Vidi (cośtam)

[3promile]

W sobotę wybieraliśmy się z Mychą na lekki clubbing do Sopotu, a tu nagle "Joe
Black" w tefałenie. Niby nic, ale ze sceny na scenę zaczęły nam opadać
szczęki, bo się tu kurna okazuje, że Brad Pitt to aktor jest, a nie kosztowny
gadżet Adżeliny Dżoli... Hopkins teatralny do bólu as jużli, ale całość strawna.

[aaneta]

To prowokacja miała być, nonie? Bo akurat w Joe Blacku to Pitt wcale nie gra,
tylko wygląda, a ta panienka to już w ogóle jest nie do zniesienia. Bleeeee.
Tylko ta scena z masłem orzechowym, zwłaszcza ze względu na ilość użytych w niej
łyżeczek, się jakoś broni.

[3promile]

Prowokacja? Ależ skąd?! Brad - Colombina ;))) A panienkę sobie kadrowałem
paluchami po telewizorze w kształt prostokąta, żeby skumać, co w niej takiego,
i znalazłem!
Oprawa oczu, kurna, pierwszoklaśna!!!

[staua]

Mnie tez sie ta aktorka podobala (to Claire Forlani, dobrze pamietam? Nie mam czasu sprawdzic), ale
przeszlo mi troche, jak moj maz stwierdzil, ze wyglada jak doberman.

[ben-oni]

Zgadzam się z toba w dwóch kwestiach. B.Pitt to obok G.Oldmana najlepszy z
aktorów "tamtego" pokolenia. Leonardo - do dupy, J. Depp sie pogubił a reszta
poznikała.
A Hopkins to stara, dobra szkoła w brytyjskim stylu.
"J.B." to taki koncert na dwóch aktorów. Szkoda, że reszta obsady drętwa (miny
tej panienki zalatywały amatorszczyzną a la Julia Roberts).

[3promile]

Hopkins mi się przejadł po bolesnym seansie "Dowodu". Już nie umiem patrzyć na
niego tak jak kiedyś...

[blue.berry]

>J. Depp sie pogubił

nie sadze. a nawet wrecz sadze cos zupelnie przeciwnego:)
jesli mowic o jakism pokoleniu to wlasnie JD ma cos do zaproponowania i mozna o
nim powiedzie cze jest swietnym aktorem ktory ma w swoim dorobku naprawde
wartosciowe rzeczy. po nim nie ma specjalnie nic a potem dopiero jest BP:) bo
Oldman to jednak nie to pokolenie:))

a Joe Black jest jest uroczym filmem do wzruszen:)

[noida]

Zgadzam się z BlueBerry. Depp jest świetny nawet jako Sparrow. A Pitt to jednak
klasa niżej.

[ben-oni]

W "9 wrotach" był rewelacyjny ale tego gówna o piratach to mu nigdy nie wybaczę.

[mamarcela]

A ja bym powiedziała dokładnie odwrotnie.:)
Ty nie jesteś targetem Pitatów z K. Benie więc nie wybrzydzaj.
Na szczęście Depp posiada dziecięcą wrazliwość i grywa w różnych filmach nie
tylko dla nadętych.
P;-)

[noida]

Piraci arcydziełem nie byli, ale Depp to cudo złote w tym filmie. Cały film
ratował.
A Pitt w Mr&Mrs Smith to może był cacy?

[kubissimo]

a ja uwazam, ze w swojej kategorii - film przygodowy - byli bardzo dobrzy
jedna z milszych niespodzianek w kinie w 2003, bo pamietam, ze szedlem do kina
niemalze wbrew sobie

[ben-oni]

Nawet Kaina Bóg otoczył opieką, więc dlaczego?

[staua]

Juz niedlugo czesc druga "Piratow"!

[mamarcela]

Tak sobie marzę, żeby wszyscy się tak pogubili jak ten Johnny D.:)
Powiem więcej - sama bym się chętnie z nim pogubiła. :)

A z Joe Blacka pamietam, że płakałam na nim (w czym nie ma nic dziwnego, bo
często płaczę na filmach). Ale sobie przypomne i się ustosunkuję. :)

[kubissimo]

nikt mnie nie zmusi (nawet przy zastosowaniu przymusu bezposredniego) do
ponownego obejrzenia tego filmu. ciezko mi wymyslec bardziej rzygawicznego
gniota w kategorii NADETE, PATETYCZNE, BANALNE
to taki filmowy odpowiednik prozy Coelho

pomyslec, ze kiedys wydalem 5 zlotych na pozyczenie tego filmu z wypozyczalni ;)

[ben-oni]

To ty jeszcze zwracasz uwagę na fabułę w hamerykanckich filmach? Ja przestałem
15 lat temu. Teraz oglądam przez mikroskop, grę wybranego aktora, scenografię
lub wyłącznie pracę operatora (np. fantastyczna w "Tańczacym z wilkami", skąd
inąd filmie debilnym aż do bólu).

