Epitafium dla przyjaciolki

[didi111]

Bylas mi sola dziecinstwa
i nocna Polakow rozmowa
pijanym werblem
i pocieszycielka lkania
drapiezna prawda
i szeptem uskrzydlonym
zmierzchem, co odszedl...
Na droge Ci dam
kromke chleba i dzbanek lez
smiech, co przebrzmial
metalicznie odbity w telefonie
ostatni szelest
istnienia...
Zegnaj i witaj
nowe wcielenia Aniola.

Gabriela

[atlantis75]

Piękne :)