Boję się

[Gość: Ala]

Czasami, lub dość często mam paranoiczne myśli na temat mojej przyszłości z
mężczyzną, którego kocham. Cały czas się boję ze w przyszłości ujawni się na
całego jego pedantyzm, dominujący charakter ( zrobimy tak jak ja chcę),
przywiązanie do matki (Już teraz jest nie najlepiej). Boję się ze ona będzie
się ciągle wtrącać w nasze życie. Boję się jej częstych odwiedzin, perspektywy
ewentualnego wspólnego zamieszkania z teściową. Boję się rutyny małżeńskiego
zycia (praca, stres, brak czasu na miłość,na czułe słowa komplementy, drobne
gesty).Pragnę z Nim być, nie wyobrażam sobie innego faceta, ale ciągle się boję
i czasem te myśli nie dają mi na długo spokoju.

[Gość: Pom]

Wydaje mi się Alu, że znasz go już dobrze i wiesz, z czym wiąże się życie z tym
człowiekiem. Masz dwa wyjścia: albo świadomie wejść w te problemy na całe życie
albo odpuścić sobie... Przeczekaj, nie śpiesz się.
Boisz się, bo zdajesz sobie sprawę z problemów, jakie moga sie pojawić, a ..sa
to bardzo realne problemy.
Z jednej strony chcesz z nim być ale problemy Cię przerażają... zastanów się do
brze i rozważ, czy im podołasz.
Związek z matką, apodyktyczna natura - to nie są "pikusie". Mogą Ci zatruć
życie. Ale z drugiej strony staraj sie patrzeć obiektywnie i nie wyolbrzymiac
problemow... przede wszystkim rozmawiaj o tym ze swoim mężczyzną. To podstawa.

[Gość: Ala]

Rozmawialam nie raz nie dwa. Według niego nie będzie problemu z mamą (wie, ze
nie przepadamy za sobą), on sam też jest kochany, dobry, momentami wydaje mi
się ze złapałam Boga za nogi w obliczu tyvh wszystkich wcześniej napotkanych
głupków i nieudaczników. Jest nam ze sobą cudownie, mamy masę planów, ale mnie
i tak czasem dopadają takie natrętne myśli, ze będzie zle, ze on się nigdy nie
uwolni od wpływu matki, ze stanie się dominującym smutasem. Moze ja mam jakiś
problem ze sobą...?

[kini]

Nie przejmuj się. Jak chyba też tak mam. Pierścionek na palcu i tysiące obaw i
zmartwień.

[jdtczp]

Alu, wszyscy mieliśmy takie wątpliwości, ale wiem jedno,że najważniejsza w
życiu jest prawda,każda wątpliwość i problem powinna być od razu przez Was
omówiona, nie ma recepty na szczęście i dobre małżeństwo,ale nigdy się nie
dwoiesz jeżeli nie zaryzykujesz, a teściowa, to śa mity, jeżeli nie przekonasz
się do niej od razu i nie pokochasz Jej tak jak syn Ją kocha to będzie problem,
Ona też się boi, ale otwartością pokonasz "strachy" i wszystko skończy się
dobrze, może zostaniecie nawet przyjaciółkami, tylko nie nastawiaj się na to,że
to co Ona czasami powie zagraża Twojej miłości i jeszcze jedna "rada",
małżeństwo to nie więżienie i Ty i On macie prawo czasami wyjść osobno do
przyjaciół itd. Życzę Ci szczęścia.

[ellen]

A ja myślę, że Ala się nie docenia. Nie wierzy, że uda się jej postawić na
swoim, przeciwstawić teściowej, mężowi, całemu światu. Kto powiedział, że
łącząc z nim swoje życie skreślasz siebie? Nadal ważne będzie to, czego TY
chcesz, co CIEBIE uszczęśliwia. Pora nauczyć się to osiągać. Uwierz w siebie.