Upiorni sąsiedzi na oś. Mickiewicza w Markach

[romek_4]

Hej, poradźcie co zrobić. Mamy za sąsiadów rodzinę z dwójką dzieci w wieku ok. 3 lat. Rodzina jest bardzo hałaśliwa - upiorne są dzieci - dziewczynka wrzeszczy na całe osiedle, jak tylko czegoś nie chce, albo coś chce. Budzi się - wrzask i płacz, mycie- to samo, ubieranie na spacer czy mycie - wrzask. Potrafi przez kilkadziesiąt minut drzeć się,tupać,biegać. A w międzyczasie dzieci się bawią - co u nich polega na gonitwach po mieszkaniu i wrzeszczeniu (tez w domu uskuteczniają zabawy podwórkowe - w chowanego, berka - z dziadkiem czy ojcem). A u nas aż meble sie trzęsą - o pracy w tych warunkach czy nauce mowy nie ma. Ściany wyciszyliśmy, ale tylko trochę to pomogło.Rozmowa nic nie da- bo "dzieci muszą się pobawić". Co robić?

[100ania]

wyprowadzić się

sama mam w domu trójkę dzieci i chociaż dzieci nie wrzeszczą o wszystko, są raczej fajne i pogodne, to cicho u nas też nie jest.
A tak na poważnie to jakiej rady oczekujesz? Mamy ci napisać "wezwij policję"?

[romek_4]

Jakbym wiedział, jakiej rady oczekuje, nie prosiłbym o nią na forum. Jasne, że
dzieciaki zawsze hałasują- to ich prawo. Ale rzadko w wielorodzinnych domach
zachowują się w taki sposób, jakby mieszkali sami w całym domu. Ci po prostu nie
liczą się z innymi. Wyprowadzić się - świetny pomysł - rozumiem, że Ciebie stać
na to. Nas nie stać - mamy kredyt na to mieszkanie na 30 lat i właśnie takie
sąsiedztwo. Nie chcemy konfliktów - stąd to pytanie - jak załatwić taką sprawę
pokojowo i czy się w ogóle da? Może ktoś ma takie doświadczenia. Pytanie jest
skierowane do takich osób, nie do Mamuś, które uważają, że im dzieciom wszystko
wolno, bo "to przecież dzieci". Jak nie możesz nic konstruktywnego poradzić, to
najlepiej nie zabieraj głosu.

[tusia21]

Tzn. co chcesz zalatwic? Chodzi ci o uciszenie dzieci? Nie wiem, czy
dobrze rozumiem. Pytasz, co im powiedziec, zeby dzieci byly cicho?
Rozumiem, ze moze ci byc ciezko, ale nie uciszysz dzieci. Tego nie
da sie zrobic. Zwrociles im uwage i to chyba wszystko, albo ja sobie
wezma do serca, albo nie. Oni nie lamia prawa, wiec nic wiecej nie
mozesz zrobic.

[100ania]

Wyprowadzić się - świetny pomysł - rozumiem, że Ciebie stać
> na to. Nas nie stać - mamy kredyt na to mieszkanie na 30 lat i właśnie takie
> sąsiedztwo.

A znasz mnie, że takie wnioski wyciągasz?

Takiej sprawy nie da się "załatwić".
Jeżeli rodzice pozwalają dzieciom hałasować, to możesz z nimi porozmawiać (co już chyba zrobiłeś), ale nic więcej nie zrobisz. Ludzi nie zmienisz, możesz tylko zmienić otoczenie. A jak nie możesz, to masz problem, podobnie jak wielu innych ludzi, którzy sobie nie mogą sąsiadów wymienić na mniej hałaśliwych, kulturalnych ludzi.


Jak nie możesz nic konstruktywnego poradzić, to
> najlepiej nie zabieraj głosu.

A to nie jest forum ogólnodostępne???

[tadek1947]

Poczytajcie jakich sąsiadów maja inni

hałaśliwy sąsiad
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=643&w=77043597&a=77930067

sposób na sąsiada
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=29&w=73044501&a=77633968
głośny sąsiad
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=40966&w=73496730&a=73510859

[prawdziwa.anita16]

SUPERNIANIA POMAGA

[logan.marki]

romek_4 napisał:

> Rozmowa nic nie da- bo "dzieci muszą
> się pobawić". Co robić?

