Puk puk

[waiting_room]

Poznań gra dziś deszczem po parapecie. Nie włączam innej muzyki, nie ma
widocznego powodu. Ona ofiarowała mi samotność, której nie szukałem. Szkoła,
studia, wszystko to przeminęło. W codziennej rutynie odchodzę od ludzi, szans
na skrzyżowanie dróg jest coraz mniej. Czy jestem zbyt zmęczony by zasnąć i
jak Ravic spotkam Cię na moście zagubioną? Czy może myśl o przeszłym życiu
uniemożliwi jakiekolwiek zmiany przez następne dni, tygodnie?

W tym deszczu najdoskonalszą rzeczą byłoby kochać się przy uchylonym oknie,
poznawać upragnione ciało powoli, wsłuchiwać się w oddech i szybsze bicie
serca. W tle tylo puk puk ... krople nie milkną. Zapomnienie jest cudem, ale
zapominać można z kimś. Samotność oddala to wszystko. Samotność stała się moją
partnerką, zjaw się, proszę, zanim zakocham się w samotności...

[szarka_el]

odbierz @

[molekula]

Bardzo sugestywne... Czuję zapach powietrza jak po pierwszym wiosennym deszczu.
Czuję tylko w wyobraźni, bo za moim oknem słońce coraz bardziej chylące sie ku
zachodowi. I nie zanosi się na deszcz.
I nie zanosi się też na miłość, choć nie siedzę w poczekalni.
Wyjdź na salony!

zakochać się w samotności?

[szpull]

lepsze to niż NIC
nie kochać, to nie być