innych tego typu idiotyzmów. To jest poważny człowiek, świetny fachowiec. Dla
niego te wymagania są poniżające.

kogo należy rozliczyć za sabotaż zwany reformą ośw

[Gość: zaciekawiony]

iaty?

[Gość: Ewulka]

Bardzo się cieszę, że moje ulubione radio zajmuje się tym co ważne a nie tym co
sensacyjne.
1. Powstanie gimnazjum miało być metodą na wyrównanie szans edukacyjnych
(argumentem był ułatwiony dostęp do komputerów i internetu w scentralizowanych
miejscach jakimi stały się gimnazja). Efekt- wiejskie dzieciaki jeżdżą
godzinami po całej gminie, żeby dojechać do szkoły, więc mają ograniczoną
możliwość korzystania z kółek. Rodzice mieszkający na wsi lub w małym
miasteczku mają do wyboru jedno do trzech takich samych gimnazjów (o zbliżonym
poziomie). Z powodów ekonomicznych gimnazja mają być liczebne więc powstaje
nieformalna grupa uczniów która próbuje przejąć władzę w gimnazjum. Incydenty w
liceach są tego dalszym ciągiem. To samo dotyczy takich zjawisk jak fala i
kompletny brak kontaktu z rodzicami.
Integracja powoduje, że w klasie IV szkoły podstawowej liczącej 28 osób będę
uczyła (języka angielskiego) dziewczynkę z lekkim upośledzeniem. Mam ją uczyć z
tego samego podręcznika, co resztę dzieci. Oczywiście ja niedouczona nie wiem
gdzie znaleźć program nauczania takiego dziecka i jakich metod używać bez
narażania dziecka na dekonspirację.
System awansu nauczycieli jest od początku do końca zbudowany na
idei "nauczyciele to leniwe nieuki więc zmuśmy ich do wysiłku" zmuszanie ich do
ciągłego zdobywania nowych kwalifikacji a następnie podważanie ich jakości jest
szczytem chamstwa i arogancji. Ciekawe ilu ministerialnych urzędników ma
pokończone dwa kierunki studiów i mnóstwo kursów. System ten rodzi zjawisko
pięknie opisane w piosence W. Młynarskiego "na każdego złodzieja jeden szeryf
przypadał" bo przecież nauczyciele na pewno oszukują i trzeba ich kontrolować.
Gdy dodać do tego podwóje standardy zatrudniania nauczycieli i księży
katechetów (ci drudzy jakby z urzędu są traktowani jako potencjalnie święci) i
wiele innych dziwadeł (ogromny wpływ władz lokalnych na losy oświaty w gminach
i rozliczanie nauczycieli z wyników egzaminów zewnętrznych oparte jedynie na
analizie cyferek i procentów i narastającą papierologię) to aż strach się bać
bo jeszcze ktoś postanowi to zreformować i cała polka z reformą rozpocznie się
od nowa.

[askold]

Bardzo dziękuję za uwagi i proszę o jeszcze (są cholernie, przepraszam jestem
przecież pedagogiem czyli niewolnikiem odprowadzającym cudze dzieci do szkoły,
są bardzo trafne). Namówcie, druhowie w zawodzie, także i innych kolegów do
zgłaszania swoich spostrzeżeń. Mamy czas do 24 XI.Nawet jeśli nie zdołam (a nie
zdołam, to rzecz pewna)poruszyć większości problemów na antenie, to wydrukuję
wasze posty i przekażę mojej rozmówczyni (przeciwniczce ?).Oczywiście nie biorę
odpowiedzialności za to co szanowna osoba z tym zrobi. MP uspokoję, że nie
zamierzam zawłaszczać problemu, ani tym bardziej utrwalać przekonania, iż
edukacja to wyłącznie sprawa urzędniczo - nauczycielska.
EDUKACJA JEST PROBLEMEM NAS WSZYSTKICH I WSZYSCY POWINNI WZIĄĆ UDZIAŁ W
DYSKUSJI NAD JEJ KSZTAŁTEM I POZIOMEM.
W Austrii dyskusja nad reformą trwała lat kilkanaście (łącznie z programami
pilotażowymi, których było kilka, u nas był jeden ; bezpilotażowy,
bezalternatywny i bezdyskusyjny). W Niemczech dyskusja nad edukacją trwa od lat
trzech, po miażdżącym raporcie OECD. O polskiej edukacji też już powstał taki
raport. Wiadomo o nim tyle, iż ... MENiS w swojej skromności nie podaje go
wiadomości publicznej. Jeszcze raz dziękuję za nadesłane uwagi i proszę o
więcej. Ireneusz Wywiał.

To może po kawałku?

[Gość: Marek Pawłowski]

Skoro zapewniasz, że nie chcesz zawłaszczyć, to spróbuję w ciągu kilku dni
podesłać Ci do przemyślenia kilka tematów rozbitych na opatrzone tytułem
kawałki. Tylko błagam: nie ustawiaj swej rozmowy - o czymkolwiek by ona nie
była - w formie pokornych pytań zaniepokojonego wasala (choć faktycznie w
jakimś sensie jesteś podwładnym pani minister i to zdecydowanie źle wpływa na
taką dyskusję). Na pytania była pora przed wdrożeniem. Teraz jest pora nie na
pokorne (choć może kłopotliwe) pytania, ale na zdecydwane postulaty i na
rzeczowe oskarżenia, i na wspólne myślenie o drogach wyjścia z bagna. Tu nie
chodzi o to by pani minister mniej lub bardziej pokrętnie się z czegoś
tłumaczyła. Nikt nie oczekuje już tłumaczeń. Jest powszechne (choć w wielu
miejscach rozbieżne, jeśli chodzi o różne środowiska) oczekiwanie konkretnych
działań ratunkowych.
Na pytanie dlaczego czegoś nie zrobiono lub zrobiono źle, większość z nas zna
doskonale odpowiedź: zabrakło kompetencji, wyobraźni, woli naruszenia
partykularnych interesów; także środków. Na pytanie kiedy nastąpi zmiana na
lepsze także znamy odpowiedź: nigdy, jeśli presja nie będzie stanowcza i
powszechna, a wysiłek w tym kierunku nie zostanie wykonany zbiorowo, a nie w
cieniu ministerialnej paprotki. Dlatego ponawiam, że to nie pora i nie problem
na pytania. To czas na stanowcze starcie racji - wielu racji. Starcie w którym
musi zaiskrzyć i muszą paść ciężkie słowa. W dyplomację mogą bawić się
rownorzędni partnerzy. Urzędnik nie jest równorzednym partnerem opinii
publicznej. Jest partnerem podrzędnym (oczywiście nie jako człowiek),
wynajętym do załatwienia czegoś za bardzo solidną zapłatę; jest partnerem od
którego przede wszystkim należy wymagać. I kompetencji własnej, i zdolności do
czerpania ze zbiorowej mądrości.

Pozdrawiam,
[e-mail]

Podstawy i ramówka: na rok, a nie trzy lata

[Gość: MP]

Obecny stan, w którym podstawa programowa i ramówka jest rozpisana na
okresy trzyletnie, a nie na roczne, ma z punktu widzenia interesu ucznia same
wady.
1. utrudnia zmianę szkoły w trakcie trzyletniego cyklu,
2. utrudnia korelację międzyprzedmiotową twórcom programów i
wydawcom,
3. utrudnia organiozowanie konkursów przedmiotowych w klasach niższych niż
ostatnia w cyklu,
4. uniemożliwia skuteczny nadzór pedagogiczny nad tempem pracy i
racjonalnością rozłożenia materiału (zawsze można powiedzieć, że brakujące
treści przerobi się w następnych latach).
5. wraz z innymi czynnikami powoduje, że uczniowie uczeni w sposób
niekontrolowany na bieżąco, a poddani jedynie bardzo selektywnemu
egzaminowi na koniec cyklu, trafiają do następnego etapu kształcenia
z tak różnorodnym bagażem wiedzy (lub niewiedzy) iż praktycznie niczego
nie można zakładać i wszystko należałoby przerabiać od nowa.

Stan ten ma oczywiste zalety z punktu widzenia partykularnych interesów
nauczycieli:
a. elastyczność ramówki pozwala dostosowywać ją w szkole do potrzeb
etatowych,
b. nadzorowi czepiającemu się ubóstwa przerobionych treści zawsze można
wmawiać, że program jest trzyletni i dopiero po trzech latach można będzie
sprawiedliwie ocenić, czy czegoś nie zabrakło, "a tak wogóle to sprawdzi to
egzamin końcowy, więc nadzorowi nic do tego".