[schabomil]

A właśnie że ja mam najbardziej wysublimowany smak.

Schabomił.

[quarantina]

Duet Pitt/Hopkins zapadł mi w pamięć z filmu Wichry namiętności. Czy ktoś to
pamięta?
Joe Black, kilka lat temu w kinie, zrobił na mnie duże wrażenie. W telewizorze
wręcz odwrotnie.

[mamarcela]

Wichry namiętności pamiętam oczywiście. To jest film z gatunku - ja wiem, że to
nie jest najwyższej próby, ale się wzruszam i płaczę, bo głupia jestem.
P;-)

[quarantina]

Nie wstydź się i podaj łapę:) Na czym jeszcze fajnym ryczałaś?

[monikate]

Ja też ryczę na "Wichrach namiętności" :)
Poza tym na "Dirty Dancing", na "Fortepianie"...

[mamarcela]

Ja się, Kwarantynno droga, nic a nic nie wstydzę :-)
Bo ja juz dawno wyrosłam, na szczęście, ze wstydzenia się swoich trywialnych
niejednokrotnie gustów okołokulturalnych. :-))) Moje one ci są więc wspaniałe!
Natomiast na czym ja nie ryczałam... Ja ogólnie ryczę. Czasami na znacznie
gorszych filmach niz Wichry namiętności.
Okropnie ryczałam np. na Marzycielu i to dwa razy ryczałam. Że o Brokeback
Mountain nie wspomnę. Trzy razy!!! :-)
Nawet na thrillerze Plan lotu z Jodie Foster ryczałam, a to jest juz chyba
patologia.
P;-)

off topic o plakaniu

[blue.berry]

oh ja to nagminnie rycze na filmach. na Joe Blacku poryczalam sie straszliwie.
na Marzycielu tez ulalo mi sie kilka łez. ale chyba najbardziej w zyciu
poryczalam sie po filmie Gorzkie Gody Polanskiego. placz wynioslam z kina
zaciskajac go mocno w zebach i peisciach, po czym jak wsiadlam do samochodu
mojego uwczesnego narzeczonego to wybuchnelam tak wielkim i nieszczesliwym
rykiem ze on kompletnie nie wiedzial co z tym zrobic. ryczalam tak chyba ze
dwadziescia minut. do dzis pamietam:)))

[3promile]

"Plan lotu" to jest pikuś, mąszeri - mła się rozbeczał na "Armageddonie"!!!

[staua]

Ostatnio- wczoraj na zapowiedzi filmu o bohaterskich strazakach w World Trade Center.
I co?

Armageddon.

[noida]

Ja też! Ja też płakałam na Armageddonie! Wychodziłam z kina chyłkiem, żeby nikt
nie zobaczył tej strasznej kompromitacji.
Ja płaczę na wszystkim, tak jak Mamarcela. Płakałam na Moulin Rouge tak, że
ledwo widziałam. Płakałam na reklamówce Hotelu Ruanda. Płakałam na Wiernym
Ogrodniku. Płakałam na Jabłkach Adama, Opowieściach z Narni, o Brokeback
Mountain nawet nie mówię, bo zdarza mi się do dziś się popłakać, jak sobie
przypomnę, na A.I., Moim Nikiforze, na Bezsenności, na Mama na obcasach i chyba
nawet na Troi.
Nie płakałam tylko na Titanicu.

[3promile]

A na "E.T" to normalnie ryczałem jak bóbr, aż się dziewczyna ze mnie śmiała.
Pojechałem z nią z góry na dół i było po randce, ech...

[noida]

A tą reklamówkę jakoś przeżyłam, ale tylko dlatego, że nie byłam sama, bo
jakbym była to bym się na pewno popłakała.

[kubissimo]

moja przyjaciolka rozdzierajaco placze na wszelkich kreskowkach
a juz Lilo & Stich to byl dramat ;)

Placz na filmach

[kawa_malinowa]

W drugiej, czy trzeciej klasie LO ogladalismy, a raczej ogladalysmy "Krola Lwa"
na lekcjach - prawie wszyscy sie poplakali, kiedy ginie stary Król. :)

Pierwsze ogladaie Hair zaowocowalo 15minutowym placzem :)
poza tym Brokeback Mountain, wszystko o mojej matce, porozmawiaj z nia, sophie
scholl....

zdarza sie czesto.

