Jak to jest z miłością?

[jednatakaruda]

Była miłość...Przyszła nie wiadomo skąd, tak po prostu- od spojrzenia się
zjawiła i wprawiła nas w zdumienie,że tak można,że aż tak...

Omamiła nasze dłonie,oczy,usta,rzęsy,skronie. Oderwała nas od świata.
Poplątała wszystkie myśli i rozchwiała serca bicie.
Obiecała...że nie minie...
A minęła...
Nieuważni nie spostrzegliśmy, kiedy przyszedł chłód.Tak zdradziecko wkradł
się między nas!

I to jest już inna baśń:
Nie szukam oczu podobnych do Twoich, bo już Twoich nie pamiętam.
Nie, nikt mi Ciebie nie przypomina.
Ten zapach nie przyprawia mnie o zawrót głowy,a ta melodia nie przywołuje
obrazów z przeszłości.

Co do miłości ,to tyle o niej wiem,że jest niezwykle -jak na rzecz wieczną-
śmiertelna.Wiem,że umiera do końca, do dna , do popiołu...Wiem, bo przeżyłam
jej śmierć...

[monnia3]

Piękne...ale łza mi się w oku zakręciła...:(

[arogancka_agrafka]

Smutne :(....ale prawdziwe.
Przywodzi mi na myśl....echh...

Niezastąpiony w takich chwilach...

[justiz]

... Adam Asnyk "Rezygnacja"

Wszystko skończone już pomiędzy nami,
I sny o szczęściu pierzchły bezpowrotnie;
Wziąłem już rozbrat z tęsknotą i łzami,
I żyć i umrzeć potrafię samotnie.

Dziś nic z mej piersi skargi nie dobędzie,
Nic jej nie przejmie zachwytem lub trwogą:
Nie wyda dźwięku rozbite narzędzie,
Pęknięte struny zadrżeć już nie mogą.

Nie ma boleści, co by mnie trwożyła,
Bo dzisiaj nawet w własny ból nie wierzę;
Ogniowa próba dla mnie się skończyła,
I do cierpiących więcej nie należę.

l żadne szczęście ziemskie mnie nie zwabi,
Żebym się po nie miał schylić ku ziemi...
I żaden zawód sił mych nie osłabi:
Przebytą męką panuję nad niemi.

Światowych uczuć nicość i obłuda
już mnie nie porwie swym chwilowym szałem:
Przestałem wierzyć w te fałszywe cuda,
Więc i zwątpieniu ulegać przestałem.

Z całego tłumu zmyślonych aniołów,
Połyskujących tęczą swoich skrzydeł,
Została tylko szara garść popiołów
I wiotkie nici porwanych już sideł.

Dziś jeden tylko duch mi towarzyszy,
Co rezygnacji nosi ziemskie miano;
On wszystkie burze na zawsze uciszy
I da mi zbroję w ogniu hartowaną.

W tej zbroi przejdę przez świat obojętnie,
Surowe prawdy życia mierżąc wzrokiem,
Ani się gniewem kiedy roznamiętnię,
Ani się ugnę przed losu wyrokiem.

Patrząc się z dala na kłamliwe rzesze,
Na ich zabiegi o błyskotki próżne,
Kamieniem na nie rzucić nie pośpieszę
I pobłażania jeszcze dam jałmużnę.

Niech się więc kończy owa sztuka ładna,
Co się zwie życiem, w cieniu cichej nocy,
Bo żadna rozpacz i nadzieja żadna
Nad mojem sercem nie ma już dziś mocy!

[monnia3]

Za oknem plucha i jeszcze te smutne wiersze:( chce mi sie płakać...wspomnienia
jak lawa gorące....

Justiz...

[Gość: jedna taka ruda]

Wybrałaś wiersz, który jest idealnym dopełnieniem tego, co wczoraj napisałam.
Nie znałam go wcześniej-dziękuję.

"I żyć i umrzeć potrafię samotnie..."
Tak, nawet żyć...

Od Justiz...

[justiz]

Proszę.

Martwi mnie jednak to, że nie poprawiłam Ci nastroju... ;-(

[Gość: jedna taka ruda]

Droga Justiz, to że piszę o samotności nie oznacza wcale, że mój nastrój jest w
jakimkolwiek odcieniu blue...Samotność nie zawsze oznacza pustkę wokół Ciebie,
czasem- paradoksalnie- wprost przeciwnie.

Miłość jest jednym ze smaków życia, ale przecież zawsze są tacy, którzy nie
słodzą herbaty:-)

To co napisałam powyżej, to tylko chłodne spojrzenie z dystansu, pozbawione
emocji. Nie żałuję tej miłości, gdyby tak było, mogłabym o nią walczyć.Sądzę ,
że nawet miałabym spore szanse na sukces, ale ja już jej nawet nie chcę.
Przyznaję tylko, że była wyjątkowa i zaraz potem dodaję :BYŁA...

Napisałam to również po to, by ci nieszczęśliwie zakochani, porzuceni
uwierzyli, że czas na wszystko znajdzie sposób i wszystko zmienia. Myślę, że
przede wszystkim nas.

Jednatakaruda.. :-)))

[justiz]

Oglądałam wczoraj późnym wieczorem, po raz kolejny, "Buntownika z wyboru", a
potem przeczytałam Twój post skierowany do mnie.. I nie miałam siły, ani nawet
ochoty odpisywać.
Przeczytałam Twój wpis znowu dzisiaj, i w związku z tym, że mój "stan ducha"
jest diametralnie różny - odebrałam go inaczej! ;-)

I to właśnie miałam na myśli pisząc o Twoim nastroju..

Nie jest moim celem przekonywać kogoś, że życie z kimś jest lepsze, niż życie w
pojedynkę, że szczera i odwzajemniona miłość daje nieprzeciętną siłę, że po
najgorszej burzy na pewno zaświeci słońce..., bo przeżycia każdego człowieka są
inne i w wielu przypadkach doświadczenia życiowe kształtują nasze charaktery,
oczekiwania, a nawet styl życia..

Pierwszy Twój wpis świadczył o tym, że jesteś silną, pewną siebie i pogodną
dziewczyną, ale pojawiły się jakieś wspomnienia/przemyślenia, które skłoniły
Cię do napisania tego postu - i to właśnie miałam na myśli mówiąc o chwilowej
nostalgii.. ;-)

Napisałaś:
>Samotność nie zawsze oznacza pustkę wokół Ciebie, czasem- paradoksalnie-
wprost przeciwnie.

Jest inne "mądre" powiedzenie, że 'można być samotnym w tłumie'.
Analiza tych "mądrości", w pewien sposób łączy się z tym, co napisałam
wcześniej, czyli wszystko zależy od indywidualnych doświadczeń.. :-)

Trzymaj się!
U mnie dziś piękna, słoneczna pogoda.. Wspaniały dzień!
--
"Świadomość, że gdzieś jest ktoś, kto mimo dzielącej odległości lub
niewyrażonych myśli, wyczuwa twą obecność, przemienia tę ziemię w raj"
Johann Wolfgang von Goethe