Mam dolka!

[katarzynka-z]

Wlasnie wyszlam z czata ,klikalam z gosciem ktory mi napiasal ze skoro mi
malo kaski to czemu siedze w domu i nie ide do pracy bo przeciez duzo mam
daje sobie tak rade a ja narzekam i mysle ze ma racje.Mam teraz dola ze
jestem do niczego i nie potrafie wziasc sie za zycie powaznie

[hanula]

Niektóre mamy wolą oddać dziecko do żłobka albo wynająć opiekunkę, inne wolą opiekować się dzieckiem przez pierwsze lata jego życia. Ani jedne, ani drugie nie są gorsze, każda rodzina jest inna i inne rozwiązania jej pasują. Kiedy dziecko podrośnie, pójdzie do szkoły, będziesz mogła iść do pracy. A teraz to nie jest tak, że siedzisz w domu i nic nie robisz. Opiekujesz się dzieckiem, to jest praca na pełen etat, wyczerpująca fizycznie i emocjonalnie. I choć nikt ci za to nie płaci, jest to najważniejsze zadanie, jakie ci ktoś kiedykolwiek powierzy.

[joannanb]

Uśmiechnij się.Hanula napisała chyba wszystko.
Ja siedzę z dziećmi w domu i ani ja ani mój mąż nie uznajemy tego za objaw "nie
radzenia sobie w życiu".Taki jest nasz wybór.Póki dzieci nie pójda do szkoły
bardziej potrzebuja mamy niż pieniędzy.Jednocześnie nie potępiam mam idących do
pracy wcześniej.
Pozdrawiam

[ewika-uk]

zgadzam sie z dziewczynami,glowa do gory i nie lam sie takimi
sprawami,pozdrawiam z zalanego londynu buu

[katarzynka-z]

wielkie dzieki dziewczyny, ja to wszystko rozumie i my z mezem tez
postanowilismy ze do kiedy synek nie pojdzie do przedszkola bede z nim w domu
alle kiedy slysze jak inne mamy daja sobie radde na 2 fronty to zazdrosc mnie
bierze bo tez bym chciala sie jakos zrealizowac w zyciu (a jestem typem ktory
meczy sie siedzac non-stop w jednym miejscu) ok ,dzieciak to radosc jednak jak
wy to robicie ze i na szkoly macie czas,silownie,baseny,kosmetyczki itp.(a skad
te kochane pieniazki na to wszystko)? Dlatego mysle ze sa kobitki lepiej
przsytosowane do zycia niz ja teraz-bo moge sie przyznac ze przed ciaza bylam
Kims -strasznie brzmi . nie idac do przodu czuje sie jakbym byla inna zwlaszcza
tu w Londynie.no coz ktos musi byc gorszy !

katarzynka-z!

[myszka785]

pocieszę Cię ja siedzę w domu z dzieckiem - "nic nie robię"...
oczekuję dzidziusia nr 2...
i jeszcze przez 2-3 lata w domu posiedzę...
a na baseny, siłownie, do fryzjera czy kosmetyczki też nie chodzę...
ale zawsze można zaplanować, że się będzie chodzić - ja już planowałam kilka
razy, ale nic z tego nie wyszło...
następny termin na te wszystkie przyjemności to sierpień, najpóżniej wrzesień
po porodzie, hehehe :)))
głowa do góry! nie jesteś sama!
a na czata nie wchodż jak Cię tam dołują! :)

[izabelski]

polecam robienie studiow w tym czasie - pozwoli sie wam dowartosciowac i jesli
trzeba zmienic fach
pozyczki sa tu dostepne dla chetnych do nauki
spalcxa sie je dopiero po ukonczeniu studiow
ja przekwalifikowalam sie i nie zaluje wlozonej pracy i pieniedzy, ktore
wielokrotnie sie nam zwrocily :-)

