Praski Gumiak

[esmeralda_2]

bi.gazeta.pl/im/3/7373/z7373563Z.jpg

[piernicyna]

Nikomu z nich nie przypominam,
że ja pamiętam,
jak już dawno temu
sami nazwali mnie
człowiekiem.
Wprost przeciwnie,
boję się ich zawieść
i codziennie z rana
koryguję przed lustrem
swój wygląd
sprawdzając,
czy mi gdzieś się nie wyrzyna listek
lub skrzydło,
czy też coś jeszcze innego,
na co na ziemi nie ma nazwy.
To ich kobiety
lustrują swoje sukienki,
by niczym się nie wyróżniać.
Jak oni
kupuję sobie ubrania
w nowo otwartych sklepach;
mieszkam w najwęższym i najgłuchszym zaułku
i codziennie
wyrabiam dużo-dużo latawców
dla dzieci,
ażeby tylko jakoś wymigać się od mówienia,
że one tutaj służą nazwom,
Borysek, Iwanek,
czy po prostu nazwie: dzieci.
Za późno się połapałem.
Teraz już muszę milczeć,
bo co by wtedy zrobili
ze swymi głuchymi i ciepłymi budynkami,
z biurami i fabrykami,
ze swoją odpowiednio podebraną garderobą,
z ozdóbkami niewieścimi...
Dużo-dużo papierowych latawców,
co to [...] wzlecą [...] wyżej
tej starej topoli.
/Kordun - Cichy majster zabawek/

[bella1]

Bardzo ladny ten wiersz:}

[exman]

Pomysł z tym Gumiakiem jest niezły, jak wyrzut sumienia. Tylko tak po prawdzie
czy żebracy, biedacy i inne wyrzutki społeczeństwa to była wina wyłącznie
społeczeństwa, czy wyłącznie my mamy mieć wyrzuty sumienia ?

[piernicyna]

Na polityce zaczynam się wyznawać dopiero na stare lata, ale pomagać
staram się od dawna. Ostatnio niespodziewanie otrzymałam piękne jak
serce Owsiaka pudełko. Jest na nim dziewczynka z zapałką. Gdy
pierwszy raz graliśmy w Orkirstrze Jurka, dzieciaki z reklamówek (!)
wysypywały na stoły stosy pieniędzy. Oby nasze zaangażowanie nigdy
nie zmalało! bo obojętni zawsze tracą - oni wyrzutów sumienia nie
posiadają.
Ps. Oczywiście, że zapałki są w tym pudełku. Schowałam je i trzymam
na specjalne okazje.