skad siły, zeby odejsc?

[margushia]

"Oczywiście to ja musiałam podjąć decyzję o rozstaniu, bo on nigdy nie
powiedziałby, że to koniec. Uważam, że faceci boją się podejmować decyzje,
wolą wygodnictwo, asekuranctwo "otwartą furtkę". "

To wziełam z innego wątku, żeby nie mieszać.. Paula, niestety zgadzam się z
Toba.. oni nie umieją podejmować decyzji, chca zeby za nich je podejmowano,
zeby nie musieli czuc sie tacy winni i bo łatwiej.. Ja wczoraj z wielkim bólem
zrobiłam to samo. Postawiłam ultimatum, może nie powiedziałam albo ona albo
ja, ale znaczenie prawie takie samo.. Po prostu już nie daje rady.. nie mam
siły.. bo może nie potrafię zrozumieć dlaczego skoro tak mnie kocha i ciągle o
mnie myśli, itp itd.. to dlaczego nie moze sie z tamta rozstać?! Straci ją
owszem, bo "mu wyraznie oznajmiła, ze nie bedzie chciała go wiecej widziec",
ale bedzie miał przecież mnie.. nie wiem.. skoro tak sie z nia kłóci, nie
widzi sensu bycia z nią, to dlaczego nie może jej zostawić?!
Odbyłam bardzo poważna rozmowe z nim wczoraj, choć powiedziałam dowidzenia,
nie byłam w stanie powiedzieć zegnaj... taka zła byłam na siebie.. on m a
swiadomosc, ze jestem o krok od tej decyzji, wczoraj jeszcze bardziej mu to
uświadomiłam... bo ja już po prostu nie mam siły... a najgorsze jest to, że
tak naprawde ja nie chce od niego odejsć, ale nie widze innego wyjscia, skoro
on nie planuje lub nie jest w stanie zmienic tej toksycznej sytuacji.. dlatego
musze odejsc, chocby nie wiem jak to bolało, może to cos da... tylko skad
wziać siły na ten krok..
Juz straciłam jakakolwiek koncentracje.. nawet jesli ciągle staram sie czymś
zajmować nie mogę przestać o tym mysleć.. a wczoraj strasznie sie popłakałam..
było mi bardzo źle, kiedy mu powiedziałam, ze to nie ma sensu, ze juz nie mam
sily i ze praktycznie juz mnie stracil.. czuje sie dzisiaj jakos tak dziwnie..
było tyle rozmow, ale tak naprawde w koncu wczoraj cos powiedzial.. rozmawial
ze mna.. choc nie byl w stanie wyjasnic, dlaczego nie moze jej zostawic.. ja
tgo nie rozumiem.. i chyba przestane sie starac to zrozumiec..
co z tego, ze wiem, ze moglabym z nim stworzyc udany zwiazek, wrecz nawet o
wspolnej przyszlosci zaczelam myslec 9z tego co zauwazylam on tez, choc
bezposrednio nigdy tego nie powiedzial, ale on chyba bardziej o tym ode mnie
mysli), i dlatego tak trudno mi odejsc.. ale nie mam sily.. jak go przekonac?
albo skad mam wziac sily, zeby naprawde odejsc?
Przepraszam za takie dlugie wywody, moze i nagmatwalam, ale tak jakos zaczelam
pisac i dopiero teraz przestalam..

[bogna71]

Margushia, a może spróbuj zniknąć z jego życia na jakiś czas?? Nie wiem, czy
razem mieszkacie, wtedy to by było trudniej, ale jeżeli nie, to przestań się
kontaktować - dzwonić, sms-ować, odwiedzać, odpowiadać na sms-y, no po prostu
nie ma Cię dla tego Pana.
Musisz się przekonać, czy jemu zależy na Tobie tak naprawdę, chociaż, kurczę,
fakt, że on jeszcze z jakąś coś kombinuje, nie nastraja optymistycznie...
No ale jak dotrze to do niego, że faktycznie może Cię stracić i zobaczy, jak to
jest bez Ciebie, to może da mu to coś do myślenia..????
A jak nie, to sorry, ale nie warto się w coś takiego angażować...

Pozdrawiam, trzymaj się.

PS: chciałaś kiedyś, żeby przesłać Ci plik z tego mojego doktoratu o
zakażeniach wewnątrzmacicznych. Zapytałam się, do czego Ci to potrzebne - czy
tak z ciekawości, czy w jakims konkretnym celu, ale nie odpowiedziałaś, więc
nie słałam. Dalej to chcesz??? (tylko żebym potem w żaden proces o plagiat nie
musiała się pakować;)))

[margushia]

Na razie przestałam sie odzywać. Stwierdziłam, niech on to robi.. wczoraj
powiedziałam, ze nie bedzie zadnego seksu, dopoki z nia jest i ze w ogole moze
zaczac o mnie zapominac.. Przymierzam sie do tego.. bo skoro jestem
niezastapiona, to dlaczego dalej sie tak zachowuje?! W ten weekend bede sama ze
soba, wiec moze uda mi sie wszystko przemyslec i faktycznie pozegnac sie.. moze
go to kopnie jak zauwazy, ze mowie jak najbardziej powaznie.. i cos z tym
zrobi.. licze, ze w moim kierunku...

A co do doktoratu, to mialby on być tylko dla mnie, w sensie, interesuje sie
takimi tematami i chcialabym tą wiedze pogłebic. Nic ponadto :)

[bogna71]

No bo na niektórych to tylko terapia wstrząsowa działa:))
Tak trzymaj i melduj, co tam i jak tam.
OK, wyszperam ten wtęp i pchnę na pocztę gazetową.
Pa.

