Tracja i okolice

[molnar]

Witam - prośba ogromna o wszelkie informacje wykraczające poza kanon
przewodnikowy a dotyczące greckiej Tracji i okolic. Co naprawdę warto
zobaczyć, na co zwracać uwagę (także w kwestii botaniki). Szczególnie szukam
jakichś interesujących 'zadupi', gdzie nie przewalają się stada turystów i
miejsc (o ile takie są) gdzie można wejść do morza nie potykając się o
plażowiczów. POnadto: ile kosztuje prom /2 osoby + autko/ do Samotraki?
Dzięki za każdą wskazówkę, dotąd specjalizowałem się w górach Rumunii i
Grecji południowej, stąd Tracja to dla mnie terra incognita'...

[tomaszkozlowski1]

Witaj, nie przekażę Ci praktycznych podróżniczych wskazówek , bo dla mnie
Tracja wciąż jest w sferze marzeń i ciągle w planach. Jednak dla mnie to jeden
z najbardziej fascynujących regionów w Grecji- polecę Ci więc to co widziałem
na mnóstwie zdjęć (ksiązki, internet itp.) i co czytałem w różnych relacjach.
Przede wszystkim w greckiej Tracji spotkasz bardzo niewielu turystów- to o
dziwo jedno z najmniej turystycznych miejsc w Grecji.
Gdybym znalazł się nagle w Tracji, na pewno chciałbym zobaczyć starówki w
Ksanthi i Komotini (miasta te zamieszkane są także przez dużą liczbę
muzułmanów), poczuć orientalną atmosferę targu w Ksanthi, na którym można ponoć
przekonać się jak niezwykłą wielokulturową mieszanką jest grecka Tracja- obok
Greków i muzułmanów pochodzenia tureckiego, mieszka tu także wielu Romów oraz
Pomaków (muzulmanie pochodzenia bułgarskiego)- stąd też na pewno odwiedziłbym
centrum Pomaków czyli przygraniczne miasteczko Echinos i okoliczne wioski (w
okolicach Aleksandrupoli mieszka jeszcze jedna mała mniejszość- Gagauzi, lud
spokrewniony najbliżej chyba z Turkami ale wyznania chrześcijańskiego).Ze
względu na zabytki chyba warto też odwiedzić Didimoticho i Feres.Pod wzgledem
starożytnych ruin,o ile takie Ciebie interesują, Tracja jest bodaj najuboższym
w nie regionem Grecji (tylko Abdera i Maronia się wyróżniają ale to nic
okazałego), choć już inaczej jest z Samotraką- tamtejsze tajemnicze sanktuarium
Kabirów bardzo chciałbym zobaczyć.W Sufli, kiedyś słynnym z produkcji jedwabiu,
jest muzeum jedwabnictwa.
Słowem, w Tracji szukałbym na każdym kroku spotkań kultur, które jak nigdzie w
tym stopniu w Grecji, rzeczywiście przeplatają się w bardzo wielu miejscach
(samych meczetów jest w Tracji bodaj ponad 300).I szukałbym pieknej przyrody.
Tracja to zdecydowanie jeden z najciekawszych przyrodniczo obszarów Grecji-
bardzo cenne delty rzek Nestos i Evros (delta Evrosu to strefa graniczna z
Turcją, w sporej części jest zamknieta dla odwiedzających), laguna Porto Lagos,
duża puszcza Dadia na pólnocny zachód od Aleksandrupoli.O puszczy tej planuję
(choć z braku czasu nie wiem kiedy) bardziej obszerny opis w wątku
przyrodniczym- teraz w skrócie napiszę, że to unikalne zwłaszcza
ornitologicznie miejsce- m.in. jedna z najwazniejszych w Europie kolonia bardzo
rzadkich sępów kasztanowatych- nigdzie w Europie też na tak małej powierzchni
nie żyje więcej gatunków ptaków drapieżnych.Dzikie są też pograniczne góry na
pólnoc od Komotini i Ksanthi.To w Tracji jest wiele z najpiękniejszych greckich
lasów.
Mam nadzieję, że coś interesującego w tym dla siebie znalazłeś. Pozdrawiam!

[bebiak]

Cześć,
pozwoliłam sobie w temacie Tracji odszukać moją wypowiedź z 2003 roku, którą
kiedyś na głównym forum zamieściłam - może pomoże, może nie... Byłam w Tracji w
lipcu 2002 roku a tak napisałam w 2003 roku.
Pozdrawiam serdecznie

