Silna osobowość

[daria13]

Ostatnio zastanawiam się nad znaczeniem tego zjawiska. Czym jest i jak się
przejawia? Mąż twierdzi, że ją posiadam, bo zawsze muszę postawić na swoim,
ale ja nazwałabym to raczej upartością, a to nie to samo.
Ktoś, kiedyś, dawno temu powiedział, że mam talent do ludzi. Mimo że
przyznałam mu rację, długo myślałam nad sednem tego stwierdzenia i dopiero
niedawno odkryłam, że polega to na automatycznej, niemal bez udziału
świadomości, umiejętności dostosowania się do poziomu intelektualnego i
metnalnego mojego rozmówcy. Potrafię dogadać się bez najmniejszych problemów
z każdym, bez wyjątku. Ta skądinąd niezwykle przydatna cecha nasunęła mi
bardzo przykre dla mnie przypuszczenie, czy właśnie ta elastyczność, ta
doskonała umiejętność dostosowawcza nie jest przypadkiem dowodem na brak
własnej, silnej osobowości.
A może niepotrzebnie filozofuję i powinnam się cieszyć ze swojego talentu,
który często bardzo uławtia i umila mi życie?
Czy Wy uważacie się za posiadaczy tej tzw. silnej osobowości?
I jeszcze; czy posiadacz silnej osobowości powinien zawsze i za wszelką cenę
bronić swoich poglądów i swojego stanowiska skoro jest taki strong? Czy
nieugiętość jest, między innymi, wyznacznikiem silnej osobowości?
Pozdrawiam:)

[formaprzetrwalnikowa]

wg mnie silna osobowosc, to taka, ktora nie daje sie latwo rozwalic, rozsypac
czy w jakikolwiek inny sposob poddac destrukcji. nawet w ekstremalnych dla
innych warunkach.
obejmowac moze najrozniejsze cechy charakteru - to maloistotne. istotna jest
bowiem ich spojnosc w czasie.
zmiany sa mozliwe, ale nie wywoluja trzesienia ziemi.
silna osobowosc, to ktos, kto mimo zmian pozostaje ta sama osoba.
wg tej definicji mam silna osobowosc.

[schabomil]

Zatem osoby, którym- pomimo szeregu przeżytych interakcji, latach dogłebnej
edukacji, studiowaniu savoir-vivru etc- nadal (kolokiwalnie rzecz ujmując)
"słoma z butów wychodzi" mają zwyczajnie silną osobowość?

S.

[schabomil]

Następną razą obiecuję przećwiczyć deklinację.

Zaklinowano- zdekalrowany Schabomił

[formaprzetrwalnikowa]

hehe, in a way: yes ;-)
milutko byloby stwierdzic, ze buraka nic nei zmieni. niestety, wedlug mojej
definicji to jest silna osobowosc.
;>

[schabomil]

No właśnie, tylko z drugiej strony, wg Twojej definicji, osoby chronicznie
nieasertywne, przejmujące postawy i poglądy niemal każdej zapoznanej postaci też
posiadają silną osobowość.

Nieasertwność też jest cechą. Tylko że jej permanentność koliduje mi z pojęciem
"silnej osobowości".

Szczypta charyzmy lub alienacja?

Sam nie wiem.

Samniewiedziomił

[eeela]

Mnie sie nie do konca podoba definicja, ktora tu wypracowaliscie, bo wg niej nie
mam silnej osobowosci ;-) Dopasowuje sie do rzeczywistosci w zaleznosci od
sytuacji. Jednakowoz nazywam to raczej rozwijaniem osobowosci, niz przejmowaniem
postaw i pogladow. Mnie by raczej odpowiadala definicja, ze jest to krytyczny i
analityczny stosunek do postaw i pogladow PRZED decyzja o ich przejeciu.

(Wiem, ze brzmie dzis troche bez sensu, ale mam kryzys intelektualny, wybaczcie).

[formaprzetrwalnikowa]

nie zgadzam sie przyjac Twojej definicji jako definicji silnej osobowosci -
jest zbyt waska. sama osobowosc jest zbyt zlozona, zeby to, czy jest ona silna
czy slaba uzalezniac od jednego czynnika.
ale ja, oczywiscie, pojmuje osobowosc w znaczeniu fachowym, podczas gdy wy
dyskutujecie prawdopodobnie o tzw potocznym znaczeniu wyrazenia silna osobowosc
i moja wypowiedz jest zupelnie nieadekwatna.
niemniej jednak 'silna osobowosc' w fachowym zargonie to jest mniej wiecej to,
co opisalam powyzej.

