Co robicie zeby Wam sie dzieci nie stoczyly w UK?

[vygotsky]

To taka rzecz ktora ciagle przewija sie w mojej glowie.. mieszkam w bardzo
ciekawym miejscu - na coucil estate ktora graniczy z kilkumilionowymi
posiadlosciami. Na osiedlu, jak wiadomo rozni ludzie, rozne dzieci, rozne
wzorce spoleczne i kulturowe. Moje dzieci chodza do bardzo wymieszanych pod
kazdym wzgledem szkol choc nie chodza do lokalnej "sink" podstawowki.

Szczytem marzen mojego 3-latka jest bluzka z power rangers i turtle ninja cos
tam o czym ja nie mam wielkiego pojecia. Moj 7 -latek jak kazali mu narysowac
co najbardziej lubi robic to narysowal siebie grajacego na play station i
podpisal ze najbardziej to on lubi grac na SWOJEJ play station. Oczywiscie
zadnej play station nie posiadamy. Czyli moje dzieci, jak kazde inne lubia
sie przypodobac i dostosowac. Gorzej bedzie w przyszlosci - co bedzie jak
trzeba bedzie ich poslac do najgorszej w okolicy szkoly sredniej gdzie gangi,
narkotyki, noze, przeklenstwa i policja sa na porzadku dziennym.

Na prywatna nas nie stac a poza tym tematu szkolnictwa prywatnego z mezem nie
podejmuje, bo on nie chce o tym slyszec. Do kosciola nie chodzimy, do
religijnej szkoly wiec rowniez nie poslemy... za merytokracja rowniez nie
przepadamy wiec grammar schools tez odchodza z planu. Co mam robic? Uczyc ze
ma podazac za wlasnymi wartosciami nawet jesli bedzie wyalienowany ze swojego
srodowiska? Wyjechac z UK? Znalezc alternatywe - tylko jaka? I nie mowcie mi
ze demonizuje szkoly srednie - te w mojej okolicy sa fatalne pod kazdym
wzgledem.

Czy puszczcie dziecko "na podworko" albo "na pole" jak kto woli, oczywiscie
jesli macie watpliwosci co do elementu tam bawiacego sie? Czy probujecie
dziecku zapewniac zajecia pozaszkolne z mysla ze to pomoze mu nie stoczyc sie
bo zapelni jego czas? Czy trzymacie dzieci w domu pod kloszem zeby nie
wrocily z nozem? A moze wogole nie macie takich dylematow???

[jofin]

Co mam robic? Uczyc ze
> ma podazac za wlasnymi wartosciami nawet jesli bedzie wyalienowany ze swojego
> srodowiska?

Tak. Jest to bardzo wazna umiejetnosc spoleczna i przydatna nie tylko tu w Uk,
ale mysle, ze wszedzie na swiecie. Ja wlasnie w ten sposob dzieci wychowuje i
co ciekawe, wcale nie sa one wyalienowane a wrecz przeciwnie sa bardzo
popularne w swoim srodowisku. wg mnie najgorzej jest, jak dziecko czy czlowiek
nie ma wlasnego "kregoslupa". wtedy podatnosc na "zle srodowisko" jest duzo
wieksza.

Wyjezdzac z Uk nie musisz, ale mozesz sie przeprowadzic gdzies indziej w UK. Tu
gdzie mieszkam wszystkie szkoly panstwowe sa dobre, maja niezle wyniki, a o
gangach i o nozach jeszcze nie slyszalam.

Czy puszczacie dziecko "na podworko" albo "na pole" jak kto woli, oczywiscie
> jesli macie watpliwosci co do elementu tam bawiacego sie?

Nie puszcze. Wole miec dziecko cale i zdrowe. W miare naszych mozliwosci
staramy sie dzieciom zapewnic rozne zajecia albo zabawy i w domu i poza domem.
Wlaczam w to rowniez wzajemnie odwiedziny dzieci.

Tez czasem z mezem sie nad tym wszystkim zastanawiamy, ale tez duzo ze swoimi
dziecmi rozmawiamy. Wychodzimy z zalozenia, ze dom jest zrodlem podstawowych
wartosci ,jakie dziecko wnosi ze soba w zycie i takowe staramy sie naszym
dzieciom przekazac.

[lucasa]

ja mam pytanie co to jest merytokracja?

w odpowiedzi na Twoj post wydaje mi sie ze zagrozenia czekaja na dzieci i w UK
i w PL i gdziekolwiek indziej.
jezeli wiesz, ze jestecie w catchement area najgorszej szkoly sredniej, nie
czekajcie az syn do niej trafi tylko przeprowadzajcie sie - nawet jakbyscie
mieli trafic na gorsze warunki mieszkaniowe. ewentualnie zainteresuj sie
szkolami katolickimi. nie wszystkie chodzace tam dzieci sa praktykujace. z tego
co wiem podstawowym wymaganiem jest aby dzieci byly ochrzczone.
A

[aniaheasley]

Nie wiem czy juz ktos odpowiedzial, ale pochodzi od merit - zasluga,
czyli 'kracja', system oparty na docenianiu czyichs osiagniec. Moze istnieje
lepsze polskie slowo?

[witch.abroad]

Ciesze sie, ze nie mieszkam w duzym miescie... Mamy w Wells cztery podstawowki
(moja corka chodzi do szkoly anglikanskiej) i jedna szkole srednia, wszystkie sa
dobrze oceniane...
I nie musze sie zastanawiac gdzie sie przeprowadzic, zeby dzieci byly w
catchment area lepszej szkoly...
------------------
Wiedzma w Somerset

Vygotsky

[basia313]

ale jestes ostatnio produktywna jesli idzie o watki:D
NO coz dzieci zwlaszcza w Londynie, to ciezka sprawa.
Ja czasem pozwalam moim zejsc na dol przed blok, ale zazwyczaj jestem z nimi.
CO do Playstation Twojego dziecka, ciekawa historia, musze powiedziec. Dzieci
chyba jednak podswiadomie chca miec to , co inne dzieci. NAsze dzieci czesto
nam wypominaja, ze "wszyscy w klasie moga ogladac TV tylko my nie mozemy." Ja
na razie, nie udalo mi sie ich przekonac o tym, ze kiedys zrozumieja dlaczego
ograniczamy TV. NA razie jest tak, ze "inni maja lepiej niz my."
Co do szkol srednich to nie jestem pewna czy zawsze trzeba sie zapisywac do
rejonowej. Wiem, ze po szkole moich dzieci , wielu idzie do dosc odleglej
szkoly, ktora jest bardzo dobra, tyle tylko ze my chodzimy do katolickiej i
tamta tez jest katolicka.
Pocieszam sie jednak, ze szkola oprocz wiedzy, uczy dzieci tez zycia, radzenia
sobie w syt. towarzyskich. POcieszam sie tez, ze w koncu nie wszyscy tutaj to
bagno. PEwnie jest wrecz przeciwnie, tyle tylko, ze to bagno bardziej rzuca sie
w oczy.

[vygotsky]

Tak, ostatnio zle sypiam w zwiazku z tym wymyslam to sobie rozne watki w
glowie:)

No wlasnie te wieczne pytania dlaczego ja nie moge skoro inni moga..moj
ostatnio ciagle mi wypomina ze tylko on i jego najlepszy kolega w klasie (ktory
notabene zdal swoje 7+ i przechodzi do jednej z lepszych szkol prywatnych)
musza codziennie odrabiac lekcje (z mojej inicjatywy). Wczoraj mielismy z nim
powazny meeting na ten temat i tlumaczylismy ze nie bardzo nas obchodzi co tam
robia inne dzieci/inni rodzice w klasie itp. Myslicie ze bylo latwo? Kto z kim
przystaje ten takim sie staje i ile bym dala zeby inni rodzice tez tak
pracowali nad swoimi pociechami jak my. Czyli masz racje - inni maja lepiej niz
my i nie wiem czy i kiedy moj 7latek zrozumie ze to moze on ma lepiej bo chcemy
zeby sie uczyl i poznawal.

Merytokracja - rządy osób najbardziej utalentowanych i stojących najwyżej pod
względem intelektu, które awansowały na swe stanowiska zgodnie z "systemem
zasług",

w tym kontekscie na swoje stanowiska bycia w uprzywilejowanych szkolach, gdzie
slabsze intelektualnie dzieci nie maja szans na nauczenie sie czegokolwiek od
intelektualnych elit bo sa od nich strukturalnie odizolowane. Dla mnie jest to
neoliberalne zlo spoleczne.

[basia313]

Ja gdy ostatnio nie moglam spac, to bylam w ciazy:) tzn juz jakis czas temu, bo
aktualnie w ciazy nie jestem.

[agarem]

tak czytajac twoje posty mysle sobie ze system pedagogiczny Montessori by sie
zadowolil ale w mojej miejscowosci to tez prywatna przyjemnosc. Moze w duzych
miastach jest srednia Montessori za nieduze pieniadze?

[steph13]

>tematu szkolnictwa prywatnego z mezem nie podejmuje, bo on nie chce o tym
slyszec. Do kosciola nie chodzimy, do > religijnej szkoly wiec rowniez nie
poslemy... za merytokracja rowniez nie > przepadamy wiec grammar schools tez
odchodza z planu

A nie obawiasz sie, ze kiedys mozesz zalowac, ze twoja lub meza ideologia
pozbawila dzieci mozliwosci porzadnej edukacji, w srodowisku gwarantujacym w
duzej mierze pozytywne rezultaty? To nie tyle krytyka co pytanie.

[mysz2006]

Vygotski napisala:


>w tym kontekscie na swoje stanowiska bycia w uprzywilejowanych szkolach, gdzie
>slabsze intelektualnie dzieci nie maja szans na nauczenie sie czegokolwiek od
>intelektualnych elit bo sa od nich strukturalnie odizolowane. Dla mnie jest to
>neoliberalne zlo spoleczne.

ja mam tez w takim razie pytanie, ktore moze ci pomoze rozwiazac dylemat.

