mam ochotę ugryźć ścianę

[viveme]

Trafiłam tu za późno o dwa lata , chociaż na fora biorę poprawkę, nie lubię pisać ale czasem człowiek musi bo się udusi . Historii pisać chyba nie będę , lapka po lampce zapalały się że coś nie tak , weszli w to inni obserwujący , potrząsali, coś nie tak , z nim , sygnały, ślepa naiwna ja .... chciałam tylko pomóc , kochałam jak nikogo nigdy na świecie ,nikt tak pięknie nie pisał smsów , nie karmił mnie słowem nadziejami, dotykiem , nikt tak nie zwodził ... czekałam, przeczekiwałam złe nastroje, byłam na każde zawołanie i koniec emailem , smsy
Potem jazda delikatna z mojej strony aby później zrozumieć dlaczego , co się stało , kim jest , kim był z kim byłam ... odwrót sytuacji , badałam , sama szukałam i zwariowałam , psychiatra , psycholog, terapia do dzis i zdeptana psychika ...
Czy to możliwe , żeby tak dała sie zmanipulować , nie wszyscy tylko nie on , nie po mim ..przecież miała takie trudne życie, traumy , taki jest , wyjdzie z tego ale z czego ?? Nagle nie kocham Cie, zniszczę Ci zycie, nie możemy byc razem ... za chwile ze to ja go zmanipulowałam,, ze grałam , ze jestem nienormalna i słowa i czyny których bym sie spodziewała. Wszystko na oczach obserwatorów , odwrót kota ogonem , inteligentna gra słów , encyklopedyczne filozoficzne wyszukane słowa , pisane , których w realu nigdy nie było bo zakochanie odbierało mu mowę
I walka nawet do niedawna próba, z mojej strony ..spotkajmy sie jak kumple,tyle czasu minęło, pogadajmy ... spojrzeć sobie w twarz ,wyjaśnić , zawsze będę go bronic bo chory i nigdy go nie ocenie mimo że on mnie ocenił swoja miarą , znów
czuje sie jak pól BPD po poczytaniu Waszych historii , czy to możliwe ? nie wiem , to jak sen, koszmar który wraca , znów
nie jestem psychologiem nie oceniam nikogo , nie wolno przekroczyć tej granicy , reaguje dopiero jak mnie ją ktoś przekroczy , sory za chaos myślowy ale znów jestem pomiędzy jak wtedy gdy nie rozumiałam
zaczynam rozumieć

[brz_a_sk]

będzie dobrze
poukładasz sie z tym
bycie w porządku zawsze daje
daje dobre rokowania
zrozumiesz
będzie dobrze
trudne wymaga czasu
niemożliwe trzeba zaakceptować
poskładasz się

[viveme]

dzięki , staram się żyć, iść dalej
wole być sama , nie wiem czy kiedys ułożę sobie zycie
nie ufam nikomu , uśmiecham, się , pracuje, oddycham
a w środku , to wraca
wciaz wraca nierozumienie
za długo to trwa
terapia mnie męczy
czuje ze psycholog sie już nawet męczy ze mną
nie mówię mu wszystkiego że wracam myślami, analizami
zadręczam się
czasem brak na to czasu by nu o tym powiedzieć /psychologowi
bo skupiamy sie na fajnych sprawach które mnie pochłaniają
te nie fajne chowam , te gdzie on jest
a jest obecny codziennie w głowie zostawiam dla siebie
jest dobrze i wracam do punktu wyjścia
widuje go w necie
sama sie katuje
widzę jak cierpi
jak gra i nie moge nic zrobić
wiem ze kłamie, gra
i wie w jaki czuły punkt uderzyć
bo wie, ze zaglądam

duzo czytam tu , układam
i nie rozumiem

jak zaczęło byc coś nie tak
i po tym coś nie tak , to ja szalałam
pytałam dlaczego , prosiłam o spotkanie
zachowywałam sie jak ....ograniczona ?

chyba zmienię psychologa albo poproszę o testy czy badania

[brz_a_sk]

spytałaś siebie co pomaga
na chwilę
na potem
uciekanie to jedno
drugie to obłaskawianie może
wybieranie z siebie
tak by nie wypalało
?

