Historia Polskiego Eksportu Budownictwa i Usług

chaladia Khartoum North Power Station, Phase 2. 19.10.07, 20:30

W 1987 roku Rząd Sudański (wtedy jeszcze Sadika al-Mahdiego, wnuka
niesympatycznego skądinnąd Mohammeda Mahdiego) otrzymał od Banku
Światowego dotację na rozbudowę powstałej parę lat wcześniej
Elektrowni Khartoum North I, tym razem daru Korony Brytyjskiej.
Na Inżyniera Inwestycji wybrano brytyjską firmę konsultingową Ewbank
Preece. Inżynierem został Honourable Ronald Williamson, Szkot z
klanu McWilliams'ów, człowiek pracujący overseas przez ostatnie 40
lay (był już dobrze po 60-tce).
Projekt podzielono na pakiety: cywilny z instalacjami
ogólnobudowlanymi i rurociągami wody chłodzącej, kotłowy, turbinowy,
elektryczny i automatykę.
"Budimex" przystąpił w 1988 roku do przetargu i, mając jakąś firmę
chińską za "secon runnera" - wygrał. Kontrakt turbinowy wygrało ABB
Nuernberg i zleciła także "Budimexowi" roboty montażowe dwóch turbin
po 60 MW każda. Kontrakt kotłowy wygrała austriacka firma Waagner
Biró z Grazu, montaż zlecając słoweńskiej firmie Enegromontaza z
Mariboru, Kontrakt elektryczny wygrała firma Ingra Rade Koncar też z
b. Jugosławii.
Kontrakt zapowiadał się trudny, gdyż lokalny rynek w Sudanie prawie
nie funkcjonował, a wszystko, co było potrzebne do budowy dużej
przecież elektrowni trzeba było przywieźć statkami do Port Sudan, a
stamtąd 1260 km ciężarówkami do Chartumu. Port Sudan to jesyny port
Sudanu, ciągle zakorkowany. Istniało jeszcze połączenie lotnicze,
ale zawsze były ogromne trudności z wysłaniem cargo, jako że prawie
każdy zamożniejszy Sudańczyk otrzymywał tą drogą dostawy
towerów "luksusowych". A trzeba sobie powiedzieć, że w Sudanie,
gdzie wielu umiera z głodu, jest bardzo wielu ludzi bardzo bogatych.
Project Managerem został Jacek Hr.Skrzyński.
Contract Managerem, odpowiedzialnym za kontrakt w kraju został
Jurek "Binky" Binkiewicz, wielki enuzjasta komputeryzacji, który
dopilował, by budowa W TRZECIM ŚWIECIE! była już wówczas wyposażona
w komputery PC - w 1989 roku kompuer 10,5 MHz z dyskiem 40 MB i 1 MB
RAMu to było COŚ! A do tego dostaliśmy "Framwork" - czyli
protoplastę "Excela". Dzięki temu byliśmy pierwszym w Polsce
kontraktem ze skomputeryzowanym quantity survey'ingiem,
fakturowaniem i płacami.
"Budimex" zebrał kadrę opierając się głównie na "Energoexporcie" i
Pomorskim Przedsiębiorstwie Budowy Elektrowni i Przemysłu.
Inżynierowie ci, pod wodzą Kazimierza Ciurusia, który może dobrze
angielskiego nie znał, ale znał się na budowie elektrowni parowych
jak mało kto, złożyli listę tego, co należy zabrać. Wyczarterowano
statek - sześciotysięcznik i zasztauowano na niego wszystko, co
uznano za potrzebne. Po 3 latach, na koniec budowy okazałao się, że
poza "cyklopem" (chwytak na wysięgniku hydraulicznym) 100% tego, co
wzięto okazało się trafionymi decyzjami.
Na statku popłynęła też pierwsza grupa polskich pracowników.
Równocześnie "Budimex" zaczął akcję werbowanie polskich
expatriate'ów, którzy już w Sudanie byli. Okazało się, że znaleziono
Włodka Biegańskiego, który twm budował przemysłowe farmy drobiowe
jeszcze za rządów Nimeiriego oraz Marka Ryniewicza, speca od odpraw
celnych i transportu. Żeby nie ten człowiek, jego wiedza i
umiejętności, nasze dostawy nie docierałyby do celu tak gładko, jak
docierały...
W połowi 1989 roku zdarzyło się, że niejaki Omar Hassan al Bashir,
Generał, z podjudzenia szalonego fanatyka religijnego Doktora
Turabiego wywołał pucz i obalił Sadika al Mahiego. Nasza
organizująca sie dopiero budowa wylądowała w środku zamachu stanu.
Na szczęście awantura wkrótce przycichła, kogo trzeba było zgładzi,
zgładzono, kto miał więcej szczęścia - uciekł za granicę i sytuacja
wróciła "do normy".
Pierwsze loty do Sudanu z pracownikami odbywały się przez Sofię, bo
było to jeszcze za PRL-u. Samoloty czarterowe były to IL-18, ciekawe
że z "szachownicą" na ogonie, więc chyba wojskowe? Lot z prędkością
650 km/godz w ciasnej kabinie i ogromnym hałasie nie należał do
przyjemności. W 1990 roku załoga osiągnęła stan 120 osób, mieliśmuy
własny camp z kuchnią, ambulatorium i świetlicą, stacją uzdatniania
wody itp. Kuchnię udało się wyposażyć w wędzarnię i produkowaliśmy
nawet kiełbasy i szynki z wielbłądziny.
W 1991 roku do załogi dołączyli montażyści turbin - i stan Polaków
na budowie zaczął się zbliżać do 180 osób. W tym samym czasie stan
zatrudnionych w "Budimexie" Sudańczyków przekroczył 500. Niektórzy
brygadziści, jak słynny zbrojarz (zbrojmistrz) Danek, kierowali
zespołami liczącymi po 40 Czarnych i byli przez nich uwielbiani. Jak
się weźmie pod uwagę, jak traktują podwładnych Sudańczycy, to trudno
się temu dziwić...
Niestety, w międzyczasie następiła zmiana władzy w Polsce, dolar
przestał być tak mocną walutą i $400 przestało być atrakcyjnym
wynagrodzeniem. Najlepsi pracownicy nie przedłużali umów, z kraju
przysyłano kryminalistów, osoby z problemem alkoholowym itp.
Na szczęście budowa miała się ku końcowi i jakoś udało się ją
skończyć z nienajgorszym wynkiem.