Czy aby dac upust swoim przekonaniom dot. neoliberalnego zla spolecznego szkol
selekcyjnych, sadzisz to jest wyznaczona rola twoich dzieci zeby kosztem
pojscia do szkoly gdzie jak piszesz sa narkotyki, nozowanie, aspoleczne
zachowanie i policja na porzadku dziennym (co cie przeraza, i slusznie) daly
mozliwosc nauki mniej inteligentym dzieciom z tymi inteligentniejszymi, lub
daly innym dzieciom lepszy start w zyciu?

Szkoly typu grammar school, mimo ze sa selektywne pod wzgledem intelektu, a
dokladniej umiejetnosci zdania egzaminu wstepnego, przyjmuja dzieci z roznych
srodowisk - co nie jest gwarantem jakosci zachowania i wartosci spolecznych
wyniesionych z domu, ktore ty chcesz dzieciom wpoic. Wiem bo moj syn jest w
grammar school. Szkoly prywatne to tez jest osobna bajka. Dla mnie priorytetem
bylo zapewnienie moim dzieciom jak najlepszej edukacji i bezpieczenstwa, i
wlasnie dlatego ze chodza teraz do state grammar school maja porownanie jak
zyje sie w standardach ktore my uznajemy za sluszne, jak zyja inni - nie sa
calkowicie odizolowani od innych pogladow i zachowan, ktore ksztaltuja i maja
wplyw na ich osobowosc i ich wlasne zachowanie i przekonania maja oddzwiek u
ich rowiesnikow. Ogromna ilosc czasu poswiecamy na rozmowy i dyskusje o
konsekwencjach pewnych zachowan i trendow (np o ktorej chodza spac), ktore
teraz oddaja plony tym ze dzieci same sa selekcyjne pod wzgledem tego do jakich
zachowan sie sklaniaja, co biora sobie za przyklad i racjonalnie umieja sobie
uznac jest sluszne a co nie.

Nigdy swiadomie nie utrudnilabym swoim dzieciom przyszlego zycia i wejscia w
doroslosc i rynek pracy nie dajac im wyboru (bo dzieci mialy do wyboru szkole
lokalna i grammar i wyrazily swoje preferencje) i szansy na ksztalcenie sie w
instytucji ktora dla nich dlugoterminowo, zawodowo potencjalnie , bedzie
najlepsza. Zreszta sama wychowalam sie w duchu gdzie o ile to bylo mozliwe szlo
sie do najlepszych szkol i na najlepsze uczelnie, osobiscie na
tym 'skorzystalam', bez uszczerbku dla osob trzecich i sadze ze zrobilabym moim
dzieciom krzywde posylajac je do local comprehensive o jakiej mowisz, zamiast
do grammar albo ekwiwalentu.

Powracajac do dylematu Vygotski, moze pomysl co bys zrobila w swojej sytuacji
gdybys mieszkala w Polsce. Nie sadze zebys uniknela takich decyzji, do ktorej
szkoly dzieci poslac, gdziekolwiek w swiecie sie znajdziesz. Wg mnie jesli w
rachube nie wchodzi grammar, wyznaniowa ani prywatna szkola - musisz zmienic
lokalizacje. Nie ty pierwsza bedziesz sie przeprowadzac zeby do dobrej szkoly
sie zalapac:-DD

[aniaheasley]

Wlasnie doczytalam o tym ze nie przepadacie za merytokracja??? A za jaka
alternatywa przepadacie w takim razie?

[izabelski]

a dlaczego Grammar Schools odpadaja?

[aniaheasley]

Dzisiaj chaotycznie, pozno spac poszlam....

Vygotsky czy postanowilas zakladac co najmniej jeden kontrowersyjny watek na
tydzien? :-)
Z jakich wyzyn mialyby moje dzieci sie staczac w UK, swojej ojczyznie?

To ze napisal na swojej playstation to normalne, po pierwsze 'my playstation'
jest bardziej gramatycznie niz samo playstation, po drugie dzieci tak maja,
fantazjuja ile sie da, czasami tylko na wpol swiadomie.

W sprawie szkoly sredniej, jezeli w okolicy same gangi to radze zaczac
oszczedzac na prywatna szkole, masz jeszcze 4 lata, kupa czasu. Albo, jezeli
synek jest z gatunku very clever to zainwestuj w rok czy dwa korepetycji i
startuj do najbardziej obleganych grammar school. Moj maz tez nie chcial
slyszec o szkolnictwie prywatnym, ale jak obeszlismy 6-7 szkol panstwowych w
ramach open days, a potem szkole prywatna, to moj bardzo uparty w tej sprawie
maz was sold on the spot, a jego zasady, przekonania i poglady rozwialy sie w
drobny pyl.
Na poziomie szkoly sredniej, jezeli do kosciola nie chodzicie, to serdecznie
odradzam poslanie tam syna, bo indoktrynacja i fanatyzm (moje zdanie, mam
prawo) religijny panuje tam gorszy niz brud w szpitalach.

Na podworko dziecie, lat obecnie prawie 13, nie przejawialo ku mojej radosci
zadnych checi.....do niedawna. Pare miesiecy temu kupilismy mu rower i teraz
przez ten rower zaczal poznawac uliczne towarzystwo. Ale mysle ze ani jemu sie
to nie spodoba ani oni go nie przyjma.

[izabelski]

moj szwagier, podobnie jak maz ani nigdy nie chcial slyszec o szkolnictwie
prywatnym - dopoki nie odwiedzil szkol i nie porownal zachowania dzieci i
roznych aspektow jak dodatkowe zajecia etc

nie zapominaj rowniez, ze i do szkol prywatnych sa egzaminy a co za tym idzie
stypendia
dobre secondary szkoly (a takich jest wiekszosc) maja stypendia i bursaries
(bursary to stypendium przyznawane w zaleznosci od dochodu rodzicow)

www.trinity-school.org/page_viewer.asp?section=Fees+and+Bursaries&sid=53
u siostrzenca w kalsie sa chlopcy z rodzin bezrobotnych - wiec nie jest to
szkola elitarna

jak kazda szanujaca sie szkola szukaja oni zdolnych dzieci, bo sama fundacja
charytatywna (whitgift) jest tak bogata,ze zaden z bedacych tam chlopcow nie
musialby placic ani grosza, gdyby w ten sposob chcieli rozdysponowac swoje
dobra ... :-)

[vygotsky]

Dziekuje za bardzo ciekawe posty, oczywiscie daja do myslenia. Niestety mam
ogromna ilosc pracy na dzisiaj wiec odpowiem na pytania dopiero wieczorem, jak
tylko sie uwine z robota.

[gypsi]

Rozmawiam, rozmawiam, rozmawiam.
Nasza secondary jest lokalna, publiczna, z dosc wysokim poziomem, ale i tak
nastolatki z niej (i z bardzo dobrych domow) spedzaja piatkowe wieczory stojac z
butelka wzdluz ulicy.
Koledzy i kolezanki mojej Starszej pija na wspolnych wyjsciach w teren (rodzice
kupuja!!!), ona - poki co - nie. Dostaje lyczka slabszego alkoholu (piwo, wino)
w domu kiedy cos otwieramy i moze nie uwali sie na umor przy pierwszej okazji.
Generalnie stosuje metode wydluzania lancucha i luzowania pepowiny, nie
szklanego klosza, z "elementem" i tak sie spotka kiedys, wiec musi nauczyc sie
sobie radzic. Aczkolwiek nie wiem, co lepsze i skuteczniejsze.

Na przyszlosc moich dzieci mam tylko jedna recepte - rob w zyciu co tylko chcesz
robic, ale rob to z zaangazowaniem i utrzymaj sie sama, chocbys sobie wymarzyla
szkole teatralna albo kariere piosenkarska (nawet medycyny nie zabronie, choc
najlepiej wiem, jaki to ciezki dla kobiety chleb, nawet poprzestania na
zawodowce nie, mozna byc szczesliwa sprzataczka przeciez, choc oczywiscie
edukacja znacznie zwieksza mozliwosci).
Ale nie licz na rodzicow, ani nikogo innego, musisz byc samodzielna, bo roznie
sie moze zdarzyc. Przy czym samodzielna nie znaczy egocentryczna. Dziel sie z
ludzmi czym tylko mozesz, chciej sie dzielic, ale nie rezygnuj ze swoich dazen.
No i zobaczymy;)

[jusp]

Ja bede chciala wrocic do Polski. Porownuje moje doswiadczenia ze szkoly w
Polsce i te tutejsze (i tam i tu pracuje w szkole). Liczba dzieci
nadpobudliwych jest tu zdecydowanie wieksza niz w Polsce. Dzieci, ktorym nikt
nigdy nie pokazal co to szacunek tez. W Polsce nawet jezeli tego nie ma w domu
to dzieci maja jako taki respekt przed nauczycielem. Tutaj nie maja go wcale!
Pracuje w podstawowce i nawet nie hce sobie wyobrazac jak zachowuja sie dzieci
w szkole sredniej. Ostatnio opublikowano w gazetach liste zabitych w ostatnich
miesiacach nastolatkow. Jest przerazajaca. Agresja i wrogosc jest tu u
przenajmniej 3-4 uczniow na 20 dzieci w klasie. Sa to uczniowie z rodzin, gdzie
rodzice sa po prostu przestepcami. Te dzieci gdy ida do szkoly sredniej staja
sie nimi same. Jezeli mieszkasz w takim otoczeniu to najlepiej sie przeniesc.
Bardzo fajna mama jednego z uczniow, Angielka z wyzszym wyksztalceniem,
powiedziala mi ze szukaja domu na wsi by ich syn poszedl do szkoly sredniej z
normalnymi dziecmi. Tak to wlasnie ujela. Sama wlasna corke przenioslam do
szkoly katolickiej. Tez nie jestem z tej decyzji zadowolona, ale nie chce by
byla kroliczkiem doswiadczalnym i by na niej probowac, czy wartosci wyniesione
z domu przewaza nad tymi z otoczenia. Ona ma dopiero 5 lat, jest wrazliwa i
wesola istotka, ale sama wiem ze zle otoczene latwo to moze zniszczyc.
Sama jestem z Warszawy i wiem jak wiele trudu moi rodzice wlozyli by wychowac
mnie na ludzi, a przeciez moje otoczenie bylo o niebo (moze dwa nieba nawet)
lepsze niz ma przecietne dziecko w Londynie.
Otoczenie zawsze ma wiekszy wplyw na dziecko niz jedo rodzice, szczegolnie na
dziecko nastoletnie dlatego warto sie pomeczyc, dojezdzac do pracy 2-3 godziny
itd by dac dziecku wieksza szanse wyjscia na ludzi.
Jakkolwiek ja i tak stwierdzialm z mezem, ze wracamy, gdyz poziom edukacji w UK
jest duzo nizszy niz w Polsce, a pieniedzy na prywatna szkole nie mamy.

