Badanie ERG

[sdr]

Czy Wasze dzieci miały wykonywane badanie ERG? (elektroretinografia). Natka
ma terimin na 27 lipca w Klinice Okulistyki w Szczecinie i z tego co
słyszałam, badanie jest dość niemiłe. Trochę sie obawiam, jak Mała to
zniesie. Wiecie może coś więcej o tym badaniu? pozdrawiam

[konwaliowa]

Moj syn mial wykonwywane to badanie dwa razy. Pierwszy raz gdy mial okolo 3
lata a drugie w wieku 7 lat. Badanie to faktycznie nie nalezy do przyjemnych.
Pierwsze badanie mial w CZD w Wartszawie, w znieczuleniu ogolnym, wiec
wlasciwie nie bylo wiekszych problemow bo obudzil sie juz po wszystkim. Drugie
badanie mial w klinice w Berlinie, juz bez znieczulenia (jedynie krople) no i
byl juz starszy wiec wiecej rozumial i dzielnie to zniosl ;) Najgorsze chyba
bylo dla niego to, ze bezposrednio przed badaniem musielismy siedziec 30 min. w
zupelnie ciemnym pomieszczeniu ;) a potem juz jakos poszlo.
Jezeli masz jeszcze jakies pytania to chetnie pomoge :)
Pozdrawiam
Ania

Aniu!

[sdr]

Dziekuję zo to, co napisałaś.Nasza Natka też ma mieć to badanie w znieczuleniu,
bo przy jej autyzmie i ogromnych lękach nie pozwoli sobie zrobić inaczej.
Jednak słyszałam, że to badanie w znieczuleniu może nie wyjść miarodajnie.
Czy Wasze ERG w CZD wyszło rzetelnie?

[konwaliowa]

Specjalnie odszukalam wynik tego badania...
"ERG - wygaszone zapisy fotopowe, zachowane skotopowe"
i to na tyle :)
Wyszlo chyba miarodajnie :) u Tymka chodzilo tylko o potwierdzenie diagnozy.
Zreszta wynik drugiego badania byl taki sam, wiec chyba nie masz co sie
martwic :)

[sdr]

troche mnie uspokoiłaś, bo my te badania robimy pod kątem diagnostyki
genetycznej i jeśli wyszłyby niemiarodajnie to trudno byłoby genetykom podjąć
decyzję, czy to kwestie genetyczne, czy jeszcze jakies inne. A jak nie beda
pewni to w zyciu nie pomyslimy o drugim dziecku. czasem to mam wyrzuty
sumienia, ze Natę tak męczymy tymi badaniami. Ech, życie...

[konwaliowa]

U nas sa to zdecydowanie kwestie genetyczne i postanowilismy, ze Tymek niestety
bedzie jedynakiem. A jesli chodzi o badania to doskonale cie rozumiem, bo sama
nie raz plakalam razem z synkiem. Na szczescie mamy to juz za soba, z czasem
badan bylo coraz mniej i teraz lekarze juz nas tak "nie mecza" ;) Bede trzymac
za was kciuki :)

[sdr]

U nas podejrzewają albo LCA, albo syndrom De Morsiera. Już sama nie wiem, co
gorsze. Oczywiście w necie nie ma żadnych dobrych polskojęzycznych stron.
Lekarze nie chcą za duzo na razie mówic, skoro to jeszcze nic pwenego. A my
dłubiemy w światowych zasobach i przez to, że wyjściowo niewiele wiemy to
jeszcze bardziej dołujemy sie tym, co znajdujemy. Nic to. Koniec marudzenia. Do
badania jakos dotrzymamy. Raptem 5 tygodni i bedziemy wiedziec więcej niż
dziś. Jeszcze raz dziekuję aniu. I zmykam , bo mi Pan Mąż chyba wraca do domu ;-
). Miłego wieczoru!