po przejściach

[sunny03]

cześć,
życzę wszystkim wiele szczęścia w Nowym Roku
zdecydowałam się napisać, bo nie chcę kolejny rok byc sama
Niestety po tym co przezylam nie potrafię poznac kogoś, gdzieś utraciłam
pewnośc siebie i wiarę że mogę szczęśliwie zakochać się, zaprzyjaźnić.
Kochałam bardzo mocno, mieliśmy się pobrać i wszystko układało się tak jak
sobie wymarzyłam. Niestety stało się inaczej. Mój chłopak zachorował na raka
i po 2-letniej walce i cierpieniu umarł. Bardzo długo nie mogłam dojść do
siebie, nie chcialam żyć. Teraz jest już lepiej, częściej się śmieje i
nauczyłam się zyć bez ...
Jednak nie jestem już beztroską, wesołą, towarzyską dziewczyną. Teraz jest we
mniej więcej smutku i chyba wiele strachu. Strasznie cierpiałam i może
dlatego teraz boje sie zbliżyć się do kogoś, bo nie chcę juz przeżywać
żadnego roztania... Może ktos z was ma podobne przeżycia i chciałby do mnie
napisać [e-mail]
pozdrawiam serdecznie

[messja]

ciesze sie, ze napisalas na tym forum. po tak ciezkich przezyciach i
straszliwym smutku musi ci byc niewypowiedzianie trudno wyjsc do ludzi i
probowac wejsc w nowe znajomosci. dlatego sadze, ze taki krok dobrze wrozy na
przyszlosc, napewno poznasz predzej czy pozniej wiele zyczliwych ludzi. wierze,
ze masz w sobie sporo hartu ducha i moc zyczliwosci.
zycze ci powodzenia i prosze zagladaj tutaj czesto - moze nie uda ci sie od
razu nawiazac bliskich przyjazni, ale czasem porozmawianie, wysluchanie trosk i
problemow innych pomaga nabrac odrobiny dystansu do swoich doswiadczen, a i
usmiechnac sie czasami tutaj mozna.
w kazdym razie mysle, ze wszystko sie dla ciebie dobrze ulozy.
no i wysylam ci kilka tradycyjnych usmiechow:))))))))))

[dobra_rada]

Tak sie wlasnie zastanawiam czy istnieja slowa pocieszenia. Sa sprawy, ktore
nas przerastaja. Twoja historia jest tego typu. Mozna tylko w milczeniu
pochylic glowe bo wszystkie slowa sa zbyt male.
Zycze Ci powrotu do zycia.

[ja_nek]

Witamy Cię w naszym gronie.
Mam nadzieję, że tu zyskasz trochę pewności siebie i wiary w dobry ciąg dalszy.
Ale najpierw jedna rzecz: tu częściej zaglądają nieszczęśliwi.
Ci, którzy cieszą się i radują rzadziej są tu obecni.

Pozdrawiam
Janek

[meduza4]

Powiem ci Janku jedno -niby masz racje:
tu rzeczywiscie czesciej zagladaja nieszczesliwi.
Ale wez pod uwage fakt, ze tak jak syty nie zrozumie
glodnego, tak tez czlowiek ktory niczego w zyciu
nie przeszedl nie bedzie potrafil ani zrozumiec ani
wysluchac, ani wesprzec osoby w trudnym polozeniu.
Cierpienie albo zabija albo dodaje sily. A skoro tutejsi
forumowicze maja jeszcze na tyle sily, zeby pisac
posty i chociaz w ten sposob porozmawiac z innymi
ludzmi to nie jest z nami tak fatalnie :))))))))))

[Gość: amelia]

tak, moje rozstanie i ból jest niczym w porównaniu z Twoim:-(. Pozdrawiam i ja