jezyk rodzicow?

[kika34]

Witam wszystkich serdecznie!

Od dluzszego czasu sledze to forum i znajduje w nim wiele ciekawych
watkow.
Chcialabym zapytac w jakim jezyku rozmawiacie ze swoimi
partnerami/zonami/mezami?
Mieszkam w Danii. Moje dziecko (2 lata 8 mies)jest dwujezyczne. Ja
konsekwentnie mowie do niego po polsku a maz po dunsku. Z mezem
rozmawialismy po angielsku. Od paru tygodni maz zaczal do mnie mowic
po dunsku (chodzi o to, zebym lepiej rozumiala dunski, nie mam zbyt
wielu okazji do rozmow z dunczykami poniewaz nie pracuje a moi
znajomi to glownie obcokrajowcy, z ktorymi rozmawiam po angielsku)a
ja nadal rozmawiam z nim po angielsku (z obawy zeby moje dziecko nie
przeszlo na dunski w rozmowie ze mna).
Nie jestem jednak do konca przekonana czy to dobry pomysl. Niedlugo
synek zorietuje sie, ze ja wszystko rozumiem, co mowi tatus i moze
przestac mowic po polsku. Dodam jeszcze, ze syn jest bardzo dobrze
rozwiniety jezykowo, mowi pelnymi zdaniami, ma bogaty zasob
slownictwa i chyba mowi nawet ciut lepiej po polsku niz po dunsku.
Prosze poradzcie, co robic? Jakie sa Wasze doswiadczenia.
Pozdrawiam.

[werbena11]

my w PL, rozmawiamy po polsku, maz do dziewczyn po holendersku,
mloda jeszcze nie mowi duzo, ale starsza odpowiada glownie po
polsku. Jednak w sytuacji koniecznosci (w NL, w kontaktach z
Holendrami) umie przejsc na holenderski, chociaz szyk zdania
miesza. Rozumie wszystko.

Mysle, ze dla dobra twojego dunskiego przeszlabym na dunski. A moze
maz sie nauczy polskiego i odpowiadaj mu po polsku ). Ja
nauczylam sie przy dzieciach rozumiec holenderski, maz moglby
wlasciwie do mnie mowic po holendersku, nie robi tego chyba z
lenistwa, bo ciezko mu tak skakac po jezykach. No i bardziej
skomplikowane teksty jednak musi tlumaczyc.

[bachula_gr]

My w Grecji.
Ja do ziewzyn po polsku, maz i reszta po grecku, my z mezem glownie
po angielsku. Z przyzwyczajenia, bo po 6 latach mieszkania w Grecji
istnieja hmmm....mozliwosci techniczne z mojej strony przejscia na
grecki. Ale poznalismy sie "po angielsku" i tak nam zostalo.
Dziewczyny dwujezyczne, starsza do momentu pojscia do przedszkola (3
lata z hakiem) mowila znacznie lepiej po polsku, potem w ciagu
tygodnia sie wyrownalo. Mloda jeszcze pod opieka mamy. Do
przedszkola za rok.

[tomsmom]

Sluchaj, on i tak sie zorientuje!!!! Przeciez nie chodzi w tym
wszystkim o robienie dziecka w konia i udawanie, ze mama nie
rozumie, skoro rozumie! To dla mnie bardzo dziwaczne podejscie.
Wydaje mi sie, ze takie zaklamania wlasnie prowadza potem do tego ze
dzieci sie buntuja jak odkryja cala te szopke. Mysle, ze bardziej
chodzi o to, zeby zainteresowac dziecko jezykiem, pokazac mu, ze
mama umie swietne piosenki i bajki i bedzie z nim o nich wlasnie w
tym jezyku rozmawiac. Natomiast nawet jesli wroci ze szkoly i opowie
Ci cos po dunsku, bo tak mu bedzie latwiej, to co: powiesz, ze nie
rozumiesz??
My z mezem mowimy do siebie i dzieci po polsku (on Irlandczyk,
mieszkamy w Irlandii), wszedzie wokol slysza i rozmawiaja po
angielsku. Ja nie udaje przed dziecmi, ze nie rozumiem angielskiego
wrecz przeciwnie, jesli maly powie mi cos po angielsku reaguje
normalnie, odpowiadajac po polsku. Mysle, ze wszystko to co "na
sile" odwrocic sie potem moze przeciw nam, wiec lepiej byc
naturalnym i niczego nie udawac.