[margushia]

Fajnie.. Będe miała lekturkę.. to może przestanę o tym debilu myśleć.. hehe
Tekst o winogronach i perfumach mnie rozwalił.. oh! jak to forum pomaga :)))

[paola1]

Margushia wiem w 100% co czujesz, ja też tak się czułam i nadal czuję, bo od
rozstania nie minął jeszcze miesiąc. Sama nie wiem skąd wzięłam tyle sił, żeby
zerwać, mówiłam, że nie wyobrażam sobie życia bez niego. To "wisiało" nade mną
od pewnego czasu, aż doszło do tego momentu, że musiałam powiedzieć KONIEC.
Jednak nie umiałam jednak tego zrobić bezpośrednio, na drugi dzień po ostatnim
spotkaniu napisałam mu o tym na gg, a on chyba nie uwierzył, bo po kliku dniach
spytał dlaczego nie rozmawiamy, nie dotarło do niego. Próbował chyba znów
zostawić sobie "otwartą furtkę", zreszta kiedyś stwierdził, że może jak
przestaniemy się spotykać, to dopiero wtedy dojdzie do wniosku, że chce spędzić
ze mną życie. I oczywiście dobrze wiedział, że dla mnie może być już wówczas za
późno, a mimo to nie zrobił nic by mnie zatrzymać. I jak to sie ma do tego,
bardzo mnie kocha??
Nie wiem jak to zrobiłam, ale "zamknęłam" wszystkie myśli i wspomnienia o nim w
mojej głowie i sercu, nie pozwalam sobie na wchodzenie tam, bo to wywołuje
ogromny ból, żal, smutek, wielką tęsknotę i mogłabym tylko płakać. Staram się
wogóle nie myśleć o nim, ale jest to cholernie trudne.
Nadzieja, której już nie powinno być ciągle tkwi i moim sercu. Dlaczego wciąż
czekam na trzy słowa "wróć do mnie"??
Przemyśl wszystko dobrze, a jeśli postanowisz odejść - zrób to i wierzę, że
dasz radę, bo przecież my kobiety potrafimy być silne, mi też widawało się, że
nie dam rady, a jednak. Trzymaj się, bądź dzielna, przecież nie chcesz się tak
szarpać, a poza tym mamy prawo do miłości i szczęścia. Czas leczy rany - wiem,
że to banał, ale ja też muszę w to wierzyć, choć teraz wolałabym, żeby ten czas
leciał błyskawicznie.
Pisz jeśli będziesz chciała się wżalić, sama wiem, że to pomaga.
Pozdrawiam

[margushia]

No własnie w tym tkwi cały problem.. że moje serce ciągle buntuje się przeciwko
moim myślom i mówi zostań.. ale wczoraj nie wytrzymałam.. Padło tak dużo słow,
że teraz musze dać na wstrzymanie. Pozwole i jemu i sobie to wszystko strawić, w
ten weekend to przemyślec w spokoju.. Stwierdził, że musi wyjechać na jakiś
czas, zeby pozbierać ten mętlik w jedną całość i że może kiedyś ni z tad ni z
owad sie pojawi.. ja mu na to, że mnie juz wtedy moze nie byc.. jest tego
świadom. Myślę, że wszystko to co mu powiedziałam i fakt, że zaczęłam milczeć (w
sensie, nie odzywam się choć bardzo kusi) troche go kopnął.. ale czy coś zrobi w
tym kierunku.. Znając życie ocknie sie jak zwykle za późno.. Trudno się mówi..
Ja sobie daje zaledwie kilka dni.. i takiej ciszy może się uda te siły zebrać.
Tak bardzo bym chciała z nim być i żeby on to uznał za ważniejsze niż utratę
kogoś kto tak naprawdę 'był', ale już nie jest...na razie mu powiedziałam, że
skoro on nie jest w stanie podjąć decyzji ja to zrobię za niego i że
postanowiłam wycofac sie z "gry". Jak po dobremu sie nie da, to po zlemu.. Jak
nie poskutkuje, to jak mówisz, nie był tego wart.. ale to kurewsko boli!
Podziwiam Cie i mam nadzieje, ze Twoja historia bedzie jednak ze stworzonym
przez Ciebie happy endem :)... Pisanie tutaj mi pomaga.. i czytać Was jeszcze
bardziej. Dzieki!

[paola1]

I tak trzymaj, nie kontaktuj się, wiem, że to trudne i kusi, bo my
rozmawialiśmy ze sobą w czasie pracy na gg i też nie wyobrażałam sobie, że tego
nie będzie. Tylko jakoś nie potrafię usunąć go z listy, a w ciągu dnia mignie
mi czasem (jak teraz)i wiem, że jest. Poza tym jest chyba we mnie troche buntu,
że ja mu pokażę, że dam radę bez niego choćby nie wiem jak było tęskno i smutno.
Mam nadzieję, że kiedyś zrozumie co stracił.
Pisanie do Ciebie też mi w jakiś sposób pomaga, widzę w Twojej historii bardzo
dużo z moich przeżyć i przemyśleń, a może choć trochę udało mi się Ciebie
podnieść na duchu?
Może ten Twój przemyśli i niedługo zaświeci dla Ciebie słońce, czego ci życzę.
I napisz koniecznie po weekendzie jaką podejmiesz/miecie decyzje.
Odezwij się koniecznie.

[0yotte]

Rany, czy Ci faceci sa normalni?