[viveme]

Nie raz pytalam
Praca, praca, ona uszlachetnia a zadaniowy ze mnie człowiek, działam i pasja
Czasem jak maszyna albo mały trybik w niej
Kiedyś mogłam unieść cały świat
Dziś często łapie się na tym że muszę nie raz się do tego zmusić, sama siebie kopnąć by nie myśleć ciągle dlaczego mnie to spotkało
Aż zaczęłam czytać tu, obejrzałam kilka filmów, przeczytałam porę książek
I wcale nie jest lepiej, jest dziwnie
I pusto
W piątek mam wizytę u psychologa, powiem mu o tym

[brz_a_sk]

najpierw myślimy a po co mi to?
ale z czasem udaje się: jak już, to co mogę z tego mieć
czasem człowiek, mimo wszystko nie chce cofnąć czasu
znajduje - wydłubuje, to co mu się poprzydarzało, świadomie składa siebie
próbowałaś sobie pisać coś?
choćby pytania?

[viveme]

Nie próbowałam
Chyba tego nie potrafię
Pisać, dość się napisałam z nim do niego,
do ściany i to był błąd
Wiedział wszystko co we mnie siedzi, wie
Do siebie nie
Nie wiem jak to się robi
Sama się sobie dziwię, że tu piszę, czytam

[brz_a_sk]

napisanie tego o czym się myśli czasem ma sens
pozwala odpocząć chwilę
pozwala zajrzeć i np poprawić to co się napisało
czasem dzięki temu co się napisze myśli się 'lepiej'

i warto mieć karteczki ratunkowe - by sobie przypomnieć jak można sobie pomóc
pewnie masz gorsze chwile - wtedy można się wygramolić

[viveme]

Pisałam, nie na karteczkach, ale durna do niego
Jak to teraz czytam to nie poznaje siebie, że to ja pisałam, jak mogłam upaść tak nisko, teraz mogę mówić o tym głośno i śmiać się z siebie, ze swojej naiwności, z tego jak dałam zrobić z siebie durnia
Zawsze mówiłam co myślę, wolę rozmawiać w cztery oczy, nie lubię pisania, ale nie było innej możliwości
Ostateczna moim zdaniem
Choć w około słyszałam, daj spokój, nie pisz do niego, to tchórz, inteligentny tchórz, ma zryty beret, inni poczekaj, zrozumie, otworzy oczy.

Zachowywałam się jak człowiek ze znakiem zapytania
Patrzę na swoje odbicie w lustrze i sama z siebie się śmieje
Tak uparcie chciałam, żeby spojrzał mi w oczy, uparta ja i po co mi to było
On się nie zmieni, zrobi z każdego idiote, jego zawsze będzie górą, jest górą bo ma świadomość tego jaki jest i jak grać, szalenie inteligentny przypadek

Karteczki, ciekawe rozwiązanie
Gorsze chwile, chyba najgorsze bo przejzalam na oczy albo najlepsze.

[brz_a_sk]

zdaje się, że nie jest to spójne

dobrze, że masz kontakt z psychologiem
na pewno jest niezbędny

[viveme]

Teraz nic nie jest spójne, nic się nie zgadza
Książkę by można było napisać,
Mam kontakt i nie neguje tego ze się zakreciłam w tym wszystkim
Myślę że mam dobrego psychologa, zajmuje się mną, nie nim, nie ocenił nigdy, potrafi słychać, zajmuje się tym bym sama doszła, do miejsca gdzie powinnam kierować wzrok i zapomnieć. Podnieść się, isc swoją drogą, nie patrzęc w tył, Myślę sobie co mnie tu przywialo, ktoś wspomniał, że to książkowy borderline, ze powinnam zajrzeć, poczytać a teraz widzę Niektóre cechy u siebie, to straszne

[brz_a_sk]

dobry psycholog, psychiatra diagnoza i ruszasz do przodu
choroby się nie oszuka
a siebie po co, by trwać
by sobie pogadać

powodzenia
ważne, że jest decyzja i chcesz odzyskać panowanie nad sobą
zaufaj fachowcom

[viveme]

Fachowcy, a no ufam, mojemu bardzo
Tylko jak to z fachowcami, zwłaszcza w nfz, pół godziny raz w tyg, nie wszystko da się przegadac, wypracować
Przyjaciele, jest ich kilku , są ale nie chce ich obarczac, kazdy ma swoje problemy, i tak połowy nie wiedzą, bo wstyd przyznać się w jakie bagno weszłam i przepaść