[aniaheasley]

>poziom edukacji w UK
>jest duzo nizszy niz w Polsce

Czy moglabys te mysl rozwinac? Bardzo bym chciala uslyszec jakies konkrety.

W rankingu 10 najlepszych uniwersytetow na swiecie niezmiennie utrzymuja sie 3
uniwersytety brytyjskie, polskich brak.
Wsrod noblistow tez raczej Brytyjczycy bija Polakow na glowe.

[kasia157]

Mysle, ze poziom uniwersytetow, a szkol podstawowych czy nawet srednich to 2
zupelnie inne swiaty.
Nie wiem na czym to bylo bazowane,ale nawet w rankingu Unicef polska edukacja
byla duzo przed angielska i innymi krajami europy zachodniej.

A zeby dstac sie do tych prestizowych uniwersytetow, to chyba nie wystarczy
mieszkac w UK, trzeba by miec baaaaardzo zdolne dziecko ktore wygra konkurencje
z najzdolnieszymi chinczykami, hindusami, rosjanami etc. z calego swiata.

[gypsi]

Masz jakies namiary na ten ranking UNICEF? Chetnie na wlasne oczy zobacze te
wyzszosc polskiej edukacji nad "angielska i innymi krajami Europy Zachodniej",
bo jakos w praktyce tego nie widac.
Owszem, zeby dostac sie do Cambridge albo Oxfordu trzeba byc bardzo zdolnym, a
do tego jeszcze pracowitym i udzielajacym sie spolecznie. Ale nawet moje
okoliczne uniwersytety - Manchester, Leeds, Sheffield czy Nottingham, maja o
wiele wyzsza pozycje niz najlepszy w Polsce UJ. Polska nauka siadla zupelnie, z
wielu roznych przyczyn.

[kasia157]

Nie mam namiaru, ale bylo o tym kiedys w gazecie, ze Unicef zrobil ranking
gdzie sa najszczesliwsze dzieci na swiecie. Porownywali wiele czynnikow miedzy
innymi edukacje, dostatniosc zycia, opieke zdrowotna, poziom zagrozenia
spolecznegoitp. Oczywiscie polskie dzieci byly gdzies na szarym koncu, ale
wlasnie edukacja i poziom zagrozenia spolecznego wypadl bardzo dobrze. Tam
zajmowalismy jakies miejsca w pierwszej trojce.
Gypsi nie wiem na czym to opierali, sama sie zdiwilam ale tak bylo. Poszukaj w
wyszukiwarce gazety moze jeszcze mozna znalesc ten artykul.

Poziom nauczania - raport Unicef

[jaleo]

To chyba o ten raport chodzilo:
news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/6359363.stm
Ale jesli sie przeczyta ten raport dokladnie, (po prawej stronie artykulu jest
link: Unicef Report in Full) to w na ranking w dziale "Edukacja" sklada sie
kilka kryteriow, i tylko jeden z nich jest sensu stricte kryterium "poziomu
nauczania".

Polska jest bardzo wysoko dzieki procentowi mlodziezy ponad 15-letniej, ktora
sie nadal uczy, i bardzo wysoko w klasyfikacji oczekiwan 15-latkow. W wielu
innych krajach "zachodnich" obowiazek szkolny jest tylko do 15 roku zycia -
chociaz w UK ostatnio sie mowi o przedluzeniu go do 17 lub 18 roku zycia.

Natomiast w kryterium "Educational achievement of 15-year-
olds, overwiew of reading, mathematical and scientific literacy", czyli chyba
to, co mialas na mysli piszac o "poziomie nauczania",
Polska bardzo kiepsko wypadla, znalazla sie nawet ponizej sredniej
europejskiej, UK natomiast calkiem solidnie wyglada w tym zestawieniu.

Jesli chodzi o "Percentage of pupils expecting to find work requiring low
skills", w Polsce ten procent jest bardzo, bardzo maly, drugie miejsce wsrod
badanych panstw. Czyli pomimo ogromnego bezrobocia i ogolnego dosc niskiego
morale, uczniowie maja jednak dosc wysokie oczekiwania, w porownaniu np. do
takiej Szwajcarii, gdzie az 40% uczniow oczekuje tylko pracy o niskich
wymaganiach edukacyjnych - to tez mnie zdziwilo. Ale to juz osobny temat.

[kasia157]

zalanczam link: www.monar.org.pl/News-article-sid-1366.html

[gypsi]

Tu same ogolniki, w wersji BBC nieco wiecej konkretow. OK, rozumiem mniej wiecej
o co idzie, ale w tym zestawieniu niewiele sie porownuje poziom edukacji, a
jesli mowi o nim, to w kontekscie zadowolenia z niego, a z zadowoleniem roznie -
jak widac z tego tekstu - bywa. Polacy snia o UK i USA, a tam kiepsko.

Moze UK nie jest najbardziej children-friendly krajem, ale ma podobno najlepszy
system resocjalizacji dzieci i mlodziezy. Tak przynajmniej pisal jeden z
polskich tygodnikow (zabijcie, ale nie pamietam ktory) ostatnio w cyklu
artykulow o dzieciach i serwisach dla nich.
Kazdy sam wybiera miejsce dla siebie i dzieci, gdyby mi sie tu nie podobalo i
chcialabym wracac do Polski czy jechac gdziekolwiek indziej dla dobra dzieci, to
nie zostalabym tutaj ani dnia dluzej.

[usjwo]

> >poziom edukacji w UK
> >jest duzo nizszy niz w Polsce

To fakt poziom nauczania w polskiej szkole jest wysoki. Moje dzieci chodza
teraz do szkoly z amerykanskim programem nauczania i szczerze mowiac jestem
troche negatywnie zaskoczony. Zawsze byla taka opinia ze w polskiej szkole jest
wiele teorii zupelnie niepotrzebnej.Jest to moze prawda dotyczaca szkol
wyzszych gdzie wiekszy powinien byc nacisk na specjalizacje. Podstawowka IMHO
powinna byc "ogolnoksztalcaca" i uczyc tez tych "niepraktycznych" rzeczy.

Usjwo

PS. Kiedys chcialem wywolac dyskusje na temat poziomu szkoly angielskiej,
amerykanskiej i polskiej, ale jakos nikt nie podjal tematu, moze teraz...

[jagienkaa]

ale porównaj wyposażenie szkoł w Polsce a w UK - ja w życiu nie
miałam nawet laboratorium w pracowni chemicznej czy fizycznej, a jak
poszłam tutaj kiedyś do starej szkoły męża to oczom nie mogłam
wierzyć jakie mają materiały do nauki.

[kingaolsz]

>W Polsce nawet jezeli tego nie ma w domu
> to dzieci maja jako taki respekt przed nauczycielem


chyba dlugo nie bylas w polskiej szkole?

ja skonczylam liceum 7 lat temu i jeszcze mielismy szacunek i respekt w
stosunku do nauczyciela ( fakt, ze szkola byla jedna z najlepszych w miescie),
ale moj brat, ktory jest tylko 5 lat mlodszy opowiadal takie rzeczy ( a sama
odwiedzajac jego wychowawczynie zobaczylam tez swoje) , ze wlos sie na glowie
jezyl.

Teraz w Polsce nauczyciele sie boja ucznow i bardzo szybko sie ten stan
rozpowszechnia. Mlodzi wiedza, ze maja swoje PRAWA i je egzekwuja , a o
obowiazkach nikt nie wspomina.

Nauczyciel czy to w UK czy w PL niewiele juz moze :( jesli nie wypracuje sobie
szacunku u ucznia, a to graniczy z cudem jesli mlodziez nie wyniesie tego choc
troche z domu.


Co do zagadnienia ogolnego watku - ja z tego wzgledu sie przeprowadzam - zeby
moj adres podlegal pod odpowiednia szkole.

Kinga

[gypsi]

Kazdy ma swoje priorytety, ale piszac "poziom edukacji" co wlasciwie porownujesz?
Byc moze zakres wiedzy teoretycznej wtlaczanej dzieciom do glowy w polskich
szkolach jest wiekszy, rzeczywiscie. Jednak przy ok. 70% (dokladnej liczby nie
pamietam) wtornych analfabetow w Polsce jakie to ma znaczenie? I tak wiekszosc z
nich nie korzysta z tej wiedzy.
Jesli chodzi o przestepczosc, byc moze tu jest wyzsza, ale czy porownalas
dokladnie takie same szkoly tu i tam? Szkole w kiepskiej dzielnicy w Londynie ze
szkola na warszawskiej Pradze? Mam wrazenie, ze wiele sie nie roznia. A kosz na
glowe nauczycielowi zalozono w Toruniu, w przecietnej zupelnie szkole, nie
poprawczaku. I nie byli to zwyrodnialcy, tylko przecietni uczniowie. Wiec?
Ale OK, zalozmy nawet, ze "poziom" do matury jest w Polsce wyzszy. A dalej?
Slyszal kto na swiecie o UJ? Chyba tylko Norman Davies;)

Mam nadzieje, ze moje dziewczyny beda chcialy kontynuowac nauke tutaj, nawet na
uniwersytetach w Sheffield czy Nottingham beda w pierwszej 100 na swiecie, nie w
pierwszej 500.

