O przyjaźni...

[chiara76]

Wiecie, co? Jakieś takie mnie naszły myśli z zupełnie innej beczki.A
mianowicie, kiedyś słyszałam, że podobno najwięcej przyjaźni zawieramy do 24
roku życia. Nawet to logiczne, pewnie chodzi o to, że mamy wtedy najwięcej
możliwości, szkoły, pierwsze prace itd itp.
Czy myślicie, że im dalej w las, tym gorzej? Czy uważacie, że jest możliwe
nawiązanie przyjaźni i mam tu na myśli prawdziwą przyjaźń, nie znajomość, czy
nawet dobre koleżeństwo , po tym progu wiekowym?? Biorę go tak przykładowo,
mam na myśli w ogóle, jak to jest, im jesteśmy starsi? Trochę się ostatnio
zawiodłam na ludziskach wokół i może stąd te myśli...

[ann.k]

Ja myślę, że z miłością jest jak z przyjaźnią. W każdym wieku może nadejść. No
z miłością to może przesada, ale jednych spotyka w wieku lat 20, innych w wieku
lat 50. Przyjaźń można znaleźć w piaskownicy i na zebraniu rodzicielskim w
szkole dziecka.

[ferla]

a ja wlasnie całkiem niedawno spotkalam bardzo bliska mi osobe i chociaz znamy
sie stosunkowo niedługo ( biorac pod uwage np inne moje przyjaznie ), to wiem,
ze nie jest to zwykłe koleżeństwo. czasem mam wrażenie, że ona zna mnie lepiej
niz moj własny mąż, aczkolwiek nie jestem do końca pewna czy to jest
mozliwe :) i licze na to, ze czas bedzie nam sprzyjal, tzn ze ta budujaca się
przyjazń bedzie trwać w nieskończoność. sa takie chwile, że jestem tego
niemal pewna ( ona także ). życie pokaże :)) jeśli się tak stanie, a jest
wielkie prawdopodobieństwo, to będzie to klastyczne zaprzeczenie jakiejs
teorii o zawieraniu przyjaźni do 24 roku życia :D

[chiara76]

To Ci bardzo zazdroszczę. Ja ostatnio się nacięłam, myślałam, że nawiązuje się
jakiś kontakt, jeszcze nie przyjaźń, ale jakiś zalążek, aż tu nagle totalna
zmiana frontu z jej strony. Napisałam do niej na gg szczerze, że czuję się
olana, myślałam, że jeśli mi się wtylko wydaje, to szczere powiedzenie, co się
czuje jest najlepszym rozwiązaniem, ale...brak odzewu, czyli dla mnie znak, że
się nie myliłam.
Najgorsze, że jestem naiwniakiem, jakich mało, mam jakieś przedziwne połączenie
w sobie, z jednej strony niby cynicznie twierdzę, że ludzie nie potrzebują się
obecnie przyjaźnić, a z drugiej ciągle mam nadzieję, że mnie się jakaś
przydarzy i...nic. Strasznie jestem naiwna i nacinam się okrutnie. Zastanawia
się, czy z tego się wyrasta, mam 27 lat i czy z czasem nabiorę tak zwanej
życiowej mądrości...dobra, musiałam się wygadać, bo ostatnią sprawę
przypłaciłam strasznymi nerwami, aż się zdziwiłam, jak wielkiego doła złapałam.

[camina]

chiara76 napisała:

> To Ci bardzo zazdroszczę. Ja ostatnio się nacięłam, myślałam, że nawiązuje
się
> jakiś kontakt, jeszcze nie przyjaźń, ale jakiś zalążek, aż tu nagle totalna
> zmiana frontu z jej strony. Napisałam do niej na gg szczerze, że czuję się
> olana, myślałam, że jeśli mi się wtylko wydaje, to szczere powiedzenie, co
się
> czuje jest najlepszym rozwiązaniem, ale...brak odzewu, czyli dla mnie znak,
że
> się nie myliłam.
> Najgorsze, że jestem naiwniakiem, jakich mało, mam jakieś przedziwne
połączenie
>
> w sobie, z jednej strony niby cynicznie twierdzę, że ludzie nie potrzebują
się
> obecnie przyjaźnić, a z drugiej ciągle mam nadzieję, że mnie się jakaś
> przydarzy i...nic. Strasznie jestem naiwna i nacinam się okrutnie. Zastanawia
> się, czy z tego się wyrasta, mam 27 lat i czy z czasem nabiorę tak zwanej
> życiowej mądrości...dobra, musiałam się wygadać, bo ostatnią sprawę
> przypłaciłam strasznymi nerwami, aż się zdziwiłam, jak wielkiego doła
złapałam.

Nie martw się, moja przyjaciółka, ktoś z kim się śmiałam, płakałam, spałam w
jednym studenckim łóżku tak mnie zraniła, że do tej pory (minął rok) nie mogę
dojść do siebie. Brakuje mi jej cholernie, czasami mam ochotę do niej zadzwnić,
ale zraniona duma i serce nie pozwala. Szukam teraz kogoś równie bliskiego, ale
myślę, że będzie trudno, bo staram sie być ostrożna, boję się, a zresztą-
ciągle porównuję nowe znajome do niej.
Mam nadzieję, ze to przysłowie sie nie sprawdzi, bo chcę mieć jeszcze
przyjacółkę.

[chiara76]

Życzę Ci , żebyś jeszcze w życiu poznała swoją przyjaciółkę. Tak samo, jak
samej sobie tego życzę. Moja Mama poznała swoją najlepszą przyjaciółkę, kiedy
miała 30 lat, tamta 25, wprowadziły się do tego samego bloku i raz tamta
poprosiła moją Mamę, żeby została z jej starszym synkiem, kiedy jechała z
młodszą córcią do szpitala, i w sumie tak to się zaczęło...więc chyba nigdy nie
wiadomo.