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

chaladia Khartoum North Power Station, Phase 2. 19.10.07, 20:30

W 1987 roku Rząd Sudański (wtedy jeszcze Sadika al-Mahdiego, wnuka
niesympatycznego skądinnąd Mohammeda Mahdiego) otrzymał od Banku
Światowego dotację na rozbudowę powstałej parę lat wcześniej
Elektrowni Khartoum North I, tym razem daru Korony Brytyjskiej.
Na Inżyniera Inwestycji wybrano brytyjską firmę konsultingową Ewbank
Preece. Inżynierem został Honourable Ronald Williamson, Szkot z
klanu McWilliams'ów, człowiek pracujący overseas przez ostatnie 40
lay (był już dobrze po 60-tce).
Projekt podzielono na pakiety: cywilny z instalacjami
ogólnobudowlanymi i rurociągami wody chłodzącej, kotłowy, turbinowy,
elektryczny i automatykę.
"Budimex" przystąpił w 1988 roku do przetargu i, mając jakąś firmę
chińską za "secon runnera" - wygrał. Kontrakt turbinowy wygrało ABB
Nuernberg i zleciła także "Budimexowi" roboty montażowe dwóch turbin
po 60 MW każda. Kontrakt kotłowy wygrała austriacka firma Waagner
Biró z Grazu, montaż zlecając słoweńskiej firmie Enegromontaza z
Mariboru, Kontrakt elektryczny wygrała firma Ingra Rade Koncar też z
b. Jugosławii.
Kontrakt zapowiadał się trudny, gdyż lokalny rynek w Sudanie prawie
nie funkcjonował, a wszystko, co było potrzebne do budowy dużej
przecież elektrowni trzeba było przywieźć statkami do Port Sudan, a
stamtąd 1260 km ciężarówkami do Chartumu. Port Sudan to jesyny port
Sudanu, ciągle zakorkowany. Istniało jeszcze połączenie lotnicze,
ale zawsze były ogromne trudności z wysłaniem cargo, jako że prawie
każdy zamożniejszy Sudańczyk otrzymywał tą drogą dostawy
towerów "luksusowych". A trzeba sobie powiedzieć, że w Sudanie,
gdzie wielu umiera z głodu, jest bardzo wielu ludzi bardzo bogatych.
Project Managerem został Jacek Hr.Skrzyński.
Contract Managerem, odpowiedzialnym za kontrakt w kraju został
Jurek "Binky" Binkiewicz, wielki enuzjasta komputeryzacji, który
dopilował, by budowa W TRZECIM ŚWIECIE! była już wówczas wyposażona
w komputery PC - w 1989 roku kompuer 10,5 MHz z dyskiem 40 MB i 1 MB
RAMu to było COŚ! A do tego dostaliśmy "Framwork" - czyli
protoplastę "Excela". Dzięki temu byliśmy pierwszym w Polsce
kontraktem ze skomputeryzowanym quantity survey'ingiem,
fakturowaniem i płacami.
"Budimex" zebrał kadrę opierając się głównie na "Energoexporcie" i
Pomorskim Przedsiębiorstwie Budowy Elektrowni i Przemysłu.
Inżynierowie ci, pod wodzą Kazimierza Ciurusia, który może dobrze
angielskiego nie znał, ale znał się na budowie elektrowni parowych