Padłeś chłopie ofiarą tzw. "bezstresowego wychowywania dzieci", co w rozumieniu
wielu rodziców sprowadza się do tego, że dziecko robi co chce, bo to przecież
dziecko.
Na początek proponuje przeprowadzić rozmowę z sąsiadami - ale weź na te
okoliczność jakiegoś postronnego świadka, np. innego sąsiada.
Jak rozmowa nic nie da, udaj się do swojego dzielnicowego (na komisariacie w
Markach dostaniesz do niego telefon komórkowy).
To co opisałeś, to jest klasyczne utrudnianie korzystania ze swojej własności,
spowodowane działaniami innych ludzi.
A dzielnicowy już będzie wiedział co z tym zrobić ;-)
Tylko nie wiem pod jaki sąd to idzie - czy pod Grodzki (bo niby rodzice będą
odpowiadać) czy może pod Rodzinny (rodzice też będą odpowiadać, ale za
sprawowanie złej opieki nad dziećmi).
Sprawa jest prosta, i łatwa do wygrania. Skoro rodzice nie rozumieją co im
powiedziałeś, to im sąd swoim prawomocnym wyrokiem wytłumaczy.
A żeby było śmieszniej - możesz niezależnie na drodze cywilnej dochodzić
zadośćuczynienia za straty wynikłe z powodu nie możliwość korzystania z własnego
majątku, i zakłócania miru domowego.

I taka dobra rada na koniec - nie daj sobie wcisnąć, że to tylko dzieci, i one
tak mogą sobie bezkarnie się wydzierać całe dnie. To OBOWIĄZKIEM rodzica jest
takie wychowanie i zapanowanie nad zachowaniami dziecka, aby nie zakłócało
porządku innym.
I jeżeli teraz odpuścisz, to jak te hałaśliwe dzieci dorosną, i zaczną ci
urządzać o weekend za ścianą popijawy, zwane w slangu młodzieżowym "melanżami"
to będziesz miał melinę i dyskotekę w jednym za ścianą. I wtedy dopiero będziesz
musiał uciekać na noce z własnego domu, to nie wytrzymasz. I będzie wymówka, że
to "tylko młodzież", i musi się wyszumieć.

[padaw]

A ja uważam, że wina leży po stronie dewelopera, który stawia takie
ściany, że ludzie prywatności nie mają...jeśli to wszystko słyszysz,
to cóż- dzieci są dziećmi, nie każdy ma je grzeczne, choć oczywiście
pewne zachowania powinni rodzice eliminowac-po prostu nie pozwalać
na histerię, a z tego , co opisujesz taki można wyciągnąć wniosek,
że za wiele im się pozwala...
Ale druga strona medalu jest taka, że jesli buduje się szybko i byle
jakim materiałem, aby szybciej, bo popyt na mieszkania jest i mozna
zarobić, to potem takie są efekty, ale tym już sie deweloper nie
martwi, bo kasę dostał, a wy sie ludziska męczcie...
Mieszkaliśmy kiedyś również na innym osiedlu w Markach, gdzie w
pokoju było słychać każde słowo sąsiada i rozumiem, jaki to dla
Ciebie klopot, jeśli ściany masz równie akustyczne... :(

[tusia21]

A jezeli moje dziecko ma kolki i wyje cale noce, ze sama mam ochote
uciec od tego krzyku, to co tez mnie podasz do sadu i wygrasz
sprawe, a moze do sadu rodzinnego? DLa mnie to smieszne!
Dzieci sa dziecmi!
Nikt nie szkoli rodzicow przed urodzenim dziecka, jak je wychowac.
Jedni daja sobie rade lepiej inni gorzej.
Trzeba sobie przypomniec, ze tez sie bylo dzieckiem, bo podejrzewam,
ze albo nie masz wlasnych, albo byly aniolkami, albo sa juz dorosle
i nie pamietasz, jak to jest z malym dzieckiem.
Co innego jest swiadome zaklocanie spokoju (typu imprezy), a co
innego wychowywanie dzieci. Jezeli uwazasz, ze ty lepeij bys je
wychowal, to moze porozmawiaj z dziecmi, a nie z rodzicami :)
Przeprasza, ze zlosiwosc, ktora raczej byla skierowana nie do osoby
zakladajacej watek, ale odpowiedz o podaniu do sadu mnie zdziwila.
Ania100 pozdrawiam cie mamo 3 dzieci - od mamy 3 dzieci :) Ale ci
nasi sasiedzi z nami maja :) A moze to watek o nas :)

[tomt3]

Autor tego wątku wyraźnie napisał o wrzaskach i lataniu po mieszkaniu podczas
zabawy,a nie o ewentualnych przypadłościach zdrowotnych.Mogę tylko współczuć
temu Panu,bo mając takich pozbawionych wyobraźni rodziców za
sąsiadów,pozwalającym rozkapryszonym dzieciakom na wszystko, to faktycznie można
się załamać.