Mój ma dokładnie to samo!
Mnie kocha, ale ona... ją też kocha... takie teksty słyszałam jeszcze niedawno.
Teraz wiem, ze mnie kocha na pewno. Okazuje mi to na każdym kroku. A ją? Nie
wiem, co do niej czuje, był zauroczony, moze zakochany, zafascynowany. A teraz?
Nie wiem.

Od paru dni staramy się żyć normalnie, jak dawniej, nie rozmawiamy na ten
temat, bo nasze rozmowy przestały być konstruktywne. Zawsze konczyło się tym
samym.
Ja mówiłam: "zdecyduj się!!!", a on mówił: "daj mi czas!"

Ostatnio bardzo się poprawiło, ale mam tak zrypaną psychike, ze głowa mała :(

No i ona ciągle jest, niestety.
Pocieszający jest fakt, że już nie czatują codziennie po nocach. Nie spotykają
się za często. I z tego co mi wiadomo, a wierze w to (jakim cudem?), seks był
tylko na wyjeździe integracyjnym, na którym się poznali, później już nie.
Taka to małpa, włażąca do łóżka facetowi, o kótrym wiedziała, że jest w
związku!!!
Więc to jest jakies zauroczenie, przyjaźń, nie przyjaźń, diabli wiedza co.
Moim zdaniem to jest jakaś toksyczna zalezność.
Nie wierze w jej dobre intencje, w zauroczenie się itp. To po prostu perfidna
bladź, która kosztem naszego związku chciała się dowartościowac.
Babsko ma męża i dzieci! I zamiast pracowac nad swoim związkiem wpieprzyła się
w czyjś!

No dobra, dobra, przepraszam, bo ja się już nakręciłam i tak o sobie tylko
piszę.

Też nie miałam siły odejść.
Póki co nie żałuję, choć były takie dni, kiedy chciałam sie wyprowadzić. Ale
zawsze mnie zatrzymywał.

Teraz naprawdę jest dobrze. Ale ona ciągle jest...
Co oni, faceci, takiego mają w tych swoich łbach, ze nie potrafią zdecydowac.
Ja rozumiem, zakochał się, zrozumiał, ze mnie już nie kocha.
Sprawa jasna.
Ale kochac dwie kobiety?

Życzę Ci dużo jasności przy podejmowaniu decyzji.
Ja wiem, ze ciągle chce z nim być.
Gdybym miała choć cień watpliwości, albo gdyby on stał się zimny, nieczuły,
otrącający, to byłoby jasne, co robić.
Ale ja go ciągle kocham. I on mnie też.
Absurd jakiś. Zapętlenie i poplątanie.

Bardzo dobrze Cię rozumiem i tym bardziej życze szczęścia i jak najlepszego
rozwiązania tej toksycznej bolesnej sytuacji.

[joanna784]

tak,taka jest prawda.dopóki facet nie poczuje że coś traci nie podejmie żadnego
kroku,nie wiem dlaczego.
u nas było tak:
jego koleżanka z pracy,kumpela.ale jakoś odraz byłam na nią dziwnie
nastawiona.wyszło jak wyszło-stali się parą.nie wiedziałam o tym jeszcze ale
przeczuwałam że coś się zaczyna lub zaczęło.oczywiście mój mąż zaprzeczał
wszystkiemu,motał jak się da.byliśmy razem na imprezie u niego w
pracy,widziałam to jej spojżenie przeznaczone tylko dla niego i to otworzyło mi
oczy-byłam już pewna.wyszłam a on dobrze wiedział czemu.wrócił za mną do
domu.rano ubrałam naszą córkę,spakowałam reklamówkę rzeczy i wyszłam.stał w
drzwiach z oczami na pół buzi.powiedziałam że po resztę wrócę. popołudniu był u
moich rodziców gdzie byłam.zażekał się że to skończy,płakał,prosił.wróciłam do
domu.wiem, że jakbym wtedy się poryczała,pokłóciła jak to było w moim zwyczaju
to nic by się nie zmieniło-dalej spotykałby się z tą kobietą,pewnie dopóki by
jej się nie znudził,bo to kobieta po przejśćiach że tak powiem.pewnie dalej by
mi tłumaczył jak to pracuje po godzinach,a ja bym darła ryja na niego i tak by
to trwało nie wiem do kiedy. pewnie że bałam się że to już żeczywiście koniec-a
jakby nie przepraszał?jakby po mnie nie przyszedł? sama bym nigdy nie wróciła
bo wiedziałabym że nie zależy mu.więc czasem trzeba postawić sprawę na ostrzu
noża. może to wiele naprawić lub otworzyć oczy.warto.

[margushia]