jak mało kto, złożyli listę tego, co należy zabrać. Wyczarterowano
statek - sześciotysięcznik i zasztauowano na niego wszystko, co
uznano za potrzebne. Po 3 latach, na koniec budowy okazałao się, że
poza "cyklopem" (chwytak na wysięgniku hydraulicznym) 100% tego, co
wzięto okazało się trafionymi decyzjami.
Na statku popłynęła też pierwsza grupa polskich pracowników.
Równocześnie "Budimex" zaczął akcję werbowanie polskich
expatriate'ów, którzy już w Sudanie byli. Okazało się, że znaleziono
Włodka Biegańskiego, który twm budował przemysłowe farmy drobiowe
jeszcze za rządów Nimeiriego oraz Marka Ryniewicza, speca od odpraw
celnych i transportu. Żeby nie ten człowiek, jego wiedza i
umiejętności, nasze dostawy nie docierałyby do celu tak gładko, jak
docierały...
W połowi 1989 roku zdarzyło się, że niejaki Omar Hassan al Bashir,
Generał, z podjudzenia szalonego fanatyka religijnego Doktora
Turabiego wywołał pucz i obalił Sadika al Mahiego. Nasza
organizująca sie dopiero budowa wylądowała w środku zamachu stanu.
Na szczęście awantura wkrótce przycichła, kogo trzeba było zgładzi,
zgładzono, kto miał więcej szczęścia - uciekł za granicę i sytuacja
wróciła "do normy".
Pierwsze loty do Sudanu z pracownikami odbywały się przez Sofię, bo
było to jeszcze za PRL-u. Samoloty czarterowe były to IL-18, ciekawe
że z "szachownicą" na ogonie, więc chyba wojskowe? Lot z prędkością
650 km/godz w ciasnej kabinie i ogromnym hałasie nie należał do
przyjemności. W 1990 roku załoga osiągnęła stan 120 osób, mieliśmuy
własny camp z kuchnią, ambulatorium i świetlicą, stacją uzdatniania
wody itp. Kuchnię udało się wyposażyć w wędzarnię i produkowaliśmy
nawet kiełbasy i szynki z wielbłądziny.
W 1991 roku do załogi dołączyli montażyści turbin - i stan Polaków
na budowie zaczął się zbliżać do 180 osób. W tym samym czasie stan
zatrudnionych w "Budimexie" Sudańczyków przekroczył 500. Niektórzy
brygadziści, jak słynny zbrojarz (zbrojmistrz) Danek, kierowali
zespołami liczącymi po 40 Czarnych i byli przez nich uwielbiani. Jak
się weźmie pod uwagę, jak traktują podwładnych Sudańczycy, to trudno
się temu dziwić...
Niestety, w międzyczasie następiła zmiana władzy w Polsce, dolar
przestał być tak mocną walutą i $400 przestało być atrakcyjnym
wynagrodzeniem. Najlepsi pracownicy nie przedłużali umów, z kraju
przysyłano kryminalistów, osoby z problemem alkoholowym itp.
Na szczęście budowa miała się ku końcowi i jakoś udało się ją
skończyć z nienajgorszym wynkiem.
chaladia Kontrakt na tłocznie produktów naftowych w Egipcie 19.10.07, 20:40