[kamel_007]

Z tego co widzę to autor wątku napisał o bieganiu, tupaniu i innych
zabawach w chowanego czyli o zdrowym hałaśliwym dziecku a nie o
jakichś chorobach.
Ponadto stwierdzenie że "Dzieci są dziećmi!" niezbyt dobrze o Tobie
świadczy. Mnie uczono że zabawa powinna być dostosowana do miejsca a
nie na odwrót. Czy Ty na wszystko pozwalasz? Mnie uczono że nie
wolno grać w piłkę w domu czy też nie palić ognisk.
Nie wiem dlaczego ale niektórzy ludzie myślą że jak już maja to
dziecko to im (jej samej i dziecku) wszystko wolno.

Tusia!!!!

[100ania]

Tak przy okazji - czy wy już się wychorowałyście???
Bo ciepło się robi i może w końcu wyznaczymy, gdzie nam połowa drogi wypada ;P
Buziaki.

[tusia21]

wlasnie konczymy ospe :(

[padaw]

Słuchaj, jest różnica między dzieckiem z kolką(mają to niemowlęta),
a dzieckiem 3-letnim, które potrafi, uważam, zrozumiec uwagi
rodziców, tylko problem w tym, czy rodzice w ogóle zwracają na to
uwagę, czy jest to tzw.bezstresowe wychowywanie (o tym można zaś
byłoby napisać epopeję-skutki tego wychowywania widzimy teraz u
nastolatków).
Osobiście znam dzieciaka, którego wyjscia na plac zabaw musiało
słuchac całe osiedle. Nauczyło rodziców, że krzykiem może osiągnąć
wszystko...Do tej pory dzieciak ma problemy z dostosowaniem, bo
okazało się,ze niestety w przedszkolu dzieci i panie nie ulegają
tego typu wrzaskom, w przeciwieństwie do rodziców, co to pozwolili
na głowę sobie wejść...
Pozdrawiam romka_4 i cierpliwości tylko mogę życzyć!

[tommy113]

Jak dla mnie sprawa jest prosta moralnie. Skoro nie mam np. swoich dzieci - bo
nie, wolny kraj, wolno mi, to tym bardziej nie mam obowiązku słuchania wrzasku
cudzego bachora. Skoro rodzice nie panują nad nim to niech się wyniosą w takie
miejsce, żeby dzieciak mógł drzeć się do woli bez konieczności uprzykszania się
innym. A moje zdanie co do wrzeszczącego dzicka z kolką i mamy która "ma ochotę
coś tam". To Twoje dziecko, kiedy robiłaś - wiedziałaś, nie ja robiłem, więc też
nie mam ochoty słuchać. Chore - do szpitala, tam są warunki.

















'

[nullka78]

Nie wypowiem sie w temacie, bo ja akurat mam grzeczne dziecko (nie wiem jak to
sie stało ale poprostu już takie jest z czego sie cieszę - ale odniosę sie
tylko do tommy113

Chłopie życzę Ci abyś nigdy nie został tatusiem - bo szkoda dziecka a raczej jak
to nazwałeś "bachora" dla takiego człowieka jak Ty.
Mogłeś wyrazić swoje zdanie w trochę inny sposób ale widocznie brak kultury Ci
na to nie pozwolił

[tommy113]

krótka piłka, nie mam zamiaru znosić cudzych dzieci bo i dlaczego? Jeszcze raz:
wolny kraj, wolno wyrażać poglądy czy to się komuś podoba czy nie, póki nie
łamię prawa (a w tej sytuacji nie łamię) wara ode mnie. Wyraziłem zdanie w
równie nowoczeny sposób jak sposób wychowania "dzici" przez cześć rodziców. Też
zostałem widać bezstresowo wychowany. Takie są skutki.

tommy 113

[tusia21]

Robiac dziecko nie wiesz, ze bedzie mialo kolki, a kolki to nie
choroba tylko niedojrzalosc ulkadu pokarmowego. Dzieko wyrasta po 3
mies. Przez piersze 3 miesiace wyje. Kolki sa bardzo czeste u dzieci.

