samolotem na narty???

[karolina2]

Rozważam tą opcję ze względu na 2 letnie dziecko, bo chyba nie
wytrzyma takiej długiej podróży samochodem. Co o tym sądzicie?
ie ma jakiś problemów np z tranferem z lotniska? Podzielcie się
swoimi doświdczeniami. dziękuję

[ortodox]

Wszystko zależy gdzie mieszkasz, dokąd, kiedy oraz czym chcesz
polecieć. Zasadniczo problemów z tym jest wiele, żeby nie powiedzieć
b. wiele. Poczytaj archiwum, bo temat był wałkowany dziesiątki razy.
pozdrawiam i życze powodzenia ;)

[Gość: JurekM]

Podejrzewam,że dziecko bardziej zmęczy się przesiadywaniem na
lotnisku,transferami itd niż jazdą w samochodzie w Alpy.Moja mała po
godzinie,góra dwóch jazdy autem zasypia i budzi się rano na stoku,tak,że
przejazd uważam za bezproblemowy i lepszy niż samolot no i dużo prostsza
organizacja eskapady

[ortodox]

Gość portalu: JurekM napisał(a):

> Podejrzewam,że dziecko bardziej zmęczy się przesiadywaniem na
> lotnisku,transferami itd niż jazdą w samochodzie w Alpy.
----------------------------
Ja podejrzewam, że nie tylko dziecko, ale każdy.
pozdrawiam :))

[zolviu]

a to dziecko to cos zbroiło ze je ciagniesz taki kawał? to za kare,
czy moze takie zdolne ze juz bedzie jezdzic? ;)

pozdrawiam
piotr

[karolina2]

Nic nie zbroiło :)
Po prostu urlop też chcemy spędzić z dzieckiem, jednocześnie sami jeździć na
nartach. Chyba nie ma w tym nic złego.

[zolviu]

karolina2 napisała:
> Chyba nie ma w tym nic złego.

nie wiem, jestem poczatkujacym... tatą ;)

a tak na powaznie, tez to rozpatrywalem i stwierdzilem ze to dla
wszystkich bedzie udręka, ale to tylko moje zdanie a nie jakas
najprawdziwsza prawda

pozdrawiam
piotr

[Gość: tomek01]

niestety przedmowcy maja racje... jezeli juz musisz 2-latka ciagnac
to lepiej autem i podroz ewentualnie rozlozyc na 2 dni. ja tak
jezdzilem jak moja corka byla młodsza. jezeli jednak koniecznie
samolotem to pozostaje jedynie austria bo transfer krotki -
kilkudziesiecio kilometrowy. czyli np lot do monachium albo
salzburga lub insbrucku. no i raczej zorganizowane wyjazdy bo
inaczej i tak auto. cena auta za tydzien od ok 200 euro w gore za
najmniejsze.

[Gość: renia]

lecielismy rok temu i problemow wiekszych (o dziwo, bo po
doswiadczeniach pozniejszych, w maju i w sierpniu wszystkiego sie
mozna spodziewac) nie bylo.
Najgorsza jest chyba przeprawa na lotnisku- duuuzo bagazu, upilnowac
tego przenoszenia nart, butow, toreb, desek, kaskow (tak jak u nas,
kazdy mial w takim etui, wygladajacym jak dodatkowy bagaz...) jest
nie lada sztuka. Pozniej- problemow nie bylo, auto wynajete na
lotnisku/innym razem oferowany transfer z hotelu i bylismy bez
wiekszych problemow w hotelu.
Wszystko zalezy gdzie jedziesz i gdzie mieszkasz- jak na lotnisko
musialabys dojechac najpierw w Polsce, potem na lotnisku ze 2
godziny plus lot i nastepnie dojazd do hotelu, to nie wiem, czy suma
tego nie da Ci czasu, w ktorym przejechalabys do Austrii:) No chyba,
ze planujesz gdzies dalej jechac typu Francja...

