jak rozmawiać

[Gość: teraz bez znaczeni]

Widze, że trwający związek, że powiem dramatycznie: umiera - drugiej
stronie przeszło ;(:(, delikatnie sie oddala (fizycznie, ucieka myślą) uznał,
że ta metoda bedzie mniej bolesna. Juz mnie nie potrzebuje, juz nawet nie
jestem interesujaca pod wzgledem fizycznym, w żaden sposób mnie nie pragnie.
Same łezki :( ale czuje, że to ja musze zacząć "rozmowę zasadniczą"i nie
wiem jak to zrobić, nie wiem jak rozegrać( tę rozmwe)- aby padły w niej
wyraźne deklaracje- że jeśli odejście jest konieczne to niech nastapi juz.
Strasznie sie boje - teraz zyje sobie jeszcze w świecie iluzji i gdzieś
jeszcze pulsuje nadzieja, że sie myle w ocenie sytuacji choć wiem intuicja
zwykle nie jest zawodna w takich :( i ta rozmwa musi natąpić, jak ja
przeprowadzić ??????

[Gość: gb]

>
> Widze, że trwający związek, że powiem dramatycznie: umiera - drugiej
> stronie przeszło ;(:(, delikatnie sie oddala (fizycznie, ucieka myślą) uznał,
> że ta metoda bedzie mniej bolesna.

Skąd to wiesz? To, ze ktoś nie pragnie już być tylko z Toba a obok Ciebie, nie
znaczy, ze odchodzi, może dojrzał?

Juz mnie nie potrzebuje, juz nawet nie
> jestem interesujaca pod wzgledem fizycznym, w żaden sposób mnie nie pragnie.
> Same łezki :( ale czuje, że to ja musze zacząć "rozmowę zasadniczą"i nie
> wiem jak to zrobić, nie wiem jak rozegrać( tę rozmwe)- aby padły w niej
> wyraźne deklaracje- że jeśli odejście jest konieczne to niech nastapi juz.

Ech ci ludzie chcacy wiedzieć już, teraz, natychmiast. Pozwól danemu stanowi
trwać, a sam się wypali.

> Strasznie sie boje - teraz zyje sobie jeszcze w świecie iluzji i gdzieś
> jeszcze pulsuje nadzieja, że sie myle w ocenie sytuacji choć wiem intuicja
> zwykle nie jest zawodna w takich :( i ta rozmwa musi natąpić, jak ja
> przeprowadzić ?

Daruj sobie rozmowy i jeżeli ten związek coś Ci daje, to po prostu bierz.
Czujesz, że ktoś Ci umyka? Ciesz się jego obecnością bo nie wiesz czy jutro Ty
będziesz jej pragnęła.

[white.falcon]

Musicie porozmawiać. Bedzie to okropnie ciężka rozmowa, możliwe, że "na raty".
Domyślam się, jak trudno ją zacząć, ale bez niej, jak sądzę, nie obejdziesz
się. Patrzeć, jak coś powolutku umiera i zostawiać to ot tak sobie, męcząc się
jak pokutnica, zadręczając się nie ma sensu. Jestem zwolenniczką rozwiązywania
sytuacji wtedy, gdy one powstają, nie zostawiania ich "bo jakoś to będzie...".

Tylko upewnij się najpierw, czy Twoja druga strona nie jest naprzykład
przemęczona praca, czy nie ma jakichś kłopotów. Może tak być, że widząc Twoją
smutną minę nie chce dodatkowo nimi Ciebie obarczyć i gryzie się sama.

[Gość: teraz.bez.znaczeni]

Myśle, że mamy do czynienia z sytuacją kiedy, kazde z nas zrzuca
obowiązek rozpoczecia tej rozmwy na drugie . ON : przecież wysyłam jej sygnały.
Ona (Ja): nie tchórz, nie każ mi przeżywać dotatkowego bólu zwioznaego z
zaczynaaniem tej rozmwy. I co bedzie dalej ???? Szamotanie, reanimowanie ???

To taki dziwny stan, czuje, że nic juz nie potrafie zrobić ,,,i z jedej
strony chce zeby trwało nawet w kalekiej formie a z drugiej wolalabym, żeby
sprawe ucioł i zaczeło soe zaleczanie rany ( i jasne że serduszko skłania sie ku
pierwszje wersji :( :(:(:(:( )

[white.falcon]

A po kiego grzyba tak się męczyć? Nie szkoda Ci życia i czasu na trwanie w
nieefektywnej stagnacji? Czy też stchórzysz, gdy np. (nie życzę Ci tego!) ktoś
Ci będzie chciał ukraść torebkę? Będziesz krzyczeć, jak sądzę. A teraz czas Ci
kradnie uczucie, jedną z najważniejszych rzeczy w życiu i Ty mu na to pozwalasz
tylko dlatego, że boisz się? Uczucie i jego pielęgnowanie to odpowiedzialność,
tak jak odpowiedzialnością jest bycie uczciwym wobec drugiej osoby. Ta druga
osoba zasługuje na to, bys podzieliła się z nią swoimi wątpliwościami. No chyba
że uważasz inaczej...

[bardzo_smutny1]

Ja bym chciał to zatrzymać ..
Nie chcę, zeby to był koniec ..
Chcę choć przyjaźni, a może kiedyś miłości ..
Ale to tylko moje uczucia do mojej ukochanej, która ode mnie odchodzi ..
A ja nie umiem jej zatrzymać ..
Chyba jestem nikim i nic dla Niej nie znaczę ..
Chce mi się płakać i nic nie mogę na to poradzić ..
P.