Także z punktu widzenia ministra stan ten jest korzystny:
A. zwalnia z trudu dokonania podziału treści na mniejsze okresy,
B. zwalnia z trudu merytorycznego nadzoru nad coroczną realizacją
wymaganych treści (urzędnicy mogą cały swój czas poświęcić ulubionej
czynności badania kwitów; udawaniem badania treści zajmie się CKE),
C. dzięki wspomnianej elastyczności, osłabia niezadowolenie nauczycieli,
których etaty mogłyby być przy sztywnej ramówce bardziej zagrożone.

[e-mail]

Podstawy i ramówka na rok-popieram

[Gość: age]

W gimnazjum proporcje układa się najpierw na chemii, dopiero potem jest czas,
żeby to zrozumieć na matematyce.

Elastyczność to nie tylko interes nauczycieli!!!

[Gość: Zielicz]

MOżliwość eleastycznego działania jest niezbędna przy każdej pracy z żywymi
ludźmi - uczeniu, leczeniu etc.bo oni są różni.Pan by wszystko poporządkował
łatwości biurokratycznej kontroli.Trzeba znaleźć sposób by ludzie chcieli
osiągać efekty(!), a pozorowali realizację urzędniczych wskaźników.I na to jest
jeden sposób - rozliczać szkołę, dyrektora i nauczyciela za efekty - można po
wynikach egzaminów po szkole niższego szczebla (albo inaczej) określić jakich
uczniów szkoła przyjmuje, a po wynikach końcowych egzaminów zewnętrznych oraz
konkuesów i olimpiad - kto z niej wychodzi.Już trzy roczniki absolwentów
podstawówki i gimnazjów zdawały takie egzaminy i żadnych wniosków z ich wyników
nie próbowano wyciągać co do jakości konkretnych szkół i ich nauczycieli oraz
dyrektorów!

[Gość: age]

Ta elastyczność jest obecnie doprowadzona do absurdu. Przykład: języki obce.
Podstawa programowa dla szkoły podstawowej jest napisana tak ogólnikowo, że
można pod nią podciągnąć dosłownie wszystko. Na dobrą sprawę w ogóle nie
wiadomo, co absolwent podstawówki powinien umieć, więc w gimnazjum
profilaktycznie uczy się wszystkiego jeszcze raz. Po trzech latach nauki
uczniowie tracą rok na konieczne powtórki. Tak samo jest z wieloma innymi
przedmiotami. A jeżeli uczeń zmienia szkołę w połowie gimnazjum, jest całkiem
możliwe, że dwa razy będzie się uczył na fizyce mechaniki, za to optyki wcale.
Dlatego ramówki na poszczególne lata nauki są niezbędne.

[Gość: MP]

Lubię Pana za ten ferment, ale tu jest typowa sytuacja patrzenia
partykularnego. Szkoła publiczna jest w stanie z rocznym lub dłuższym
wyprzedzeniem przewidzieć kto i do czego (uczenia) będzie w niej poptrzebny.
To wystarczający okres czasu dla zagwarantowania racjonalnej ochrony interesów
pracowniczych, jeśli nie ma to być koniecznie dożywocie. Szkoła to nie szwalnia
gdzie trzeba elastycznie reagować na coś niemal co tydzień.
Nikt żadnymi żywymi uczniami nie kieruje się planując zawczasu czy fizyka
będzie w układzie 2+1+1 czy 0+2+2, czy jeszcze inaczej. Pana sugestie w tej
materii to niestety bajki. W większości krajów programy i ramówki sa bardzo
szczegółowo rozpisane na lata i nikt z tego akurat powodu nie płacze.
A ocena jakości nie ma z tym tematem nic wspólnego.

[Gość: Zielicz]

"W większości krajów programy i ramówki sa bardzo
szczegółowo rozpisane na lata i nikt z tego akurat powodu nie płacze."
Nie wiem gdzie Pan to znalazł - w ZSRR, PRL?W Stanach wogóle nie ma czegoś
takiego jak programy - każda gmina jest sobie sterem, żeglarzem, okrętem!W
wielkiej Brytanii(w szkole średniej!) są owszem wymagania egzaminów A-level,
ale o żadnym szczegółowo rozpisanym programie nie słyszałem.Podobnie w
programie Międzynarodowej Matury IB - uczeń ma dobrze zdać egzamin (i
zrelizować pewne praktyczne zadania), ktorego wymagania znam, reszta jest
sprawą mojej wiedzy o tym jak go do tego przygotować.

[Gość: MP]

> Nie wiem gdzie Pan to znalazł

:-) Np. tu, skoro chce Pan Wielką Brytanię

www.nc.uk.net/index.html
Nie mam w tej chwili czasu szukać więcej.
W szkołach średnich jest rzeczywiście miejscami większa elastyczność,
ale nie w nauczaniu w szkołach obowiązkowych!
A przecież to jest w tej chwili zasadniczy problem. To dlatego ma Pan
problemy i musi zaczynać fizykę od dodawania ułamków (tak, to nie pomyłka;
właśnie fizykę!), że w podstawówkach i gimnazjach każdy sobie sterem i okrętem
a egzaminy końcowe dla idiotów i jak loteria.

To tylko propozycje - warto czytać uważnie;-)

[Gość: Zielicz]

"The scheme is not statutory; you can use as much or as little as you wish. You
could use the whole scheme or individual units. The sections on ‘using this
scheme’ and ‘sequencing the units’ can help you to decide how you want to use
the scheme."

Czyżby? ...

[Gość: MP]

www.nc.uk.net/nc_resources/html/about_NC.shtml
What is the National Curriculum for England?
The National Curriculum lies at the heart of our policies to raise standards.
It sets out a clear, full and statutory entitlement to learning for all pupils.
It determines the content of what will be taught, and sets attainment targets
for learning. It also determines how performance will be assessed and reported.
...

Dziwię się przeogromnie, że nie odróżnia Pan "scheme of work" (programu
nauczania dla konkretnego poziomu; nigdzie nie postulowałem wprowadzenia
jednolitego programu rozbitego na lekcje!) od podziału materiału
na poziomy (klasy). Podział materiału na klasy jest obligatoryjny!

[Gość: Zielicz]

Gdzie Pan tam znalazł podział na lata nauki???To podział na cykle nauczania,
ktore na pewno nie są jednoroczne;-)...

[Gość: MP]

Osiem poziomów umiejętności (plus rozszerzenia) na okres nauki do ok. 16 roku
życia ... W tym okresie cztery progi egzaminacyjne (na których okresla się
poziom zdawania). Możliwość nie wejścia na niektóre poziomy z niektórych
przedmiotów (co Panu powinno się podobać; a mi także :-)).
To jest odpowiednik kształcenia w sp i gimnazjum. Nie jest to oczywiście
sztywny podział na lata, ale rozpiszanie celów i treści jest o niebo bardziej
szczegółowe.

I o to chodzi!!!

[Gość: Zielicz]

"Nie jest to oczywiście
sztywny podział na lata..." - No właśnie!!!

Tak! Chodzi o ~3 razy gęstszy podział podstawy!

[Gość: MP]

Do poziomu gimnazjum. I o częstsze badanie realizacji. Reszta to szczegóły
organizacyjne, w których - w przeciwieństwie do Wielkiej Brytanii - trudno
chyba nam będzie wyjść poza model klasowy. Ale może ...

Nie patrzę partykularnie!

[Gość: Zielicz]

"Lubię Pana za ten ferment, ale tu jest typowa sytuacja patrzenia
partykularnego"
Uczę w wyłącznie programie IB (patrz poprzedni post), natomiast elastyczność
jest potrzebna - choćby dlatego, że urzędnicy zapiszą zawsze, że uczeń np. po
gimnazjum umie to , co powinien.A on nie umie!I,zwłaszcza w matematyce i
fizyce, musi Pan mu te podstawy stworzyć.A na to potrzeba czasu!!!;-)

[Gość: MP]

Tu zgoda. Zgoda z koniecznoscią rozpoczęcia od dołu uważając by nie wylać
czegoś na górze. Ale Pana wypowiedzi wydawały się kwestionować to na wszelkich
poziomach. Jeśli zaszło nieporozumienie to przepraszam.