A co do dziecka na nartach- moi rodzice, fanatycy;), zaczeli mnie
uczyc gdy mialam 2,5 roku- ponoc rewelacja, niczego sie nie balam,
wykonywalam polecenia bez gadania, za to z usmiechem:) kanal sie
zaczal gdy mialam 5 lat i uwazalam ze wiem wszystko lepiej:)
wiadomo, ze z dzieckiem trudno jezdzic 8 godzin, ale... jak juz sie
wlasnych dorobie, to chyba zaczna smigac nim sie chodzic naucza;)

[Gość: o_andrzej]

> Po prostu urlop też chcemy spędzić z dzieckiem, jednocześnie sami jeździć na
> nartach. Chyba nie ma w tym nic złego.

Pewnie, ze nie. Niestety nie odpowiem Ci na pytanie czy lepszy samolot czy auto
w dojezdzie na narty. Samolotem na narty lecialem, samotnie, do... Paryza. Potem
byl TGV do Genewy bodajze i lokalny pociag Cro Montana. Ale to dygresja.

Natomiast czesto jezdzilismy z malymi dziecmi na narty samochodem. Tyle, ze
dojazd byl krotszy, ok. 550 km. Jeden rodzic zostawal z dzieckiem, drugi
nartowal. Na jednym karnecie. Wielokrotnie pokonywalismy tez trase Paryz-Krakow
samochodem z malymi dziecmi. Przewaznie z jednym noclegiem, ale zdarzaly sie i
bez. Zadnych klopotow.

Za rok mozecie juz postawic dziecko na narty. Moja corka zaczela jezdzic w wieku
3 lata i 2 miesiace. Oddawalismy ja do szkolki z pania instruktor i mielismy pol
dnia dla siebie. Ale to za rok. Na razie nie obawialbym sie jazdy samochodem,
chyba ze dziecko wyjatkowo tego nie lubi.

[kubagr]

samolot czy samochod to juz od ciebie zalezy: czy brac dziecko to
inne pytanie i ja nie wyobrazam sobie zeby zostawic dziecko nawet na
tydzien jezeli mozna z nim spedzic czas.
moje dwie corki zaczely dokladnie w tym samym wieku 2 lata i 8
miesiecy: oczywiscie zabawowo (nie jest tolicytacja andrzeju: obie
byly urodzone w lipcu wiec zaczely przed 3 urodzinami). to
procentuje niesamowicie :dobra inwestycja......

w kazdym cywilizowanym miejscu jest kindergarten czy jak to sie
nazywa: maluchy w swoim towarzystwie robia znacznie wieksze postepy
niz z doroslymi!!!!!

[Gość: o_andrzej]

> samolot czy samochod to juz od ciebie zalezy: czy brac dziecko to
> inne pytanie i ja nie wyobrazam sobie zeby zostawic dziecko nawet na
> tydzien jezeli mozna z nim spedzic czas.

Ladnie napisane.

W licytacji przegrywam. Syn pierwsze kroki zaczal stawiac w Bukowinie
Tatrzanskiej, bardzo dawno temu, w wieku... hmm, 3.5 lub 4.5. 1983 lub 84 a wiec
w glebokiej komunie. Bukowina w owym czasie byla narciarsko ciekawsza niz
Bialka. O zadnych krzeselkach nie bylo mowy, a najdluzszy i najtrudnisza trasa w
tametj okolicy byla na Glodowce w strone Lysej Polany. Orczyk.

Corka, jak pisalem, w poczatku 4-go roku zycia, jeszcze z awaryjna pieluszka, w
malej, familijnej stacji francuskiej Hirmataz. U pani instruktor w czerwonym
kombinezonie. :) Nie wiem czy powinno sie dzieciaka sadzac na narty przed 3-im
rokiem zycia, wydaje mi sie, ze 2.5 to taka granica rozsadku, oczywiscie duzo
zalezy od samego dzieciaka, ale masz zdecydowanie racje, ze wczesna nauka to
dobra inwestycja. Narty staja sie naturalnym dodatkiem do zycia, nie
przeszkadzaja. Podobnie jest z plywaniem i wieloma innymi aktywnosciami. Z nauka
jezykow obcych oczywiscie tez.

