Ukamienować?

[kubajek]

Tak podają media.
Trochę mi to zgrzyta w uszach.
Jestem za ukamieniowaniem (tylko w dziedzinie ortografii:).
pzdr

GW jest za, a nawet przeciw :)

[kubajek]

Fajnie wybrnęła z tego GW, cytuję:

" Pod presją światowej opinii publicznej szariacki sąd apelacyjny w nigeryjskim
mieście Sokoto uniewinnił w poniedziałek Safiyę Hussaini Tungar-Tudu, skazaną
na ukamieniowanie za cudzołóstwo. Ale na ukamienowanie czeka już następna
Nigeryjka. ..."

:)))

[szaser]

Sądzę, że wzięło się to stąd, że 99% Polaków właśnie tak mówi od dziecka. Tak
jak z kolei gazety piszą "liczba pojedyncza", a większość mówi "pojedyńcza".
Pewnie niedługo powstanie nowy uzus językowy i trzeba będzie dostosować
ortografię? Polacy unikają organicznie słów niezrozumiałych i trudniejszych do
wymówienia. Pamiętacie jak do niedawna puryści kazali nam mówić "ja męłłem", a
od jakiegoś czasu poprawnie jest "ja mieliłem".

[kubajek]

Masz rację oczywiście. Interesuje mnie jednak dlaczego w tym przypadku właśnie
tak a nie inaczej (na pierwszy rzut oka logiczniej) należy mówić. Czy dlatego
że jakis językoznawca tak to sobie kiedyś wymyslił? Czy istnieje jakaś reguła?
Regułę można przyswoić, przy "widzimisiu" kogoś człowiek jest bez szans. Zawsze
szukam słów podobnych, np. korzeń - ukorzeniać ... a może od lat ukorzenam
roślinki i nic o tym nie wiem?
pzdr

[szaser]

Masz rację. Język powinien ewoluować w kierunku języka żywego, ale nie
potocznego. Najgorzej jak zbierze się jakaś 'wysoka komisja" i zadecyduje, że
nie odmieniamy słowa np. procent, a z kolei usilnie odmieniamy takie, które do
niedawna uważano za nieodmiene i zresztą tak zdążyło się już utrwalić w
świadomości (np. studio, radio). A co stało sie we Francji po W.Rewolucji
1789r, albo za czasów napoleońskich? Przecież wprowadzono straszne udziwnienia
w pisowni i w ogóle w języku, w postaci daszków, odmiany oraz nazw
kalendarzowych jak i sposobu liczenia (dziewięćdziesiąt - to dwa razy
czterdzieści i dziesięć). Chciałoby się powiedzieć: Boże chroń nas przed
komisjami i arbitrami językowymi, bo nieraz wymyślają takie dziwolągi, że nie
wiadomo o co chodzi.

[hbln]

szaser napisał(a):

> Masz rację. Język powinien ewoluować w kierunku języka żywego, ale nie
> potocznego. Najgorzej jak zbierze się jakaś 'wysoka komisja" i zadecyduje, że
> nie odmieniamy słowa np. procent, a z kolei usilnie odmieniamy takie, które do
> niedawna uważano za nieodmiene i zresztą tak zdążyło się już utrwalić w
> świadomości (np. studio, radio). A co stało sie we Francji po W.Rewolucji
> 1789r, albo za czasów napoleońskich? Przecież wprowadzono straszne udziwnienia
> w pisowni i w ogóle w języku, w postaci daszków, odmiany oraz nazw
> kalendarzowych jak i sposobu liczenia (dziewięćdziesiąt - to dwa razy
> czterdzieści i dziesięć). Chciałoby się powiedzieć: Boże chroń nas przed
> komisjami i arbitrami językowymi, bo nieraz wymyślają takie dziwolągi, że nie
> wiadomo o co chodzi.

dziewiedziesiet po francusku to - cztery razy dwadziescia
SPRAWDZ!!!!!!!!!!!!!!!! zanim cos piszesz!!!!!!

4 * 20 = 90 ?

[stefan4]

szaser:
> dziewięćdziesiąt - to dwa razy czterdzieści i dziesięć
hbln:
> dziewiedziesiet po francusku to - cztery razy dwadziescia
> SPRAWDZ!!!!!!!!!!!!!!!! zanim cos piszesz!!!!!!

Sprawdzam i sprawdzam, kalkulator mi się przegrzewa i ciągle mi się nie zgadza.
Jak mówisz? 4 * 20 = 90 ? A jak mi raz kazali zapłacić 90 franków a ja dałem 4
dwudziestki, to jeszcze chcieli. Czy to było prześladowanie cudzoziemca?

Szaserowi to się chociaż zgodziło arytmetycznie, chociaż lingwistycznie istotnie
nie bardzo. 90 = quatre-vingt-dix.

- Stefan

[zbigniew_]

Problem ciekawy, choć osobiście nawet bym nie pomyslał o tym , że można kogos
ukamieniować. Kiedy pierwszy raz usłyszałem to słowo na lekcji religii (Św.
Szczepan), uzywam tylko formu ukamienować.