[formaprzetrwalnikowa]

schabomile- skupiles sie na jednym z wymienionych przeze mnie elementow,
zapominajac o tym, co napisalam na poczatku-ze silna osobowosc to taka, ktora
nie ulegnie destrukcji pod wplywem stresorow (czyli glowny wyznacznik tzw
fachowego znaczenia silnej osobowosci lub tez dojrzalej struktury osobowosci) -
jesli osoba -jak piszesz- chronicznie nieasertywna, przejmujaca postawy i
poglady itp - nie rozsypie sie pod wplywem silnego stresu jest to dowod na jej
sile.
bardziej fachowo mowiac - chodzi o dojrzalosc i wydajnosc stosowanych przez
dana osobe mechanizmow obronnych oraz spojnosc struktury osobowosci. w tym
sensie osoby z zaburzona osobowoscia nie maja silnej osobowosci, bo maja
ograniczone zasoby mechanizmow obronnych, choc oczywiscie ich osobowosc
pozostanie niezmienna bez wzgledu na wydarzenia zyciowe (patrz: artykul nt
samouszkadzajacych sie kobiet w dzisiejszej GW)
ale juz przestaje, bo popadam w coraz bardziej zagmatwane wywody pseudofachowe
;)

[eeela]

> ale juz przestaje, bo popadam w coraz bardziej zagmatwane wywody pseudofachowe
> ;)

Nie, bardzo dobrze jest wiedziec, jak potocznie rozumiane sprawy sa definiowane
naukowo!

[formaprzetrwalnikowa]

z tym, ze termin 'silna osobowosc' nie jest formalnym terminem, tzn nie ma
takiego typu osobowosci, tak sobie tylko opisuje zjawisko.
a gmatwac zaczynam, bo zaczelam mieszac pojecia z teorii osobowosci z
potocznymi terminami i psycho-zargonem.
ja opisalam, jak ja rozumiem 'silna osobowosc' i opisalam to w kontekscie mojej
pracy (taka przyblizona definicja- z tego, co sie zorientowalam, bo oczywiscie
badan zadnych nie robilam - posluguje sie wiekszosc moich kolegow po fachu;
oczywiscie: w kontekscie zawodowym a nie potocznym , bo potocznie to pewnie
kazdy ma swoj wlasny pomysl na to, co to jest silna osobowosc).

a w ogole to milo, ze ktos odpowiedzial na moj post.
:>

[eeela]

chodzi o dojrzalosc i wydajnosc stosowanych przez
> dana osobe mechanizmow obronnych oraz spojnosc struktury osobowosci

A wiesz, mnie sie zawsze wydawalo, ze latwa przystosowywalnosc jest bardzo
skutecznym mechanizmem obronnym.

[formaprzetrwalnikowa]

przystosowywanie sie do zmieniajacych warunkow czyli elastycznosc jest jak
najbardziej przydatna cecha. nie nalezy jednak do mechanizmow obronnych, bo
scisle rzecz ujmujac mechanizmy obronne sa po to, by chronic ogranizm przed
konfliktem, ktory zwykle wynika ze zderzenia rzeczywistosci z wyobrazeniem o
sobie. czyli pojawiaja sie wtedy, kiedy dana osoba nie chce sie przystosowac

pl.wikipedia.org/wiki/Mechanizmy_obronne_%28psychologia%29
;)

[schabomil]

Już chyba rozumiem.

Schosobowościomił

[braineater]

Z dogadywaniem się nie mam problemów, jesli mi się tylko chce dogadywać.
Uparty jestem, ale tylko wobec siebie
Poglądów nie bronię, bo ich nie mam, mogę pobronić jakis (w sumie obojetne
jakich) opinii, tak dla sportu bardziej.
Łatwo mnie na rózne rzeczy namówić, ale równie łatwo z nich rezygnuję, jesli
wymagaja jakiegos z wysiłku z mojej strony.
Nie.
Nie mam silnej osobowości.

P:)

[noida]

Tak, jak człowiek jest asertywny to mu zawsze wymyślą łatkę, że jest jędzowaty
albo ma silną osobowość. A tymczasem chodzi tylko o to, że człowiek ma czelność
mówić "nie" kiedy mu się coś bardzo nie podoba.
Ale wracając do tematu. Silną osobowość zdefinowałabym jako taką, która wpływa
na innych. Nie tylko sama nie ulega wpływom, ale także inni za nią idą.
Sama silną osobowością raczej nie jestem. Albo może nie wiem o tym.

[itek1]

Wg mojej definicji silna osobowosc to taka, ktora zostwia slad w innych, to
czlowiek, ktory robi cos bez ogladania sie na innych, a ktoremu inni MUSZA sie
przygladac i albo w slad za tym go nasladowac lub halasliwie go oprotestowywac.
Innymi slowy to czlowiek, ktory wie czego chce.