[annkon]

tommy113 niestety reprezentuje część naszego społeczeństwa
lansującego wypowiedzi w stylu "starzy do domu starców, Żydzi do
Izraela" a ja bym chciała, żeby tacy ludzie wysłali się na księżyc,
albo na pustynię. Jeżeli ktoś się decyduje na mieszkanie w bloku, a
nie w oddzielnym domu, to musi brać pod uwagę,że nie będzie miał
idealnej ciszy. Nie znaczy to, że bronię przesadnie hałaśliwej
rodziny, ale nie można wymagać od matki, żeby zakneblowała dziecku
buzię na cały dzień, a taką propozycję pewnie by poparł tommy113.

[arcziio]

No to kolego blysnąłeś. Masz wiecej takich "przemyśleń"? To prośba,
zatrzymaj je dla siebie. A moze denerwuje ciebie również hałas
samochodów, przecież nie ty je kupowałeś, niech nie jeżdżą przed
Twoim oknem, tylko gdzie indziej. Nie potrafisz żyć w społeczeństwie
akceptując jego wady i zalety? Może należałoby wrócić w rodzinne
strony.

[ola-708]

tommy113- a może ty wyniesiesz się w takie miejsce gdzie żaden cudzy
bachor nie będzie uprzykszał ci życia. Najlepiej na bezludną wyspę,
bo sądząc po twoich postach poza czubkiem własnego nosa niczego
innego nie dostrzegasz. Wolny kraj, wolno ci. Decydując się na
zamieszkanie w tzw. domach wielorodzinnych trzeba było liczyć sie z
tym, że oprócz ciebie mieszkaja tam inne rodziny - niektóre z
dziećmi. A co do wątku "chore dziecko- do szpitala, tam sa warunki".
To mam nadzieję, że ty nie biegniesz do szpitala z katarkiem, bo
mogliby cię przyjąć chyba tylko na oddział psychiatryczny. Małe
dzieci niestety nawet przy zwykłym katarze potrafią budzić się kila
razy w nocy z płaczem.

[mika_007]

tommy113 napisał:

> Jak dla mnie sprawa jest prosta moralnie. Skoro nie mam np. swoich
dzieci - bo
> nie, wolny kraj, wolno mi, to tym bardziej nie mam obowiązku
słuchania wrzasku
> cudzego bachora. Skoro rodzice nie panują nad nim to niech się
wyniosą w takie
> miejsce, żeby dzieciak mógł drzeć się do woli bez konieczności
uprzykszania się
> innym. A moje zdanie co do wrzeszczącego dzicka z kolką i mamy
która "ma ochotę
> coś tam". To Twoje dziecko, kiedy robiłaś - wiedziałaś, nie ja
robiłem, więc te
> ż
> nie mam ochoty słuchać. Chore - do szpitala, tam są warunki.

a jak ktoś ma beznadziejnego sąsiada to wykopać?
jak ktoś ciszę lubi to trzeba było kupić sobie dom w lesie,a nie
mieszkanie w bloku
jednemu nie odpowiadaja krzyki dzieci innemu wycie psa podczas
całodziennej nieobecności opiekunów,a jeszcze inny czepnie się
nawet,że "ci na góze" za głośno w kapciach chodzą
jak komuś głośno zawsze może sobie wyciszyć ściany,sufit i podłogę
z drugiej strony rodzice małych dzieci mogą narzekać jak inni
imprezy robią,a dzieci spać nie mogą
każdy kij ma dwa końce
wredny zgorzkniały sąsiad marudzący o wszystko chyba gorszy jest od
tych dzieci ;)
a wystarczy czasem iść i po prostu z sąsiadem pogadać :)

[redvivien]

Moje dziecko jest grzeczne ale jest alergikiem i przy smarowaniu,
psikaniu lekami wydziera sie w niebogłosy, czasami się budzi w nocy
bo swedzi skóra i co, moze ktos powie że mam koszmarne dziecko, lub
wychowuje bezstresowo ( a tak wogóle nie wszyscy wiedzą co to jest
wychowanie bezstresowe a brak opieki) ?. niestety my się meczymy i
wiem ze nie zawsze dla sasiadów jest to komfortowe lecz niestety
takie sa warunki że mieszkamy w bloku i tak jak nam moze coś
przeszkadzać, przeszkadza i innym -to uroki bloków. A to ze
coniektórzy pozwalają na wszystko swoim dzieiom to raczej nie mamy
na to wpływu oprócz zwrócenia uwagi rodzicom. Bloki tez są zrobione
tak że się wszystko nosi i zwykłe bieganie po domu bardzo słychać.