[Gość: teraz.bez.znaczeni]

same łezki, smutek , ktory wepełni wszystko, perfidnie podsuwa obrazy
najwiekszego szcześcia...i zestawia je z obrazmi pustki ..Oto co będziesz miała
..kobieto :(

[bardzo_smutny1]

Nie rozumiem, czy Ty sama odpowiadasz Sobie na Swoje posty ?
Trzymaj się dziewczyno !
Chciałbym pokochać właśnie taką dziewczynę jak Ty ..
Ale, niestety, przeżywam podobny dramat do Twojego ..

Mimo wszystko życzę powodzenia ..
P.

[Gość: Ona]

Jak trudno jest zaczac........
oto moj dramat.

[Gość: teraz bez znaczeni]

O rany...sam juz sobie odpowidam.. nie, nie. :)ąż tak źle nie jest to
raczje opis stanu duszyczki :)

pozdrawiam

Mam rozwiazanie...

[quickly]

Trzeba facetowi spucic lomot. Jak ja lubie to robic!
********************************************************************************

Jedno jest jednak pewne. Znajdziesz sobie nastepnego.
Kto szuka, ten znajduje, kto puka temu zostaje otworzone... Nie wierzysz tym
slowom? No to sie grubo mylisz. Te odwieczne i niezniszczalne prawa beda
jeszcze dlugo trwac po tym, jak oboje kiedys w koncu znikniemy...


Jest cos takiego jak natura, Bog, karma, raja, zycie, przeznaczenie, los...
Niewazna jest jego nazwa, nazwij sobie "to cos" jak uwazasz. Jedno jest
pewne, "to cos" nie zostawi Cie samej. Nie po to sie urodzilas, zeby nie
liznac zycia. I to kazdej jego strony, i tej dobrej, i tej zlej. Czy Ci sie
to podoba, czy nie.
Maly pylku, nie mozesz zmienic odwiecznych praw rzadzacych tym swiatem, jestes
tutaj, wlasnie teraz, masz prawo tu byc. I wszystko jest mozliwe dopoki
oddychasz.

"To cos" ma to do siebie, ze wypelni kazda pustke czyms nowym... Nawet ta
najwieksza.

Za rok czy dwa bedziesz trzymala w reku juz zupelnie inne karty.
Zalozymy sie!?

[krawca]

quickly napisał:
>
> Jedno jest jednak pewne. Znajdziesz sobie nastepnego.
> Kto szuka, ten znajduje, kto puka temu zostaje otworzone... Nie wierzysz tym


Bzdura! znajdziesz nastepna, ale nigdy nie dorowna tamtej, Bedzie frustracja
bo ta druga zawsze bedzie nizszej kategorii

[podobnie.plyne]

odpowiedzialas sobie czego chcesz?
czy zostac z nim na razie (tak jak jest)
czy odejsc i zaczynac od nowa?

tak czy tak - rozmowa jest niezbedna, ale bez stawiania sprawy na koncu noza.

ja mialem podobnie, moje tez powoli sie rozpada. tylko, ze u mnie juz jest po
rozmowie, po probach ratowania itd...
ale wiecej nic nie jestem w stanie zrobic. poniewaz nie chce, aby druga strona
odeszla, to patrze, jak to sie rozpada i czekam kiedy odejdzie...
i ciesze sie z kazdego dnia, ze jeszcze przy mnie jest...

[Gość: teraz bez znaczeni]

Dziękuje. :) ale chyba bywają pustki nie- do - wypełnienia, a Los, siła
sprawcza czy cokolwiek w co wierzymy , bywa że zostawia nas no bocznym torze
gdzie juz nie dociera nic z prawdziwego życia.Pozatym ja zostawiałam w tym,
cześć siebie, cześć niemądrych myśli :), uczuc na skale małego rozumku..
A być moze jest tak, że mamy określoną czesc do Przeżycia i ja juz tę cześć
wyorzystałam ???{ale to juz odrobine inne rozważania]
A trwanie w tym..nie wiem doprawdy, czy chwytanie, wyszukiwanie
ostatnich iskierek, nie przynosi wiecej ból niż "zamkniecie drzwi" :(

[bond.jamesbond1]

Właśnie jestem po serii takich rozmów. To ja się oddaliłem. Bo małżeństwo
trwało. I nic więcej. A na horyzoncie (no, może nie tylko na horyzoncie)
pojawił się KTOŚ INNY. I stało się. Żona podjęła (i ciągle podejmuje) próbę
ratowania związku. Widzę to, doceniam i - coraz bardziej się waham, choć
jeszcze miesiąc temu byłem na 100% zdecydowany na rozstanie...
I chyba to jest właśnie metoda. Najpierw rozmowa. Wiele ona, moim zdaniem, nie
wyjaśni, ale pozwoli Ci wykazać, czym jest dla Ciebie ten związek. Potem -
działania. Daj mu odczuć, że interesujesz się nim, że jest dla Ciebie
najważniejszy na świecie. I nie opowiadaj o przeszłości, o tym co było. Bo to
NA PEWNO nic nie da. Mów o teraźniejszości, o tym co czujesz. Pozwól mu
uświadomić sobie jak wiele Was łączy.
Powodzenia.