[Gość: Iwa]

egzaminy zewnetrzne w takiej formie jak obecnie nie sa dobre, jesli sledzioes
prase to pewnie nie raz czytales o tym jak to nauczyciele daja swoim uczniom
sciagi, by ci w egzaminach wypadli dobrze.
jesli egzamin zewnetrzny to pilnowac na nim powinny rowniez osoby spoza szkoly
poza tym wyniki egzaminu nawet uczciwie przeprowadzonego nie swiadcza o tym
jaka jest szkola, jak pracuja nauczyciele, wielu uczniow swoje osiagniecia
zawdziecza korepetycjom i innym rozmaitym kursom

Elastyczność to nie tylko interes nauczycieli

[Gość: blus]

P Zielicz napisał
> MOżliwość eleastycznego działania jest niezbędna przy każdej pracy z żywymi
> ludźmi - uczeniu, leczeniu etc.bo oni są różni.Pan by wszystko poporządkował
> łatwości biurokratycznej kontroli.Trzeba znaleźć sposób by ludzie chcieli
> osiągać efekty(!)
Stanowczo popieram idee programu rocznego (zwłaszcza z fizyki) zamiast 3
letniego. Juz sam fakt ,że rocznie mam około 3- 4 nowych uczniów w różnych
klasach , którzy przychodzą z różnmych szkół i tłumaczą się wiecznie tym ,że
realizowali inne programy i teraz nie mogą się dostosować, powinien wystarczyć
do wprowadzania jednolitego rocznego programu w skali kraju.
Chodzi tu o uporządkowanie nauczania , a nie o biurokratyczne przesztywnianie.
Nie ma żadnych argumentów za 3 letnim programem. Jak uznajemy koniecznośc
priogramu 3 letniego to oprogramowanie 1 roczne jest tylko udoskonaleniem 3
letniego. Nie ma to ,żadnego związku z elastycznością . Wbrew pozorom
nauczyciel ma wiele swobody co do sposobu realizacji tego samego programu. Ja
mam jednego dnia lekcje fizyki w tych samych klasach II. Lekcje na ten sam
temat według tego samego konspektu, podręcznika programu itp. Nigdy nie zdażyło
mi się ,żeby w obu klasach te lekcje wyglądąły tak samo. One różnią się prawie
wszystki łącznie z zapisem pojawiającycm się na tablicy pomijając podstawowe
wzory , ktore są identyczne. Ale w obu klasach uczniowie udzielają różnych
odpowiedzi zadają rozne pytania wykazują rózny stopień zrozumienia ,tak ,że
zmieniam nawet zadania do przeobienia w zalezności opd rozwoju sytuacji..
Posumowując na elastycznośc jest wiele miejsca , a program uk ladany rocznie to
po prostu lepszy porządek mniejsza entropia ,a to sprzyja efektom nauczania w
skali całego kraju.

Obawiam się, że byś się rozczarował;-)

[Gość: Zielicz]

1.Gdyby rzeczywiście ustalono, że np. w pierwszej klasie mechanika(kinematyka,
dynamika,pęd, praca i energia)+ termodynamika, to okazałoby się i tak, ze w
jednej szkole nauczycie chorował, w innej mu się nie chciało, a w pozostałych
kazdy potraktował te zagadnienia po swojemu.I jeden uczeń traktuje fizykę jako
zestaw wzorów do nauczenia i manipulacji w "zadaniach", inny jako zabawę
doświadczeniami, jeszcze inny jako zestaw obrazków komputerowych.Twój następny
postulat będzie pewnie taki, żeby każdemu nauczycielowi dokładnie(!) określić
co i jak ma robić;-)
2.Nie uważam, żeby całe nauczanie powinno być podporządkowane tym, którzy
zmieniają szkoły, zainteresowania itp.To niewielki margines(!) i powinien sam
ponosić konsekwencje swoich decyzji.Skład większości klas w Polsce wogóle nie
ulega zmianie w całym cyklu nauki! Tak samo nie uważam,zeby humanistów katować
ambitną matematyką (w liceum) bo jednemu na 10000 przyjdzie do głowy zmiana
zainteresowań.Interes tych 10000 jest ważniejszy niż tego jednego.Podobnie nie
uważam, żeby klasy mat-fiz trzeba było dręczć biologia czy historią bo a nuż 1
uczeń na 1000 wybierze później medycynę lub prawo.To jego(!) problem!

[Gość: MP]

Ale chyba trzeba ustalić, czy mówimy o liceum, czy o gimnazjum i podstawówce.
Swoboda drogi w liceum jest całkiem nieźle uzasadniona, a zmienianie szkół nie
jest łatwe i nie jest zbyt zrozumiałe (jeśli ktoś się pomylił, to rzeczywiście
można powiedzieć, że jego problem).
W szkołach "z obowiązku" jest inaczej. Szkół tych raczej się nie wybiera, a
zmienia przy przeprowadzce (dość typowe w dużych miastach). W liceum można
jeździć po świecie. Gimnazjum i podstawówkę lepiej mieć obok domu
(teoretycznie, bo dzieci piszących tu też dojeżdżały). Poza tym w gimnazjum
trzeba (znów teoretycznie) dojść z poziomem z każdego przedmiotu. I chyba
dobrze by było, gdyby tak było rzeczywiście, choć oczywiście nie jest. W
przeciwnym razie będziemy mieli (oj, będziemy!) społeczeństwo dyplomowanych
półidiotów, opowiadających np., że zamiast rozumnie głosować, lepiej iść na
spacer, albo emigrować :-(

W liceum jest swoista schizofrenia: wszyscy wiedzą, że liczą się tylko
przedmioty maturalne i egzaminacyjne - wszyscy poza ministerstwem i niektórymi
nauczycielami w tzw. dobrych liceach, którzy - z braku innych mobilizacyjnych
metod - ustawiają próg dwójki na poziomie 60% matury rozszerzonej. Także poza
zbyt ambitnymi uczniami, którzy potrafią się zabijać dla najwyższych ocen ze
wszystkiego. Ale wybór rzeczywiście jest realny (choć czasem jest się
oszukanym) i to uzasadnia większą swobodę i autorskie podejście, byle
zakończone właściwym finałem.

[Gość: mary]

Brawo,panie Marku. Tak samo myślę - koniec z pytaniami i czekaniem na łaskawą, wymijajacą odpowiedź. Teraz trzeba już stawiać postulaty i pytać o konkretny termin ich realizacji. A przede wszystkim zapytac o termin likwidacji w polskiej szkole ABSURDÓW.
Proszę przekazać pani minister, że nauczyciele są oburzeni jej krytyką poziomu nauczycielskich umiejetności wychowawczych, którą wyraziła chociazby po "wypadkach toruńskich". Prosze podkreslić, że kiedy upadły wszystkie autorytety i wzory, tylko my musimy sobie radzić z problemami wychowawczymi, ale to nas obwinia się za chamstwo i patologie uczniów.

Programy, podręczniki "przetestowane na szczurach"

[Gość: MP]

Dziś procedura dopuszczania do użytku programów i podręczników woła o pomstę do
nieba. Recenzenci są na garnuszku wydawców. Nie ma obowiązku przeprowadzenia
wdrożenia pilotażowego. Praktycznie każdy program lub podręcznik jest
eksperymentem (nawet wówczas, gdy autor sam jest praktykiem; to że jemu coś się
udaje dzięki jakimś szczególnym cechom lub umiejętnościom nie oznacza, że musi
się udać także innym!). Niedopracowana, zmieniana często podstawa powoduje, że
programy i podręczniki są przygotowywane pośpiesznie. Bywa, że są wprowadzane
na rynek pierwsze części, gdy nie przygotowano jeszcze następnych i nie zdąża
się przygotować ich na czas (nieszczęsny j. polski OPERONu w tym roku).

Procedura dopuszczania podręczników powinna być znacznie bardziej restrykcyjna.
Recenzenci powinni być wyznaczani losowo i powinni być opłacani przez
ministerstwo - opłacani godziwie, premiowani za wyłapanie błędów rzeczowych i
odpowiadający finansowo za przepuszczenie takich błędów. Po pozytywnych
recenzjach zawartości i zgodności programy powinny przechodzić karencję
pilotażową. Szkoły uczestniczące w pilotażu powinny mieć zapewnione szczególne
wsparcie metodyczne. Pilotaż powinien być zakończony zewnętrzną (względem
wydawcy) ewaluacją wśród nauczycieli, uczniów i rodziców. Dopiero po takiej
procedurze powinna zapadać decyzja administracyjna o dopuszczeniu podręcznika
na rynek.

W tej sprawie nie ma miejsca na pośpiech. Nie ma miejsca na ideologiczne
mrzonki o magicznym działaniu rynku. Wystarczy zajrzeć do tornistrów dzieci.
Idiot-friendly zeszyty ćwiczeń, pełne krzyżówek, zdań z (intelektualną :-( )
luką, bezmyślnych wprawek w mechanicznym powtarzaniu nic nie mówiących
schematów dawno wyparły Elementarz. Intelektualna tandeta wypiera jakąkolwiek
wartość. Tego właśnie chce nauczycielski rynek. A przynajmniej bardzo istotna,
trendotwórcza część tego rynku.