A Tracja? Tracja to taki trochę odmienny od reszty region Grecji. Będąc w lipcu
2002 na Thassos odwiedziłam wyspy: Limnos i Samothrake, i właśnie Trację.
Jechałam busem z Keramoti do Xanthi, mając po lewo Rodopy (nie chodziłam po
górach - można, ale trzeba mieć specjalną przepustkę, której uzyskanie z tego
co wiem nie jest kłopotliwe). Już w tym busie czułam sie nieco inaczej niż
zawsze: musiałam uważać na ludzi w rozumieniu filmowania, bo bardzo łatwo
rozróżnić kto jest z Tracji, a to jakby inni Grecy. W sensie turystycznym to
niezbyt ciekawy region, stąd i pewnie turystów tam prawie nie widać, ale ja
musiałam tam się znaleźć. To region pełen kontrastów: jadąc przez miasteczka i
wioski patrzyłam na zabudowania. Sporo w miarę nowych domów, w miarę
przyzwoicie utrzymanych, a tuż obok takie chatki chylące się ku ziemi, ruinki
nie do odbudowania. Jak gdzieś wyczytałam to chatki, które w latach 20-tych
wznoszono szybciutko dla uchodźców i tak zostało. W tych chatkach nadal
mieszkają ludzie. Spotykałam mnóstwo (chyba) Muzułmanów (kiedy weszłam na
dworzec KTEL-u w Xanthi dostrzegłam grupy kobiet ubranych w czarne czadory, z
pozakrywanymi głowami, z tym, że twarze miały odłonięte). To z uwagi na mój
respekt przed tym narodem bardzo mnie ograniczało, choćby w filmowaniu czy
robieniu zdjęć.
Ale spotkałam sporo sympatycznych tambylców, autentycznych Greków zbliżonych
mentalnością do tych których najczęściej oglądamy, z tym, że odniosłam
wrażenie, że jest ich mniej. To moje wrażenie. Przemierzałam równinne, dość
monnotonne i co dużo mówić nudnawe tereny, gdzie czasami pojawiała się jakaś
wioska - kilka domków z pomarańczowymi najczęściej dachami. W Xanthi
zwiedziłam śliczną Starówkę, z takim troszkę innym budownictwem: pierwsze
piętra domów są jakby szersze od parterów i podparte na jakichś balach. W
różnym to stanie: niektóre odrestaurowane i śliczne, inne wymagające
natychmiastowego remontu (bo potem może być za późno). Na niektórych murach
dostrzegłam nawet jakieś malowidła czy ich pozostałości. Miałam wrażenie, że w
tym mieście odbywa się jeden wielki remont: było straszliwie rozkopane. Zewsząd
hałas niemiłosierny, jakieś wiertarki i inne urządzenia, mnóstwo betoniarek.
Szok dla moich uszu (i oczu) po spędzeniu wielu już poprzednich dni na
wyspach. Byłam również w Porto Lagos na południowym wybrzeżu Tracji (tam
pobrodziłam po zatoce, a większość ludków tam obecnych oblepiała całe ciała
takim błotkiem wyciągniętym z dna zatoki, co pewnie ma jakieś właściwości
lecznicze. No i jeszcze Aleksandroupolis - duże miasto trackie już na samym
wschodzie, z dość dużym i ruchliwym portem, z piękną nadmorską promenadą. Tu
przypłynęłam wracając z wyprawy na Samothrake. W niedzielę wieczorem (nie wiem
czy tak jest zawsze) ulice wzdłuż promenady były zamknięte dla pojazdów, i
odbywała się tzw. volta. Mnóstwo straganów i tego typu rzeczy, a przede
wwszystkim mnóstwo ludzi. Miałam wrażenie, że całe miasto przyszło właśnie
tutaj, na tę promenadę. Doprawdy trudno było przejść wśród tych spacerujących
całymi rodzinami. Słyszałam od mojego przyjaciela, Greka z Aten, że w latarni
morskiej w tym mieście jest doskonała tawerna, ale ją ominęłam - miałam
wrażenie, że ceny tam to cokolwiek nie dla mnie. Acha, i w Tracji kłopot z
porozumiewaniem się. Znam trochę grecki i to mnie ratuje, ale tam nie spotkałam
nikogo anglojęzycznego. Czasem tylko ktoś zapytał: "Kseris germanika?" (czy
znasz niemiecki). Na moje pytanie co do angielskiego wciąż słyszałam "ochi"
i "ochi". Naprawdę się cieszę się, że tam byłam; cieszę się, bo znów zobaczyłam
coś zupełnie odmiennego w ukochanej mojej Helladzie.
----------

Tyle ja w 2003 roku.
Dodam jeszcze, że nad Porto Lagos widziałam niesamowite ilości niewielkich
ptaków Sporo tam nad zatoką różnego typu roślin takich typowych dla bardziej
wilgotnych terenów (nie znam się na tym stąd sorry za brak konkretów), z
których czasem wyfruwało stadko ptaszków Urokliwe!

B.

[molnar]

Pisząc moją prośbę o informacje dotyczące greckiej części Tracji nie
spodziewałem się, że dostanę od Was tak cenne odpowiedzi. Dziękuję Wam obojgu -
nie tylko dlatego, że wartość merytoryczna waszych postów jest dla mnie bardzo
cenna, ale że spotkałem ludzi pojmujących świat podobnie, w równej mierze
traktujących wędrówkę jako sposób zycia. Ucieszyliście mnie - miejsca omijane
przez wakacyjnych turystów to właśnie to czego szukam na bezdrożach podróż
smakuje najbardziej, zatem Tracja być może stanie się dla mnie taką samą pasją
jak moja ukochana Rumunia, zwłaszcza Maramuresz i bezdroża Delty czy Dobrudży.
Dzięki raz jeszcze - wyjeżdżam w pierwszej dekadzie sierpnia, jeżeli będę mógł
w czymś pomóc mój priv to [e-mail]