Testament

[sunflowerin]

Witajcie,

Mamy testament w Polsce, który określa co się dzieje z naszymi dziećmi i majątkiem w razie naszej śmierci. Czy w UK, zwłaszcza teraz po brexicie, pisać nowy testament ? Co stałoby się z dziećmi gdybyśmy z mężem zginęli ? Jesteśmy tu sami i nie wyobrażam sobie sytuacji, że nasze dzieci nie trafią do naszej rodziny w Polsce.
Czy ktoś jest zorientowany w temacie?

[wybior]

nie znam się, więc się wypowiem
1. dobry testament nie jest zły (= nie zaszkodzi sporządzić)
2. można go sporządzić samemu, NIE TRZEBA wierzyć 'godnym zaufania i budzącym zaufanie' sugestiom [kancelarii prawniczych] kierujących - do siebie. Oraz równie gorących, 'anonimowych życzliwych', zapewniających, że 'tylko u prawnika!". Można wykonać testament samodzielnie i jeśli spełni on podstawowe wymogi (google is your friend), będzie wiążącym dokumentem prawnym. I - choć mogę się mylić - każdy kolejny testament unieważnia poprzednie (?)
3. wzory testamentów można znaleźć w tzw. 'internetach'. Lepiej sprawdzić kilka, żeby skorygować jakieś bzdury
4. 'nie wyobrażam sobie sytuacji, że nasze dzieci nie trafią do naszej rodziny w Polsce' - to zdanie brzmi alarmująco, czy w testamencie można dysponować przyszłością niepełnoletnich na równi z przyszłością swojego majątku ruchomego i nieruchomego? Nie znam się, ale raczej wątpię, tzn. wydaje mi się, że w wypadku śmierci rodziców lub jednego, a gdy np. drugi - wg. 'systemu' - nie jest w stanie zapewnić dzieciom opieki (różnej), opcją DOMYŚLNĄ jest 'rodzina zastępcza'. Domyślna nie oznacza 'jedyna', ale 'z automatu'. Przypuszczam, że po brexicie o wiele trudniej rodzinie w Polsce uzyskać w brytyjskim sądzie prawa do opieki (no, ale j.w. - nie znam się). Niestety, z racji tego, że to wyspa, chwyt stosowany w Europie, tzn. porwanie i przewiezienie przez granicę, a potem zatwierdzenie w 'swoim' sądzie krajowym, który zwykle staje po wiadomej stronie, w praktyce nie wchodzi w grę. No, może z wyjątkiem podróży przez Irlandię Północną i Irlandię, ale i tak, przypuszczam, skończyłoby się na przystani promowej w UK, ew. w Irlandii, na lotnisku.

[glasscraft]

W testamencie mozna ustalic, kto bedzie legal guardian dzieci ponizej 18 roku zycia. Jezeli obydwoje rodzice umra w ty samym czasie bez ustalenia, kto powinien zostac opiekunem dzieci, zadecyduje sad. Nieglupie jest w przypadku malzonkow zrobienie mirror will. Dobrze jest tez pamietac, ze jezeli obydwoje np zgina w wypadku i nie da sie ustalic, kto umarl przed kim, to przyjmuje sie, ze pierwsza umarla ta osoba, ktora jest starsza.

Owszem testamentu nie trzeba robic u prawnika, zeby byl wazny, ale jezeli ma sie troche bardziej skomplikowany majatek (wlaczajac majatek poza UK np) to moim zdaniem warto wyskoczyc z kasy, zeby to bylo zrobione porzadnie. Np taka niby prosta kwestia jak to, kto dziedziczy nieruchomosc w UK? Na nie wiem, ale sie wypowiem, mozna sie czasami niezle przejechac.

Kazdy nastepny testement uniewaznia poprzedni, tak samo jak zawarcie zwiazku malzenskiego, jezeli testament byl spisany przed (chyba, ze jezeli dobrze pamietam, zawiera klauzule, ze testament byl sporzadzony "w zamierzeniu zawarcia zwiazku malzenskiego").

Porwania i przewiezienia przez granice bez wzgledu na to, przez jakie kraje sie chce podrozowac, raczej bym nie polecala.

[wybior]

nie, porwania nie polecam (pomijam opinie, gdzie i u kogo dziecku jest lepiej i opinie o tym, czy sąd faktycznie wie i chce dobra dziecka, bo to temat-rzeka), właśnie ze względu na szczelne granice, choć w Europie jest to stosowane, bo tych granic, faktycznie, się nie pilnuje (i nie tylko w kontekście polskim). Jednak szanse na - nielegalne - doholowanie dzieci z W. Brytanii do Polski są znikome, a w wypadku zatrzymania przez służby, szanse uzyskania kurateli w drodze sądowej, praktycznie spadają do zera.
co do wskazania w testamencie kurateli nad nieletnimi, nie jestem przekonany, że wskazanie osób z rodziny w Polsce zabezpiecza dzieci przed oddaniem ich do brytyjskiej rodziny zastępczej, mam brzydkie wrażenie, że służby socjalne występują przed sądem 'w imieniu niepełnoletnich' i próbują udowodnić, że (brytyjska) rodzina zastępcza 'to jest to'. Czasem mogą mieć rację, ale. No, ale j.w. - nie znam się.

