Kobiece poczucie winy?

[verdana]

Mamy w domu straszliwy burdel. I ja nie sprzątam i mąż nie sprząta. Ja - bo
nie lubię, nie umiem i uważam, ze mam dosyć innej pracy, jak jeszcze się
wezmę za spzatanie, to padnę.
Mąż, bo mu bałagan nie przeszkadza, ale za to umie - jak już musi to
sprzątnie.
No i ja, zdeklarowana feministka, jednak czuję się wyłącznie winna za ten
bałagan, tak jakby to "z natury" do mnie należało i ja powinnam tego
pilnować. Rodzinę, ktora mówiła "mogłabyś jednak sprzątnąć" już wytresowałam.
Teraz mówią "mogibyście jednak sprzatnąć". A siebie samej nie potrafię.

[sir.vimes]

Ja też niestety tak mam. Mąż sprząta - a ja poprawiam po nim i mam idiotyczne
poczucie, że jednak "kobieca ręka" - w naszym przypadku bzdura, bo ja sprzątać
nie potrafię a mąż "okiem artysty" ocenia zamieszanie i jakoś to zawsze unormuje.

[kocia_noga]

Ja nie sprzątam, bo mi nie przeszkadza.Sprząta małż,bo tak się umówilismy.

[nchyb]

sprzątamy na zmianę. Z reguły, kto szybciej wróci z pracy. Starsze dziecię ma
prkaz odkurzania co ileś tam i codzienne wynoszenie śmieci. Młodsze ma pilnować
zabawek. Resztą dzielimy się my. Cholera, coś w ym jest. Jak leżę na kanapie i
gniję, tfu, pachnę, a mąż w tym czasie sprząta, mam ochot wstać i mu pomóc. Ale
czasami czekam, aż i ta ochota przejdzie...
A ciekawa rzecz, jakjasrzątam, to on chyba takiej ochoty nie ma... :-)

[dagmama]

Mój mąż śmietnika w domu nie zauważa.
Mamy taki podział, że on zmywa, zamiatamy na zmianę, podłogę myję ja.
Panowie myją kibelek, resztę w łazience ja. Pranie wszyscy razem.
Dziecko, samodzielnie, ma sprzątać zabawki i nie rzucać ciuchów na podłogę.

Przepraszam...

[dagmama]

W końcu nie ustosunkowałam się do tematu.
Mam poczucie winy, ale tylko wtedy, kiedy ktoś przychodzi. Bo sama tak
tradycyjnie myślę, że za śmietnik obwiniana jest kobieta.
W dodatku jestem flądra.
I hipokrytka. Kiedy brat miał przyjechać do mnie, sama odsuwałam ciężką sofę,
żeby stamtąd wygarnąć syf. I umyłam parapet pierwszy raz od założenia tegoż.
Jakieś półtora roku:-(

[czekolada_orzechowa]

to to samo, co problem koszuli: jesli wychodzimy do rodziny i mam pogniecioną
koszulę, jestem fleja. Jesli on ma, też jestem fleja.
Tak wygląda z grubsza opinia konserwatywnej częsci rodziny, którą czniam. A
jednak jesli chodzi o porzadek mam to samo, co Verdana: burdel, który mi
przeszkadza i poczucie winy, w rezultacie muszę poświęcic pół godziny na
przemyślenia, czy serio dziś nie musze posprzątać, zamiast się zrelaskować, w
efekcie mam stres i dalej burdel, a chłop jak mu się palcem pokaze to zrobi,
tyle, ze ja mam niefeministyczny syndrom"umiem lepiej!"...

[skrzydlate]

no.. masz poczucie obowiązku, ale to jest uleczalne, jak zauwazylam, mozna sie
czuc w obowiazkach jedynie w odniesieniu do swojego biurka :-))).. poza tym
wiesz.. to jest domowy matriarhat, wszystko co dotyczy domu na glowie kobiety ;))))

[verdana]

Problem w tym, ze mi burdel nie przeszkadza, a mimo to mam poczucie winy, bo
jak w mieszkaniu jest brudno - to ja jestem odpowiedzialna, a nie reszta
rodziny...

[nchyb]

to znaczy, naprawdę za burdel jesteście wszyscy odpowiedzialni, ale niestety,
większość wini zawsze kobietę, w tym wiele kobiet również siebie wini...
niestety...