[maxima21]

mam radę, ale to trochę "musztarda po obiedzie": trzeba było wziąć
większy kredyt i kupić działkę wśród drzew, a nie mieszkanie wśród
ludzi. Dzieci wydają dźwięki i to jest normalne. Wydaje mi się, ze
te odczucia związane z hałasem są mocna subiektywne. A poza tym
proszę aż tak bardzo nie wczuwać się w życie sąsiadów i nie
nasłuchiwać, co robią w danym momencie (dość precyzyjnie opisane są
tu ich zachowania). Czy nie lepiej skupić się na wspomnianej nauce
lub pracy? życzę powodzenia i spokoju (ducha przede wszystkim)

[kamel_007]

Masz rację ale tyczy się to osób wścibskich czyli nie ten przypadek.
Zasada że nie wiesz o co chodzi bo dziadek bił mojego ojca a on bił
mnie i jakoś nic nam nie jest a i na ludzi wyszliśmy prowadzi do
znieczulicy społeczeństwa. Przykłady z ostatniego tygodnia gdzie
nikt nie kiwnął palcem:
16 V - półroczny Oliwier zmarł w Szczecinie
18 V – trzy i pół letni Bartek zakatowany w Kamiennej Górze
22 V - pobicie 9 miesięcznego dziecka w Piszu
22 V – dwumiesięczna Amanda skatowana w Białogardzie
Polecam: miasta.gazeta.pl/wroclaw/1,35751,5237452.html
„… mamy wrażenie, że przemoc wobec dzieci narasta lawinowo. … W 1999
roku policja zanotowała, że było 97 tysięcy ofiar przemocy domowej,
a w 2006 już 157 tysięcy. Wzrosła liczba tego typu przestępstw, ale
też przełamaliśmy chyba barierę milczenia. Kiedyś przemoc domowa
była tabu…”

[cinek_net]

LUDZIE LUDZIE LUDZIE!!!!
Wy nie rozumiecie ze chłopina ma na prawde problem?Ja tez mam dzieci tez
mieszkam w bloku-ale takich akcji sobie nie wyobrazam-rozumiem ze dziecko moze
miec lepszy lub gorszy dzien i z tego powodu wyyyyyc z byle powodu-ok-rozumiem
ze np jest chore i dzien czy dwa bawi sie dosc hałasliwie w
mieszkaniu-zrozumiałe-ale nie mogę pojąc jak mozna napisac dziedzi to dzieci im
wszystko wolno-to chyba swiadczy o tym co sobą reprezentuje rodzic-mieszkamy
sobie w tych bloczkach bo na to nas stac a nie na domki jednorodzinne-i nie
możemy utrudniac życia innym bo nie dajemy sobie rady z dziecmi/co to w ogóle ma
być-jestes rodzicem bądz odpowiedzialny za te dzieci i ucz ich kultury a nie
wzbudzasz niezadowolenie u sąsiadów
Kurcze chłopie-zrób tak-23.00 muza na fuul az dzieciaki pobudzisz-miśki ci nic
nie zrobią bo powiesz ze pies przypadkiem właczył,nastepnej nocy znów "głupi
piesek"niechcacy na pilota stanął a ty byłes w sklepie- itd a oni sami zakumają
o co chodzi-kazdy moze utrudnic innemu zycie-jesli to w moim bloku to ja Ciebie
zrozumiem a mieszkam w tym najwiekszym w Markach-ta porada z życia wzieta-POMOGłO

[ferdek66]

cinek masz całkowitą rację , jak rodzice nie potrafią zapanować nad
swoimi dziećmi , to trzeba im trochę pomóc , między innymi , takimi
metodami

[grzybek-0]

zgadzam się z cinkiem. może powinieneś porozmawiać ostrzej z sąsiadami , że jak
nie uspokoją dzieci to ty zaczniesz im uprzykrzać życie ,tylko bez świadków ,a
jeśli to nie pomoże to spróbuj rady cinka z tą muzą , najlepiej jakiś metal ,
jak tego nie zakumają to pisz pisma do spółdzielni! bo to nie jest tak ,że jak
mieszkasz w bloku to musisz przywyknąć do tego , że sąsiedzi przeszkadzają ,
tylko odwrotnie :jak mieszkasz w bloku to musisz liczyć się z tym , że mieszkają
w nim inni ludzie i też potrzebują spokoju , a nie dzieci to tylko dzieci , jak
rodzic nie umie poradzić sobie z własnym dzieckiem to niech wezwie sobie super
nianię!!!!!!!!!!!!!!!!!!Trzymaj się gościu i nie daj się tym upiorom z os.
Mickiewicza:)!!!!!!!!!!!!!