[botu]

wybior napisał(a):

> co do wskazania w testamencie kurateli nad nieletnimi, nie jestem przekonany, ż
> e wskazanie osób z rodziny w Polsce zabezpiecza dzieci przed oddaniem ich do br
> ytyjskiej rodziny zastępczej, mam brzydkie wrażenie, że służby socjalne występ
> ują przed sądem 'w imieniu niepełnoletnich' i próbują udowodnić, że (brytyjska)
> rodzina zastępcza 'to jest to'.

A żeby nie było, że to tylko brytyjskie sądy sprawiają brzydkie wrażenie: dla polskich sądów rodzinnych orzekających o opiece nad osieroconymi dziećmi wola rodziców nie jest automatycznie wiążąca - choć biorą ją pod uwagę.

Przykład: "w Polsce o tym, komu zostanie powierzona opieka nad dziećmi, nie decydują rodzice dziecka, lecz sąd rodzinny.
Sąd oczywiście weźmie pod uwagę wolę rodziców, wyrażoną na przykład w testamencie, jednak z pewnością skonfrontuje ją z realnymi możliwościami wyznaczonych opiekunów i oceni ich zdatność do tej roli."

[sunflowerin]

Kwestie porwania pozostawmy tym, którzy w ostateczności musieliby się zmierzyć z sytuacją.
Poszukam prawnika w UK który się zajmuje tym tematem i będziemy działać. W Polsce testament też mamy spisany przez znajomą prawniczkę, której bardzo ufamy.

[botu]

sunflowerin napisała:


> W Polsce testament też mamy spisany przez znajomą prawniczkę, której bardzo ufamy.

I ona Wam powiedziała, że ten

> testament w Polsce, który określa co się dzieje z naszymi dziećmi i majątkiem w razie naszej śmierci

_gwarantuje_ opiekę nad dziećmi przez wybrane przez Was osoby?

Zaufanie zaufaniem - ja bym zasięgnęła drugiej opinii, bo imho w Polskim prawie nie ma takiej mozliwości...

[sunflowerin]

Co się dzieje w takim razie z dziećmi po śmierci rodziców? Nie trafiają do dziadków albo rodzeństwa rodziców ?

[botu]

Pewnie trafiają krótkoterminowo - w tym akurat zakresie polski system róźni się od brytyjskiego gdzie często najpierw jest państwowa opieka zastępcza a nie rodzina - ale potem sąd rodzinny podejmuje decyzję o docelowym miejscu zamieszkania dziecka i ustala jego prawnych opiekunów.

Biorąc pod uwagę zdanie rodziców, jeśli zostało wyrażone za życia - ale kierując się dobrem dziecka.

Dzieci nie są właśnością rodziców i nie można nimi rozporządzić jak mieszkaniem, samochodem czy lokatami bankowymi...

[wybior]

"ale kierując się dobrem dziecka."
chyba to jest pierwsza i najważniejsza zasada w podjęciu decyzji i - niestety - jest bardzo subiektywna. Nie tylko w tym sensie, że sądy, generalnie, przechylają się na stronę kraju, w którym działają, czy też np. mogą uważać, że Polska to dziki kraj, itd., ale dlatego, że 'dobro dziecka' to bardzo szeroki i nieprecyzyjny termin. Co jest lepsze dla 'dobra dziecka' - wyrwanie dziecka ze szkoły, środowiska i wrzucenie go na głęboką wodę w innym kraju (nawet pod opieką bliskiej rodziny), gdzie np. może mieć problemy z wejściem w lokalny system edukacji, nawet znając tamtejszy język - czy raczej oddanie do brytyjskiej rodziny zastępczej? Są 'plusy dodatnie i plusy ujemne' i żadnej gwarancji, co będzie 'lepsze', to się dopiero okaże w praktyce. Niestety, w każdej dziedzinie, nie tylko sądownictwo, coraz częściej idzie się po najmniejszej linii oporu: dzieci są w szkole? - to lokalna rodzina zastępcza, done, next!
np. w wypadku naszej śmierci, faktycznie 'lepsze' (z dwojga złego!) byłoby, gdyby nasze dzieci zostały w W. Brytanii, mimo tego, że w Polsce - w zasadzie - dałyby sobie radę. Ale tu 'context is the king', w różnych 'przypadkach' sytuacja może wyglądać inaczej.