[e-mail]

[Gość: age]

Większość nauczycieli jest "średnia", więc wybierają "średnie" podręczniki.
Podręczniki wybitne to niewielka część rynku. Tak działa rynek i trudno mieć o
to do kogokolwiek pretensje. Natomiast skandalem jest to, że na rynku wciąż
funkcjonują podręczniki, w których roi się od błędów merytorycznych i to takich,
które potrafi znaleźć inteligentny gimnazjalista, np. geografia wyd.SOP.

[ankor47]

Może ceertyfikaty poprawności merytorycznej i programowej?

Badania edukacyjne na molach

[Gość: MP]

Czy ktoś słyszał o akademii medycznej bez poliklinik? Czy ktoś słyszał o
politechnice bez warsztatów i laboratoriów? Czy ktoś słyszał o akademii
rolniczej bez pól, szklarni i sadów?

A akademia pedagogiczna oddalona o lata świetlne od najbliższej szkoły
nikogo nie dziwi. Przeciwnie, zdziwienie raczej wzbudziłaby akademia,
której profesorowie i docenci potrafiliby odróżnić ucznia od szympansa (ponoć
coraz trudniej :-)).

Efekt: nauczyciel uczy się swego fachu dopiero w szkole. Uczy się na swoich
błędach a naszych dzieciach. To, czy i czego się nauczy jest w zasadzie tylko
jego sprawą. Uczy się więc jak przeżyć w szkole (z uczniami, rodzicami,
koleżankami, dyrekcją, nadzorem i za swą śmieszną pensję). To czy przy okazji
nauczy się jak uczyć jest całkowicie obojętne. Skoro wszystkim wokoło jest to
obojętne, wkrótce obojętne staje się także jemu. Chyba, że ma samorodny talent.

Co zmienić?
Przede wszystkim uprawnienia do kształcenia nauczycieli uzależnić od posiadania
przez uczelnię na danym kierunku bazy do praktycznej nauki zawodu - nauki
prowadzonej w warunkach praktycznych przez własną kadrę dydaktyczną
uczelni. "Wynajęte" praktyki w szkołach mogą być jedynie dopełnieniem
zasadniczej nauczycielskiej edukacji, lecz nie mogą jej zastąpić.
Uczniowie powinni stać się równie naturalnymi elementami pejzażu niektórych
obiektów akademii pedagogicznych co pacjenci w przypadku akademii medycznych.
A przedmiotem badań pedagogicznych - przynajmniej tych finansowanych z budżetu -
powinny stać się realne zjawiska zachodzące w zbiorowości klas i szkół, a nie
porównywanie percepcji ucznia X i ucznia Y w jakiejś wydumanej dziedzinie (dość
typowy temat "badań naukowych" z zakresu pedagogiki czy dydaktyki).

[e-mail]

[Gość: age]

A tego się nie zmieni tak długo, jak długo nauczyciel akademicki, świetny
dydaktyk zajmujący się kształceniem nauczycieli (sic!), nie będzie miał
uprawnień do nauczania w szkole. Kolega z doktoratem i długim stażem na uczelni
chciał sobie trochę w szkole dorobić. Oczywiście zaczynał jako nauczyciel
stażysta. Po kilku latach zrobił habilitację i dał sobie spokój z
nauczycielstwem, bo po co mu te kolejne stopnie awansu nauczycielskiego.

[Gość: mary]

Tak właśnie myślę :)) Juz dawno pani minister mówiła, że trzeba zreformować kształcenie nauczycieli - i nic z tego nie wynika. Pracownicy naukowi uczelni pedagogicznych nie maja pojecia o przedmiocie swoich "badań". Pani profesor z uczelni pedagogicznej twierdzi, że nauczyciel stazysta może byc lepszym nauczycielem od dyplomowanego. Nie uznaje, że praktyka jest ważna, wiec nie dziwmy sie, że szkoła wyzsza tej pani profesor pracuje "w powietrzu".

Lekcja, a nie awans podstawą wynagradzania

[Gość: MP]

Rodzic posyłający dziecko do szkoły oczekuje, że każda lekcja - niezależnie
od tego jak doświadczony nauczyciel ją przeprowadzi - będzie lekcją równie
wartościową, a przynajmniej mieszczacą się w pewnym standardzie jakości.
Jeśli to oczekiwanie jest spełniane to nie ma żadnego racjonalnego powodu
by wynagrodzenie wypłacone za tak przeprowadzoną lekcję zależało od stażu
pracy nauczyciela czy jego stopnia awansu.
Choć uczenia podejmują się czasem artyści, to jednak w skali masowej jest
to rzemiosło. Oznacza to, że do wartościowej, prawidłowo przeprowadzonej
lekcji jest w stanie przygotować się każdy mający odpowiednie wykształcenie
nauczyciel. Różnica pomiędzy nauczycielem doświadczonym a poczatkującym
polega na ilości czasu potrzebnego do takiego przygotowania. I z tego
prostego faktu powinny wynikać zasadnicze różnice w wynagrodzeniach.
Pensum tablicowe nauczyciela początkującego powinno być istotnie mniejsze
od pensum nauczyciela w rozkwicie. Wynagrodzenie za przeprowadzoną jednostkę
powinno być identyczne. Od stopnia awansu czy inaczej mierzonych dodatkowych
kwalifikacji powinno zależeć jedynie prawo do zwiększenia pensum i do podjęcia
innych dodatkowo opłacanych obowiązków. Pewnym wyjątkiem od reguły - choć nie
zupełnie - powinno być wynagrodzenie nauczyciela w pierwszych miesiącach jego
pracy. W tym czasie powinien on korzystać z intensywnego wsparcia
metodycznego, a więc kwota przeznaczona na przeprowadzane przez niego lekcje
powinna być w cześci przeznaczana na opłacenie takiego wsparcia. Przeznaczana
realnie, a nie zaoszczędzana!
Prosta zależność wynagrodzenia od liczby przeprowadzanych lekcji powinna
być zasadą ogólną. Dodatkowo powinny być wynagradzane nietablicowe
obowiązki. Ta część wynagrodzenia powinna trafiać do nauczycieli w
postaci kwotowych dodatków funkcyjnych.
Nie ma też chyba ważnego powodu by pensum wyjściowe
(dzisiejszego nauczyciela mianowanego) było wielkością uniwersalną,
niezalezną od nauczanego przedmiotu i od typu szkoły. Obecny, bezkonfliktowy
egalitaryzm może jest wygodny dla urzędników, ale chyba nie jest
racjonalnie uzasadniony.
Na wysokość wynagrodzenia (w przeliczeniu na przeprcowaną lekcję) powinna
też z mocy ustawy wpływać liczebność klasy. Powinny obowiązywać standardy
liczebności po przekroczeniu których nauczycielowi ustawowo powinien należeć
się procentowy dodatek. Zasady naliczania dodatków powinny być progresywne by
zniechęcać do przekraczania standardów - to jest w żywotnym interesie
uczniów.

[e-mail]

Gomułka też sam wymyślał system płac w PGR ;-)

[Gość: Zielicz]

Widzę,że Pan stara się go naśladować!Takiego systemu nie da się stworzyć
centralnie! Optymalny byłby dyrektor szkoły dysponujący dużą swobodą w tej
dziedzinie, ale rozliczany(koniecznie!) za mierzalne efekty pracy szkoły(awans,
degradacja, płace)!

[Gość: MP]

Chyba coś Pan sobie dointerpretował. W tym co napisałem nie było żadnej
sugestii centralnego sterowania płacami. To akurat postulat zwiazkowców. Dla
opisanego przez mnie rozwiązania jest obojętne, czy stawka godzinowa będzie
ustalana dla każdej szkoły lub nawet przedmiotu oddzielnie (widzę po temu
powody), czy jednolita w powiecie lub w całej Polsce. Byle rządziła tu zasada:
lekcja musi być dobra; za dobrą lekcję każdy, kto przeprowadzi ją właściwie w
lokalnie podobnych warunkach powinien otrzymać takie samo wynagrodzenie.
Natomiast nigdzie nie napisałem, że musi być to takie samo wynagrodzenie w
każdej klasie, szkole, mieście ...
Pomysły mówiące o rynkowej czy menażerskiej szkole publicznej są w naszych
warunkach kompletną utopią (nie tylko w naszych; jak Pan wie nawet w Stanach).
Możemy bujać w obłokach marzeń albo myśleć w kategoriach tego co możliwe. W tej
chwili wynagrodzenia ustalają regulaminy związane przepisami centralnymi. Te
przepisy i te regulaminy wysokość wynagrodzenia za lekcję uzależniają od
stopnia awansu. To rozwiązanie jest patologiczne.
I ja i Pan oczekujemy, że nasze dzieci będą jednakowo fachowo i rzetelnie
uczone niezależnie od tego, czy - nie mając na to żadnego wpływu - trafią na
nauczyciela dyplomowanego czy na stażystę. Obecny system wynagradzania zupełnie
to ignoruje.