[skrzydlate]

zrobcie zrzute na kobiete-fachowca, i niech posprząta.. strasznie fajna rzecz
jak ci ktos posprzata

[sir.vimes]

A właściwie dlaczego tak mało jest facecików do sprzątania? Jedynie do okien i
dywanów czasem da się nająć. A ja , gdybym miała wybierać, czułabym się o wiele
etyczniej i sympatyczniej, patrząc jak wielki chłop z łapami jak bochny myje
moją podłogę. A tak - zawsze się ora jakimiś drobnymi kobitkami.

W czasach licealnych zarabiałam jakiś czas sprzątając - i dziwne to, ale
przyjemniej się sprząta u kogoś niż u siebie - łatwiej zaplanować , ułożyć
priorytety, zrobić i wyjść.

[mankencja]

> moją podłogę. A tak - zawsze się ora jakimiś drobnymi kobitkami.

moja pani Bozenka do drobnych nie nalezy:)

[skrzydlate]

no wlasnie ciekawe dlaczego panowie nie sa sprzątaczami... dlaczego? moze ludzie
z niewyksztalconych grup spolecznych, ci ktorzy pracuja fizycznie dostosowuja
sie chetniej to utartych schematow? a co robia studenci i mlodziez na wyspach
brytyjskich? czy tez tylko dziewczyny sprzątaja? a chlopaki robia cięższe albo
techniczne prace?

[mankencja]

> no wlasnie ciekawe dlaczego panowie nie sa sprzątaczami... dlaczego? moze
ludzi
> e
> z niewyksztalconych grup spolecznych, ci ktorzy pracuja fizycznie dostosowuja
> sie chetniej to utartych schematow?

nie wiem. ale na korzysc twojego argumentu moze swiadczyc fakt, ze z dwojki
dzieci pani bozenki (w wieku pozne liceum-wczesne studia) chcacych sobie
dorobic "na zachcianki" tylko corka przychodzi czasem za nia sprzatac, syn
nigdy, chociaz nam wszystko jedno, kto to zrobi

[malila]

sir.vimes napisała:
> A właściwie dlaczego tak mało jest facecików do sprzątania?

Swego czasu, kiedy była któraś tam zima stulecia, nasza administracja
zatrudniała do sprzątania panów i panią. Chodniki wtedy pozamarzały, trzeba
było to skuć łopatą i uprzątnąć. Pani pracowała sama, panowie we dwóch. Pani
zasuwała jak mały motorek, panowie - kilka powolnych ruchów łopatą, przerwka na
papieroska. Może dlatego;) Bo kobieta jak nie pracuje, to ma wyrzuty sumienia.
Mężczyzna nie z tym żadnych problemów.

W odpowiedzi na pytanie Verdany:
Miałam poczucie winy, szczególnie wtedy, gdy mój mąż szedł do pracy, a ja
zostawałam z dziećmi. A z dziećmi jak zdziećmi: ja sprzątam jedno, a oni mi
demolkę w dwóch innych pomieszczeniach urządzają. Nie widzi się efektów swojej
pracy, człowiek zaczyna sam wątpić we własną pożyteczność. Potem dzieci poszły
do szkoły i przedszkola, a ja miałam poczucie winy, bo już nie zasuwałam tak
jak przedtem i wydawało mi się, że nic nie robię. Byłam w takiej desperacji, że
trzeba się było jakoś postawić do pionu, spojrzeć na wszystko z dystansu i
obiektywnie ocenić własny i mężowski wkład. To był właściwie przełom w moim
życiu. Mogę więc potwierdzić, że poczucia winy można się oduczyć:)

[kocia_noga]

Nie wiem,ja jestem strasznie terytorialna i byłoby to dla mnie bolesne, gdyby
ktokolwiek mi łaził po moim terenie.Poza tym lubię umiarkowany syf,w
posprzątanym na błysk źle się czuję.Pamiętam,że w akademiku sprzątałyśmy z
współmieszkanką czasem na wysoki połysk;jak już tak bylo zrobione,siadywałyśmy
żeby się ponapawac, a potem ja szłam w odwiedziny do kolegów, których pokój
miał ksywke "chlewik",żeby odreagowac.Wtedy zrozumiałam,że idealna czystośc nie
jest dla mnie, a może ja dla niej.
Ale pomimo że lubie gotowac,a w dodatku kuchnię zawłaszczam jako swój obszar
obsikany,bardzo mi smakuja potrawy ugotowane przez kogoś innego, np męża,czy
teściową.

