Słońce...

[siriusz]

Barwy ze słońca są. A ono nie ma
Żadnej osobnej barwy, bo ma wszystkie.
I cała ziemia jest niby poemat,
A słońce nad nią przedstawia artystę.

Kto chce malować świat w barwnej postaci,
Niechaj nie patrzy nigdy prosto w słońce.
Bo pamięć rzeczy, które widział, straci,
Łzy tylko w oczach zostaną piekące.

Niechaj przyklęknie, twarz ku trawie schyli
I patrzy w promień od ziemi odbity.
Tam znajdzie wszystko, cośmy porzucili:
Gwiazdy i róże, i zmierzchy i świty.

Kto chce malować świat w barwnej postaci,
Niechaj nie patrzy nigdy prosto w słońce

[wu_ka]

..." małe jasne - to jest piwo
duże jasne - to jest słońce
mała czarna - to jest kawa
duża czarna - to jest noc
noc odchodzi, słońce wschodzi
chyba nam go nie ubyło
mała miłość - to nic nie jest
duża miłość - to jest miłość..."

[bebiko24]

piękny wiersz, to chyba Miłosza?
pozdrawiam!

[Gość: gb]

Nie wierzę aby Miłosz coś takiego napisał. Zbyt lekkie to, zbyt delikatne,
ciepłe i proste. Cytowany wyżej Kofta (jeden z moich ulubionych poetów) brzmi
przy tym wierszu topornie, przyznaję to z bólem :(

[Gość: gb]

To rzeczywiście Miłosz !!! Ale jestem zaskoczona.