[ortodox]

Trochę dziwi mnie wasza licytacja.
Oczywiście, że jeśli chce się przegonić konkurencję, trzeba zacząć
wcześnie. Nie mam nic przeciwko sadzaniu na narty małych dzieci, 2-3
letnich. Trzeba robić to jednak z wyjątkową ostrożnością.Czasem
włosy jeżą się mi na głowie i skóra cierpnie, kiedy widzę takie
szkraby puszczane po czerwonych i czarnych trasach. Rodzice stoją
dumni na górze, a dzieciak śmiga w dół samodzielnie. Często jest to
jazda na krechę z b. duża prędkością ... . Gdzieś tutaj można
zatracić granicę pomiędzy oswajaniem dziecka z nartami, a narażaniem
go na śmiertelne niebezpieczeństwo lub kalectwo. Dzieciak zjedzie,
bo nie zna strachu. Jeśli będzie mkną szczęście i talent, a nie
zostanie kaleką, to ma szansę przegonić innych. Ale czy świadoma
decyzja nie powinna należeć do niego, kiedy podrośnie ?
pozdrawiam

[Gość: tomek01]

masz racje w 100%, widzialem to nie jeden raz. jeszcze lepsze jak po
czarnej trasie "dumny" tata zwozi swoja 2 letnia pocieche miedzy
nogami. takim to chyba narty powinni odbierac za glupote

[zolviu]

dzieci a nie narty moim zdaniem

pozdrawiam
piotr

[Gość: o_andrzej]

> Trochę dziwi mnie wasza licytacja.
> Oczywiście, że jeśli chce się przegonić konkurencję, trzeba zacząć
> wcześnie. Nie mam nic przeciwko sadzaniu na narty małych dzieci, 2-3
> letnich.

Powstrzymam sie od zlosliwosci, ktore mi sie cisna na klawiature, by wytlumaczyc
Ci, ze slowo licytacja zostalo przez Kube i mnie uzyte w "cudzyslowiu", jako
pewna figura stylistyczna, nie majaca nic wspolnego z prawdziwa licytacja typu:
"a moje dziecko bylo pierwsze".

W moim przypadku, a przypuszczam, ze u Kuby podobnie, fakt wczesnej narciarskiej
inicjacji u naszych dzieci wynikal z wielu czynnikow, ale na pewno i z tego, ze
dzieci byly juz wyrosniete i ogolnie przygotowane do nart. Oczywiscie masz
racje, ze poczatki musza byc bardzo ostrozne. Zreszta w tych pocztkach wiecej
jest zabawy niz prawdziwej nauki jazdy.

Pamietam dobrze pierwsze kroki mojej 3-letniej corki. Wyposazylismy ja w
stosowne malutkie buty, narty, kijki i zaprowadzilismy do instruktorki (mloda
dziewczyna z Ecole de ski), na ktorej niewielki wiek corki nie zrobil zadnego
wrazenia. Ta zlapala nasza mala pod rece i zaczela sie zsuwac plugiem do tylu
wymuszajac na corce skrety plozne. Wszystko to na bardzo lagodnym stoczku. Po
kilku takich zjazdach, uznajac ze mala sie nadaje do nauki, kazala nam isc sobie
precz i nie pokazywac sie przez nastepnych kilka godzin. Zakaz widzenia dziecka.
:) Nie wytrzymalismy i po jakims czasie podeszlismy do zjezdzajacej grupki
maluchow. Okazalo sie bowiem, ze nasza mala zjezdzala juz z calkiem sporej gory
(wyjezdzala na krzeselku pod opieka instruktorki). Powolutku, nieudolnie, ale
pewnie. Niesamowite, ale prawdziwe. Szkoda, ze zylismy wtedy przed epoka malych
cyfrowek. :)

[zolviu]

cudzysłów cydzysłowem ale widze ze bede musial zmienic zdanie i
zabrac małą zeby przebic Was wszystkich. 1,5 roku to bedzie rekord
ktorego zadne male andrzejątka, tomczątka i ortodoksiątka nie
przeskoczą!