Mi też mówił, że był z nia tylko ze trzy razy w łózku (w ciagu ostatnich trzech
miesiecy), ale i co z tego, był! Wiem, że się z nia rzadziej kontaktuje i
widuje, że "powoli się zbiera do "zostawienia jej"", ale czy to powoli musi
oznaczać az kilka miesiecy?!
Może i mnie zbluzgacie, ale postanowiłam dać mu jedną szansę, ale tylko JEDNA!!
Powiem dlaczego. Chyba po tamtej rozmowie coś ruszyło, nie mówię, że dotarlo,
ale ruszyło. Wiedział, że wczoraj idę do kina, wiedział na która i gdzie.
Postanowił zrobić mi niespodziankę i przyszedł i na dodatek zrobił naleśniki z
jabłuszkami.. Mniam mniam. Na dodatek zarówno wczoraj jak i dzisiaj z rana
zadzwonił do mnie, żeby mnie obudzić i przywitać na dzień dobry. Potem się
jeszce odezwał. Idzie dzisiaj na jakieś tam spotkanie, gdzie ma coś podpisywać i
powiedział, że potem zadzwoni, zeby powiedzieć co i jak.. Hmmm.. Co u niego zbyt
normalne nie jest.. może dlatego ze wie, że jesli sie nie odezwie ja tego nie
zrobie. W każdym razie, postanowiłam, że jeśli faktycznie tak będzie to jest
jakaś szansa i nadzieja, że zakończy się to szczęsliwie i może ten proces
rozstawania się szybciej zakończy (wiem, naiwność kobieca :///), ale jak tylko
wykręci mi choć jeden numer, typu, że nie może się ze mną spotkać, bo musi z
tamtą... (oczywiście mi tego nie powie, ale tak jakoś jest, ze ja to zawsze
wyczuwam i okazuje sie to prawda) czy cokolwiek innego w tym stylu to wtedy bez
nawet powiedzenia żegnaj odejdę.. ale wtedy to nawet odpisywać na nic nie bede,
odbierać telefonów.nic.. Może to i głupie z mojej strony, ale jakoś mi trudno
bez niego, choć owszem kryzys miałam już ogromny. Przynajmniej do następnego
spotkania postaram się być dobrej myśli..

[joanna784]

daj mu szansę.każdemu się nalezy.ale najpierw postaw warunek:koniec z tamtą
kobietą.niech ci oczu nie przysłania naleśnikami i telefonami.niech skończy
tamtą znajomość-tylko to powinno cię przekonać do powrotu.przecież jak ty teraz
wrócisz wiedząc że on "kończy tamta sprawę" to on odbierze to jako przyzwolenie
i będzie to kończył nie wiadomo ile czasu.

[paola1]

Jeszcze wczoraj pisałam tam stanowczo, że muszę być silna i trwać w swoim
postanowieniu, a wystarczyło, że przed chwilą dostałam od niego sms'a i mój
spokój szlag trafił. Rece mi się trzęsą, serce wali jak oszalałe zaraz
wybuchnę. Wiem, że on też cierpi i tęskni.
Co robić, odezwać się, przecież nie mogę tego zrobić!!
Dziewczyny pomóżcie, bo oszleję:-((

[juliana03]

Moj przypadek jest inny, ale podoby. Rozstalam sie z mezem juz 3 tygodnie mija.
Jesli zostawiasz go dlatego ze myslisz ze pojawi sie i poprosi o powrot, to
ostrzegam- nie koniecznie!!! Moze byc tez tak ze wogole sie nigdy nie odezwie a
ty bedziesz musiala nauczyc sie z tym zyc- poprostu. w moim przypadku nie
chodzilo o kobiete, ale o jego chora rodzinke, ale zal za zmarnowanie zycia mi
mojemu dziecku pozostaje... do nich, do niego... do calego swiata, na szczescie
jest forum!!!

[margushia]

Wczoraj wieczorem sie ocknelam troche, bo mialam z nim drobna szowinistyczna
sprzeczke (a widzialam go zaledwie 10' na przystanku) i masz racje joanna, zadne
nalesniki mi nie moga przeslonic decyzji.. W ten weekend postanowilam wystawic
go na probe (on sie tego nawet nie domysli). chce sie przekonac. Niestety z
wielkim smutkiem coraz bardziej dochodze do wniosku, ze niestety, ale to mnie
przerasta i ze jesli teraz tak jest, bedac on takim szowinista, skad moge miec
pewnosc, ze i w przyszlosci tak nie bedzie, jak mu sie "znudze".... Dlatego
prawdopodobnie nastepnym razem jak tu zajrze, bede, ze tak powiem samotna
kobieta :( ale moze tylko na dobre mi to wyjdzie. Dzieki Wam zbieram sily i
jesli podejme taka decyzje wiem, ze wytrwam! Musze tak myslec!

Paolo: sms.. skad ja to znam.. Ten bunt, ze ja mu pokaze.. ogarnia zal i zlosc..
A odpisalas? Nie wiem jaki kontakt byl miedzy Wami od momentu rozstania, ani
tresci ewentualnych smsow, ale jesli faktycznie oboje za soba tesknicie, a nie
tylko Ty, on przemyslal swoje bledy, moze nie za pierwszym razem, nie odpisujac
od razu, a np. za drugim razem mmoglabys chociaz wysluchac co ma Ci do
powiedzenia, ale tylko pod warunkiem, ze naprawde tego chcesz. Jesli nie, to
wytrwac w swoim postanowieniu, choc wiem jakie to trudne i bolesne. Z tymi
facetami roznie bywa i tak naprawde chyba nawet sami oni nie wiedza co w glowach
maja..