[nchyb]

> Nie wiem,ja jestem strasznie terytorialna i byłoby to dla mnie bolesne, gdyby
> ktokolwiek mi łaził po moim terenie
nie mam gosposi, nie wiem, jakbym to odebrała, ale 2 razy w roku gdy myję ona,
marzy mi sę osoba, która za opłatą zrobi to za mnie. I ciągle sobie obiecuję,
ze następnym razem już na pewno...

>.Poza tym lubię umiarkowany syf,w
> posprzątanym na błysk źle się czuję.
Ja lubię porządek, ale taki udomowiony. Sterylna laboratoryjne czystość nie dla
mnie. Ale posprzątane, zero kurzu, ciucy na swoi miejscu zazwyczaj, ale gdzieś
tam ksiąkza he he leży, tam jakaś gazetka, a obok kubek z herbatą i koc ...

Pierwsza pomoc w przypadkach nagłego poczucia winy

[beata2802]

Pierwsza pomoc w przypadkach nagłego poczucia winy,
kiedy on sprząta, gotuje, prasuje, przewija,
przyszywa guzik, czyli co robić, żeby mu nie pomagać.

1) Skompletuj: pilnik do paznokci, lakier, odżywkę do paznokci,
(+zmywacz i waciki na wszelki wypadek).
2) Usiądź na kanapie albo w fotelu, włącz ulubioną muzykę.
3) Wymodeluj ładny kształt paznokci pilnikiem.
4) Pomaluj je odżywką.
5) Uważnie pomaluj lakierem, a kiedy wyschną nałóż drugą warstwę.
Kolor powinien być wyraźny, ciemny, tak, żeby każde ew. dotknięcie
niewyschniętego lakieru (ubytek) od razu rzucało się w oczy.
6) Kiedy lakier wstępnie wyschnie nałóż werniks.
7) Popatrz na swojego partnera. Przekonaj się, że poradził sobie
z czynnosciami domowymi i nic złego się nie stało.
Uśmiechnij się.
8) Do wieczora nie powinnas się już brać za nic,
bo wielowarstwowo pomalowane paznokcie schą naprawdę długo.
Możesz jedynie poczytać książkę, albo wypić podaną Ci herbatę.

Życzę miłego wieczoru bez poczucia winy :)

[falafala]

Mi jakos nigdy nie przeszkadzal balagan, mojemu mezowi tez (choc wychowany przez
pedantyczna mame ;)), ale przy dziecich balagan to jest malo powiedziane i nie
tylko trzeba codziennie sprztc, ale jeszcze poganiac corke by raczyla uwolnic
swoj pokoj od nadmiaru wywlonych zabawek, ksiazek itd.
Niestety mam poczucie winy gdy nie jest sprzatniete, czuje sie w obowiazku
chociaz zarzadzic sprzetanie.
Normalnie, mamy podzial maz sprzata kuchnie (bo ja gotuje i nie lubie pozniej
babrac sie w resztkach), a ja sprzatam lazienke. Reszta mieszkania do woli ;)

[kocia_noga]

No fakt, pisze jak jest teraz,kiedy dzieci dorosły i wyfrunęły.Gdy były małe,
to sprzątałam,ale bez przesady i pocZucia że jestem nadmiernie czy wyłącznie
odpowiedzialna.

[andziulindzia]

W moim domu pedantem jest mąż. Ja lubię udomowiony porządek. Ale wszędzie
porozwalane zabawki i książeczki zdecydowanie przeszkadzają zwłaszcza jak się
chce po cichu i po ciemku pójść np do łazienki i niechcący nadepnie się
piszczka.
Nie czuję też większych wyżutów sumienia gdy nie jest sprzątnięte. Ale brak
wyrzutów sumienia nabyłam drogą rozsądnej eliminacji zbędnych prac do wykonania
w domu przy małych dzieciach. Szybciutko nauczyłam się, że dużo cenniejsza jest
drzemka niż wypucowana na błysk kuchnia ;)

[jagandra]

U mnie poczucie winy jest tak naprawdę maską poczucia krzywdy ;) Zwłaszcza że lubię, jak jest w miarę czysto, za to nie cierpię sprzątać. No i wolałabym, żeby mąż to robił - sam, chętnie i bez przypominania :D