artykuł

[perfekcjonizm]

Nazwa pograniczne zaburzenie osobowości (osobowość borderline) wzięła się stąd, iż jest to dysfunkcja osobowości, przypisywana chorym, u których nie można z całą pewnością rozpoznać psychozy (schizofrenii, choroby afektywnej) lub nerwicy, mimo, iż obserwowano u nich różne objawy psychopatologiczne. Ostateczną diagnozę musi postawić psychiatra.


W przypadkach zaburzenia osobowości - pacjenci, których nie da się zakwalifikować jednoznaczne, diagnozowani są jako osobowość z pogranicza, albo tzw. stan pograniczny, zespół pograniczny lub zaburzenia pograniczne. W psychiatrii używa się też żargonowego wyrażenia "pacjenci z pogranicza" lub "pacjenci pograniczni".
Czym charakteryzuje się taka osobowość?

» Przewaga negatywnych uczuć
W życiu codziennym chorych na pograniczne zaburzenie osobowości dominują negatywne emocje takie jak: niepokój, złość, panika, wściekłość, smutek, frustracja, wstyd, znudzenie i stres. Osoby z BPD odczuwają „wieczny niepokój”. Mają małą tolerancje na stres. Nie potrafią sami się uspokoić, a sytuacjach stresujących zebrać myśli i działać.
» Lęk przed porzuceniem
Chorzy na pograniczne zaburzenie osobowości panicznie boją się porzucenia. Dlatego też albo całkowicie się izolują, trzymają innych na dystans, albo dążą do utrzymania stałej bliskości z innymi. W związku z lękiem przed odrzuceniem unikają pozytywnych doświadczeń w kontaktach z innymi i po jakimś czasie odsuwają się od osób życzliwych.
» Poważne kryzysy w związku z odrzuceniem, separacją lub rozczarowaniem.
Osoby z BPD mają tendencję do idealizowania innych ludzi, zwłaszcza bliskich sobie osób (przyjaciół, partnerów). Unikają uświadamiania sobie własnych negatywnych uczuć i myśli na temat „idealnego obiektu”, a także nie rejestrują swoich negatywnych zachowań wobec niego. Ich myślenie jest czarno-białe. W pierwszej fazie, fazie zauroczenia obiekt jest idealny, gdy zaś dochodzi do porzucenia zamienia się w „tylko zły”.
Każde rozstanie, separacja, rozczarowanie wywołuje poważny kryzys, depresję, myśli samobójcze, a nawet targnięcie się na własne życie.
» Niespójność „ja”
Używane przez osoby z pograniczną osobowością mechanizmy obronne nie są mechanizmami zdrowymi i skutecznymi. Chorzy mają tendencję do „wycinania uczuć”, ich „ja” ulega fragmentacji. Są to objawy notowane również w poważniejszych schorzeniach psychicznych: schizofrenii i osobowości dysocjacyjnej (tzw. wieloosobowość).
» Niestabilne związki emocjonalne
Jak już wspomnieliśmy osoby z pogranicznym zaburzeniem osobowości mają tendencję do trzymania innych ludzi na dystans. Powoduje to trudności w nawiązaniu bliskich relacji. Chorzy podlegają silnym emocjom, zmiennym nastrojom. Często mają poczucie, że są ofiarami innych, że ludzie ich wykorzystują. W przyjaźni i miłości są bardzo zaborczy. Często zazdrośni. Potrzebują wciąż upewniać się, że partner ich nie odrzuca. Odczuwają bardzo silne emocje – często miłość na przemian z nienawiścią. W związkach nie mają poczucia bezpieczeństwa. Są bardzo wrażliwi na ocenę i boją się jej.

Charakterystyczne zachowania osobowości pogranicznej

Osoby z BPD najczęściej przejawiają wiele z poniższych zachowań: palenie za sobą mostów, skłonność do ryzyka - a więc ryzykowny, przypadkowy seks, ryzykowna jazda samochodem, niekontrolowane zakupy i inwestycje, używanie substancji psychouzależniających (narkotyki, alkohol), problemy z jedzenie m (kompulsywne obżarstwo lub głodzenie się), ataki słowne, kłamstwa, samookaleczanie się, próby samobójcze lub chęć ich podejmowania.
Leczenie: farmakologiczne, psychoterapia. W ekstremalnych sytuacjach hospitalizuje się czasowo pacjentów.


www.poradnikzdrowie.pl/psychologia/dusza/osobowosc-borderline-czyli-pograniczne-zaburzenie-osobowosci_38706.html