[eliza582]

Witam,
podejrzewam, że to o mnie sąsiad się rozpisał, miło z Jego strony :)
jestem mamą dwójki dzieci w wieku 3,5, 5. Starszy chłopczyk jest bardzo
spokojnym dzieckiem. Z młodszą od momentu wprowadzenia się tutaj mieliśmy bardzo
ciężki okres Jej buntów. Dokładnie trwało to rok z kawałkiem, choć i teraz raz
na jakiś czas zdarza Jej się powtórka z rozrywki przejście wszystkich etapów
buntu w skrócie czyli od rzucenia się na podłogę, po zaplucie się po pas,
tupanie, wycie, rzucanie krzesełkiem (karny jeżyk). W obecnym wieku czyli 3,5
roku zdarza Jej się to raz na 2 miesiące. Abstrahuję od normalnego mniejszego
wymuszania.
Po pierwsze to szanowny sąsiad nigdy nie przyszedł do nas w tym temacie by
zainteresować się czy przypadkiem nie zabijam dziecka. Za to słyszałam opinie od
innych sąsiadów, którzy spotykają się z pieskiem sąsiada. A to błąd, bo przecież
tyle się teraz słyszy w mediach, że rodzice chlają,ćpają i molestują dzieci.
Świadczy to drogi sąsiedzie o totalnej znieczulicy. Co innego gdybym choć raz
zapytała się o zdrowie Pana pieska, może łaskawiej patrzyłby Pan na mnie i
raczył głośniej wymamrotać dzień dobry. Bardzo nieładnie, a starszej Pan daty i
wypadałoby kobiecie powiedzieć pierwszemu.
Wracając do tematu. Mam 14 lat doświadczenia w wychowywaniu dzieci. Dzieci
wychowałam chyba z 10, ba mam nawet certyfikat USA, bo byłam przez rok opiekunką
dla noworodka i 2,5 letniej dziewczynki. Proszę sobie wyobrazić, że dzieci innej
narodowości przechodzą podobne bunty jak dzieci polskie :)
Moja córka była i jest extremalnym przypadkiem buntu dziewczęcego. Nie
korzystałam z porad super niani, bo nie za bardzo chciałabym przeszkadzać tej
Pani w jedzonym lunchu przy stoliku obok w pracy. Nigdy wczesniej nie oglądałam
Super Niani, jednak jak się okazało wiele osób przychodzacych do nas mówiło że
techniki jakie stosują są zaciągnięte z tego programu i chyba musiałam je
oglądać. Mówię, nie. Techniki jakie zastosowałam na moim dziecku to stanowczość
i konsekwencja.
kilka przykładów: wchodze do domu, po czym widzę rzucające się dziecko na
podłogę i wrzeszczące, że to ona miała otworzyc mi drzwi, albo że mam jeszcze
raz zadzwonić. po moim trupie!!! - mysle, a robię wolno, rozbieram się, nie
zwracam uwagi na jej wrzaski, łomoty w podłogę, biorę ja za rękę, lub przenoszę
na siłę do jej pokoju i stanowczo mówię, G. byłas niegrzeczna nie przywitałaś
mamusi ładnie tylko kopałaś. zostajesz w pokoju przez 3 minuty tyle ile masz
lat. Dziewczynka dostawała opętania jesli do tego kładłam jej poduszkę na szafę.
Pluła samą siebie po pas, darła się przez pół do godziny, nie wiem skąd brała
siły, jednak proces wchodzenia do pokoju, tłumaczenia co ma zrobić był
powtarzany nasto krotnie, aż siadała na czerwonym krzesełku, myslała i przepraszała.
Jej bunt zaczął się niewinnie od sytuacji takiej, że zapinając jej pasy w
samochodzie najpierw wołała tatę, potem mamę i znów tatę i tak w kółko w końcy
gdy ktoś zapiął to i tak było źle.
JA ODPOWIEDZIALNA MATKA NIE POZWOLĘ SOBIE NA TO BY 3 LATEK RZĄDZIŁ W DOMU, BY
TERRORYZOWAŁ SWOIM ZACHOWANIEM CAŁĄ RODZINĘ.G bardzo się zmieniła, wszyscy inni
rodzice którym opowiadałam o tym przez co przechodzimy tez widzą ogromną
różnicę. Moje działania przyniosły efekt. Dziewczynka teraz sama prosi o
posiedzenie na krzesełku, lub zostaje w pokoju. Mogę powiedziec że 1,5 roku było
dla mnie traumą. Wygrałam tylko dzięki konsekwencji i jednomyślności z mężem.
Nie zgodzę się jednak z tym, że moje dzieci latają i bawią się w chowanego, bo w
tak małym wieku (a jak to sąsiad pisał to były przeciez młodsze) nie potrafiły
tego zupełnie robić. Tego ile dzieci biegają po domu i czy wydzielają z siebie
dźwięki nie jestem w stanie limitować. Dziwię się, że Panu to przeszkadzało tak
bardzo skoro sąsiedzi pod nami nie marudza tak jak Pan, no ale może to stąd że
jedni mają dzieci, a inni pieski??? ;P

