jesiennie

[kaya_ja]

jesiennie się zrobiło pomimo, że słonko grzeje na całego to czuć ją
najbardziej po chryzantemach są piękne

---

[tentatore]

To już jesień. Już kilka wrześniowych dni zapachniało deszczem. To już jesień.
Już witają nas mgliste poranki i budzi chłód. Na razie przelotnie robi się
barowo i szaro. I gdyby tylko ten chłód był problemem, wystarczyłyby -
sukcesywnie aż do wiosny - coraz cieplejsza odzież i obuwie, ale tu chodzi także
o nastrój, który potocznie nazywamy jesiennym. Zastanawiające, że w krąg
odwiecznych przemian wpisana jest nierówność. Rzadko, bardzo rzadko zdarza się
po równo światłości i mroku, dnia i nocy. Najczęściej, ha! z reguły coś
dominuje. Dziwnie się składa, ale ulegamy złudzeniu, że w ogóle górę bierze noc
i bliska jej mroczność… No a od ciemności tylko krok w depresję.
Brak światła sprawie, że duża część populacji romantyków czuje wyraźny
dyskomfort – nasilają się nieprzewidywalne w skutkach nastroje jesienne.

[kaya_ja]

tentatore napisał:

> Brak światła sprawie, że duża część populacji romantyków czuje wyraźny
> dyskomfort – nasilają się nieprzewidywalne w skutkach nastroje jesienne.

i w takim czasie powstają bardziej ponure i smutne wiersze
mnie jesień nie wprowadza w depresję bo ma ona zbyt wiele kolorów, zapachów by
tak było. pojawiają sie tez moje ukochane śliwki :)
Prawda jest jednak taka, że bardziej czujemy się senni jesienią

---

[tentatore]

Jesień - spowita mgłą, wysyłająca rozkrzyczane ptactwo na "przymusowy urlop" do
zamorskich krajów, oferująca cudownie barwne krajobrazy - stanowi powód zadumy.
Wielu artystów, wrażliwych na te cuda przyrody, oddało się właśnie jesiennej
nostalgii, czego dowodem są ich dzieła malarskie lub poetyckie doznania zawarte
w tomikach wierszy. W żółtych płomieniach liści.. tworzyła zmarła tak niedawno
Agnieszka Osiecka. Poszedłem w lasy ogromne szukać buków czerwieni - wyznaje
poeta, ks. Jan Twardowski . Światem zaczeła rządzić jesień... - ponownie
Osiecka. Można wymienić ich bardzo wielu, a tych tylko polskich akurat tu
przytoczyłem. Jesień bywa także źródłem doznań nie tylko wzrokowych. Jakże
specyficzny, niepowtarzalny aromat wydzielają opadłe liście buków, dębów, topól,
klonów; nie da się on porównać z żadną wonią kwiatów lub ziół. Równie wspaniały
jest zapach, a także smak, dojrzałych owoców; jabłek, gruszek i Twoich śliwek. A
szelest liści pod nogami w trakcie spaceru po leśnych duktach i parkowych
alejkach? A chwile, kiedy to pod wpływem wiatru żółknące listowie dębów lub
kasztanowców przeszywa grad żołędzi i rudobrązowych, lśniących kasztanów? Czyż
nie są to typowo jesienne sceny? Tak więc uroki jesieni powinniśmy chłonąć
wszystkimi naszymi zmysłami.

[kinia1987]

tworzyła zmarła tak niedawno
> Agnieszka Osiecka.

9 lat temu to już chyba dawno, inna sprawa, że wciąż jest kochana przez miliony
ludzi