[paola1]

Nie, nie odpisałam, jakoś przeżyłam chociaż załapałam dolinę :-( Zresztą to był
raczej komunikat w rodzaju "serce pęka, ale się nie poddam".
Od rozstania raz próbował rozmawiać, ale ja wyraźnie powiedziałam, że zawieszam
wszelkie formy kontaktu. Właśnie - zawieszam, bo słowo "zrywam" nie chciało mi
przejść przez usta, co nie zmienia faktu, że etekt jest taki sam.
Poza tym wszystko sobie powiedzieliśmy przed rozstaniem, więc on doskonale wie,
że może odezwać się do mnie jedynie wtedy, kiedy zdecyduje się być ze mną na
100%, żadne inne półzwiązki mnie nie interesują. Innego wyjścia nie ma. :-(

Może powinniście od siebie jakiś czas odpocząć, przemyśleć spokojnie.
Nie myśl czy mu się znudzisz, to do niczego nie prowadzi, tego się nie wie,
równie dobrze może być odwrotnie, a poza tym gdyby tak myśleć to każdy bałby
się wchodzić w jakikolwiek związek. Jak się kogoś kocha, to nie ma mowy o
znudzeniu, tak mi się wydaje.
Kobiety sa bardziej uczuciowe, do wszystkiego podchodzą emocjonalnie i dlatego
facetom jest łatwiej.
Życzę Ci podjęcia właściwej decyzji i wytrwałości choć to jest cholernie trudne.

[margushia]

Dobre ultimatum i dobrze w sumie, ze sie tego trzymasz, bo przynajmniej on wie
na czym stoi. predzej czy pozniej sie ocknie i jesli naprawde Cie kocha, to
wroci, pod waunkiem, ze nie bedzie juz za pozno. Miejmy nadzieje, ze nie. Zycze
Ci tego z calego serca!

Odpoczac od siebie? Powiedzial cos takiego, ze chce na pare miesiecy wyjechac i
ze jak ja zostawi to to zrobi.. (a co ze mna, juz sie nie licze?!), zeby wszytko
przemyslec i po jakims czasie wroci i powie: hej, co u ciebie? albo.. Hej
Piekna, wyjdziesz za mnie? To byly jego slowa. Ja mu powiedzialam, ze mnie moze
juz nie bedzie.. on, ze moze.. ale ze nie wyklucza mnie ze swoich planow.. Tylko
takie zwodzenie mnie tez nie jest w porzadku. Dlaczego on sie kurwa nie moze
zdecydowac to ja nie wiem... bo co, bo mu pokrzyzowalam plany, bo sie nie
spodziewal, ze znajdzie swoja, ze tak powiem druga polowke?! to skoro juz tak
sie stalo to po co mu ta druga? zeby wybic sobie ta mysl z glowy, bo chcialby
byc sam i robic co chce i z kim chce?! bo nie jest gotowy na prawdziwy zwiazek?
to po co w ogole sie ze mna wiazal? Juz tyle czasu minelo...Rzadko wychodzi to
co sie planuje.. myslal, ze moze sobie miec dwie panienki na raz i ze ja mu na
to pozwole? bo chcial mnie przetestowac czy ja na to pojde?! cholera wie, jak
dziala mozg faceta.. szowinista pierdolony, ze mu wolno, bo to facet? nie wiem,
niewazne. Wie przynajmniej jak wyglada sytuacja z mojej strony i ze jestem o
krok od odejscia, ale calkowitego..Chcialabym wiedziec Paolo jaka jest ta
wlasciwa decyzja.. ale tego nikt mi nie powie.. ja sama musze zajrzec w glab
serca i glowy i to stwierdzic. tak czy siak jakos to bedzie, nie?! Musi! A
wierze, ze zarowno u Ciebie jak u mnie, jakkolwiek sie to skonczy BEDZIE DOBRZE,
bo jestesmy ZAJEBISTE laski!! Usmiecham sie do Ciebie:) aby choc przez sekunde
pojawily sie doleczki w kacikach ust :))

[margushia]

No i skończyło sie ;(
W sobote ostro przegiał... Jeszcze zanim sie spotkalismy.. A potem się tak
strasznie pożarlismy, ze teoretycznie z samej kłótni by wynikało, że to już
koniec, bo najwyraźniej on nie zamierza nic zrobić. Ja wredna, bo rano sie z nim
pogodziłam i i było miło, jak zawsze, z tą różnicą, że on myślał, że pewno
wszystko wróci do normy, ze tak jak gdyby zadnego zajscia nie było. A ja
myślałam co innego, chciałam się miło pożegnać.. Choć z nocnych kłótni
wynikałoby, ze sie pozegnaliśmy, wychodząc ode mnie pewno pomyślał, że to była
tylko kłótnia i nic więcej, że wszystko w porządku i ze sie pogodzilismy.
Tymczasem dla mnie do było ZEGNAJ. Postąpiłam nie w porządku, wiem o tym, bo
może nie powinnam była sie juz z nim godzić, ale nie chciałam sie rozstawać w
taki sposób. Choć mi smutno i źle, musze być konsekwentna i wytrzymać w swojej
decyzji. Smsy, gg jakoś wytrzymam bez odpisywania, gorzej bedzie z nie
odbieraniem telefonów.. Ale musze. Skoro taki ślepy i tępy.. jeśli to nic nie
da.. to trudno, bede szukac w sobie sił by iść dalej.. Przynajmniej bede mogla
sie tu wyzalic..

[0yotte]

trzymaj się Margushia!
Wiem, jak jest trudno.
Myślisz, ze to już ostateczne?
Jesli tak, to teraz czas na leczenie ran i zaczynanie nowego życia.
Trzymam kciuki, zeby Ci się wszystko jak najlepiej poukładało!