[kubissimo]

nie no, scena w kanionie, a zwlaszcza kiedy Simba odnajduje cialo ojca to jedna
z wiekszych traum w historii kina ;)

nota bene, jak jest po polsku 'stampede'?

[chihiro2]

Ja tez pamietam "Wichry namietnosci" i pamietam, ze na malo ktorym filmie sie
tak zirytowalam, jak na tym. Myslalam, ze nie zniose, gdy w nastepnej scenie
kolejna postac zacznie plakac - w zyciu sie tyle placzu nie naogladalam. Ja tez
czesto placze na filmach, ale w "Wichrach namietnosci" nie bylo wedlug mnie
zadnego powodu do placzu. Tylko do zgrzytania zebami.

A do placzu dobre sa "Godziny".

Jeszcze do placzu

[chihiro2]

Rewelacyjne do placzu sa "Koniec romansu" i "Carrington", "Boys don't
cry", "Dekalog" (ale nie wszystkie czesci) i "Festen".

[daria13]

To ze mną chyba jest coś nie tak, bo płaczę rzadko, znaczy na filmach. I myślę,
że częściej ma to u mnie związek z ogólnym nastrojem, lub z sytuacją w filmie,
która porusza jakąś moją wewnętrzną strunę, czasami nawet nieuświadamianą.
Ostatnio (czyli jakieś trzy lata temu płakam bardzo intensywnie na Porozmawiaj
z nią Almodovara, nie do końca wiem dlaczego, kiedyś na filmie 300 mil do
nieba, ale najbardziej, bo jeszcze długo w domu, po powrocie z kina, płakałam,
uwaga! na starym filmie Zanussiego Rok spokojnego słońca. Na swoje
usprawiedliwienie mam tylko to, że młoda byłam;). Aha, zapomniałam, że łza
zakręciła mi się w oku podczas oglądania sceny przekłuwania ucha w Dziewczynie
z perłą, ale to głównie z uwagi na urodę tejże sceny, a nie jej ckliwości, bo
ja czasami łzawię z zachwytu, a nie ze wzruszenia. Tak mam i już. NIe to żebym
nieczuła była i niewrażliwa, wzruszać się wzruszam, ale niekoniecznie do łez.
P:)

[chihiro2]

Ja tez czesto placze raczej ze wzruszenia albo ze szczescia niz ze smutku.
Smutek mniej mnie wzrusza, raczej piekno, wrazenia zmyslowe. Z tego tez powodu
potrafie uronic lze przy literaturze czy ogladajac jakis obraz, ktore cos we
mnie poruszaja, a wcale nie sa "obiektywnie smutne".

[noida]

Ja płaczę też przy muzyce.
A "Godziny" rzeczywiście dobre do płaczu. Też ryczałam jak bóbr.

[aaneta]

Ta scena w "Dziewczynie z perłą" to wcale nie do płaczu była. To była jedna z
mocniejszych scen erotycznych w historii kina, obok tej sceny z "Wieku
niewinności", gdzie Daniel Day-Lewis całuje Michelle Pfeifer w kawałek
nadgarstka pomiędzy zapięciem rękawiczki.

[daria13]

Ja wiem, że nie do płaczu, jako taka. Napisałam przeca, że nie ze wzruszenia
łzy mi pociekły, jeno z zachwytu. Ładunek emocjonalny zawarty w tej scenie tak
mnie zachwycił i twarz Scarrlett.
P:)

[aaneta]

Jakie emocje? Tłumione pożądanie, nie żadne emocje.

[noida]

A pożądanie to nie emocja? A co?
Intelektualna zabawa?

[aaneta]

Czysta fizjologia, proszę koleżanki :)

[daria13]

A ja bym polemizowała. Znaczy, w moim pojęciu to nie tylko o pożądanie
chodziło. To byłoby zbyt trywialne:P. Ja tego w każdym razie tak nie odebrałam.
Pozdrawiam:)

[aaneta]

Pożądanie trywialne? Hmmm. Z pożądania dzieci się rodzą, wojny wybuchają, a Ty
mówisz, że trywialne. Ciekawostka.

[mamarcela]

A ile wierszy nt napisano.
A powieści ile...
P;-)

[noida]

Mnie się osobiście zdaje, że emocje to także czysta fizjologia, proszę
koleżanki Anety.
Fizjologia i chemia, co nie oznacza, że piękna być nie może. Pożądanie też może
być piękne. Nie?