[jan.kran]

Ja rozmawialam z moim bylym mezem po polsku jako ze byl Polakiem.
Natomiast corunia szybko sie zorientowala ze znam niemiecki. Jednak
mocno sie pomylila sadzac ze moze uzywac tego jezyka w kontaktach
ze mna . Pisalam juz na tym forum o tej historii.
Miala szesc lat kiedy zaczela z dnia nadzien mowic do mnie po
niemiecku. Ale trwalo to trzy dni :o) Ja z zelazna konsekwencja
mowilam do Niej po polsku i szybko zrozumiala ze nie ma zadnych
szansPP Nie protestowalm kiedy mowila po niemiecku , powiedzialm
tylko krotko :
Mozesz do mnie mowic w jakim jezyku chcesz ja sie do Ciebie nie
odezwe NIGDY po niemiecku < ok , wiadomo ze byly wyjatki w
sytuacjach szkolno - towarzyskich ale naprawde wyjatki >.
Slowa dotrzymalam , przez dziesiec lat nie mowilam do Niej nigdy po
niemiecku kiedy bylysmy same , bardzo , bardzo rzadko w innych
sytuacjach.
Z synem bylam odrobine mniej konsekwentna ... ale tylko odrobine.
Ja uwazam ze dzieci sa doskonalymi psychologami jezeli wyczuja
nasza slabosc natychmiast ja wykorzystuja...
Pozdrawiam.
Kran

[jan.kran]

#### Ja nie udaje przed dziecmi, ze nie rozumiem angielskiego
wrecz przeciwnie, jesli maly powie mi cos po angielsku reaguje
normalnie, odpowiadajac po polsku.

------> Bardzo mi przemowilo do serca to zdanie Tomsmom. Mimo
wieloletniego wychowywania dzieci wielojezycznych ciagle cos nowego
odkrywam albo sobie przypominam dzieki temu forum jak bylo ...
dawno , dawno temu

Rzeczywiscie zdarzalo sie ze moje dzieci mowily do mnie cos po
niemiecku. Z pospiechu , wygody ... po wielu godzinach przebywania
wniemiecko jezycznym srodowisku. Ale ja bylam tam zaprogramowana ze
odpowiadalam zawsze po polsku , mysle ze to byla moja silna wola
zeby je nauczyc po polsku i osli upor))
Kran

[kika34]

Tomsmom, chyba mnie zle zrozumialas. Nie robie synka w konia udajac,
ze nie rozumiem i nie mowie po dunsku. On slyszy moje rozmowy z
wychowawczynia w zlobku czy z rodzina meza wiec wie, ze mozna sie ze
mna po dunsku dogadac. Chodzi mi tylko o to, zeby dziecko sie
nie "rozleniwilo". Wszedzie slyszy dunski. Ja w Danii jestem jego
jedynym zrodlem polskiego. A co do piosenek i bajek mamy synek jest
poki co bardzo zainteresowany :0)
Pozdrawiam.

[risando]

> Chodzi mi tylko o to, zeby dziecko sie
> nie "rozleniwilo". Wszedzie slyszy dunski. Ja w Danii jestem jego
> jedynym zrodlem polskiego.

Moja corka dzisiaj po polsku nawet nie chce ze mna rozmawiac, tylko po niemiecku, chociaz ze wzgledu na bogatsze slownictwo latwiej byloby jej po polsku.
Moja corka do 4 urodzin mieszala jezyki wzglednie rowniez do mnie po polsku mowila. Nagle sie przelamala a od tego czasu (juz prawie od dwoch lat) tylko po niemiecku mowi.
W naszym domu jezyk polski dominuje, poniewaz mieszkamy razem z polskimi dziadkami (od roku prze- i rozbudujemy dom do "wielopokoleniowego"). Zona zna biernie zna jednak bardzo dobrze jezyk niemiecki, czyli rozumie moje rozmowy z corka (co bardzo ulatwia zycie, poniewaz nie trzeba tlumaczyc na okraglo).