[666kat]

> Świadczy to drogi sąsiedzie o totalnej znieczulicy. Co innego
gdybym choć raz
> zapytała się o zdrowie Pana pieska, może łaskawiej patrzyłby Pan
na mnie i
> raczył głośniej wymamrotać dzień dobry. Bardzo nieładnie, a
starszej Pan daty i
> wypadałoby kobiecie powiedzieć pierwszemu.


romek_4 ,wstydź się!

[cegan]

Teraz romek4 opisz wszystko od początku. Bo albo jesteś marudą z
pieskiem skarżącą się na forum zamiast najpierw porozmawiać
osobiście z sąsiadami i zapoznać się z problemem albo nie chodzi o
elizę852 i będą się jej inni czepiać bez powodu

[tommy113]

ja będę pierwszym który się uczepi. Co do wychowania dzieci - to jedno, a
mieszkanie z takimi sąsiadami jak eliza to drugie. Co mnie obchodzą jej dzieci i
ich rzucanie się po podłodze przy takim np. scenariuszu:

wracasz do domu z ogromnym bólem głowy po ciężkim dniu pracy, masz wszystkiego
dosyć, wchodzisz do swojego mieszkania z nadzieją, że padniesz na łóżko i będzie
miał chwilę ciszy i spokoju, tym bardziej, że następnego dnia od rana masz ważne
spotkanie, więc tym bardziej zależy ci na dobrej kondycji psychicznej i
fizycznej... A tu nad tobą eliza ze swoimi metodami i dziećmi.

I co Wy na to, ze str. elizy jest ok? tak? a ja nie mam prawa do normalnej
egzystencji, no chyba, że ból głowy i zmęczenie to niedopuszczalne stany.

Opis teoretyczny, ale jak najbardziej możliwy w wielu sytuacjach. Nie jestem
sąsiadem elizy.

[kana30]

tommy 113 oczywiście tobie można wrócic do domu z bólem głowy po
ciężkim dniu a dziecko co??? musi być zaprogramowane tak żeby
idealnie sie zachowywać?? Zastanawia mnie co zrobisz gdy przytrafi
ci sie bardziej uparte i hałaśliwe dziecko?? Będziesz wtedy myslał o
sąsiadach i zafundujesz sobie dom zakopany głęboko na wsi oczywiście
z dala od sąsiadów??
Sasiadko z dwójką dzieci wiem jaki masz problem ja mam niesforną i
upartą trzylatke i równiez nie reaguję na jej fochy i zdarząją sie
sceny. Trzymaj sie i nie ulegaj trzyletniemu człowieczkowi oraz
sąsiadowi mniemam o trzyletnim rozumku.

[tommy113]

nie chodzi o "programowanie" a o "wychowanie" i szacunek dla innych. Blok to nie
rykowisko i trzeba to potrafić zaakceptować, a dziecko leżące na podłodze i
wrzeszczące ma niewiele wspólnego z kulturą jakkolwiek pojętą i świadczy przede
wszystkim o rodzicach i o tym, że nie biorą pod uwagę, że mieszkają pomiędzy
innymi. I proszę o nie spłycanie tego co piszę, bo nie mam na myśli tego, że
dziecko nie ma prawa płakać, śmiać się czy bawić, ale z powyższych opisów
wynika, że chodzi o wrzask i podobne efekty. To jest nie do przyjęcia, a już na
pewno w bloku. Ale cóż, kiedy większość widzi swój czubek nosa, zagdza się, ja
również, ale to że masz dzieci nie powoduje, że możesz widzieć tylko swój i
tobie wolno, bo masz przecież dzieci. Masz - to je wychowaj, nie potrafisz -
zastanów się.