[aaneta]

Anienie, to znaczy niby wszystko się do chemii sprowadza, ale jednak trochę inne
mechanizmy działają w jednym i drugim przypadku.
Ależ oczywiście, że pożądanie może być piękne, czy ja gdzieś powiedziałam, że
nie może? A spełnienie jeszcze piękniejsze :)

[stella25b]

A mnie sie akurat podobal scena, kiedy szlochajaca Julie Ormond przytula Brad
Pitt i tak na nia patrzy, wow!
Pitt byl bardziej przekonywujacy dla mnie w roli Tristana niz w Joe Blacku. Ale
najbardziej wzruszyl mnie w True Romance, gdzie zagral narkomana- piekna scena!

Absolutny hit do plakania

[chihiro2]

Jak dla mnie - wszystkie odcinki "Six feet under", zwlaszcza konczacy piata,
ostatnia, serie. Zaprzyjaznilam sie z bohaterami, poznalam ich dosc dobrze
przez ostatnie 4 lata i pozegnanie bylo dosc, hmm..., lzawe. Poza tym w niemal
kazdym odcinku dzialo sie cos wzruszajacego, smutnego, przygnebiajacego,
podnoszacego na duchu, co wywolywalo we mnie lzy.

[kawa_malinowa]

heh...
niechcacy odkopalam watek, bo juz nie mam co ogladac w domu i jednej
wypozyczalni, wiec zaczelam szukac inspiracji i mnie przy czytaniu ponioslo....

:)

[jakotakot]

Czy ktos juz widzial "Czeski sen"? I co Wy na to ?

[daria13]

Jeśli to film o fikcyjnym otwarciu hipermarketu, to widziałam obszerne
fragmenty. To bardzo momentami zabawny film, o bardzo smutnych zjawiskach.
Scena ze śpiewającą na parkingu rodzinką, wręcz porażająco smutna.
P:)

[jakotakot]

Dario, koniecznie zobacz calosc ! Moim zdaniem rewelacja. Juz nie pamietam
kiedy tak sie usmialam, wzruszylam i zamyslilam na jednym filmie. Polecam goraco !

[daria13]

W takim razie nie omieszkam obejrzeć. Pamiętam, że w nocy obudził mnie
nieopanowany, bardzo głośny śmiech męża, który oglądał ten film, On tez był
zachwycony. Mnie jednak to co zdażyłam na drugi dzień obejrzeć raczej
przygnebiło niz rozśmieszyło. To chyba jest taki właśnie film, jak ja to
nazywam, słodko-gorzki. Bardzo lubię takie filmy. Sztandarowym dziełem w tym
gatunku jest Wilbur chce się zabić, tudzież wiele dzieł kina skandynawskiego.
Ale o tym wiele razy już pisaliśmy.
Pozdrawiam:)

Meeting Venus

[ash3]

w Alekino! Wczoraj wieczorem obejrzalam, ale z pewnoscia jeszcze bedzie, wiec
polecam, polecam, polecam! Nie tylko milosnikom opery i Glenn Close:-) Polski
tytul: Schadzka z Wenus (jak zwykle splycajacy).

Mrs Henderson presents

[staua]

i bardzo dobrze sie ogladalo. Judy Dench niezla, ale naprawde podobal mi sie aktor grajacy menagera
(Bob Hoskins) i aktorka, ktora ostatnio czesto widze (np. w "Rozpustniku"), a takm grala glowna
gwiazdeczke Revuedeville - Kelly Reilly. Bardzo dziwna, intrygujaca twarz.

"Dobra kobieta" ("A Good Woman")

[staua]

wedlug sztuki Wilde'a (Zdanka!). Graja Scarlett Johannson i Helen Hunt. Milo uchwycony klimat epoki,
poza tym ciekawe i zabawne.

[wqrwiony]

moartea domnului lazarescu, dobre kino spode karpat, koleżanka staua może
poświadczyć

[staua]

Poswiadczam, chociaz mnie ten film straszliwie zdolowal (mialam przyjemnosc zwiedzic rumunski
szpital i bylo tak samo; na szczescie nie bylam pacjentka). Ale byl bardzo dobry.

[3promile]

W związku z tym, że od rana leje, ciśnienie jest takie, że aż barometr się
zawstydził i rzekł "Ni ch..., nie pokażę, ile jest!", zarzuciłem na oczęta me
przekrwione "Dwunastu gniewnych ludzi".
W kontekście wydarzeń bieżących przeraźliwie aktualne, tylko nie mam pojęcia,
kto się odważy, by zostać jedynym sprawiedliwym...

[staua]

Bardzo lubie ten film - chociaz "lubie" to chyba w jego przypadku niedobre
okreslenie. W kazdym razie, zawsze robi na mnie takie samo, niesamowite
wrazenie...