Dbaj o siebie :)

[margushia]

Z mojej strony tak, chyba, ze on postanowi zmienić swoje postępowanie, ale że
tego się nie spodziewam.. to chyba faktycznie.. czas zacząć leczyć rany..
Dzięki za otuchę!! Tobie też tego życzę. Mam nadzieję, że mąż dotrzymuje słowa i
dba o Ciebie bardziej niż kiedykolwiek! Musi odzyskać zaufanie, nie ;)

[paola1]

Ja też chcę powiedzieć "trzymaj się Margushia", bo wiem jak jest Ci ciężko i
jak serce boli. Uważam,że dobrze zrobiłaś,że się z nim pogodziłaś, przynajmniej
nigdy nie będziesz sobie wyrzucać, że rozstałaś się w złości, a poza tym
zrobiłaś wszysko, aby ratować wasz związek.
Ja w chwilach przygnębiającego smutku powtarzam sobie, że ten mój mnie nie
chce, bo gdyby chciał to byłby ze mną i tyle, już minął miesiąc (nie wiem jak
go przeżyłam) i nic się nie zmieniło :-(. Czasem takie myślenie pomaga.
To normalne, że będzie Ci smutno i źle (skąd ja to znam), ale nie poddawaj się,
wytrwaj w tym co postanowiłaś (no chyba, że on wróci na kolanach :-) i
powie "tylko ty"). Patrz w przyszłość i uwierz w to, że każdy następny dzień to
nowe sytuacje, zdarzenia i ludzie. Nie zamykaj się na świat i ludzi - dzieki
temu łatwiej to wszystko znieść.
I pamiętaj dla Ciebie i dla mnie też w końcu zaświeci słońce :-)

[margushia]

Musi ;) Juz dzisiaj za oknem świeci ;)) Tak na dobry początek.. Stwierdziłam, że
dzieki Wam i dzieki temu, ze w najblizszym czasie szykuje sie duzo zajec, w tym
dzieki przypadkowo (ale mile) odzyskanym znajomosciom poznawanie ludzi tez..
moze bedzie cos dla odmiany.. oderwać się na chwile w innych "klimatach i
zajęciach".. Postaram się zajmować czas spotkaniami z koleżankami, lub np. w
chwili obecnej szukaniem zimowych butów.hehehe
Minie trochę czasu i albo będzie dobrze, bo zacznie iść w niepamięć (będę
starała się unikać możliwych spotkań-np. imprezy, gdzie wspolni znajomi sa),
albo sie ocknie i powie, ze tylko ja się licze..
A co do Twojego, to miesiac to faktycznie już sporo.. i jak tu zrozumieć tych
facetów, mówi, że Cie kocha, jaka to niezastąpiona jesteś, ale że potrzebuje
czasu, żeby co? pozbyc sie tamtej? czy żeby zagłebić sie bardziej w znajomość i
stwierdzic ze to nie to..
Mówię Ci, gdyby się dowiedział, że masz kogoś na oku, albo że zaczełas sie z
kims spotykać, na pewno by się ocknąl.. ale niestety, nie siedze w jego głowie,
więc trudno mi powiedzieć co by zrobił.. W kazdym razie życze oczywiście, żeby
ułozyło się po Twojej myśli, a nie jego :)

[margushia]

po 4 dniach nie odzywania napisal do mnie maila..
nie odzywasz sie.. rozumiem.. tesknie. spotkamy sie dzis?

i ku... co tu robic.. lapy mi sie az trzesa i sciska w zoladku.. skoro rozumie,
to po co sie odzywa?! i to akurat dzisiaj, jak na zlosc, kiedy bym mogla..
chcialabym, ale jestem zla i nie moge.. bo to tylko swiadczyloby o mojej
slabosci.. mam ochote mu to samo napisac, ze skoro rozumie, to po co sie
odzywa.. ale nie moge.. smsa tez nie moge.. bo boje sie, ze moj stan (ktory od
wczoraj sie poprawil) znowu bedzie kiepski.. kuxwa, czy musza mis ie tak rece
trzasc.. dlaczego nagle zachcialo mi sie plakac i nabluzgac na niego.. :((

[margushia]

odpisalam bardzo zimnym tonem.. ze spotkac sie mozemy, jesli zdecyduje sie na
jakiekolwiek zmiany i takie tam jeszcze.. i ryczec mi sie chce teraz strasznie..
a tu jeszcze na ta zamiec trzeba wyjsc..

[paola1]

Mam nadzieję, że dziś jest Ci choć trochę lepiej.
Wytrwaj w tym co postanowiłaś, bo tylko tak można osiągnąć cel, a przecież nie
chcesz się ciągle szarpać i żyć w niepewności. Najtrudniejszy, pierwszy krok
masz już za sobą.
Mi też nie jest łatwo, wczoraj huśtawka nastrojów, dziś też dolina. Nie wiem po
co, ale otworzyłam przed chwilą w kompie jego zdjęcie i kurna po co mi to było,
żal mi serce ściska i mam łzy w oczach. Muszę się opanować i nie myśleć, NIE
MYŚLEĆ, tylko jak to zrobić?
Ci faceci to naprawdę matoły i kompletnie nic nie rozumieją.
Nosek do góry, kiedyś musi być lepiej i będzie :-)

