Kryształ

[m_alina]

Tęsknota spala mnie na popiół
i z bolesnym trudem buduję drogę
do kolejnego jasnego dnia
Kołysaniem trwaniem czekaniem
składam hołd najgłębszym uczuciom
Z pokorą chcę przyjąć każde rozstanie
aby wykupić bilet na pociąg
do następnej pięknej krainy
Zanurzona w drogich wspomnieniach
owijam wokół palców nitki wiersza
Wdzięczna losowi za ciebie za siebie
za każde z cierpienia natchnienie
próbuję zrozumieć czy płaczę z tęsknoty
czy cieszę się z twojego istnienia
Radość mnie wypełnia ekstazą
gdy całuję cię każdą myślą
Ból mnie przenika gdy wyciągam dłonie
do ciebie i trafiam na puste krzesło
Jesteś więc światłem i cieniem
złotem i srebrem rozkoszą i udręką
Jak kryształ który skupia w sobie
wszystkie barwy tęczy

[libressa]

Malin_a,
co tak nostalgicznie, jakowes wapory Cie dopadły???

"Na ulicach świata
W środku dnia
Na dnie naszych serc
I w pociągach pustych, które śpią
Rozglądamy się
By kogoś mieć
By kogoś chcieć
Tak już jest
Szukamy się
Szukamy się
Szukamy się pośród nas

Gdzie za okien
Ciepły słońca blask
Tak kołysze mnie
I w nadziejach, które każdy ma
Spotykamy się
By kogoś mieć
By kogoś chcieć
Przecież wiesz

Szukamy się
Szukamy się
Szukamy się pośród nas
Szukamy się
Błądzimy gdzieś
Dopóki życie trwa

Moze tak???

Pozdrawiam
Libressa
---
Naturalność to bardzo trudna do utrzymania poza.