Pozdrawiam



-

[jan.kran]

Moge sie podpisac pod Risando. Moja corka mieszka w Monachium , jest
Jej latwiej mowic po niemiecku niz po polsku i po polsku rozmawia
tylko ze mna. Wprawdzie prawie codziennie a jak juz gadamy to
minimum godzine Jest po prostu wytresowana jak malpka: mama =
polskiPPP
A serio to Jej bardzo zalezy na utrzymaniu jezyka polskiego , jest
zwiazana z Polska przez rodzine , kulture , literature i historie.
Z Bratem natomiast rozmawia po niemiecku...
Z kolei Junior przeszedl metamorfoze i od dluzszego czasu mowi do
mnie bardzo czesto po polsku nawet jak ja zagaduje po niemiecku

Teraz dochodzi jeszcze jeden aspekt , niemiecki narzeczony Mlodej
ktory sie denerwuje kiedy gadamy po polsku a On nic nie rozumiePP
Mloda podala Mu proste rozwiazanie: kurs jezyka polskiego , bez
problemu w Monachium
Juz Go nauczyla kilku slow po polsku a jak znam zycie to za jakis
czas narzeczony bedzie rozumial a moze nawet mowil po polsku)))

Tak ze jezyk rodzicow przejdzie na nastepne pokolenie
Kran

[simonkapl]

Moj maz jest Francuzem, w domu mowimy po francusku lub po polsku (co raz wiecej
umie), a do synka ja mowie wylacznie po polsku.

[jan.kran]

¤¤¤ Dodam jeszcze, ze syn jest bardzo dobrze
rozwiniety jezykowo, mowi pelnymi zdaniami, ma bogaty zasob
slownictwa i chyba mowi nawet ciut lepiej po polsku niz po dunsku.
Prosze poradzcie, co robic? Jakie sa Wasze doswiadczenia.


-------> Kika , jezeli twoj syn , dwujezyczny w wieku niecalych
trzech lat tak duzo mowi to gratuluje. Mowi wiecej po polsku bo jest
z Toba i wykorzystaj to bo w momencie kiedy pojdzie do szkoly i
przedszkola jezyk otocznia przewazy. Mozna to wyrownywac poprzez
wyjazdy do PL , polska TV , filmy ksiazki.
Juz wielokrotnie na tym forum padly zdania ze jezyk otoczenia nie
jest problemem. Dziecko zyjac i funkcjonujac w danym kraju nauczy
sie go. Problemem jet polski i nasz stosunek do niego oraz stosunek
otoczenia.
Ja na Twoim miejscu wykorzystalabym maksymalnie czas jak masz z
dzieckiem zeby Go nauczyc polskiego. Co do jezyka rozmowy z
partnerem sadze ze tu sa wazne twoje potrzeby i umiejetnosci a nie
dziecko.
Jezeli latwiej Ci rozmawiac po angielsku moze zachowaj ten jezyk.
Jezeli z kolei dunski jest potrzebny do zycia i pracy zawodowej
wybierz dunski.
Dla Twojego syna moim zdaniem nie ma to wiekszego znaczenia, musi
tylko wiedziec ze Mama mowi z Nim po polsku a Tata po dunsku. I
koniec. Jasne drogowskazy to jest to co potrzebuja dzieci , takie
mam wrazenia
Pozdrawiam
Kran

[beatanu]

kika34 napisała:
> Nie jestem jednak do konca przekonana czy to dobry pomysl.
Niedlugo
> synek zorietuje sie, ze ja wszystko rozumiem, co mowi tatus i moze
> przestac mowic po polsku.