[donna25]

Wiesz co właściwie to równie dobrze ktos mógłby napisać , że przyjeźnie te
prawdziwe zawiera się głównie w szkole podstawowej . Uważam , że na to nie ma
reguły. Wiadomo , że później mamy mniej czasu , aby te przyjaźń nie tylko
nawiazać co pielęgnować . Mam grupkę wypróbowanych przyjaciół . Jedną
przyjaciólkę z podstawówki , z którą zresztą studiowalam.Druga całe życie była
moją sąsiadką . Z moją przyjaciólka z liceum mogę nie widzieć się z dwa lata ,
a zawsze jak się spotykamy mamy masę tematów do rozmowy . Nie zauważam nawet ,
że tak długo się z nią nie widziałam . Dwie inne poznałam juz na
studiach.Niedawno skończyłam studia , zaczęłam nową pracę , poznaję codziennie
nowych ludzi .Wiem , że o prawdziwych przyjaciół niezwykle trudno , dlatego
dbam o tych których mam i wiem , że oni o mnie dbają . Lubię ludzi , chętnie
się zaprzyjaźniam . Samo życie weryfikuje niektóre znajomości , na pewno jednak
nie warto rezygnowac z zaprzyjaźniania się :)
ps. myślałam ,że nasz język jest bogatszy a nie umiałam zastapić słowa
przyjaciel czymś równie istotnym
ps. dzisiaj na przykład spotkalam się z jedna z moich przyjaciółek ,
przegadałyśmy jakies 3 godzinki , uzgodniłyśmy , że wybieramy się do wróżki i
od razu humor mi się poprawił duża buźka pa pa

[julia.julia]

Może i coś w tym jest, bo moje 3 bardzo bliskie przyjaciółki znam jeszcze z
dzieciństwa. Mam masę znajomych, ale z nikim nie jestem tak blisko jak z nimi.
Ale mam nadzieję, że nowych przyjaciół poznajemy przez całe życie :-)

do julii

[fyde]

julio a co z Twoim forum??

[ariel23]

Ja zawsze myslalam, ze tylko do konca liceum mozna znalezc prawdziwych
przyjaciol. Bo pozniej sie nie da (chociaz nie potrafilam tego uzasadnic).
Jednak na studiach poznalam pare bardzo wartosciowych osob, ktore po 3-4 latach
znajomosci moge nazwac przyjaciolmi.
Ale i tak najbardziej moge liczyc na moje dwie przyjaciolki, jeszcze ze szkoly
podstawowej.
No i jestem dumna jak moge komus powiedziec, ze sie przyjaznimy juz dwanascie
lat :)

[wakarpl]

Zaprzyjaznic sie zawsze mozna, choc wydaje mi sie, ze moje przyjaznie zostaly
juz zawarte na stale i chyba tak bliskich przyjaciol jak dotychczas, mial juz
nie bede. Nie mowie NIE, ale nad przyjaznia sie troszke pracuje i chyba lepeij
pielegnowac stare niz szukac nowych, wystarcza mi dobrzy znajomi i koledzy!

[ariel23]

Ale spotkasz sie z nami???

wakarpl napisał:

> Nie mowie NIE, ale nad przyjaznia sie troszke pracuje i chyba lepeij
> pielegnowac stare niz szukac nowych, wystarcza mi dobrzy znajomi i koledzy!

[wakarpl]

A chcesz/chcecie???
Nie spotkam sie, bo mnie wszyscy zaraz pokochaja, hahhhaahahah, a tak
powaznie.... bardzo bym chcial, ale nie dam rady, zrobmy imprezke za zachodnia
granica albo poczekajcie na mnei (tylko,z e wtedy WY juz wszyscy sie bedziecie
znac i zapomnicie o mnie i o innych)
:(

[chiara76]

Sorry, że się wtrącę w Waszą dyskusję, ale jak tak czytam, jak Namawiasz nas na
te wojaże zagraniczne, ech, żeby takie to było łatwe i tanie, ot tak sobie
wyskoczyć na przykład na weekend do Paryża, albo Amsterdamu, to...pewnie co
weekend by mnie w domu nie było:))
Pozdrawiam!

[wakarpl]

Przepraszam, wyszedl ze mnie okropny samolub, ale to wszysttko tylko dlatego,
zeby sie z Wami spotkac:(

[mocca2003]

wakarpl napisał:

> Przepraszam, wyszedl ze mnie okropny samolub, ale to wszysttko tylko dlatego,
> zeby sie z Wami spotkac:(
Wiemy , rozumiemy i lubimy dalej . A kiedy będiesz w kraju? przyjeżdżasz chyba
na święta ?

[klamerka_28]

moja najlepsza przyjaciolke poznalam w szkole podstawowej, siedziala za mna...
potem bylo to samo liceum, ale inne klasy, potem poltora roku mieszkania razem
w czasie studiow, potem przyjazn na odleglosc: mna rzucalo po kraju: wroclaw,
poznan, ona na stale pod warszawa... znamy sie jak lyse konie, wystarczy
jej 'slucham', kiedy odbiera telefon i juz wiem, ze cos jest nie tak... tak
samo zreszta w druga strone...
ale moja siostra cioteczna (tak zwana kuzynka w innych czesciach kraju) swoja
przyjaciolke (bliska kolezanke) poznala na zebraniu rodzicielskim klasy swojej
corki (wowczas osmioletniej) - tak wiec - nigdy nic nie wiadomo...
:-)
s.