[Gość: Zielicz]

"Pomysły mówiące o rynkowej czy menażerskiej szkole publicznej są w naszych
warunkach kompletną utopią (nie tylko w naszych; jak Pan wie nawet w Stanach)."
Nie bardziej niż totalna prywatyzacja oświaty czy bon oświatowy.I na pewno
mniejszą niż Pańskie mocne przekonanie, że, a do tego sprowadzją się wszystkie
prawie Pańskie propozycje, potrzeba więcej przepisów, papierów i więcej
kontroli - czyli totalnej biurokratyzacji.To się nie sprawdziło w gospodarce
(wide krach "realnego socjalizmu" ) i tym bardziej nie może się sprawdzić w
szkole!Tyle, że jak na razie takiej szansy publiczna oświata nie dostała
niestety!!!!

[ghazal]

Gość portalu: MP napisał(a):

> Rodzic posyłający dziecko do szkoły oczekuje, że każda lekcja - niezależnie
> od tego jak doświadczony nauczyciel ją przeprowadzi - będzie lekcją równie
> wartościową, a przynajmniej mieszczacą się w pewnym standardzie jakości.
> Jeśli to oczekiwanie jest spełniane to nie ma żadnego racjonalnego powodu
> by wynagrodzenie wypłacone za tak przeprowadzoną lekcję zależało od stażu
> pracy nauczyciela czy jego stopnia awansu.
> Choć uczenia podejmują się czasem artyści, to jednak w skali masowej jest
> to rzemiosło. Oznacza to, że do wartościowej, prawidłowo przeprowadzonej
> lekcji jest w stanie przygotować się każdy mający odpowiednie wykształcenie
> nauczyciel. Różnica pomiędzy nauczycielem doświadczonym a poczatkującym
> polega na ilości czasu potrzebnego do takiego przygotowania. I z tego
> prostego faktu powinny wynikać zasadnicze różnice w wynagrodzeniach.
> Pensum tablicowe nauczyciela początkującego powinno być istotnie mniejsze
> od pensum nauczyciela w rozkwicie. Wynagrodzenie za przeprowadzoną jednostkę
> powinno być identyczne. Od stopnia awansu czy inaczej mierzonych dodatkowych
> kwalifikacji powinno zależeć jedynie prawo do zwiększenia pensum i do
podjęcia
> innych dodatkowo opłacanych obowiązków. Pewnym wyjątkiem od reguły - choć
nie
> zupełnie - powinno być wynagrodzenie nauczyciela w pierwszych miesiącach
jego
> pracy. W tym czasie powinien on korzystać z intensywnego wsparcia
> metodycznego, a więc kwota przeznaczona na przeprowadzane przez niego lekcje
> powinna być w cześci przeznaczana na opłacenie takiego wsparcia.
Przeznaczana
> realnie, a nie zaoszczędzana!
> Prosta zależność wynagrodzenia od liczby przeprowadzanych lekcji powinna
> być zasadą ogólną. Dodatkowo powinny być wynagradzane nietablicowe
> obowiązki. Ta część wynagrodzenia powinna trafiać do nauczycieli w
> postaci kwotowych dodatków funkcyjnych.
> Nie ma też chyba ważnego powodu by pensum wyjściowe
> (dzisiejszego nauczyciela mianowanego) było wielkością uniwersalną,
> niezalezną od nauczanego przedmiotu i od typu szkoły. Obecny, bezkonfliktowy
> egalitaryzm może jest wygodny dla urzędników, ale chyba nie jest
> racjonalnie uzasadniony.
> Na wysokość wynagrodzenia (w przeliczeniu na przeprcowaną lekcję) powinna
> też z mocy ustawy wpływać liczebność klasy. Powinny obowiązywać standardy
> liczebności po przekroczeniu których nauczycielowi ustawowo powinien należeć
> się procentowy dodatek. Zasady naliczania dodatków powinny być progresywne by
> zniechęcać do przekraczania standardów - to jest w żywotnym interesie
> uczniów.

Bardzo ciekawe pomysły. Ale obawiam się, ze zbyt trudne dla całej
tej "urzędniczej nadbudowy" która z godnie z prawamu Murphy'ego narosła nad
szkołą.
Podnoszę do góry ten ciekawy wątek i stawiam pytanie
Czy taki szary nauczyciel moze cokolwiek zrobić?
W większości szkół (takze i w mojej) panuje system feudalny.
Nauczyciel boi się dyrektora, ten kuratorium i największe wysiłki skierowane
są na posiadanie papierowej podkładki na wszystko co się robi.
Ciekawe, ze urzedniczki z kuratorium mają więcej do gadania i decydowania w
kwestii co nauczyciel powinien, jak, a czego nie, chociaż nie mają np zielonego
pojęcia o przedmiocie wykładanym przez nauczyciela.
Najbardziej w cenie są ładne, estetyczne teczki, a nie wiedza merytoryczna
nauczyciela, bo estetykę mozna ocenić, a wartość merytoryczna jest nie do
zbadania przez kogoś kto nie ma wykształcenia w danej dziedzinie.

Ale kuratorium to IMHO "małe piwo" w porównaniu z kryzysem autorytetu szkoły.
Czy tu da się cos zrobić?
Jak to się stało, ze nauczyciel przestał byc mistrzem, a stał się
poganiaczem osłów?

[Gość: Iwa]

bylam przekonana, ze dzieki zreformowanej szkole, w ktorej z zalozenia maja
uczyc doskonalacy sie nauczyciele, zniknie rynek korepetycji.
kto ma uczyc dzieci i mlodziez- szkola czy maja sie uczyc w niepublicznych
placowkach na kursach albo u korepetytorow

[Gość: Iwa]

zastanawia mnie kiedy doradzca metodyczny bedzie spacjalista od zarzadzania
wiedza, kiedy szkolenia nauczycieli beda odbywaly sie w sposob systematyczny,
to znaczy doradca- jako ten mistrz w gminie- doradzi nauczycielowi w jakim
zakresie ma sie doksztalscic a nastepnie, po odbyciu przez nauczyciela
szkolenia, sprawdzi na ile bylo ono efektywne.
Tak funkcjonuja szkolenia w firmach biznesowych, gdzie nie chodzi o papierek a
o efekty jakie maja byc widoczne po odbyciu szkolenia, w szkole jakos tak sie
nie dzieje.

[Gość: M]

Szkolenia proponowane nauczycielom "ustawione" są pod ten nieszczęsny
awans,który nijak ma się często do jakości uczenia.Brak sensownych,czyli
taki,które coś wniosą do rzeczywistej pracy nauczyciela,szkoleń w związku z
nową maturą.Pełno za to takich "kwiatków":pisanie programu naprawczego(kolejna
papierologia,bo można napisać WSZYSTKO),kompletowanie teczki nauczyciela
dyplomowanego,pisanie programu profilaktycznego,przygotowanie i dokumentowanie
lekcji otwartej,realizacja ścieżek przedmiotowych i sposób ich dokumentowania
itp.Co te szkolenia mają wspólnego z moją pracą,która polega na dobrym
przygotowaniu do nowej matury z polskiego? NIC,a takich,w których chciałabym
uczestniczyć,by poznać ciekawe metody pracy przygotowujące uczniów do
matury,wymienić doświadczenia,uwagi,zobaczyć ,co zrobiło się złego,a co można
zrobić lepiej BRAK.Niestety.

[Gość: kryształ67]

Wiemy za to kto zarabia na awansie nauczyciela: szkoły wyższe (organizują nawet
najwymyślniejsze studia podyplomowe, a hitem jest Zarządzanie Oświatą- nic
konkretnego dla niewiele wymagających), edukatorzy (udający mądrych i bardzo
aktywnych, powtarzają nieaktualne formułki, a ich metody bazują na szarych
papierach i mazakach- jak to ma mnie nauczyć pracować metodami aktywizującymi?).

[tu_lipa]

Nie jestem nauczycielką, tylko matką uczniów.
Proszę zapytać jak długo oszczędać się będzie na oświacie. Moja klasa w
podstawówce to 28 uczniów, w 4-letnim liceum 36 szt.Klasa moich dzieci w
podstawówce około 30 , a w gimnazjum "państwowym" ( przy bardzo dobrym liceum,
dzieci mądre - konkurs świadectw )jest ich wklasie 37. Nie muszę nikomu
tłumaczyc, że to stanowczo za dużo, ale klasy licealne w naszym mieście mają po
42 uczniów.Liceum to samo co moje,pomieszcenia lekcyjne,te same, więc jaka
różnica,po tych dwudziestu latach.Po prostu moje roczniki miały na lekcji
krzesła dla wszystkich.

