zasnął juz na zawsze

[elka-1]

Przyjmij wyrazy głębokiego współczucia.

[elianaa]

Polimeraska.. nie wiem co napisac.. Strasznie Ci wspolczuje z powodu smierci Taty.

[scept89]

Przyjmij prosze moje kondolencje.

S.

[jepetto1973]

Łączę sie w bólu z Tobą i Twoją rodziną.Ja teraz jestem w podobnej
sytuacju, z moimi dwoma bracmi, bliźniakiem i starszym odprowadzamy
na tamten swiat naszą najukochańszą mamusię. To juz tylko kwestia
czasu, tak mówią wszyscy lekarze i my to widzimy. Bądz silna, wy
wszystkie,wasze życie się zmieniło ale i moje lada dzień się zmieni,
wiem to.Bóg tak chciał a pamietaj że Twój Tatuś jest teraz ze swoimi
bliskimi i nic już go nie boli!

[gontcha]

Przyjmij wyrazy współczucia.

[er_ra]

przyjmij moje kondolencje

[mremiszewska]

Przyjmij wyrazy najszczerszego współczucia... Rozumiem az za dobrze co mozesz czuć...

[snow22]

Magdo!Łączę się z Tobą w bólu. Mój tato odszedł 26 stycznia, wczoraj
był pogrzeb. Wyrazy głębokiego współczucia. Przytulam mocno! M.

[merosia]

Przykro mi bardzo. Przytulam cieplutko.

[polimeraska]

Dziekuję Kochani, że jesteście, dziekuję za ciepłe słowa...

wczoraj pochowałyśmy tatusia, On wiedział, że umiera, powiedział
gdzie chce leżeć, w jakim grobie...spełniłysmy jego ostatnie wole,
ostatni raz mogłyśmy jeszcze cos dla Niego zrobić...boze, minął juz
tydzień odkąd odszedł, a ja chodze jak w transie,jakby jeszcze do
mnie nie dotarło to wsyztko, zawsze czytajac Wasze wpisy, nie mogłam
sobie wyobrazic jak mozna po smierci kogos, miec wrazenie, ze ta
osoba wyjechala i zaraz wróci, teraz juz wiem, tez caly czas mysle
sobie, ze tatus wroci z jakiegos wyjazdu(On czesto wyjezdzal
zawodowo), ale zaraz uswiadamiam sobie, ze nie wroci, ze juz nigdy
go nie przytule, nie pomoge w walce z cchoroba, nie
usłysze"córciu"...i wtedy siedze i płacze i tak bardzo bardzo
tesknie...
wczoraj było tyle ludzi pożegnac sie ztatusiem, po prostu tlumy,
ksiadz powiedzial, ze nigdy jeszcze takiego pogrzebu nie
prowadzil,uswiadomilam sobie jak bardzo był cenionym i szanowanym
człwoiekiem, zebrała sie nawet jego klasa ze szkoły sredniej(w tym
osoby z gór, my mieszkamy z centrum Polski) i nauczycielki...moja
mama, ktora chodzila z tatusiem do jednej klasy nie mogla uwierzyc,
ze wszyscy ktorzy pozostali z ich klasy sie zebrali...no i calutka
odsłownie rodzina, nawet dlasze dzieci studiujace w trakcie sesji,
miedzy dwoma egzaminami jechaly w nocy i w nocy zaraz wracały, zeby
sie pozegnac z wujkiem...tyle osób, tyle kwiatów, tyle łez...i to
wsyztsko nie potrafi oddac mi tatusia...
nie wiem jak wrócic do"normalnosci", do pracy...mieszkam 500km od
rodzinnego domu, teraz bylam praktycznie cały czas z tatusiem, ale
bede musala jzu an dniach wracac...zostawic mame, tak bardzo
chcialabym teraz z nią byc, cały czas, zeby czuła ze
jestem...siostra jedna na studiach tez tylko w weekendy bywa w domu,
druga w szkole, czesto na wyjzadach bo gra w siatkówke...a mama sama
w pustym mieszkaniu, tylko ze wsomnieniami, tak sie o nia
martwie...chce ja wziac do siebie, ale nawet nie bedzie miała tyle
urlopu zeby choc troche wyciszyc sie z dala od tego wsyztskiego, bo
wykorzystała caly na opieke nad tatusiem...
jak tu życ? jak dalej zyc? nic juz nie bedzie jak kiedys, nigdy juz
nie bedzie jak byc powinno...

...

[dorotkabp]

Polimeraska,

masz rację, nigdy nie będzie tak jak było.
Ale to nie znaczy, że już będzie tylko gorzej!!

Twój/Wasz tata był wspaniałym człowiekiem. On umarł, ale w Was żyje
jesteście jego częścią a w innych ludziach żyje pamięć o nim.

Rozumiem doskonale Twoje dylematy, że Ty jesteś tam, mama tu,
siostry gdzieś indziej...

Bądź dzielna. Podejrzewam, że nikt tutaj nie odpowie Ci na pytanie
jak żyć, bo każdy z nas chciałby zapytać drugiego o to samo.

On już nie cierpi, teraz cierpicie Wy.
Ale tak jak Wy pomagałyście mu, teraz on pomoże Wam.
Gwarantuję.

Dorota

[ewam1959]

Magdo kochana, domyślam się co czujesz i jak bardzo Ci ciężko. Mój
Boże, ja mam to wszystko przed sobą. Przepraszam, że to napiszę -
ale zazdroszczę Ci, że masz mamę i siostry. Ja jestem sama, nie mogę
liczyć na nikogo z rodziny, to tak bardzo boli. Wiem, żenajgorsze
chwile są przede mną ale nie dopuszczam do siebie tych myśli. A
jednak wiem, że ten moment nastąpi. Pisałam do Ciebie na pocztę
prywatną, jeżeli czujesz się na siłach, to proszę napisz. Wiem, że
nic więcej nie mogę, ale pamiętaj, myślami i sercem jestem przy
Tobie.

[marika78]

tak mi przykro bardzo:(
ode mnie swiatelko dla Twojego Taty(*)
modle sie za niego i za was

[jepetto1973]

Ja też łączą się z Tobą w bólu.Twój Tatuś stoi teraz za Tobą i
trzyma Cię za ramię, NAPEWNO. Nic go już nie boli, nie cierpii i
jest dumny z siebie że takie córki wychował.Bardzo dumny!
Tam jest mu dobrze, tam są wasi bliscy, jest im ciepło i
bezpiecznie.I Twojego Tatę już nic nigdy nie bedzie bolało.
Jak bedziesz się rano jutro budziła to usmiechnij sie do niego.On by
chciał zobaczyc Twoją usmiechniętą buzię i tak zaczynaj każdy dzień.

[yago997]

bardzo bardzo współczuję [*]

[juzziss]

Polimerasko-ściskam z wszystkich sił!!!