[vygotsky]

Widze ze nam sie dyskusja stoczyla... juz chyba kiedys byl watek na temat
szkolnictwa . Ja co do programu, metod nauczania, poswiecenia i wyksztalcenia
nauczycieli - nie mam zadnych watpliwosci ze UK jest tym krajem w ktorym chce
ksztalcic dzieci. Chodzilo mi oczywiscie o tzw intake i kwestie, ze chocby nie
wiem jak oddany nauczyciel to ze zdeprawowana banda sobie nie poradzi.

Steph
"A nie obawiasz sie, ze kiedys mozesz zalowac, ze twoja lub meza ideologia
pozbawila dzieci mozliwosci porzadnej edukacji, w srodowisku gwarantujacym w
duzej mierze pozytywne rezultaty? To nie tyle krytyka co pytanie."

U mnie nie wchodzi w rachube zeby dzieci poszly do szkoly w ktorej nie ma
mozliwosci porzeadnej edukacji - pewnie dlatego panikuje. Chyba wolalabym je
trzymac w domu. Problem z ideologia jest taki ze zadna ze szkol tutaj nie
podchodzi pod moja ideologie i w tym tkwi problem, dlczego nie podchodza juz
wytlumaczylam.


Mysz
"Czy aby dac upust swoim przekonaniom dot. neoliberalnego zla spolecznego szkol
selekcyjnych, sadzisz to jest wyznaczona rola twoich dzieci zeby kosztem
pojscia do szkoly gdzie jak piszesz sa narkotyki, nozowanie, aspoleczne
zachowanie i policja na porzadku dziennym (co cie przeraza, i slusznie) daly
mozliwosc nauki mniej inteligentym dzieciom z tymi inteligentniejszymi, lub
daly innym dzieciom lepszy start w zyciu?"

Ja bardzo chcialabym zeby te inteligentniejsze dzieci (tak jak to inteligencje
wyznacza szkola) byly z tymi inteligentnym inaczej ktore sie nie mieszcza w
kanonie oczekiwan szkoly. Nie mam nic przeciwko temu zeby w klasie byl jeden
nozownik, jeden narkoman i kilku tam azylantow, niepelnosprawnych itp... ale
chcialabym zeby w tej klasie byly tez dzieci z przykladnych rodzin
inteligenckich, ktore pokazywalyby tez inne wzorce. Ale to tutaj prawie
niemozliwe. Za edukacje moich dzieci nie chce placic bo to automatycznie
eliminuje tych ktorzy placic nie moga. Czyli jaka mam alternatywe? Ktos zna
szkole ktora podejdzie moim wymaganiom?

Ania
"Wlasnie doczytalam o tym ze nie przepadacie za merytokracja??? A za jaka
alternatywa przepadacie w takim razie? "

Jak wyzej. Ale musze dodac ze merytokracja z opcji ktore wspomnialam jest dla
mnie opcja ktora bylabym w stanie zaakceptowac.(szczegolnie jesli oparta na
wkladanym wysilku). Choc ja itak mam opinie ze jak kto leniwy to nie jej/go
winy a to z gory usuwa mozliwosci dla takiej osoby.

[izabelski]

ale dlaczego odrzucasz mozliwosc Grammar School?

[mysz2006]

izabelski napisała:

> ale dlaczego odrzucasz mozliwosc Grammar School?

no bo napisala ze nie lubi merytokratycznosci takich szkol, i nie udalo nam sie
jej przekonac ze grammar schools tick all the other boxes pod wzgledem wymogow

[izabelski]

aha - to mi umknelo

ale przeciez i w Polsce nei ida wszystkie dzieci do takich samych szkol
pogimnazjalnych

czy w takim razie vygotsky w Poslce poslaalbys dzieci do najblizszej szkoly
(nie zwazajac czy to jest liceum czy inna szkoa o profilu technicznym czy
zawodowym)

z tego co wiem w Polsce wszyscy obecnie wybieraja szkoly pod katem
£dostawalnosci" sie na studia czy wyniki matur

tak samo jak i ja wybralam sobie LO. ktore odpowiadalo moim aspiracjom

nie widze pod tym wzgledem roznicy pomiedzy 11+ przed pojsciem do Secondary
school a polskimi egzamianmi gimnazjalnymi (oczywiscie tu dzieci sa troche
mlodsze - ale idea jest ta sama)

[mysz2006]

vygotski napisala:

Ktos zna
> szkole ktora podejdzie moim wymaganiom?

ja znam, kilka w West i North Yorkshire :-))

[aniaheasley]

No ja bym na pewno zrobila wszystko zeby moje dzieci nie byly w jednej szkole z
nozownikami, narkomanami itp. Szkola gdzie 'porzadne' dzieci swieca przykladem
to jakas utopia, zupelnie nierealna, nawet jako hollywoodzka bajka by nie
przeszlo, ze za bardzo naciagana.

Niestety ale w tym kraju (UK) jeszcze dlugo dlugo dlugo bedzie tak ze elity
beda sie ksztalcic w elitarnych szkolach. I najlepsze prace beda dostawac osoby
po najlepszych szkolach.
Kilka dni temu cos na ten temat sluchalam w tv, ze w szkolach prywatnych
ksztalci sie ok 7% (ale moglam cos z ta liczba pokrecic) ale obejmuja oni potem
ok 60% najlepszych stanowisk pracy.
Jest kilka/kilkanascie szkol srednich w kraju, ktorych nazwy otwieraja
wszystkie drzwi, od tych uniwersyteckich, do roznych spolecznych, towarzyskich,
itp, itd. Wiec jezeli z trudem bo z trudem jest mnie na to stac zeby do takiej
szkoly dziecko poslac to nikt nie jest w stanie mnie przekonac ze nie powinnam.

Z jednej strony podziwiam ludzi, ktorzy dzielnie trwaja przy swoich ideologiach
i przekonaniach, ale z drugiej strony nie jestem w stanie ich zrozumiec, kiedy
w imie tych przekonan odbieraja dziecku szanse lepszego zycia.

[vygotsky]

Nie mam nic przeciwko temu zeby w klasie byl jeden
nozownik, jeden narkoman i kilku tam azylantow, niepelnosprawnych itp... ale
chcialabym zeby w tej klasie byly tez dzieci z przykladnych rodzin
inteligenckich, ktore pokazywalyby tez inne wzorce.

Po pierwsze musze wytlumaczyc sie za pochopny skrot myslowy - oczywiscie rodzina
inteligencka nie oznacza ze dziecko nie moze byc wszystkim innym ktore
wymienilam jako innosc od siebie samej. Chodzilo mi bardziej o rodziny ktore
wtlaczaja podobne do moich wzorce myslowe / zachowania swoim dzieciom czyli
uczciwosc, pracowitosc, prawdomownosc, brak kretactwa, zdrowe zadowolenie z tego
co maja... tu wchodze na niebezpieczny grunt wartosci.

Jesli chodzi o selektywne Grammar Schools to rowniez chcialabym uniknac dla
swoich dzieci tego powszechnego wyscigu szczurow i potencjalnego rozczarowania
jesli nie sprostaja oczekiwaniom. Wlasnie od merytokracji zaczal sie fenomen
postrzegania siebie jako nieudacznika spolecznego (failure); teraz na sukces
mozna bylo sobie zapracowac i byc tym selfmademanem. A jak sie nie udalo z
roznych wzgledow ? To trzeba bylo tylko siebie winic a nie urodzenie,
pochodzenie czy inne czynniki strukturalne. Psychologicznie jest to model bardzo
demoralizujacy.

Wlasnie ostatnio moja kolezanka (mama zreszta najlepszego kolegi mojego syna
ktory po wakacjach uda sie do szkoly prywatnej) stwierdzila ze juz wkrotce my
wszyscy z lokalnych podstawowek bedziemy walczyc o garstke stypendiow w szkolach
prywatnych dla swoich dzieci !!! Oj jak mi to dalo do myslenia...Blagam, ale ja
nie chce zeby moje dziecko musialo walczyc z kolegami z lawki o to czy pojdzie
do szkoly z teatrem/basenem i 12 osobami w klasie czy do szkoly z rozwydrzonymi
nastolatkami i lysym asfaltowym boiskiem bo na nic innego nie ma pieniedzy w
owej szkole. Nie chce zeby wysig szczurow zaczal sie dla niego w wieku lat 10!
Moze to dlatego, jak wynika z raportu , tak wiele dzieci w UK jest tak
nieszczesliwych i nie ufa swoim kolegom?

[basiak36]

vygotsky napisała:

>
> Jesli chodzi o selektywne Grammar Schools to rowniez chcialabym uniknac dla
> swoich dzieci tego powszechnego wyscigu szczurow i potencjalnego rozczarowania
> jesli nie sprostaja oczekiwaniom.

Ale to znaczy ze w ogole chcesz aby twoje dzieci uniknely czegokolwiek co ma
wspolnego z konkurowaniem z innymi ludzmi? To tak jakby chciec uniknac zycia
samego w sobie.
Beda konkurowac z innymi wysylajac cv o prace i w wielu innych sytuacjach w
zyciu. Eliminujac takie sytuacje w czasie kiedy masz nad nimi jeszcze kontrole
(bo potem dzieci beda zdane juz tylko na siebie) oznacza ze eliminujesz z ich
drogi pewne dosc wazne doswiadczenia, ktore moga im wlasnie pomoc znalezc sie w
swiecie w takim jakim zyjemy. Chyba ze kupisz farme na Alasce i bedziecie zyc z
rolnictwa, z daleka od cywilizacji.

A jesli dziecko nie nauczy sie radzic z rozczarowaniami zwiazanymi z tym ze
zawsze beda jacys lepsi, to nie wiem czy to jest taka dobra rzecz...