Dzięki, teraz patrzę inaczej

[viveme]

brz_a_sk napisała:

> dobry psycholog, psychiatra diagnoza i ruszasz do przodu


jest dobry , psychiatra mi nie potrzebny
ani diagnoza , wróciłam do etapu ... chwili słabości
tym co zaczynam znów sobie wkręcać ... to są czynniki współistnienia i nierozumienia , to ze go widzę wciąż w necie , za silna empatia której zabić nie potrafię

poprosiłam o nowe testy , raz jeszcze
powiedziałam co czyje jak czuje i ze wciaz nie potrafię zrozumieć
że szukałam kontaktu do normalnego porozmawiania

psycholog mnie zna półtora roku



choroby się nie oszuka

> zaufaj fachowcom





Powiedział fachowiec , że na następne spotkanie powie mi dokładnie co to borderline
ze w jego karierze med nie spotkał , nie pasuje mu ten obraz
nie negował ze szukam na forach
ze nawet czasem warto pogadać
nie widzi związku bym ja miała nawet pół
zrobię testy i je porówna z pierwszymi , bo na pewno nie jest fajnie
skoro już było fajnie
mam dobrą prace, spełniam pasje , przed progiem stroi nowa praca lepsza
odsłaniałam sukces ostatnio ... i nagle dwa kroki wstecz, bo ..on jest ...

psychologa szanuje za to ze o nim... nie powiedział i nie mówi nic , nie diagnozuje sie i nie ocenia nikogo kogo sie zna choćby ze słyszenia , to mi sie podoba
ale powiedział coś

ze to co zrobił , robi .. to zwykłe tchórzostwo i byc moze jakiś deficyt
ale to on ma problem i to powinnam mu kiedy przy okazji napisać lub powiedzieć
ze ja w przeciwieństwie do niego leczę sie z toksycznego związku i jego manipulacji
a on udaje nadal ofiarę i bawi sie kolejnymi osobami w sieci a ja obrywam
'cóż

zakręciłam sie czytając tu to wszystko , tyle sie zgadza a tyle sprzeczności
nic nie jest spójne , to chyba nie miejsce dla mnie

[viveme]

Brzask chciałam napisać prywatnie, nie mogę, nie potrafię albo nie ogarniam
Ale chciałam podziękować, Tobie, za to co tu czytam, za tyle cennych poruszonych tematów
Mam diagnozę, wyjdę z tego bagna jakim obdarować mnie mógł chory człowiek, to dobry człowiek mimo wszytko
Nie zapomnę prędko
Pozdrawiam

[marekgazek]

Parę pytań:
1. Czy masz wrażenie, że go jeszcze kochasz. Celowo użyłem słowa wrażenie, bo to uzależnienie.
2. Czy potrafisz sobie wyobrazić, że już więcej go nie zobaczysz ani nie porozmawiasz?


Jeśli na pierwsze odpowiedziałaś tak
Na drugie nie to długa droga przed tobą do uzyskania stanu gdzie odpowiedzi będą układać się w odwrotnej kolejności. Dodatkowo jak dołożysz -nie chcę go widzieć tylko innego bym pooglądać chciała bedzie wybitnie.

Wiadomo, że będziesz o nim pamiętać. Obyś tylko wspominała hasłem - nigdy więcej i niech pan odejdzie ode mnie, bo wezwę policję. No ale to z czasem. PoZdrowionka. Mareczek Gazeczek

[viveme]

Nie nie kocham go, takie mam wrażenie i pewność
Nigdy bym z nim nie potrafiła być, nie z tym bagażem
Nie skreślam go jako człowieka, chociaż on zrobił to ze mną

Na drugie powiem, że wydziałam go kilka razy z daleka, raz na filmie na yt, i raz oko w oko w autobusie przez szybę, to było spojrzenie sekundowe, puste bez wyrazu, nieobecne i chłodne

Wiem, że przypadkiem możemy na siebie natrafić, jest mi obojętny, chciałam tylko prawdy, po co?
Głupota, czas zweryfikował i ciągle to robi