[skajstop]

Omijając paskudne dryfy, które urosły w czasie mojego odcięcia od sieci, powiem tak:

W oczach innych (i w swoich własnych) mam dosyć silną osobowość. Nie, żebym
zawsze i wszędzie usiłował ją narzucić, ale... :)

Z tym, że to iż ją prawdopodobnie posiadam, wcale nie oznacza, że bronię każdego
swego choćby najgłupszego poglądu. Przeciwnie, przedstawiane mi racje rozważam -
i jeśli ktoś używa rozsądnej argumentacji, jest mnie łatwo przekonać.
Powiedziałbym, że skoro wiem, czego chcę, to nie daję sobie narzucić różnych
rzeczy wbrew sobie, ale gdy ktoś proponuje mi coś z grubsza zgodnego z moją
osobowością czy czymś tam, nie mam idiotycznych problemów z przyjęciem tego ("no
bo jak mogę się zgodzić, skoro sam na to nie wpadłem", brrr). Nie czyni mnie to
słabszym.

A taką kozią nieugiętość uważam za głupotę, nawiasem mówiąc. Inni czasem mają
rację - i już.

[nienietoperz]

Najblizsze sa mi definicje Noidy i Itka; osobowosc silna to taka, ktora
przedstawia konsekwentny schemat widzenia rzeczywistosci, i wywoluje swiadomie
lub nie reakcje otoczenia na taki schemat.
Przekonanie o wlasnej madrosci i odpornosci na warunki zewnetrzne tudziez
gotowosc do wypowiadania sie na rozne tematy nie wystarcza do posiadania silnej
osobowosci.

Ze stworzen forumowych za najblizsze odpowiedniki silnych osobowosci uwazam
Brocha i Aanete.

Uwaga boczna: nie nalezy mylic SO z indywidualizmem!

Wasz
NN

[noida]

Zgadzam się całkowicie :)

[monikate]

Mnie się wydaje, że rozważajac kwestie silnej osobowości mamy na myśli
charakter. Silny charakter. Co na jedno wychodzi.
Jest coś innego jeszcze: indywidualność. Bardzo indywidualna, oryginalna,
jedyna w swoim rodzaju, wpływająca na innych indywidualność osobnicza. Może,
ale nie musi iść w parze z silną osobowością.

[daria13]

Mnie chyba też ze wszystkich prób zdefiniowania silnej osobowości najbardziej
przekonuje definicja Itkowa. Przy okazji dyskusji pojawiły się tutaj jeszcze
pojęcia silnego charakteru i idnywidualnośći. W moim odczuciu, choć z pozoru
bliskoznaczne, wszystkie one jednak różnią się zasadniczo, ale czym?
Ja podziwiam, ale też trochę boję się osób z silnym charakterem. Upór,
konsekwencja w działaniu, to piękne cechy, ale chyba trudne dla najbliższych.
Btw. jaka jest różnica między uporem a nieugiętością? Gdzie przebiega granica
między konsekwencją, a byciem z betonu? Czy człowiekowi o tym silnym
charakterze nie zdarza się popełniać błędów i czy w momencie, gdy to zauważa,
będzie mimo swojej siły, a może właśnie dzięki niej, umiał przeprosić, przyznać
się do błędu. Silny charater kojarzy mi się też nieco z chłodem emocjonalnym,
choć w rzeczywistości tak nie powinno być, ale taki wizerunek kreowany jest
często w literaturze, czy filmie.
Czy lubimy silne charatery?
P:)

[monikate]

Takie megasilne jak opisujesz nie są z reguły lubiane. Każde przegięcie nie
jest dobre, o! :)

[3promile]

Nie mam - jak coś mi nie pasuje, to mówię wprost, ale nie staram się przerabiać
ludzi na swoją modłę. Niech błądzą (albo niech ja błądzę). Ale Mycha - ooooo,
Mycha to zupełnie inna para kaloszy ;)

[beatanu]

A ja "silną osobowość" rozumiem jako określenie kogoś o bardzo wyrazistych,
(nierzadko ciut "odklejonych", odmiennych ) cechach przejawiających się i w
sposobie bycia, ubioru, postępowania itd. itp. Cechy charakteru jak gdyby
schodziły na drugi plan... Bo podobnie jak Daria charakter nie jest dla mnie
synonimem osobowości. Ta druga jest pojęciem szerszym.

Silny charakter więc, to dla mnie osoba asertywna, nieugięta w swoich
przekonaniach (ale niekoniecznie betoniasta, chociaż ryzyko istnieje...), mocno
przekonana o swoich racjach (ale bez odrobiny pokory znów wpada w sidła
betoniarstwa...) i... nie mam więcej pomysłów.

Silna osobowość nie musi być wykuta z kamienia. Wręcz przciwnie, może się
chwiać, wahać i być odrobinę niespójna. Ale wcale przez to nie słabsza. Tak to
widzę.

We własnym mniemaniu nie mam ani silnego charakteru ani nie jestem silną
osobowością. Ale całkiem mi ze sobą dobrze :-)

[szubad]

nie przepadam za tym pojęciem
następne w kolejce są gorszy, lepszy...i ból brzucha: mam czy nie mam? a to
dobrze że mam? źle że nie mam...? a jak ktos jest uparty w tym że jest słaby to
ma mocną słabą osobowość? mocne ukryte uparte słabe ja? :-)

wystarcza mi osobowość
zawsze jako osobliwość, u każdego.