Moje dzieci pojda do prywatnej szkoly sredniej, tak w zwiazku z tematem:)

[izabelski]

a czy gdybys byla w Poslce to nie poslaalbys gimnazjalisty do najlepszego
liceum w miescie?

[jaleo]

aniaheasley napisała:

> > Niestety ale w tym kraju (UK) jeszcze dlugo dlugo dlugo bedzie tak ze elity
> beda sie ksztalcic w elitarnych szkolach. I najlepsze prace beda dostawac
osoby
>
> po najlepszych szkolach.
> Kilka dni temu cos na ten temat sluchalam w tv, ze w szkolach prywatnych
> ksztalci sie ok 7% (ale moglam cos z ta liczba pokrecic) ale obejmuja oni
potem
>
> ok 60% najlepszych stanowisk pracy.
> Jest kilka/kilkanascie szkol srednich w kraju, ktorych nazwy otwieraja
> wszystkie drzwi, od tych uniwersyteckich, do roznych spolecznych,
towarzyskich,
>

> Z jednej strony podziwiam ludzi, ktorzy dzielnie trwaja przy swoich
ideologiach
>
> i przekonaniach, ale z drugiej strony nie jestem w stanie ich zrozumiec,
kiedy
> w imie tych przekonan odbieraja dziecku szanse lepszego zycia.

Mysle, ze ludzie o bardziej lewicowych przekonaniach (bo tacy przewaznie "nie
uznaja" szkol prywatnych), maja zupelnie inna definicje "lepszego zycia" niz
zostanie top judge, top politician czy CEO wielkiej organizacji (bo takie
stanowiska brano pod uwage w przytaczanych przez Ciebie badaniach.

[vierablu]

Vygotsky:
Ja bardzo chcialabym zeby te inteligentniejsze dzieci (tak jak to inteligencje
wyznacza szkola) byly z tymi inteligentnym inaczej ktore sie nie mieszcza w
kanonie oczekiwan szkoly. Nie mam nic przeciwko temu zeby w klasie byl jeden
nozownik, jeden narkoman i kilku tam azylantow, niepelnosprawnych itp... ale
chcialabym zeby w tej klasie byly tez dzieci z przykladnych rodzin
inteligenckich, ktore pokazywalyby tez inne wzorce. Ale to tutaj prawie
niemozliwe. Za edukacje moich dzieci nie chce placic bo to automatycznie
eliminuje tych ktorzy placic nie moga. Czyli jaka mam alternatywe? Ktos zna
szkole ktora podejdzie moim wymaganiom?
----
Widze, ze widzimy ten sam problem w brytyjskiej edukacji - rozwarstwienie. I to
nawet na poziomie jednej szkoly, bo dzieci ze slabszymi wynikami sa w innych
grupach niz te lepiej uczace sie. Zdaniem moim (i mojej corki) takie rozwiazanie
ma wiecej minusow niz plusow.

[pyza_uk]

Gypsi - wypraszam sobie ;0)Chodzilam do bardzo dobrej podstawowki na Pradze,
muzycznej, Ist, z tego co wiem, do tej pory ma znakomite wyniki (ale w calej
szkole za moich czasow bylo ok 150 do 180 uczniow). To tak na marginesie :)

a propos poziomu szkolnictwa sredniego w Polsce

[gypsi]

Wyniki z Pomorskiego, ale nie sadze, zeby odbiegaly od sredniej. Zgroza...
miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,35612,4277514.html

polska matura vs A-levels

[izabelski]

nie nalezy porownywac wynikow tych 2 egzaminow

po pierwsze w Polsce matura przypomiona bardziej miedzynarodowy International
Baccalaureate gdzie pewne przedmioty sa obowiazkowe

w UK nikt nie MUSI zdawac jezyka obcego czy jakiegokolwiek przedmiotu

nawet porownujac statystyki
czy w Polsce w starej maturze uwazaloby sie za zdany przedmiotz ktorego dostanie
sie 2 ?

o ile sie orientuje w UK grade E to jest zdany egzamin
education.guardian.co.uk/alevel/page/0,,1551646,00.html
gdybysmy popatrzyli na sume U + E w UK w roku 2005 to w tym przediale miesci sie
ponad 15% zdajacych

[gypsi]

Nie porownuje, ale o szkolnictwie jakos to swiadczy - prawie 1/4 (wliczajac
amnestie) nie zdala. To czym ta matura teraz jest? Obsunela sie, a jej dawne
miejsce zajal egzamin magisterski, tak to wyglada.
Mam wrazenie, ze wlasciwsze byloby w takim razie porownanie GCSE i matury?

[izabelski]

pl.wikipedia.org/wiki/Matura
a kto powidzial, ze mature musia zdac kazy absolwent

[mysz2006]

gypsi napisała:

> Nie porownuje, ale o szkolnictwie jakos to swiadczy - prawie 1/4 (wliczajac
> amnestie) nie zdala. To czym ta matura teraz jest? Obsunela sie, a jej dawne
> miejsce zajal egzamin magisterski, tak to wyglada.
> Mam wrazenie, ze wlasciwsze byloby w takim razie porownanie GCSE i matury?

ze co? porownujesz dawniejsza mature z dzisiejszym magisterium? oj palnelas
chyba glupote.

Nie wiem jak dlugo sledzisz opinie brytyjczykow na temat wlasnych GCSE i A
levels. Od wielu lat sie narzeka i ubolewa ze z roku na rok trudnosc egzaminow
jest coraz mniejsza i wprowadzenie stosunkowo nowego systemu modulowego
zaliczania ulatwia bardzo zdobycie tych 'kwalifikacji'. Mozliwe ze Polska idzie
takim samym trendem ale nie sadze ze zasob moich wiadomosci na maturze z
polskiego czy chemii >25 lat temu byl na poziomie dzisiejszego magistra
filologii czy chemii.

[gypsi]

Nie chodzilo mi o porownanie zakresu wiedzy, tylko znaczenia, nazwijmy
spolecznego, egzaminu. Dawniejsza matura byla "przepustka" do pracy umyslowej
lub na studia. Co mozesz robic dzis w Polsce majac tylko mature?

[izabelski]

w Polsce zeby zdac mature trzeba wsystkie przedmioty zdac na co najmniej 30%
tutaj nie ma takiego pojecia jak zdanie matury
kazdy przedmiot liczy sie osobno - mozna zdawac 4 a zdac 2 i wtedy wpisuje sie
2 A-levels - nie mowi sie o takej osobie, e nie zdala A-levels

[agarem]

ale chyba sie liczy jak go zdala no nie? i wtedy ma dostep na takie lub inne
kierunki studiow na lepsze czy gorsze uniwerki? Tak wlasnie bylo u mojej
kuzynki, ktora juz na rok przed tym A levels wiedziala (chyba po wynikach GCse,
ktore tez starala sie poprawic za rok), na jakie uniwerki w ogole nie warto
wysylac papierow bo i tak jej nie przyjma.

[mysz2006]

gypsi napisala:

>Nie chodzilo mi o porownanie zakresu wiedzy, tylko znaczenia, nazwijmy
>spolecznego, egzaminu. Dawniejsza matura byla "przepustka" do pracy umyslowej
>lub na studia. Co mozesz robic dzis w Polsce majac tylko mature?

Nie wiem jak jest teraz ale kiedys wiekszosc mlodziezy, ktora robila mature
bylo to z zamiarem pojscia na studia albo co najmniej do studium pomaturalnego,
kazdy mial jakis plan i nie liczyl na to ze po maturze jakas robote zlapie. Ci
ktorzy sie do czystej akademii sie nie nadawali lub chcieli zdobyc zawod szli
do technikow, liceow zawodowych lub po prostu do zawodowki. Pamietam ze zeby
dostac sie do liceum byl konkurs swiadectw no i godzinami sie dyskutowalo z
wychowawca klasy i rodzicami o wyborze szkoly sredniej i prospektach po jej
ukonczeniu.

Nie wiem co sie porobilo z pracodawcami lub systemem edukacji jesli jest
faktycznie tak jak mowisz, ze _trzeba_ miec magistra zeby zalapac sie do pracy
ktora kiedys ktos mogl wykonywac po liceum ekonomicznym na przyklad.

W UK polityka wypychania mlodziezy na studia byla bardzo dobrze przemyslana
przez PM ktory wlasnie odszedl - celem ksztalcenia 50% (sic!) mlodziezy na
uniwersytetach bylo przesuniecie w czasie kiedy ta mlodziez zaleje rynek pracy
ktory byl ograniczony i zapchanie dziury po skasowaniu terminatorstwa(?)
(apprenticeships).

Skolidowalo to tez z przemienieniem brytyjskich politechnik (ktore byly o
nizszym standarcie niz na uniwersytety) i danie im statusu university, wez na
przyklad taki nasz lokalny Leeds Met ktory kiedys byl Leeds Politechnic, gdzie
zalicza sie przedmioty ze znajomoscia tematu na 20% (sic!).

W Anglii nie da sie uniknac juz tego ze absolwenci uniwersytetow beda oblegac
stanowiska ktore bardzo dobrze moglyby byc zapelnione przez ludzi z
mniejszymi 'kwalifikacjami' i niedlugo dojdzie do tego (bo plany sa zeby 75%
mlodziezy szla na universytet) ze kazdy zamiatacz ulic bedzie mial 'wyzsze'
wyksztalcenie. Moze tu jest pies pogrzebany?

[gypsi]

Tez mysle ze dzieki "wypychaniu" jak najwiekszej liczby mlodziezy na studia
opoznia sie moment jej wejscia na rynek pracy i w Polsce wlasnie tak sie zaczyna
dziac, i to przyspiesza. Przy okazji deprecjonujac mature, ktora jest juz tylko
przepustka na studia, sama w sobie nie ma zadnego znaczenia.
BTW: sa w ogole jeszcze jakies szkoly pomaturalne?