WSZYTKIE dzieci wychowywane w wielojęzycznym środowisku prędzej, czy
później odkrywają, że mama/tato rozumieją "ten drugi język", ale
upierają się przy jednym (zakładam, że rodzice stosują OPAL). I
chyba wszystkie dzieci, ze zwykłego ekonomicznego podejścia (bo nie
napiszę, że z lenistwa wybierają w pewnym okresie mówienie w
języku "prostszym", czyli zazwyczaj języku dominującym, czyli tym,
którym mówi się w przedszkolu, szkole, na ulicy. Trzeba mieć mnóstwo
cierpliwości, uporu i być konsekwentnym. To tylko tyle i aż tyle
Mam dwie córki (19 i 17 lat), mieszkamy od 17 lat w Szwecji, mąż
jest Szwedem. Od wielu już lat, po okresie burzy i naporu i
protestów, obie córki rozmawiają ze mną po polsku. Starsza radzi
sobie świetnie (urodziła się w Polsce, przez pierwsze dwa lata j.
dominującym był polski), młodsza o wiele gorzej, ale to też normalna
kolej rzeczy. Nazywam to żartobliwue syndromem drugiego dziecka
Młodsza córka urodziła się w Szwecji, ona też najbardziej się
buntowała przeciwko "głupiemu ( trudnemu) polskiemu". Teraz stara
się jak może, sama, z własej woli rozmawia ze mną z tym "głupim i
trudnym" języku No chba nie muszę dodawać, że szalenie mnie to
cieszy!

[dobby]

Ja mieszkam w Hiszpanii, mam 2.5 letnia corke, ktora z dnia na dzien
coraz lepiej mowi po hiszpansku i niestety bardzo malo po polsku. Po
wakacjach z hiszpanskimi dziadkami nie mowila ani slowa po polsku.
Co gorsza, do mnie tez mowi czesto po hiszpansku. A ja czuje sie jak
papuga powtarzajac to wszystko ale po polsku bez wiekszego skutku.
Chyle czolo przed wszystkimi rodzicami dzieci wielojezycznych za
ogromna prace nad jezykiem!

[simonkapl]

A czy wczesniej mowilas do corki tylko i wylacznie w jezyku polskim? Czy ma
kontakt z j.polskim, bajki, tv?Cyz wyjezdzacie czasem do Pl?

[gaadzina]

Witaj, Kika
U nas jest troche podobnie, to znaczy kazde z nas zwraca sie do synka w swoim
jezyku (ja po polsku, a maz po francusku), ale miedzy soba rozmawiamy w trzecim
jezyku czyli po wlosku (pomimo ze mieszkamy we Francji) - ze wzgledow
sentymentalnych.
Jednak ja sama dosc czesto zwracam sie do synka po fracusku, znaczy zawsze wtedy
kiedy sa z nami inne dzieci i codziennie (!) w obecnosci francuskiej rodziny
(najczesciej mowie wtedy do niego po polsku, ale czesc zaraz tlumacze na
francuski). Dlatego Jasiek doskonale wie, ze mama mowi i rozumie po francusku,
jednak jak na razie nie zauwazylam, zeby probowal to wykorzystac... No ale on ma
dopiero niecale trzy lata (2 lata i 9 miesiecy ).
Wiem ze kiedys przyjdzie taki dzien, ze moje dziecko bedzie sie zwracac do mnie
po francusku, no i postanowilam sobie ze po prostu bede mu konsekwetnie
odpowiadac po polsku, jak Jan.kran.

Mysle ze ukrywanie znajomosci dunskiego nie ma sensu...
Przy okazji praktykowanie tego jezyka mogloby Ci przydac...
A czy Twoje dziecko chodzi do przedszkola?
Czy ma juz dunskich kolegow/kolezanki ?
Znaczy generalnie czy ma jakis kontakt z innymi dziecmi?

[kika34]

Witaj Gaadzina
A to mamay dzieci prawie w tym samym wieku :o)

Nie probuje ukrywac znajomosci dunskiego przed dzieckiem. Martwie
sie troche na zapas. Poki co syn caly czas rozmawia ze mna po polsku
i nie protestuje. Zdaje sobie jednak sprawe, ze kiedys moze to sie
zmienic zwlaszcza kiedy pojdzie do przedszkola a potem do szkoly.
Poki co chodzi do zlobka i tam oczywiscie nie ma problemu z
komunikacja.

Przy okazji dziekuje za wszystkie wypowiedzi i rady.
Pozdrawiam serdecznie.
kika 34