;)

pozdrawiam
piotr

[Gość: renia]

ech, to zazdroszcze corce, bo ja rocznik 86 bylam uczona przez
rodzicow na tzw oslej laczce:) w Bukowinie powiedzieli, ze nawet na
rekach nie pozwola wwiez dziecka ktore nie ma skonczonych 3
lat...rzecz jasna, uczona bylam w ramach zabawy, na malych nartkach-
zreszta w '89 wyboru specjalnego nie bylo;) ale szczerze- uwazam, ze
rodzice zrobili mi ogromna przysluge uczac mnie tak szybko- kazdy
kolejny sezon wspominam z usmiechem... zreszta jakies tam
pozniejsze 'sukcesy' za czasow juniorow to tez ich zasluga...

[Gość: o_andrzej]

> ech, to zazdroszcze corce, bo ja rocznik 86 bylam uczona przez
> rodzicow na tzw oslej laczce:) w Bukowinie

Toscie sa prawie rownolatki. Moze nawet sie znacie. Moja cora teoretycznie
mlodsza, ale poszla do szkoly z rocznikiem 86.

Nie ma czego zazdroscic. Bukowina czy mala stacja francuska, zwlaszcza dla
malego dziecka, jest rownie piekna i wazna. Mozna troche pozazdroscic, ale w
ogolniejszym sensie, swietnie dopracowanej struktury szkolenia w rozwinietych
krajach alpejskich. Hirmantaz w Haute Savoie byla naprawde mala stacja, jedna
gondolka, 2-3 krzeselka, kilka orczykow, a dostepnosc szkolacych dla wszystkich,
w tym dla maluchow znakomita. I ceny naprawde umiarkowane. "Pozbywalismy" sie
dziecka na dobre pol dnia, uczylo sie szybko pod fachowym okiem i kosztowalo to
wszystko w przeliczeniu ok. 20-25 Euro.

Dla pocieszenia dodam, ze cora nie odniosla juniorskich "sukcesow". :) Nawet nie
probowala. Jakos w rodzinie brak motywacji do probowania sie w zawodach. Moze to
blad.

Bardzo sensowna dyskusja na temat szkolenia malcow przetoczyla sie kiedys na
www.skiforum.pl Ktos nawet podrzucil sliczny filmik z przejazdy (swojej?) 2.5
latki: video.google.com/videoplay?do...15447409623455

[Gość: o_andrzej]

Poprawiam adres: video.google.com/videoplay?docid=6813615447409623455

[ortodox]

... w cudzysłowiu, jako pewna figura stylistyczna? To zupełnie tak
samo jak w moim poście i dziwię się, że tego nie zauważyłeś.
pozdrawiam :P

[zolviu]

a temu misiu oczko sie urwało ;)

nie tam zebym sie czepial ale powtarza sie juz

naprawde... w cudzysłowiE :)

a cudzysłowiu w ustach czy raczej na klawaturze obroncy ogonkÓw i
roznych takich...

pozdrawiam
piotr

[ortodox]

... słusznie choć nie do końca, bo to w cudzysłowiu, było napisane w
cudzysłowie ... i dziwie się, że tego nie zauważyłeś.
Jeszcze jedna sprawa, chyba istotniejsza skoro poruszyłeś już ten
temat. Jest istotna różnica pomiędzy błędami ortograficznymi,
stylistycznymi ..., a pomijaniem polskich znaków diaktrycznych, czy
jak wolisz ogonków. Te pierwsze robi się przez pomyłkę,
nieświadomie, co zawsze łatwiej wybaczyć. Pomijanie polskich liter
jest świadomym kaleczeniem języka i zmuszaniem innych do kaleczenia
podczas czytania.
pozdrawiam :P