"Za moich czasow" (matko, jak to brzmi;) po maturze mozna bylo zalapac sie w
biurze czy urzedzie na prostsze stanowiska i zaczynac kariere w ten sposob,
potem ew. studiujac zaocznie, dzis bez licencjatu to raczej niemozliwe - w malej
miejscowosci gdzie mieszkalam w Polsce, wszyscy urzednicy w gminie musza byc po
studiach, wiec 40-50 letnie ososby uzupelniaja wyksztalcenie, zeby pracy nie
stracic. To wg mnie chore, bo jesli sa dobrymi urzednikami i znaja sie na swojej
pracy, to papier niczego nie zmieni, a jak sa kiepscy, to tez nie pomoze.

[izabelski]

"wypychanie na studia" wg mnie to rowniez budowanie aspiracjii - bo osoby z
dyplomem /licencjatem sa w grupie z najnizszym procentem bezrobotnych

i taniej jest placic panstwu za czyjas edukacje niz bycie dajej osoby w
statusie bezrobotnego, bo bezrobotnosc czesto prowadzi do marazmu a czasami to
wykroczen przeciwko prawu

niestety bezrobotnosc po 5 latach staje sie stanem permanentnym - dlatego w
calym gry planie lepiej, zeby sie ludzie ksztalcili

[anca03]

Nie czytałam wszystkich wątków, bo dużo ich :))) Chcę tylko dołożyć "kamyk do
ogródka". Wyznajemy prostą zasadę "kochać i wymagać". Jak na razie sprawdza
się, chociaż nasz najstarszy syn będzie miał (dopiero?już?) 12 lat. Zdarzają
się nam kłopoty z nim i wychowawcze porażki, ale ciągle jest w nim "czyste
dziecko". Uznajemy, że prawda ma wartość i w prawdzie wychowujemy dzieci.
Pokazujemy im różne drogi, pokazujemy drogę, którą sami idziemy, którą uznajemy
za słuszną, chociaż mówimy, że dla innych wcale taka nie musi być.
Staramy się mieć czas dla dzieci, rozmawiamy z nimi, wciągamy w różne domowe
sytuacje i wybory - odpowiednie dla ich wieku. Czytamy razem książki, pieczemy
ciasta, spacerujemy. Dużo podróżujemy, pokazujemy im świat. Myślę,że w taki
sposób dajemy dzieciom korzenie...Myślę,że kiedy dziecko ma się do czego
odnieść, ma się na kim oprzeć - nie dąży do zachowań, które je wypaczą. Choć -
wiadomo - sytuacje w życiu są różne...
A tak na marginesie - czytałam kiedyś o św. Tomaszu z Akwinu. Kiedy jego ojciec
dowiedział się, że Tomasz chce się poświęcić życiu zakonnemu- zamknął do
(bodajże) w jakiejś wieży z prostytutką(podobno pięęęęęęękną)- coby synusiowi
wybiła z głowy kleryckie fanaberie. No ale niestety - efekt był odwrotny i po
jakimś czasie prostytutka się w tej wieży nawróciła :)))))))))))))

[ollie1]

Vygotsky, dzięki za ten wątek i Twoje posty, przywracasz mi wiarę w ludzi.
Już myślałam, że to tylko ja jestem taka wyrodna matka, która nie zamierza swoim dzieciom życia wyściełać czerwonym pluszowym dywanikiem.
Już myślałam, że tylko ja oprócz dobra dzieci mam jeszcze jakieś swoje wartości, przekonania, z których nie chcę rezygnować, tylko po to by nie wypaść z wyścigu szczurów.

A skoro już o dobru dziecka mowa... ktoś napisał: przeprowadź się, najwyżej będziesz dojeżdżać do pracy 2-3 godziny. Już teraz zacznij oszczędzać na prywatną szkołę.

I to ma być dla dobra dziecka? Wiecznie nieobecni, zapracowani, zmęczeni rodzice?
Nie dla każdego dyplom z Oxford jest szczytem marzeń. Nie dla każdego, jak już ktoś wcześniej napisał, kariera w prestiżowej firmie będzie spełnieniem.

Uważam, że jest coś o wiele cenniejszego co powinniśmy dać dzieciom: nasz czas, naszą uwagę, rozmowę, ciepło, cierpliwość, wartości, przykład.
Nie zastąpią tego niestety nawet najlepsze prywatne szkoły.

[mamumilu]

Zgadzam sie w całej rozciągłości jak to mówił jeden znajomy :)
Najważniejszy jest czas spędzony z dzieckiem i to co wyniesie z domu. My dlatego
zdecydowaliśmy się na nauczanie domowe i nie musimy martwic sie o to w jakiej
odległości od dobrej szkoły będziemy mieszkać :)

[tw52]

sorry, jesli wchodze tu bezprawnie jako ojciec a nie matka. to moj
pierwszy wpis na tym forum (moja zona czyta, ale nie pisze, znajduje
tylko otwarte watki - tak trafilem na Polki w Anglii, a teraz tu).

rozwinal sie temat o szkolach, a przeciez nie tylko o to chodzi w
pytaniu.
"stoczenie sie" jest wynikiem problemow z osobowoscia, a nie wiadomo
jak bardzo mozemy wplynac na uksztaltowanie osobowosci naszych
dzieci. jesli mozemy to bardzo wczesnie - w pierwszym roku zycia,
ale byc moze, ze i tak ze czesc jest juz "zapisana" w zyciu
plodowym, a byc moze genetycznie.

oczywiscie, ze atmosfera w domu w pozniejszych latach tez bedzie
miala wplyw.

gdy przyjechalem do UK w 1990 przez 4 lata przeprowadzalismy sie
niemal co roku, wiec szkola (primary) tez sie zmieniala. pozniej
dostalem stala prace i wybralismy do mieszkania porzadne miasteczko
z dobra szkola srednia. rozwazalismy szkole prywatna, choc bylby to
spory wydatek, a na mortgage szlo 30% dochodu. co mnie zniechecalo,
to nie zadne lewicowe poglady - ale pogarda dla snobizmu. chcialem,
zeby moje dzieci mialy znajomych z roznych rodzin i pragnalbym, zeby
cenily ludzi nie wg ich stanu majatkowego czy nawet wyksztalcenia,
ale wg tego czy sa "porzadnymi ludzmi" (pomine definicje, ale chyba
mnie rozumiecie).

moj syn, lat 7 w chwili przybycia do UK, byl obiektem
zainteresowania jako obcy (mowie o Szkocji, gdzie w miasteczku i w
szkole byly tylko dzieci brytyjskie), ale byl "ponad" potrzebe
szukania akcepacji rowiesnikow za wszelka cene.
jego siostra, 5 lat mlodsza, wiec od poczatku z dobrym szkockim
akcentem, mimo wychowania w tym samym domu - miala wiecej kompleksow
i okres nastolatki byl burzliwy. do tego doszla separacja i rozwod z
moja ex (ich matka), ale to nie jedyna przyczyna - ona byla
dosc "trudnym dzieckiem" od pierwszego roku zycia.
w wieku 16 lat rzucila szkole, probowala mieszkac samodzielnie w
inner Glasgow, mam tylko nadzieje, ze poza alkoholem i paleniem
haszyszu nie weszla nigdy na heroine. jest bardzo inteligentna, wiec
mam nadzieje, ze jeszcze sobie uporzadkuje zycia.
bylo ciezko to obserwowac, ale po czasie zrozumialem, ze w wielu
momentach wybierala survival strategy dla zycia w rejonie Glasgow.

byc moze, ze szkola prywatna zmusila by ja do dyscypliny - choc
raczej podejrzewam, ze raczej by sie zbuntowala anyway.

moj syn skonczyl studia, ale nie w profesji, ktora da mu komfortowe
zycie w UK. zapewne szkola prywatna dala by mu wiecej szans na inne
kierunki (gdyby mial chec cos innego studiowac) i w stosunku do
niego wlasnie - ZALUJE nieco, ze nie dalem mu tej szansy.

[bacha.minio]

z tego co czytam to mamy ten sam problem,tylko,ze ja mam 4 dzieci i
maja wszystko co chca,a raczej co moga miec dzieci,niczergo im nie
brakuje a jednak wciaz chca wiecej i zwykle wzoruja sie na
angielskich kolegach ktorzy nie sa zbyt dobrze wychowani.szkola
katolicka,to zwykla szkola,nie ma rzadnych rygorystycznych metod
wychowywania jak to sie widzi w filmach.wiem bo moje dzieci chodza
wlasnie do takiej szkoly.okolica w ktorej mieszkam,choc wydaje sie
spokojna to jednak dzieci tu mieszkajace sa tak zepsute,ze nie ma
dnia zeby moje dzieci nie wrocily od kolegow nie zrobiwszy czegos
glupiego.wiem,ze to wplyw kolegow bo przedtem byli spokojniejsi.nie
mam pojecia co z tym zrobic.postaralam sie o psychologa dla moich
synow zeby ich lepiej zrozumiec,bo naprawde rzadne inne metody
dotarcia do nich juz nie pomagaja,a i jak narazie choc rok juz
chodza do psychologa nie widze rzadnej poprawy.nadal probuje i bede
bo nie chce zeby moje dzieci stoczyly sie na dno,chce zeby wyrosly
na ludzi.

[elajna7]

Moze dzieci...wychowywac.

[steph13]

Nie znam rodzicow, ktorzy nie zastanawialiby sie jak najlepiej
wychowac dzieci, jak wybrac ich szkolnictwo, towarzystwo, jak
zapewnic najlepsze perspektywy na przyszlsc. Sytuacje i problemy sa
bardzo indywidualne i wybor czsami uzalezniony od czynnikow
zewnetrznych nie do przeskoczenia. Ale w sumie wszyscy
niezaprzeczalnie chcemy z duma spojrzec kiedys na nasze dorosle
dzieci i pogratulowac sobie i im sukcesu.