[Gość: Adams]

To nie doradca powinien zadbać o rozwój swoich współpracowników / nauczycieli /
a dyrektor szkoły z odpowiednimi kopetencjami lub upoważniona przez niego osoba
d/s personalnych. Wielu dyrektorom -administratorom, z woli i łaski OP, brak
kompletnie zarówno kompetencji osobowościowych do zarządzania mimo skończonych
długich kursików. Szkoła jako organizacja wiedzy zatem ma jeszcze długą drogę
usłaną biurokratyzmem i skostnieniem ponad 50-letnich struktur. Wiadomo, jak na
razie nie do ruszenia. Stan nauczycielski pomrukuje ale nadal nie ma dość woli
by się wreszcie zorganizować, zmienić nie pasujące do XXI wieku struktury i
zacząć budować od podstaw z nowymi ludźmi szkołę, być może wtedy zarządzającą
wiedzą z nauczycielami pracownikami wiedzy, dobieranymi i opłacanymi za
konkretne umiejętności. Obecny system przypomina pasożyta, który przyciąga
różne jednostki, dobre i złe, wysysa kreatywne odrzucając po kilkuletnim
wypaleniu nie rozwijając w niczym. Cykl ten się powtarza od reformy do reformy/
ileż ich było/, od ministra do ministra. Ożywienie w oświacie nastąpiło podczas
kadencji prof. Samsonowicza później były i są tylko wiatry i zamiecie.

[Gość: mama]

Moje dziecko uczy się w pierwszej klasie liceum. Gimnazjum ukończyło z
czerwonym paskiem. Należało do elity klasowej pod względem wyników w nauce.
We wrześniu rozpoczęło naukę w pierwszej klasie LO.
Od dwóch miesięcy w domu panuje koszmar. Dzień wygląda następująco:
8 lekcji, powrót o 16-tej, do 24-tej nauka, nauka, nauka... Wyniki? Tylko z
pięciu przedmiotów jest dobrze /4-5/, z reszty pełno jedynek!!! Przemęczenie i
rozczarowanie. Brakuje jeszcze załamania...
Najpierw był szok. Teraz próbuję to jakoś rozgryźć.
Mam trzy wersje "wydarzeń:
1. W gimnazjum niczego się nie nauczyło, a świadectwo i egzamin to jakiś "cud",
2. Moje dziecko jest tępe,
3. Programy nauczania w LO i Gimnazjum nie są ze soba w żaden sposób powiązane.
Zastanawiam się co robić?...Mogę:
1. Spuścić lanie dziecku i postawić szlaban /tylko na co, skoro cały czas
poświęca nauce/,
2. Okraść bank i opłacić korepetycje z kilku przedmiotów,
3. Pogratulować twórcom reformy oświatowej...

Po cholerę wymyślono gimnazjum? Żeby moje dziecko szybciej "dorosło" wśród
dorosłej młodzieży? Pierwsza klasa upłynęła uczniom na "małpowaniu" starszych
klas. Nauczyciele nie mogli sobie poradzić z wybrykami. Druga klasa była
kontynuacją pierwszej. Niewiele dzieci chciało się naprawdę uczyć, skoro miało
świadomość bezkarności/nauczanie i promocje obowiązkowe/. Zabawa trwała w
najlepsze, a na wyłożenie materiału pozostawała 1/3 lekcji. Trzecia
klasa /bardzo krótka/, to gonitwa z powtórkami...nie zawsze udana...Potem
egzamin, który dla wielu obiboków był zwykłym totolotkiem...
ZMARNOWANO TRZY LATA !!! Uczyniono więcej szkód niż dobrego.
Żal mi dzieciaka i dlatego ustaliliśmy strategię działania.
Uczy się "na maxa" tego co lubi, żeby zdać rozszerzoną
maturę/angielski,historia,polski/, a reszty "na minimum" czyli dwójkę. To
jedyne wyjście z sytuacji. Po prostu zmuszono nas do KALKULOWANIA.
Staram się wspierać mojego nastolatka, żeby nie złamała go ta reforma.

[Gość: age]

Mamo, nie narzekaj. Moje dziecko (I kl. LO) kończy lekcje o 17, o 18 jest w
domu. Jemy obiad, o 20 zaczyna odrabiać lekcje na następny dzień. O
"niepotrzebnych" przedmiotach w liceum i wkuwaniu nieprzydatnej wiedzy słyszę
codziennie. Codziennie też młody człowiek mi tłumaczy, że szkoła hamuje jego
rozwój, bo nie ma czasu na rozwijanie własnych zainteresowań, a w klasie
informatycznej jest za mało informatyki. Najchętniej zaliczyłby liceum
eksternistycznie, żeby mieć ten koszmar jak najszybciej za sobą.

[Gość: doll]

dlaczego zatem nie decyduje się na liceum eksternistyczne? czyżby jakieś chore
ambicje (jego lub rodzinki), z powodu których rozwój dziecka jest ograniczany a
sam dzieciak cierpi okrutne katusze?

[Gość: age]

A czy eksternistyczne liceum przygotuje do archaicznego systemu studiowania w
Polsce? Tam też są przedmioty bzdurne, ale obowiązkowe, a studenta nikt nie
pyta, czy to, co jest w programie, będzie mu do czegokolwiek przydatne. Im
wyższy etap edukacji, tym więcej nonsensów.

[Gość: helga]

Zgadzam się z mamą ucznia. Gimnazjum to strata czasu i przedłużanie głupiejewa.
Co do oświaty miałabym następujące życzenia:
1. znieść nieusuwalność nauczycieli mianowanych - bo niektórzy po prostu nic a
nic nie robią i nic im nie można zrobić. W ten sposób moje dziecko przez 3 lata
nie miało polskiego, bo pani od polskiego po prostu nie uczyła.
2. Oddawać klasówki rodzicom - przynajmniej na wywiadowkach. Szkoły po
ocenieniu klasówki chowają je do akt, dla wizytatorów a rodzice nie mają szans
dowiedzieć się czego dziecko nie umie.

[Gość: bsk]

Zapytaj p. Minister ilu maja zweryfikowanych egzaminatorów do sprawdzania tych
matur i ILE zapłaca za ich sprawdzanie .W mojej szkole choc prawie kazdy jest
egzaminatorem na 40 osób 4 przeszły doszkalanie a reszta nie chce i nie zrobi
tego.Powód stawka za sprawdzany arkusz i sposób sprawdzania. Spend nauczycieli
w weekend od rana do nocy , jesli sie nie zdazy to w tygodniu po pracy
sprawdzanie do skutku.w takich warunkach przy piątej pracy człowiek ma dośc i
jest wsciekły a to przeciez może zaważyc na sposobie oceniania, przeciez
jestesmy tylko ludzmi. I drugi wymiar tego. Jak MENiS i OKE wyobraza sobie
prowadzenie lekcji w następnych dniach jezeli po pracy biegniemy sprawdzac
matury?Mam nadzieje ,że chociaz w tych instytucjach powinni wiedzieć, że ta
praca wymaga solidnego przygotowania ze strony nauczyciela na kazda lekcje. Ja
mimo długiego stazu zawsze przed lekcja przygotowuje sie do niej.Pozdrawiam

[Gość: mrówka]

dodam tylko jeden malutki problemik... nie będę powtwrzać tego, co tutaj już
napisano
Otóż, zastanawia mnie dlaczego wycofano się z dużej ilości konkursów/kiedyś
olimpiad szkolnych.
W gimnazjum zostały chyba tylko trzy konkursy przedmiotowe, za pozostałe trzeba
płacić, bo organizują je firmy nie związane bezpośrednio z oświatą publiczną
(j. ang - konkurs "FOX" -6 zł + opłata za lekturkę do przeczytania, matma -
konkurs KANGUR - 6zł). Jak to się ma do równego dostępu wszystkich uczniów do
edukacji i to edukacji bezpłatnej? Co mają powiedzieć ci uczniowie, których
rodziców nie stać na zapłacenie nawet tych 6 złotych?



-----------------------
mała rzecz, a dręczy...

[Gość: joanne...]