[margushia]

niestety czuje sie jak by czolg po mnie przejechal..
Wczoraj miałam z nim niechcacy rozmowe.. Na szczescie i szkoda, ze nie w cztery
oczy.. nabluzgalam strasznie..i oficjalnie sie z nim pozegnalam..
"nie uwazam, zebym Cie ranil".. "najlepiej by bylo, zeby pozostało tak jak
jest".. Tak jak rzadko bluzgam, od wczoraj jakos nie moge przestac.. leca slowka
po kolei.. o dziwo wczoraj wsciekla nie bylam, tylko rozzalona, wyplakalam
swoje, a dzisiaj wkurwiona sie obudzilam. Pierdole to wszystko.. Ciesze sie, ze
sie juz z nim zadawac nie bede, psychopata pierdolony! Za grosz empatii! Tylko
dlaczego poniekad, to ja czuje sie winna, bo mi sie nie udalo... zle, bo go
zostawilam.. bo go nie zobacze.. fatum na mnie jakies ciazy czy co?!
Teraz to juz wiem, ze dzieki Wam bedzie mi latwiej wytrwac. Wyrzucilam juz z
siebie wszystko co chcialam, wiec moze jak sie jeszcze zlosci i zalu pozbede to
bedzie latwiej..
a najgorsze,z e mialam sie dzis z kolezanka spotkac, wieczorem wyjscie sluzbowe,
jutro impreza, na ktorej musze byc, w sobote urodziny kolezanki.. niby fajnie,
oderwe sie, poznam nowych ludzi, ale.. odechcialo mi sie.. chce sie zapasc pod
ziemie, gdzie ciemno i pozostac tam przez jakis czas..beznadzieja..

[paola1]

Mój znów się odezwał, na gg, że myśli o mnie cały czas itd. A co, ja to niby
nie myślę o nim!, nie potrafię choćbym chciała.
Tylko kurna ciągle brak konkretów!!
To tylko powoduje moje wariackie bicie serca, boszeeee jak nic zejdę na zawał z
tego świata, łaaaaa

[margushia]

to jak mysli, to niech do Ciebie wroci i tamta zostawi!!! czy oni sie dogadali
czy co, zeby nas wczoraj na gg tak meczyc?! co oni maja zamiast mozgu?!
Ale odezwalas sie do niego, czy tylko on do Ciebie..
mozesz mu co najwyzej przypomniec, ze skoro teskni, to niech wraca, ale bez
tamtej, bo tak to jest cos na zasadzie.. poczekaj, jeszcze nie jestem gotowy,
ale masz na mnie czekac..az sie zdecyduje.. chamstwo!
No, naprawde nie rozumiem takich sytuacji.. albo sie kocha albo nie.. niby Ci
faceci takie prostaki, a komplikuja wszystko bardziej niz im sie wydaje.. ach..

Biedaku Ty.. na pocieszenie jedyne moge Cie na orientalna imprezke zaprosic ;)
beda tance pokazy..

[paola1]

>No, naprawde nie rozumiem takich sytuacji.. albo sie kocha albo nie.. niby Ci
faceci takie prostaki, a komplikuja wszystko bardziej niz im sie wydaje.. ach..

Święte słowa Margushia!
Czekać, aż jaśnie pan się zdecyduje! O nie!
Nie odezwałam się, mimo, że w pierwszym odruchu rzucam się niemal, żeby pisać,
ale zaraz zadaję sobie pytanie "co to zmieni??" i sama odpowiadam "nic".
Smutne to dla prawdziwe.
I wyzwala się we mnie przekora i złość "ja ci pokażę, że wytrzymam bez ciebie"
Czekam tylko i wyłącznie na konkrety inaczej nie będę rozmawiać (i mam
nadzieję, że nie zmienię zdania :-))

[margushia]

i trzymaj.. chyba, ze napisze cos takiego, ze bedziesz mogla mu przypomniec o
"warunkach" powrotu.. jedno zdanie i nic wiecej.. no wlasnie, tez sobie zadaje
ciagle to pytanie..co to zmieni.. i tak samo jak Ty sie zloszcze odpowiadajac
sobie..nic.. a potem od razu na lzy sie zbiera..
mi wlasnie przyslal filmiki (ktore kiedys mi przerabial i ciagle zapominal
przyslac, a wczoraj mu to przypomnialam) z zimnym i suchym "do zobaczenia." bez
nawet :), :* niczego w tym stylu, jak zawsze. tylko zamiast tego kropka.. wiem,
moze to i glupie, moze i to drobiazg, ale znowu dol gigant mnie przez to
zlapal.. taka hustawka to jest najgorsze..
w kazdym razie, wiem, ze jesli Twoj jest Ci przeznaczony, to razem znowu
bedziecie.. bo skoro po miesiacu uczucia w ogole nie ruszyly, to tez jakis znak.
sam fakt, ze w ostatnim tygodniu az dwa razy sie odezwal.. miejmy nadzieje, ze
to tylko oznaka tego, ze cos w koncu ruszulo jego mozgownice..
moze i marne to pocieszenie, ale wiedz, ze jestem z Toba! :))

[paola1]

Mój ma jedną z moich ulubionych płyt, gdy mu komunikowałam rozstanie
powiedziałam, że ma mi ją odesłać. Jak do tej pory tego nie zrobił,
więc "czekam", aż któregoś dnia napisze, że chce mi ja oddać osobiście.
Oczywiście na taki układ nie pójdę, nawet za cenę utraty płyty. Nich sobie
zostawi na pamiątkę, nich go w oczy kłuje jak na nią spojrzy. Zawsze mogę
załatwic sobie nową.
Dzięki za wsparcie, nie pisz, że marne to pocieszenie, bo dzieki temu pisaniu
trwamy i wytrwamy w naszych postanowieniach :-)
Życzę Tobie również jak najlepiej!

[margushia]

oto link, o ktorym mowilam.. jak dotrzesz to sie usmiejesz. gwarantuje.. tak o
nas mysla faceci.. to zamien to co na koncu na wielka kupe, wyrzuc polowe tych
komplikacji a uzyskasz efekt myslenia faceta.. albo zamiast kupy klebek welny
(czyli dalej poplatanie), albo nic..