[wolkam]

katarzynko-z teraz też jesteś KIMŚ!!! Nie dołuj się opiniami jakiegoś faceta z
czatu. Na wszystko w życiu jest czas i na różnych etapach różne priorytety.
Teraz PRACUJESZ w domu ale przecież mały urośnie i wszystko się zmieni.
Dwa lata temu, zaraz po urlopie macierzyńskim wróciłam do pracy. Miałam taką
potrzebę. Lubiłam to co robiłam, praca ze studentami, dobre zarobki, przemiła
atmosfera. Rok później urodziłam drugą córeczkę. Miałam podobny plan - powrót.
Jednocześnie mąż dostał propozycję pracy w Anglii i co? Zawiesiłam karierę.
Spakowałam walizy i dwoje dzieci i wyjechałam. Tu siedzę non stop z dziećmi,
sama, niewielu znajomych. Sprawy zawodowe odeszły na bok. Miewam gorsze chwilę
i myśli podobne do Twoich ale staram się doceniać tą sytuację. Ciesz się
chwilami spędzonymi z synkiem, bo to minie bezpowrotnie szybciej niż myślisz.
I na wszystko przyjdzie jeszcze czas...
Pozdrawiam
Agnieszka
mama Zosi (17.09.2003) i Marysi (19.04.2005)

właśnie! zgadzam się z wolkam...

[myszka785]

jak ja sobie pomyślę, że w Polsce musiałabym iść do pracy po urodzeniu dziecka,
żebyśmy mogli związać koniec z końcem, jak sobie pomyślę, że nie widziałabym
pierwszych kroczków, nie usłyszałabym pierwszego "tata" (bo akurat dla mej
córki "tata" było szybciej niż "mama") :))), że nie miałabym wyboru, że
trzebaby było wynająć opiekunkę albo oddać dziecko do żłobka...
to narzekanie na samotność i przymus siedzenia w domu mi przechodzi - bo to
właściwie nie przymus-to mój/nasz wybór, a w Polsce sytuacja ekonomiczna
zmusiłaby mnie do powrotu do pracy...

[wyspowamatka]

Ja takze nie pracuje i batow za to nie dostaje. Co najdziwniejsze ze juz
teoretycznie moglabym na kilka godzin bo synek chodzi do szkoly (ma5lat)ale
brak mi jeszcze odwagi. Z drugiej strony to w rezultacie moglabym max na trzy
godziny wiec wieksza to zadyma niz kozysc. Ale planuje pojsc do pracy kiedy
synek bedzie mial 20 lat wiec za jakies 15 lat mysle ze bede gotowa. Hi,hi...

:))))))

[wyspowamatka]

a..... zapomnialam. Co do twojego postu.

Jak dobrze czytalam to czatowalas z facetem. Wiec co facet moze wiedziec o tego
typu problemach. Jednak to kobieta rodzi i zostaje uwieziona w domu. Faceci pod
pretekstem pracy szybko znikaja z domu i problem ich prawie wogole nie dotyczy.

A tak ogolnie co do opini z interentu to nigdy nie bierz ich do serca. Ludzie
tam traca zachamowania i pleta niedorzeczne glupoty. :) (no oczywiscie poza
naszym forum hi,hi...)

dobrze to ujęłaś wyspowamotko! :)

[myszka785]

brawo!

Glowa do gory!!!

[agancarz]

Ja jestem w podobnej sytuacji, tzn bez pracy z dzieckiem w domu i w dodatku za
chwile bede miala drugie dziecko. I nie uwazam, ze jestem gorsza od innych, bo
nie pracuje. Wychowywanie dzieci to ciezsza praca niz robota w kopalni :D
Sama skonczylam studia i poki co nie pracowalam w zawodzie, kurcze w ogole nie
pracowalam, bo nie licze kilku miesiecy pracy dorywczej. Przyjechalam z
dzieckiem i mezem do Anglii i zajmuje sie synkiem.
Dziewczyny maja racje co do opieki nad dzieckiem, ze pewnych spraw nie da sie
przeskoczyc, ze to od nas MAM zalezy jaki zapewnimy start dziecku i jak
przygotujemy je do zycia. Praca wtedy schodzi na drugi plan.
Nie przejmuj sie, ale ciesz ze dane Ci jest byc z dzieckiem, bo w wielu
przypadkach (jak pisaly dziewczyny) sytuacja zmusza nas do szybkiego powrotu do
pracy. A wtedy zauwazamy, ze cos nam umknelo i odeszlo bezpowrotnie...
Pozdrawiam
Aneta
Dawidek
Gabrysia