Po dlugich latach ciaglych decyzji, wyrzeczen i dalekosieznych
marzen, dzisiaj z radoscia szykuje sie na ostatnia juz niestety
graduation ceremony w Oxford we wrzesniu. I mam to wspaniale
poczucie 'of job well done', ktorego nic nie jest w stanie zastapic.
Oceniajac ostanich dwadziescia pare lat z perspektywy czasu, moge
smialo powiedziec, ze dzieci przerosly nawet moje niemale w sumie
oczekiwania. A ze rodzinna chalupa nieco podupadla na przestrzeni
lat w wyniku ubogich inwestycji? No coz, to tylko 'bricks & mortar'
no i teraz bedzie mozna nareszcie podreperowac. Szczerze zycze wam
wszystkim takiego poczucia satysfakcji one day.

[gypsi]

"...jak wybrac ich szkolnictwo, towarzystwo..."
Rozumiem, ze to skrot myslowy i dzieci tez mialy cos do powiedzenia w tej materii?

[steph13]

Oczywiscie, ze mialy ale ja bylam zawsze swiadoma z kim sie zadaja,
gdzie sa, skad je odbieram czy kiedy wroca itp. O wyborze szkol tez
mialy opine chociaz decyzje byly moje i meza. Jezeli najblizsza
przyjaciolka przechodzila do szkoly sredniej, ktora nam sie z
roznych powodow nie podobala, to jedenastoletnia corka musiala
pogodzic sie z chwilowym rozzaleniem i pojsc za naszym wyborem.
Dzisiaj calkowicie przyznaje nam racje.

[mamumilu]

To faktycznie można Ci pogratulować dobrze wypełnionego obowiążku i masz prawo
być dumna :). Nie wiem akurat czy chciałabym, żeby moje dzieci ukończyły Oxford
(chociaż samo słowo wzbudza we mnie jakiś podziw), ale przed nami jeszcze wiele
lat do tego etapu i zobaczymy jak się potoczą nasze ścieżki. Mam nadzieję, że za
20 lat będę mogła mieć takie uczucie jak Ty :)

[gypsi]

Wlasnie o to mi chodzilo, opinie moga wyrazac, decyzje musimy podejmowac my:)
Mozesz mi jeszcze odpowiedziec dlaczego Oxford? Tylko renoma uczelni czy
odleglosc od domu rowniez?
Zastanawiam sie co zrobic za 2 lata - skupic sie na lokalnych (Greater
Manchester) college'ach czy rzucic na gleboka wode?

[steph13]

Dlaczego Oxford? Mieszkamy w Londynie wiec wszelkie londynskie
uczelnie odpadaly bo dzieci chcialy miec 'real university
experience' czyli daleko od domu. Ta corka akurat skladala podania i
otrzymala oferty z Oxford, Bristol, Nottingham, Edinburgh i Warwick,
z Southampton jako 'insurance'- w razie gdyby nie otrzymala trzech A
w ALevels. Kazala nam przyrzeknac, ze zaufamy jej i nie bedziemy
sugerowac jej ostatecznego wyboru. Oczywiscie my marzylismy o Oxford
ale ani slowo nie padlo z naszych ust na ten temat. No i nie bylo
potrzeby, bo po trzech dniach interviews w Oxford wrocila do domu
zachwycona uczelnia i that was it.

[gypsi]

Dzieki za odpowiedz:)

do steph13

[ollie1]

steph13 napisała:

> Nie znam rodzicow, ktorzy nie zastanawialiby sie jak najlepiej
> wychowac dzieci, jak wybrac ich szkolnictwo, towarzystwo, jak
> zapewnic najlepsze perspektywy na przyszlsc. Sytuacje i problemy
sa
> bardzo indywidualne i wybor czsami uzalezniony od czynnikow
> zewnetrznych nie do przeskoczenia. Ale w sumie wszyscy
> niezaprzeczalnie chcemy z duma spojrzec kiedys na nasze dorosle
> dzieci i pogratulowac sobie i im sukcesu.
>
> Po dlugich latach ciaglych decyzji, wyrzeczen i dalekosieznych
> marzen, dzisiaj z radoscia szykuje sie na ostatnia juz niestety
> graduation ceremony w Oxford we wrzesniu. I mam to wspaniale
> poczucie 'of job well done', ktorego nic nie jest w stanie
zastapic.
> Oceniajac ostanich dwadziescia pare lat z perspektywy czasu, moge
> smialo powiedziec, ze dzieci przerosly nawet moje niemale w sumie
> oczekiwania. A ze rodzinna chalupa nieco podupadla na przestrzeni
> lat w wyniku ubogich inwestycji? No coz, to tylko 'bricks &
mortar'
> no i teraz bedzie mozna nareszcie podreperowac. Szczerze zycze
wam
> wszystkim takiego poczucia satysfakcji one day.


Wiesz steph, nie obraź się, ale napiszę szczerze, że wcale nie
zazdroszczę i nie gratuluję Ci tego sukcesu.

Bo z Twojego postu przebija coś bardzo smutnego: jesteś zadowolona z
job well done bo Twoje dzieci spełniły TWOJE niemałe
wymagania, bo Twoje lata wyrzeczeń zostały WYNAGRODZONE.

Czy naprawdę rodzimy dzieci po to, by spełniały NASZE wymagania,
oczekiwania, ambicje? Wynagradzały nam poświęcenia?

Znamienne, że w Twoich postach bardzo dużo jest o tym, jak daleko
zaszły Twoje córki, ile osiągnęły. Bardzo mało o tym kim one tak
naprawdę są.
Nasuwa mi się książkowy niemal obraz matki, która zawsze chciała
zostać baletnicą więc przez lata ciąga swoją córkę na balet.
To niestety najczęstszy błąd popełniany przez rodziców: przelewanie
na dzieci swoich niespełnionych ambicji, swoich oczekiwań.

Ty jesteś zadowolona i spełniona. Ciekawe co tak naprawdę czują
Twoje córki. Może są szczęśliwe, że ktoś im tak jasno wytyczył
ścieżkę i zmusił do posłuszeństwa. A może noszą w sobie bunt,
którego nigdy nie mogły wyrazić, że ktoś im odebrał prawo do
własnych planów i marzeń?

Nie piszę tego z powietrza. Ja miałam matkę dokładnie taką jak Ty i
ja się zbuntowałam.
W Twoich postach czytam dokładnie jej słowa. Zawsze wiedziała co dla
mnie najlepsze. Które koleżanki są dla mnie odpowiednie a które nie,
którzy chłopcy powinni budzić moją sympatię, a którzy nie.
Balet, basen, rytmika, prywatne lekcje językow, najlepsze liceum,
najlepsza uczelnia. To było takie oczywiste.
Ona nawet nie brała pod uwagę, że ja mogę chcieć czegoś innego. Mieć
jakieś inne marzenia niż zostanie najlepszym prawnikiem. Była ślepa
na moje artystyczne uzdolnienia. Poświęciła dla mnie bardzo wiele i
ja nawet nie śmiałam chcieć czegoś innego, zawieść jej oczekiwań.
Oczywiście że poszłam studiować prawo.

Moja matka też była niesamowicie dumna gdy ja odbierałam swój
dyplom. Też mówiła, że wreszcie te lata wyrzeczeń zostały jej
wynagrodzone.

Tylko że ja już wtedy zrozumiałam, że to jest MOJE życie, nie jej.
Nie umiałam jej zranić i powiedzieć jej tego w oczy. Więc wyjechałam
za granicę. Widuję ją raz do roku i nie są to łatwe wizyty.

Mam dyplom prestiżowej uczelni, który moja matka okupiła latami
ciężkiej pracy i wyrzeczeń. Mam zdeptane i niespełnione talenty, ale
teraz jest już za późno by o nie walczyć. Mam też ogromne,
wypracowane przez lata poczucie winy, że tyle matce zawdzięczam, że
ją zawiodłam bo nie chciałam zostać czołowym prawnikiem w jakiejś
słynnej korporacji i harować po 70 godzin w tygodniu. Mam do niej
żal, że zdominowała mnie i moje marzenia.
Mam do niej żal, że zrezygnowała ze swoich ambicji, ze swojego
szczęścia i wszystko podporządkowała mojej przyszłości, mojej
edukacji, mojemu dobru. To ogromny ciężar dla dziecka i bagaż na
przyszłość.

Oczywiście nigdy jej tego otwarcie nie powiem, bo mimo wszystko ją
kocham, bo doceniam wszystko
co dla mnie zrobiła i nie chcę jej zranić. Więc ona żyje w
przekonaniu podobnym do Twojego: że jestem jej wdzięczna za tamte
decyzje i jest ze mnie tak niesamowicie dumna. I pewnie w takim
przekonaniu umrze.
Ona do tej pory nie wie kim dokładnie jest
mężczyzna z którym mieszkam od lat, bo wiem, że nie spełniałby jej
wymagań. Wolę sobie zaoszczędzić wykładów o "odpowiednim kandydacie".

Ja zrozumiałam, że szczęście, sukces nie dla każdego jest takie
samo. I każdy ma prawo do swoich własnych wyborów i marzeń. Dla
jednych to będzie Oxford i błyskotliwa kariera dla innych spokojne
życie w małej wiosce nad morzem i sprzedawanie na targu własnych
warzyw.
Wiem, że zrobię wszystko aby nie powtórzyć jej błędu i aby moje
dzieci nie musiały wchodzić w swoje życie z podobnym bagażem.
I aby nie musiały podporządkowywać swoich życiowych wyborów do moich
wymagań i moich oczekiwań.

Pomyśl o tym.

[gypsi]

Widzisz, problem w tym, ze dziecko czy mlody czlowiek czesto tak naprawde nie
wie jeszcze, czego chce.
Co bys odpowiedziala gdyby 15-letnie dziecko powiedzialo Ci: "Mamo, za rok
koncze szkole i na tym chcialabym zakonczyc edukacje. Bede jezdzic po swiecie i
utrzymywac sie z dorywczej pracy. W tym wiedze swoja przyszlosc i swoje szczescie"?