> dodam tylko jeden malutki problemik... nie będę powtwrzać tego, co tutaj już
> napisano
> Otóż, zastanawia mnie dlaczego wycofano się z dużej ilości konkursów/kiedyś
> olimpiad szkolnych.
> W gimnazjum zostały chyba tylko trzy konkursy przedmiotowe, za pozostałe
trzeba
>


heh ja startuję w konkursach: polonistycznym, historycznym, chemicznym i
fizycznym. wszystkie przedmiotowe, bezpłatne.

nie ma przedmiotowych z plastyki, wuefu, techniki... (informatyki?)

[Gość: mrówka]

Gratuluję Ci tak wszechstronnej wiedzy i życzę powodzenia w konkursach!
Napisałam jednak o konkursach "Kangur" i "Fox" - te akurat są płatne.
Nie wiem, czy jest jakiś konkurs matematyczny bezpłatny... Biję się w piersi i
przyznaję do niewiedzy (to po prosu nie moja działka), ale NIE MA żadnego
darmowego ogólnopolskiego konkursu z języka angielskiego. Jeśli uczeń chce się
sprawdzić, pochwalić wiedzą i umiejętnościami, musi za Foxa zapłacić...

[Gość: tu-lipa]

Otóż ... z informatyki też jest - mój syn staruje, też za darmo.

[tu_lipa]

Otóż z informayki też jest konkurs gimnazjalny - mój syn startuje, też za darmo

To nie ma sensu!!!

[Gość: Zielicz]

Dokladnie dwa i pół roku temu brałem udział w identycznej audycji Jurka
Sosnowskiego z udziałem innego wiceministra edukacji z tego samego kręgu
polityczno-towarzyskiego co min.Radziwiłł Włodzimierza Paszyńskiego.Skutek
zerowy!Oboje państwo swoje wiedzą i zdania nie zmieniają, a obraz szkoły
wynieśli z niezłych żoliborskich liceów lat 70 i 80.To była inna szkoła i inne
społeczeństwo.Niestety na wszystkie zgłaszane problemy odpowiadają przykładami
z własnej(!) praktyki z tych lat!Na dodatek oboje są humanistami i zupełnie
nie rozumieją problemów nauczania przedmiotów ścisłych!Gdyby ich naprawdę
interesowała rzeczywistość i problemy naszej oświaty to spotykaliby się z
nauczycielami i o tym rozmawiali, czytali choćby "Gazetę Szkolną" i "Glos
Nauczycielski",konsultowali odbiór przepisów (np.te o ocenianiu czy o nadzorze!)
z nauczycielami i dyrektorami słuchali cudzych argumentów (czy punktów widzenia)
i na nie odpowiadali!Oni tego nie robią, więc te pół godziny w mediach służy
tylko ich autokreacji.Ponoć Łukaszenka był dyrektorem kołchozu i teraz całą
Białoruś traktuje jak jeden kołchoz i to jest bardzo źle (to
prawda!).P.Radziwiłł oświadczyła w wywiadzie prasowym , że bycie ministrem
niczym się od bycia dyrektorem szkoły nie różni ;-)Więc...Ona jest osobiście
uczciwa, ale...to nie wystarcza do tej roli!

[Gość: PIROMAN]

Proszę państwa,wszystkie te narzekania nic nie zmienią ponieważ szkoła w Polsce
jest pństwowa i dlatego do d..y, zmienił sie niby ustrój ale szkoła pozostała
ta sama czyli socjalistyczna gdzie się próbuje indoktrynować uczniów i
kształtowac człowieka na miarę czasów - obecnie nowej, zjednoczonej,
tolerancyjnej i socjalistycznej Europy (dlatego wiceministrem jest zakamieniała
socjalistka p. Anna Radziwiłł. Jedynym rozwiązaniem jest sprywatyzowanie szkół
i wprowadzenie na początek czeku oświatowego. Ktos tam na początku tego forum
słusznie zauważył, że nauczyciele są wynajętymi rzemieślnikami dla wykonania
konkretnej roboty za co im się płaci. Jak się nie podoba to można zacząć kopać
złoto albo węgiel. To ja podatnik płacę aby mojego Jasia nauczyć pisaty i
czytaty i tego co sobie ja jeszcze zażyczę bo ja za to płacę. Trzeba wreszcie
skończyć z komuną w szkole

W Polsce jest już wiele szkół prywatnych i...

[Gość: Zielicz]

wad mają całe mnóstwo, choć nie zawsze takich jak szkoły publiczne;-)

[askold]

Dziękuję. Proszę o jeszcze ! Jestem świadkiem niezwykle ciekawej wymiany
poglądów, za co jestem wdzięczny dozgonnie. Jestem gotów zasypać p. minister
materiałami z tego postu, choćbym miał przywieść je ciężarówką.
Ireneusz Wywiał.

[Gość: mama]

Wczoraj w telewizji ogladałam bardzo dobry program na temat samobójstw wśród
nastolatków. Mówiono, że samobójstwa nasilają się właśnie w okresie
dojrzewania. Z wielką uwagą słuchałam "wyjaśnień" dzieci, kóre próbowały w taki
straszny sposób rozwiązać swoje życiowe problemy. Powiem tak. Ścisnęło mnie w
gardle kiedy usłyszałam to wszystko. W moim domu nie ma problemu alkoholu,
braku dachu nad głową czy nędzy ale wiem, że dzieciaki "nie wyrabiają"
psychicznie z przyczyn "szkolnych". Dlatego stale rozmawiam w domu o nauce i
wspólnie "przeżywamy" te niepowodzenia z paru przedmiotów. Wzajemnie się
pocieszamy i walczymy. Ja biegam po bibliotekach i księgarniach za lekturami i
innymi pomocami, a moje dziecko w tym czasie odrabia lekcje. Ja wyszukuję w
telewizji świetne programy edukacyjne i ustawiam dziecko, aby zdążyło je
obejrzeć.
Przy okazji mam pytanie do Ministra. Dlaczego świetne progamy edukacyjne "lecą"
do południa, kiedy młodzież jest w szkole??? Czy to są programy dla staruszków
na "wspominkową" okazję??? Dlaczego Minister nie zadba o jakiś ciekawy,
edukacyjny blok programowy dla uczniów??? Telewizja jest jeszcze państwowa,
rodzice płacą abonament i mają prawo oczekiwać, że Rząd tego kraju wywiąże się
ze swoich obowiązków w zakresie kształcenia.
Chyba nawet laik wie, że łatwiej przyswaja się wiedzę przy pomocy Pana
Wołoszańskiego i tego typu programów. Stacja Discovery nadaje tak pasjonujące
filmy o starożytnej Kartaginie, wojnie trojańskiej i gladiatorach, że dech
zapiera. Obejrzenie czegoś takiego daje trwałe wyobrażenie o tamtych czasach.
Nic nie jest w stanie "przebić" takiej metody nauczania pod względem
skuteczności. Dlaczego Minister nie zabiega o zakup takich pozycji???
Ja tu jeszcze wrócę!!!...Chyba się nie gniewasz??? Wiem, prosiłeś o opinie
swoich kolegów nauczycieli ale jeśli chcecie uzdrowić szkolnictwo, to bez nas,
rodziców, nie dacie rady.

[askold]

Dziękuję "mamie" za trafną uwagę ! Oczywiście do zgłaszania problemów i wymiany
poglądów zapraszam wszystkich, nawet...ministra edukacji.
Ireneusz Wywiał.

[krasnoludek_zadyszek]