[yanko]

Tak! UKAMIENOWAC, a nie UKAMIENIOWAC. Wynika to po prostu z historii
polszczyzny. Forma UKAMIENOWAC zostala utworzona nie od mianownika KAMIEŃ
(uznana nie wiadomo dlaczego przez dyskutantow za podstawowa dla przymiotnika),
ktora jest kontynuacja dawnego praslowianskiego biernika. Czasownik UKAMIENOWAC
zostal utworzony od dawnej formy dopelniaczowej o postaci KAMENE, w ktorej
wyglos nie mial postaci zmiekczonej. W praslowianszczyznie dzisiejszy wyraz
KAMIEŃ miał w mianowniku postac KAMY, w dopelniaczu KAMENE, a w bierniku
KAMENI. I to forma biernikowa stala sie podstawa dzisiejszej mianownikowej
formy KAMIEŃ. Poniewaz wyraz UKAMIENOWAC powstal przed wiekami od owczesnej
formy dopelniaczowej, nalezy zachowac te forme.
Ironiczne i przemadrzale uwagi niektorych dyskutantow wynikaja, niestety, z ich
ignorancji. Przykre to, ale w Polsce wciaz uwaza sie, ze na gospodarce,
medycynie i jezyku znaja sie wszyscy, co rzekomo upowaznia kazdego (we wlasnym
mniemaniu) do publicznego gloszenia glupot.

Czyżby?

[szaser]

Chyba to głos z "Bardzo Wysokiej..."

do yanko

[kubajek]

Muszę przyznać że twoja wiedza, yanko, poraziła mnie. Jestem naprawdę pełen
szczerego podziwu. Już wiem wszystko. Dzięki. Szkoda tylko że ta niepospolita
wiedza idzie w parze z pospolitym chamstwem. Prasłowiańskim dziedzictwem
zapewne.
Wesołych Świąt.
:)

[yanko]

Masz racje Kubajek. Moja odpowiedz byla rzeczywiscie chamska. Moge tylko
powiedziec: przepraszam.

[szaser]

Ja, natomiast na lekacji religii, nigdy nie miałem do czynienia ze słowem
kamienować ani kamieniować, widocznie inna religia. Na co dzien spotykałem się
jedynie ze słowem kamieniować, dlatego wydaje mi sie, że problem istnieje; tym
bardziej, że to nie ja go wywołałem. Osobiście naturalniejsze dla mnie jest
kamieniować w mowie i piśmie. Każdy wykształcony Polak ma prawo mówić, że zna
język polski i jego gramatykę. Nie ma do tego wyłącznego prawa jedynie
językoznawca. Filolog polski(polonista)posiada (przynajmnie powinien) jednak
większą wiedzę o etymologii, semantyce, historii języka itp., niż przeciętny,
wykształcony Polak i lepiej wie, gdzie jej szukać. Nie zapominajmy, że filolog
polski jest pojęciem wtórnym w stosunku do ludzi używających na co dzień
naszego języka i niejako odtwórczym. Gdyby nie było żywych ludzi mówiących po
polsku, to niepotrzebny byłby filolog. Są, co prawda, filolodzy klasyczni od
łaciny i też co jakiś czas próbują ją reformować, co już jest wyjątkowym
kuriozum i nadużyciem.

[yanko]

Sam wskazujesz, szaserze, przyczynę, dla której UKAMIENOWANIE Cię razi. Chodzi
właśnie o oswojenie się z daną formą. Podobnie jak UKAMIENIOWAĆ został
utworzony np. dobrze Ci pewnie znany przymiotnik IMIENNY (dawny mianownik IME,
dopełniacz IMENE). Nie przyszłoby Ci pewnie do głowy mówić IMIENNI czy
IMIENIOWY, bo znasz ten przymiotnik dobrze. Tak samo wygląda sprawa z
czasownikiem UKAMIENOWAĆ - został utworzony przed wiekami i w tej postaci jest
do dziś używany. Dlatego forma z miękkim tematem nie została uznana za
poprawną. To, że nie spotkałeś się wcześniej z tą formą, nie może być jednak
podstawą orzeczenia w sprawie jej poprawności. Intuicja językowa nie zawsze
podpowiada właściwe rozwiązanie. Ale być może kiedyś forma UKAMIENIOWAĆ będzie
poprawna.

[szaser]

Może, ale nie wiem, czy językoznawcy stosują jakieś badania populacji przy
wprowadzaniu nowości(zatwierdzaniu zmian, które zaistniały samoistnie) i czy
przyjmują np. kryterium wiekszościowe. Nie rozumiem ostatnich zmian w
gramatyce, dotyczących pisanie nie z niektórymi częściami mowy, czy brano pod
uwagę takie kryterium,czy też są czystym wymysłem?

[_jazzek_]

Historia języka pozwala nam objaśnić, dlaczego pewne formy w języku są takie a
nie inne. Jednak użytkownicy języka w swoich bieżących wyborów kierują się
jedynie współczesnymi analogiami, a nie historią, gdyż ta znana jest zaledwie
wąskiej garstce specjalistów.
I tak, dla sprawy kamieniowania ważniejsze od przynależnosci słowa 'kamień' do
dawnej deklinacji '-y', '-ene' jest podobieństwo do innych wyrazów zakończonych
na '-eń'. Weźmy na przykład 'promień'. Być może rzeczownik ten należał do tej
samej deklinacji - nieważne. Faktem jest, że utworzono od niego słowa
pochodne 'promieniować' i 'promieniowanie'. Czy można się dziwić, że, wzorem
tego, tworzy się także nowe formy 'kamieniować' i 'kamieniowanie'? Zamiast
twierdzić, że są one nieprawidłowe, lepiej uznać ich istnienie i traktować je
jako formy oboczne do starszych z twardym 'n'.
W słownikach takie oboczności istnieją, weźmy choćby parę 'patrzeć - 'patrzyć'.
Notabene warto zauważyć (z przekąsem :), że istnienie tej pary twórcom
słowników jakoś nigdy nie przeszkadzało, natomiast na uznanie alternatywnych
czasowników 'mielić', 'pielić', 'ścielić' i wielu innych żywych form obocznych
trzeba było czekać dziesiątki lat!