W 1985 roku Costain Process Construction wygrał przetarg na
dostarczenie tłoczni produktów naftowych ze stacjami pomiarowymi w
Asyut, Ras Shokir i Heluanie w Egipcie. Zakres robót budowlanych i
montażowych na miejscu w Egipcie miał być niewielki.
Costainowie wymyślili sobie (paru ludzi z project teamu miało już
kontakty z Polakami), że junior project staff można zwerbować w
Polsce, oszczędzając sporo kasy. Za pośrednictwem "Polimexu-Cekopu"
udało im się zebrać 18 osobową kadrę inżynierską. Przez pół 1986
roku paru "naszych" siedziało w kairskim biurze Costaina i czekało
na rozpoczęcie realizacji kontraktu, rozkoszując się tym, co
zapewniała firma free of charge, tzn. żarciem (w Polsce były wtedy
kartki na mięso i większość produktów podobnie luksusowych),
służbowymi samochodami terenowym (w Polsce benzyna była na kartki, a
Toyota Land Cruiser była abstrakcją - jako że marzeniem
był "Maluch").
Od poczatku 1987 roku zaczęła się robota. Od lata 1987 roku zaczęły
się kłopoty dla polskiej kadry inżynieryjnej - "Polimex" zawarł z
Costainem kontrakt na roboty montażowe i spawalnicze. I gdy tylko na
budowie pojawili się polscy wykonawcy, Costanowcy stracili zaufanie
do Polaków w swoich szeregach. I w ten sposób do końca 1987 roku
kontrakt na "seconding" się skończył...
ewka5 Re: Historia Polskiego Eksportu Budownictwa i Usł 19.10.07, 22:29

no! Zaczales!
Panie, Panowie?
pam_pa_ram_pam Adolf Ciborowski - czyli zanim jeszcze eksport... 21.10.07, 10:32

...polskiego budowbictwa się zaczął na dobre.
26.07.1963 roku (nie było mnie jeszcze wtedy na świecie) Skopie w
Jugosławii (dziś Macedonia) nawiedziło potężne trzęsienie ziemi.
Miasto praktycznie legło w gruzach. Podobno przypominało to Warszawę
po Powstaniu. ONZ, poszukując kogoś w wizją odbudowy tak
zrujnowanego miasta wybrało Polaka, Adolfa Ciborowskiego, architekta
z Biura Odbudowy Stolicy w latach 1945/46, później Naczelnego
Architekta Warszawy. W latach 1964-67 Adolf Ciborowski był
Dyrektorem Progremu Odbudowy Skopie. W Macedonii jest pamiętany do
dzisiaj, jako "Ojciec Miasta".
survey06 Re: Historia Polskiego Eksportu Budownictwa i Usł 21.10.07, 13:38

O historii, czy raczej, początkach polskiego eksportu budownictwa swego czasu
już wspominaliśmy. Podaję link poniżej gwoli przypomnienia. Myslę, żę warto
kontynuować. Wkrótce też się dopiszę. Pozdrowienia.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10280&w=25607511&v=2&s=0

Najnowsze z forum Towarzyskie

Zaloguj się