Pokazalas swoim przykladem pewna skrajnosc, niestety nazbyt czesto zdarzajaca
sie - spelnianie niezrealizowanych marzen z dziecinstwa poprzez wlasne dzieci.
Ale czy naprawde Steph tak zrobila? Moim zdaniem dala dzieciom mozliwosci i
wybor, przeciez pisala, ze corka zlozyla papiery na wiele uniwersytetow i po
interview wybrala Oxford.

Umiar, nie przeginanie w zadna strone i rozmowy, rozmowy, rozmowy - mim zdaniem
to jedyna metoda.

[ollie1]

gypsi napisała:

> Widzisz, problem w tym, ze dziecko czy mlody czlowiek czesto tak
naprawde nie wie jeszcze, czego chce.
> Co bys odpowiedziala gdyby 15-letnie dziecko powiedzialo
Ci: "Mamo, za rok koncze szkole i na tym chcialabym zakonczyc
edukacje. Bede jezdzic po swiecie i utrzymywac sie z dorywczej
pracy. W tym wiedze swoja przyszlosc i swoje szczescie"?
>

Gypsi zgadzam się, że nie każdy wie, większość pewnie dokładnie nie
wie. Ale też myślę, że każdy ma prawo do swoich własnych prób i
błędów i znalezienia tego co mu da szczęście i satysfakcję.

Co do Twojego przykładu to znam ludzi którzy tak właśnie zrobili.
Jedni wrócili po miesiącu, pokornie poszli na studia i dołączyli do
wyścigu szczurów, kariera, mortgage itp.
Inni właśnie w takim uwolnieniu znaleźli swoje szczęście i przygodę
swojego życia. Dlaczego myślisz, że to niemożliwe?
Pewnie umarłabym ze strachu gdyby moje dziecko chciało coś takiego
zrobić, ale jeśli byłabym przekonana, że nie jest to chwilowy wybryk
i gdybym widziała, że moje dziecko to typ wolnego strzelca to pewnie
bym się zgodziła.

Obowiązek edukacji jest tylko do pewnego wieku. Nie wszyscy z nas
mają takie zamiłowanie do studiowania. Co więcej studia wcale nie
gwarantują sukcesu.

Mój szef właśnie w wieku 16 lat zakończył edukację i pojechał w
podróż po świecie. Wiele doświadczył, wiele się nauczył. Po 9 latach
wrócił i stworzył od podstaw własną firmę, która świetnie prosperuje
i cały czas się rozwija. Wydaje mi się, że to właśnie z tamtego
doświadczenia jest w nim taka niesamowita otwartość, odwaga, wiara
we własne siły i możliwości.

Oczywiście, że wszyscy chcemy dla swoich dzieci jak najlepiej,
chcemy im zapewnić jak najlepszy start, jak najlepsze życie.
Ale nie możemy zapominać, że dziecko również jest panem swojego losu
i ma prawo do poszukiwania swojej własnej ścieżki w życiu.
A czy my tą ścieżkę uznamy za słuszną to już zupełnie inna kwestia.

[steph13]

> Wiesz steph, nie obraź się, ale napiszę szczerze, że wcale nie
> zazdroszczę i nie gratuluję Ci tego sukcesu

Ollie, wcale nie obraza mnie twoja szczera opinia, poprostu nasze
opinie sa bardzo rozne. Kazdy rodzic ma pewne oczekiwania od swoich
dzieci - chcesz przeciez zeby byly zdrowe, madre, szczesliwe,
popularne, zaradne i kiedys rowniez samodzielne w kazdym sensie. A
wiec otaczasz je miloscia, dbasz o zdrowe wyzywienie, wypoczynek,
rozrywki, kontakt z rowiesnikami oraz o rozwoj intelektualny i
duchowy. I w trakcie tego dlugoletniego procesu ksztaltujesz sila
rzeczy czlowieka wedlug swoich zasad, swojego poczucia moralnosci,
swoich dla niego oczekiwan, az do etapu kiedy mlody czlowiek jest w
stanie sam podejmowac decyzje i wykonywac wyboru. Na tym jednak
etapie, jesli traktowalas swoje funkcje wychowawcze powaznie, bedzie
juz w duzej mierze mial wpojone pewne wartosci istotne dla ludzi z
jego otoczenia, tzn swojej rodziny, wybranej przez ciebie szkoly,
jego i twoich znajomych i ich rodzin itp, i sila rzeczy bedzie mial
oczekiwania od zycia w jakims wymiarze podobne do tych jakie ty masz
dla niego. OK, ty mozesz marzyc o synie lekarzu a on woli byc
prawnikiem, ksiegowym czy nauczycielem ale raczej malo prawdopodobne
aby wybral kariere jako np kierowca autobusu. Naturalnie, jak w
kazdym scenariuszu, sa wyjatki kiedy dziecko buntuje sie przeciwko
wszystkiemu co wynioslo z domu i potepia rodzicow za uksztaltowanie
go tak a nie inaczej, ale sa to rczej naprawde wyjatki.

To co mowisz o swojej Mamie, przypomina mi bardzo moja, z tym, ze ja
jestem jej wdzieczna za to ze mnie pchala do oporu ale poddala sie
kiedy ja kategorycznie wiedzialam czego chce od zycia.

Pytasz 'kim' sa moje dzieci? Sa bardzo normalnymi, zrownowazonymi,
odpowiedzialnymi dziewczynami, working hard & playing hard,
szczesliwe i pelne zycia. A kartki na dzien ojca czy matki zawsze
podkreslaja, ze bez nas nie bylyby ludzmi jakimi sa i gdzie sa na
drabinie zycia.


I na koniec sorry, ale wszelkie pseudo psychologiczne analizy
naprawde mnie denerwuja i sa zazwyczaj powtarzane przez osoby, ktore
same jeszcze praktycznie nie pokonaly wszelkich etapow
macierzynstwa. To znaczy kto ma dzieciom wytyczac sciezke, ksiadz,
sasiad, telewizja, koledzy z podworka? Na ktorym etapie myslisz, ze
dzieci gotowe sa decydowac same o swoim rozwoju i przyszlosci? Od
kolyski czy moze kilkanascie lat pozniej? Czy jesli w twoich oczach
corka robi blad w wyborze szkoly/partnera/kariery/przyjaciol to
chcesz temu zapobiec/ostrzegasz/milczysz/pytasz dlaczego czy
stwierdzasz ze nie twoja sprawa i niech sie uczy na wlasnych bledach.

Zgadzam sie z Toba jednak, ze pojecie szczescia i sukcesu
niekoniecznie znaczy to samo dla roznych ludzi. I byloby nudno gdyby
tak bylo.

[jacinda]

Ollie1:
"Ty jesteś zadowolona i spełniona. Ciekawe co tak naprawdę czują
Twoje córki. Może są szczęśliwe, że ktoś im tak jasno wytyczył
ścieżkę i zmusił do posłuszeństwa"

Jesli ktos nie chce studiowac na Oxfordzie, to dlugo tam nie
wytrzyma. To nie polska uczelnia, gdzie dzieci, takie jak Ty (pchane
przez rodzicow) moga sobie przebimbac kilka lat i dostac 'dyplom
prestizowej uczelni'.

Gdyby corki Steph same nie chcialy to by uczelni w Oxfordzie nie
ukonczyly, bo by po kilku miesiacach po prostu z niej wylecialy ...
(no chyba ze to Brookes a nie Oxford University ;-)

[basiak36]

Ollie, prawda jest taka ze obojetnie co rodzice zrobia, zawsze mozna znalezc w
tym jakies 'ale'. Jak sie za bardzo staraja, jak za malo.
Jak maja za duze wymagania wobec dzieci, albo jak maja za male.
NIe ma zlotego srodka.
Moi rodzice byli z tych wymagajacych i ambitnych, dzieki nim moglam studiowac za
granica, podrozowac i na dzien dzisiejszy dobrze zarabiac.
Pare razy zarzucilam im ze mogli bardziej wyluzowac i zapytac mnie czego ja
chce. Ale czego ja chcialam w wieku 14 lat?:) Raz chcialam jechac na wolontariat
do Afryki a na drugi dzien chcialam byc dziennikarka. Teraz bedac juz duzo
starsza, po 30tce (;-)) wiem ze dali mi oprocz milosci, cos jeszcze innego -
niezaleznosc finansowa Moze niektorym to obojetne czy maja z czego zyc czy nie,
ale prawda jest taka ze bez pieniedzy nie moglabym jechac na studia za granice w
tamtych czasach.
Inna sprawa ze moi rodzice nigdy nie dali mi wrazenia ze sie czegos dla mnie
wyrzekaja, ze sie poswiecaja, dla mnie cos takiego jest nie w porzadku. Wrecz
przeciwnie, sami oboje sa bardzo ambitni i jak dla mnie sa wzorem do nasladowania.

Dlatego uwazam po przeczytaniu postu Steph ze udalo jej sie i moge jej
pogratulowac. Ja tez zrobie co moge aby dac dzieciom jak najlepsza edukacje,
juz to robie. Bo obojetnie czy beda w przyszlosci chcialy z niej korzystac, lub
nie, przynajmniej dam im wybor i mozliwosci.

Poza tym czy chcemy czy nie, jako rodzina ksztaltujemy nasze dzieci, co nie
oznacza ze je do czegokolwiek zmuszamy. Wole cos takiego niz to co widzialam u
niektorych kolezanek za mlodu, zero zainteresowania, puszczenie samopas typu
'rob co chcesz'.

[kasia157]

No coz, szczerze zazdroszcez i gratuluje tym ktorym sie udalo i ktorych dzieci
wyszly na "ludzi". Ja jednak uwazam, ze kazdy rodzic robi co moze, a niektorym
tylko sie udaje. Bo przyszlosc naszych dzieci jakby nie bylo lezy w 80% w ich
wlasnych a nie naszych rekach.