szukam przyjaciela

[topa76]

Szukam przyjaciela, ktory pomoglby mi zrozumiec meski punkt
widzenia, szczegolnie, jeli chodzi o zwiazki, potrzeby partnera itp.
Mam meza, ktory 4,5 roku po slubie odkryl, ze nie wie, czego chce.
Ja jestem dla niego za idealna, kocha mnie, ale nie przeszkodzilo mu
to w kilkumiesiecznym romansie z kolezanka z pracy.
Teraz mam czekac, az on sobie wszystko pouklada i podejmie decyzje,
czy potrafi byc w stalym zwiazku, czy nie. Najgorsze jest to, ze mi
na nim wciaz zalezy i potrafie mu wiele wybaczyc, wytlumaczyc jego
niedojrzalosc...
Kurcze, niewiele z tego rozumiem...

[menk.a]

Reasumując: zależy Ci na mężu, który Cię zdradza i nadal nie wie czy
chce być z Tobą czy z kochanką, czy może z kimś innym, a na pewno
nie z Tobą.
On nie wie czego chce, a Ty chcesz jego i za chwilę okaże się, ze
godzisz się na jego niewierność.
Rada: od razu ustal i wydziel mu górny pułap, ile może mieć skoków w
bok w miesiacu i żyjcie nadal jak mąż z żoną.;)

[kod_z_obrazka]

Ciężka sytuacja, własciwie wszystko rozchodzi sie o to czy bedziesz
potrafiła temu człowiekowi zaufac [ja nie potrafiłem].
Wyobraź sobie wieczory w które Twój mężczyzna bedzie musiał wyjsc ,
wyjechac w związku z pracą np. Czy nie bedziesz sie wtedy zadreczac
myslami sprawdzac go itd. wtedy szkoda Twojego czasu i zdrowia
przedewszystkim.
natomiast jeśli jesteś w stanie wznies sie na wyżyny i znasz na tyle
tego człowieka ze wymażesz to z pamieci zaufasz ponownie i to
bezwarunkowo to może warto dac szanse.
ale to ty wiesz najlepiej co tak naprawde ma sens.
pozdrawiam i zycze trafnej decyzji.

[topa76]

Moze to naiwne, ale mysle, ze moze potrafilabym zaufac. Na razie maz
nie bierze pod uwage takiej opcji, ze bedzie z ta druga.
Przynajmniej tyle... (mam nadzieje, ze nie jestem zbyt naiwna
wietrzac w takie jego zapewnienia).
Wlasciwie na razie czekam.... Czekam, na to, co on zdecyduje. Kiedys
byloby to dla mnie niewyobrazalne, wydawaloby mi sie, ze na pewno
odeszlabym. Ale w rzeczywistosci nie potrafie. Wydaje mi sie, ze to
tylko chwilowe, ze wszystko bedzie dobrze, wmawiam to sobie. A w
glebi duszy strasznie sie boje tego, ze on odejdzie.
Niby nie mam sie czego bac. Jestem jeszcze w miare mloda, mam dobra
prace, potrafie byc niezalezna. Ale sie boje....

[menk.a]

Nie czekaj tylko działaj. Zbytnia wyrozumiałość ma skutki podobne do
pobłażliwości;)

[rowno_waga35]

Nie bardzo rozumiem po co Ci ten "przyjaciel"?

[menk.a]

rowno_waga35 napisała:

> Nie bardzo rozumiem po co Ci ten "przyjaciel"?

Może na wypadek, kiedy mąż wyjdzie po gazetę i tyle go widzieli;)

[rowno_waga35]

Poczekalabym, aż wyjdzie i nie wróci i dopiero szukalabym
przyjaciela, ktory pomoże zrozumieć "dlaczego".

[topa76]

No moze niekoniecznie przyjaciel, ale jakis facet, ktory mi pomoze
zrozumiec meska dusze.
Trudno mi zrozumiec meza, ktory mnie niby kocha, ale nie wie, czy
chce ze mna byc. Powod: jestem zbyt idealna, boi sie mnie
skrzywdzic, ale krzywdzi. Od kilku miesiecy nie wie, czego chce, ale
tz nie odchodzi, a kiedy ja wspominam o wyprowadzeniu sie, to mi nie
pozwala.
I o co w tym wszystkim chodzi? Moze faceci jakos inaczej to widza?

[rowno_waga35]

E tam kocha... Ktoś kto kocha nie krzywdzi. Co to znaczy "idealna"?

[topa76]

Tez tak mysle, ze jesli koha, to jak moze krzywdzic. Ale z drugiej
strony widze, ze on tez bardzo cierpi.
Idealna - jak twierdzi, mam wszystkie cechy, ktorych oczekuje od
kobiety. I tu pojawia sie kolejny sprzecznosc w jego zeznaniach -
skoro to mam, to czego szuka?
Aha, mowi tez, ze na mnie nie zasluguje (wydaje mi sie, ze nigdy nie
dalam mu odczuc czegos takiego, sam sobie to wymyslil...)

[rowno_waga35]

Ulżyj biedakowi w cierpieniu i podejmij za niego męską decyzję.
Wygląda mi na to, że ani on ani Ty nie jesteście ze sobą szczególnie
związani emocjonalnie i chyba trochę znudzeni z męczeni związkiem.
Wiem coś o tym bo byłam w podobnej sytuacji. Daję głowę, że Wasze
małżeństwo się wrótce rozleci. Tym bardziej, że i Ty szukasz
przyjaciela... Bo łatwiej odejść do kogoś, niż pozostać samotną i
porzuconą.

[topa76]

Nie dawaj glowy, prosze:-)
Moze masz racje, ze zaczynam kogos szukac, ale wciaz jeszcze mam
nadzieje. A przynajmniej chcialabym zrozumiec, o co w tym chodzi.
A gdybysmy nie byli ze soba zwiazani emocjonalnie, nie bylibysmy juz
razem.
Natomiast co do znudzenia zwiazkiem - pewnie masz racje. Tylko skoro
on nie wie, czego mu brakuje, niby wszystko ma, to skad ja mam
wiedziec, co zmienic?

[rowno_waga35]

Myślę, że to nie przywiązanie, raczej przyzwyczajenie i różne
zależności, które powstały w ciągu kilku lat bycia razem. Nadzieję
na co? Przecież on romansem naruszył podstawę związku - zaufanie.
A dla Ciebie to dobry pretekst do rewanżu. I dlaczego Ty miałabyś coś
zmieniać, jeżeli już to wspólnie. A tam, korzystaj z życia póki
jeszcze możesz, popieram:-)

[topa76]

Gdyby jednak znalazl sie jakis facet, ktory chcialby ze mna popisac
na ten temat, prosze o maila: [e-mail]