[margushia]

zapomnialam go umiescic :/
oto on:

c.sed.pl/pierdolnik/mozg_kobiety/

[margushia]

siedze sobie tu na forum i wiem, ze on tez przy kompie.. tak bym sie chciala do
niego odezwac, tak bardzo bym chciala, zeby tu byl, po prostu byl... a tak to
jest mi tylko przykro, i jeszcze bardziej, bo on raczej tez wie, ze ja jestem
przed kompem i sie nie odzywa. tez przykre..jednoczesnie sie wkurzam, jak o niej
pomysle i wszystko od nowa, lzy, zal zlosc, a potem tesknota.. czy to musi byc
takie chore kolo bez konca...

I znów się odezwał

[paola1]

Poniedziałek, nowy tydzień się zaczyna, humor mam nawet całkiem dobry i sruuu!
Znów się odezwał - na gg w sumie to powinnam być zadowolona, bo to oznacza, że
jednak o mnie myśli, ale z drugiej strony co z tego. Tym razem jest to wyrzut,
że jak mogłam go tak zostawić. Co on sobie myśli, że dla mnie to "bułka z
masłem"?, przecież mnie to tak wiele kosztuje i ciągle tak bardzo boli.
Zupełnie jakby zapomniał, że ja tylko postawiłam "kropkę nad i", bo to on nie
mógł się przecież zdecydować.
Spokój szlag trafił. Sama już nie wiem co robić, CHCĘ wytrwać i nieodezwać się,
a z drugiej strony łamię się, że może powinnam?

[margushia]

Wiesz co ja robie? Daje opisy na gg.. nie moge sie odezwac, on sie nie odzywa,
to rzucam hasla lub aluzje na gg..
co do jednego masz rracje, co on sobie wyobraza, zostawilas go bo nie mogl sie
zdecydowac. wie, ze dopoki konkretow nie bedzie to nie ma na co liczyc. niech ci
udowodni jak bardzo Cie kocha, a potem wyrzuty robi, a nie odwrotnie!
A czy odpisac.. pod warunkiem, ze nie bedzie to w przyplywie zlosci.. mozesz cos
odpisac, ale zimno i sucho. na zasadzie, tak u mnie wszystko w porzadku.
koniec.kropka. tak zeby wiedzial, ze jestes, ale nadal nieugieta..

Do Marghusia

[bumer21]

hej tak sobie cały ten wątek przesledziłam i chce ci tylko powiedziec iz zycze
tobie wszystkiego najlepszego . Badz silna tak jak do tej pory . Wiem ze łatwo
mi mówic ale sadze ze dobrze robisz . Nie wierze w to ze mozna kochac 2
kobiety. Jesli koles teraz tak postepuje to znaczy ze jest słaby a nawet bardzo
słaby i to jest smutne. Nawet gdyby zdecydowal sie wrocic czy chcialabys nadal
z kims takim zyc? A co z zaufaniem? i z dalszym zyciem . Przeciez w przyszłosci
jak juz beda dzieci i tak dalej to moze sie znowu powtorzyc . Uwazam ze
powinnas bardzo otworzyc sie na nowe znajomosci w szcegolnosci meskie . Nie
musi to byc jakis romans ale wiem ze jak kogos poznasz nawet jakiegos kolege to
bardzo sie dowartosciujesz. powodzenia zycze i badz silna

[sunrise2006]

Margushia, tak samo uważam jak bumer. Naprawdę, czy chiałabyś żyć z facetem,
który nie mógl sie zdecydować, czy chce z tobą żyć??? wiem, ze nie moge być
autorytetem i poradzić ci jak odejść, bo sama nie umiem tego zrobić, mimo że mi
w obecnym związku bardzo dużo rzeczy brakuje. Ae z boku patrząc odradzałabym ci
to. Pospotykaj się z innymi, zobacz jak facet może być zainteresowany kobietą,
jak może za nią szaleć itp... może się odkochasz.
A poza tym ja wierze, że wszuystko w zyciu jest po coś - w końcu los lepiej
wie. Może to, że on się nie może zdecydować jest po coś? zastanów się może to
ma sens. Na przykład po to, żebyś poznała Kogoś DLA CIEBIE odpowiedniejszego????

[tereska54]

margusia przeszłam właściwie przechodzę przez to juz 4 lata nie odeszłam nie
znalazłam tyle siły może dlatego że dla mnie związek ma ogromne znaczenie
szczególnie rodzina, do dzisiaj tkwie w tym chorym związku,Zostałam zdradzona w
okrutny sposób nie tylko fizycznie ale i psychiczne.Bardzo Ci współczuje nie
potrafię Ci nic doradzić, byc moze dlatego że moja decyzja była scalająca
rodzinę ale ja jestem wiąż"chora" z żalu który chyba nigdy nie miną, a jak
nałożą się inne troski jest jeszcze gorzej.Trzymaj się.Pamietaj o czymś takim
jak ochydne skojarzenia których się nie wyzbędziesz.Może warto zostać może nie,
ty musisz zdecydować ile masz siły aby potem grać poniekąd komedię że jest ok.

[monia_77]

Musisz byc dzielna i konsekwentna, niech ten zwiazek bedzie dla Ciebie nauka,
zrozumiesz to po okresie zaloby po nim, jak spotkasz TEGO WLASCIWEGO mezczyzne.

Nie ma sensu zebys tkwila w chorej milosci do mezczyzny zonatego, ktory tak czy
owak decyzje podejmie na korzysc zony. Zapomnij i ciesz sie zyciem za jakis
czas!