Padło już wiele trudnych, ale mądrych pytań. Ja dołożę jeszcze:
-dlaczego stawka za sprawdzanie pracy maturalnej jest tak żałosna, a nawet
obraźliwa dla nauczyciela? Zakładam, że porządnie srawdzana matura z polskiego
wymaga około pół godziny pracy, przynajmniej na początku sprawdzania. Za jedną
pracę egzaminator (a więc - przynajmniej w teorii - specjalista w swoaj
dziedzinie) dostanie 4,5 złotego. Stawkę 9 zł za godzinę ciężkiej harówy uważam
za kpinę. Nie przekonają mnie opinie, że "nie ma pieniedzy". Nie ma pieniedzy,
nie ma matury, powinniśmy zrobić bunt albo niech MENiS sprawdzi sobie sam;
- związane z powyższym: dlaczego MENiS traktuje nas, niezależnie od płci, jak
Siłaczki, które będą pracowac dla idei i z misji? Nie tyle chodzi mi nawet o
postulat zwiększenia pensji, co raczej zmiany nastawienia: "nauczyciel zrobi, bo
nauczyciel posiedzi po godzinach za darmo, bo 40 godzin pracy" itd. Albo
zacznijmy liczyć ową 40 razem z godzinami przygotowania się do lekcji w domu,
sprawdzania prac itp. (i wartościujmy wtedy pensje w zależności od przedmiotu) i
zapłaćmy nauczycielom za naprawdę przepracowane godziny, albo ustalmy, że
nauczyciel nie sprawdza prac domowych, nie przygowuje się itp., bo płacą mu za
tyle, ile wykona w szkole. Utopia? A może normalne zasady wolengo rynku i
konstytucyjne prawo do zapłaty za wykonaną pracę?
- nauczyciele są traktowani zbyt często (na kursach, szkoleniach, w przepisach
oświatowych) jako lenie i idioci. Dlaczego niemal nic nie warte są nasze
osiagnięcia naukowe (ktoś napisał już o doktorze, który pracował jako stażysta),
czemu zamiast współpracy z wojewodą i durnowatych kwitów z odbytych
niepotrzebnych, źle prowadzonych szkoleń nie bierze się pod uwage studiów
doktoranckich, uprawnień do nauczania dwu przedmiotów (dwa kierunki studiów),
publikacji związanych z nauczanym przedmiotem? Czemu przy awansie liczy się tak
bardzo staż pracy, a nie umiejętnosci?
- gimnazja w wiekszosci są czarną dziurą edukacji polskiej, w liceum zmuszeni
jesteśmy omówić to, co powinno już być zrobione. Konia z rzędem temu, kto
zrealizuje ciekawy i ambitny program jezyka polskiego w trzy lata w terminie,
chyba że bedzie uczył tylko rozwiązywania testów i pokazywał zgodnei z minimum
programowym po trzy fragmenty(!) tekstów z danej epoki. O maturze z polskiego
kilka osób przede mną napisało, że pisemna jest źle pomyślana, sprawdza nie to,
czego uczyć każą nam programy.

Nawet jeśli spotkanie w radio nic w praktyce nie da, może potrząśnie tymi,
którzy sądzą, że edukacja w Polsce i jej reforma jest pasmem sukcesów. Stoimy
teraz na rozdrożu: albo produkujemy masowo półidiotów (30% zalicza, licea "dla
wszystkich", niemal nie da się powtórzyć klasy - tu wielkie dzięki za oddanie
tak dużej władzy rodzicom i uczniom, którzy mogą skarżyć się niemal na wszystko
i poddać w wątpliwośc wiele decyzji rad ped), albo uczymy naprawdę tych, którzy
tego chcą i nam na to pozwalają (czyli nie wkłądają koszy na głowę), mamy z tego
satusfakcję i pieniądze.
_______________________
Multo praestat dedolare sine amore quam amare, si non possis dedolare.

[Gość: Trygław]

Witam Panie Ireneuszu,
Mam nadzieję, że nie zapomni Pan zwrócić uwagę Pani minister na sposób
prezentowania zawodu nauczycielskiego w mediach zaspokajających
tzw. "zapotrzebowanie" społeczne?. Jeżeli przeanalizujemy to co jestw owych
mediach prezentowane to niestety otrzymamy obraz nauczyciela jako lenia i
krętacza, który ma sporo wolnego i nieźle zarabia ( w stosunku do oficjalnie
przepracowanych godzin). W ten sposób media kształtują obraz nauczyciela wśród
ludzi schlebiając najgorszym gustom. ( życie szkolne nie składa się z samych
afer i przekrętów, nie każdy nauczyciel jest nierobem i idiotą)
Zgodzi się Pan, że ministerstwo o nas nie dba, nie tylko finansowo ( to
wszyscy wiemy), ale i medialnie.
Rzeczy oczywiste, prawda? Chyba trzeba je przypomnieć.
Pozdrawiam
Jacek Konik

[werty126]

Czy dałoby się jakoś uporządkować sytuację, w ktorej nauczyciel bez zgody
rodzica mógły wysłać dziecko na badania psych- pedag. , otrzymać orzeczenie po
przeprowadzonych badaniach i podjąć decyzję o skierowaniu dziecka do szkoły
specjalnej ?Może byłby to krok do unikania sytuacji przedstawianych w
dzisiaejszych mediach?

[Gość: sor]

Małe są szanse by rozmowa z panią minister przyniosła jakieś pozytywne efekty
ale kropla drąży skałę...Tyle ciekawych wypowiedzi tu padło, ale niestety
powiało smutkiem.Przyszłość narodu w dużej mierze zależy od edukacji i efekty
obecnych działań w oświacie mogą być inne od zamierzonych.Pracę szkół zakłócają
działania powiatowych władz oświatowych widzących w uczniach obiekty, za
którymi ciągnie się tajemnicza subwencja a nauczyciel jest tylko czynnikiem
generującym straty finansowe.

[Gość: kryształ67]

Zgadzam się. Dlaczego w telewizji jeśli tylko coś się stanie to zaraz pada
pytanie: co szkoła zrobiła, żeby temu zapobiec? Państwo redaktorzy powinni
przede wszystkim zapytać: gdzie są rodzice tych dzieci i co oni zrobili, żeby
nie dopuścić do konkretnej sytuacji? Rodzice przyzwyczajeni są do tego, że
szkoła: nauczy, wychowa, ubierze, wyżywi i jeszcze zapewni opiekę po południu.
Co w takim razie robią rodzice tych dzieci, którym szkoła ma tylko pomóc, a nie
wyręczać we wszystkim. Może to szkoły, a właściwie nauczyciele i dyrektorzy
zajmą się wszystkim co powinni zrobić rodzice. A może należało by zapytać
redaktorów i dyrektorów stacji telewizyjnych, jak dobierają swoje programy, że
młodzież nie chce ich oglądać tylko woli wyjść na ulicę, a może zrobią porządek
najpierw u siebie z np. bajkami dla dzieci, bardzo często pokazującymi przemoc.

[Gość: ubu_roy]

Wyrzucic religie ze szkol do sal katechetycznych. Zaoszczedzone godziny i
pieniadze przeznaczyc na dodatkowe lekcje z informatyki i wychowania
fizycznego. W ten sposob zwiekszylaby sie konkurencyjnosc absolwentow na
europejskim rynku pracy i zmalalaby ilosc aktow agresji wobec wspoluczniow i
nauczycieli.

[Gość: mrówka]

ubu_roy - jestem za!!!
1. religia w szkole państwowej to błąd - Polska nie jest państwem kościelnym
2. Religia to 2 godziny tygodniowo. Nie zawsze udaje się plan dostosować tak,
by osoby które w zajęciach nie uczestniczą nie musiały czekać na kolejne
lekcje, bo reszta klasy ma właśnie religię
3. nieuczestnictow w religi jest często piętnowane przez katechetów czy osoby
duchowne (niestety)
4. skoro religia to zajęcia nieobowiązkowe, skoro biorą w nich udział uczniowie
wierzący (a kwestia wiary jest sprawą indywidualną), czemu nie ma, tak jak
kiedyś, zajęc religii w salkach katechetycznych przy kościołach, w godzinach
popołudniowych? Kościół to instytucja - chce kształcić i wychowywać swoich
wiernych - proszę bardzo, ale u siebie, na własny koszt. Czemu płacą za to
wszyscy podatnicy, nawet ci niewierzący?
5. Religia to dwie godziny dodatkowo obciążające ucznia.

[askold]

Dzięki ! To co wspisujecie jest szalenie interesujące. Jak zwykle czekam na
więcej.
P.S. Gdybyście (proszę) mogli unikać zbyt częstych polemik między sobą... .
Ireneusz Wywiał.

[ankor47]

0. OBECNIE DEMORALIZUJEMY DZIECI I MŁODZIEŻ PRZEPUSZCZAJĄC ICH Z KLASY DO KLASY.
1. Oficjalny kuratoryjny ranking szkół.("mierzymy" szkoły)
2. W "słabych" szkołach zostawić nauczycieli, aby klasy mogły być mniej liczne.
3. Do dobrych szkół idą dzieci świadome konieczności uczenia się.
4. W MOIM LICEUM NA 300 PIERWSZOKLASISTÓW ZE WSZYSTKICH DIAGNOZ BYLO TYLKO 30
OCEN POZYTYWNYCH. POWTARZAM ZE WSZYSTKICH (POL. MAT. JĘZYKI itd)

[Gość: mama]

Dlaczego nie tworzy się osobnych klas dla uczniów zdolnych i chętnych do nauki?
Dlaczego muszą się męczyć z nieukami i łobuzami? Teraz wychodzą braki, bo
nauczyciele nie zdążyli zrealizować programu.
Moje dziecko też "spaliło" diagnozę z fizyki i chemii. A przecież miało czwórki
i piątki...Pierwsza klasa LO to szok.

[Gość: max]

Uczę dopiero trzeci rok, ale tak na mój rozum to nie można mówić o nauczaniu w
klasach liczących 40-tu uczniów. Tak zakładała reforma?!