[kamel_007]

Tommy113 - tu mamy przypadek "Matki Polki", nic do niej nie dociera
bo jej dzieci są najspokojniejsze, najlepsze, najwspanialsze pod
słońsem i jedyne co możesz od niej usłyszeć to przeprowadź sie do
lasu a tak wogóle to zmień pracę na spokojniejszą (byś nie miał tych
bólów głowy i porannych pokań).

[cegan]

Dyskusja się zaostrza i tylko romek 4 gdzies sie zaszył. Gdyby się
zechciał odezwać to wiele osób, nie tylko rodziców, mogłoby sie
wiele nauczyć o wychowaniu dzieci i relacjach w duzej wspólnocie
mieszkaniowej.

[kasia123_pl]

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia - proste i prawdziwe. Wychowanie dzieci jest trudne, każdy rodzic popełnia błędy i mam nadzieję, że większość rodziców stara się je korygować. Wydaje mi się, że nie mając dzieci raczej nie da się zrozumieć jak to jest. Tolerancji dla zachowań cudzych dzieci nabieramy zbierając doświadczenia z własnymi. Zaczynamy też rozumieć ich rodziców.
Klasycznym przykładem może być reakcja dorosłego na nieznane mu dziecko rzucające się w sklepie na podłogę. Jeżeli ma dzieci prawdopodobnie uśmiechnie się ze zrozumieniem, jeżeli nie zapewne pomyśli "Co za wstrętny bachor! Jak on/ona (matka/ojciec) pozwala na coś takiego! Ja to bym..."
Moja rada - żart dla romka_4: zrób sobie dziecko jeśli możesz, od razu inaczej spojrzysz na świat :)
Na poważnie proponuję porozmawiać z sąsiadami. Zakładanie, że rozmowa nic nie da to duży błąd.
A teraz z innej beczki: jestem sąsiadką elizy528. Słyszę czasami jej dzieci, dorosłych zresztą też. Jednak nigdy, nigdy, nigdy zachowania, o których pisze, nie przeszkadzały mi, nie burzyły spokoju domowego ani nic w tym stylu. Jeżeli było słychać krzyk dziewczynki to ja i reszta mojej rodziny podchodziliśmy do tego z humorem. Rozmawialiśmy z elizą528 na ten temat, ale w formie towarzyskiej pogawędki.
Zdaję sobie zresztą sprawę, że ona słyszy czasami mnie i resztę mojej rodziny też. Bo oczywiście mam dzieci i różnie to bywa z ciszą i spokojem.
Droga sąsiadko elizo528! Mam nadzieję, że romek_4 jednak nie o Tobie pisał. Tekścik, który wysmażyłaś może paru osobom pomoże zrozumieć jak to z dziećmi bywa, ale wielkich nadziei raczej sobie nie róbmy.
Pa!

[eliza582]

witam wszystkich,
postanowiłam opisać to co mnie dziś spotkało.
dzieci wstały około 7 i zaczęły się wspólnie bawić, rzeczywiście kilka razy je
uciszałam, kilka razy wstawałam by sprawdzić, dlaczego jest ciszej, czy czegos
nie skrobią. Gdy już wstaliśmy dzieci miały rewelacyjne humory, łobuzowały na
całego, biegały po mieszkaniu chichocząc z nas. Nie usprawiedliwiam ich, wg mnie
były czasami za głośno, ale krzyki uciszające je, powodowały że jeszcze gorzej
było. około 10 usłyszałam podgłośnione na maxa radio sąsiada, ocho pomyślałam,
sąsiad nie wytrzymał. wyjaśniłam wszystkim, że takie pobudki ranne z krzykami są
nie do zniesienia dla sąsiada i że trzeba być ciszej. wychodząc na podwórko z
garażu zobaczyłam owego sąsiada z pieskiem błogo wracającego ze spaceru.
powiedziałam jak zawsze dzień dobry, odpowiedział i wtedy nie wytrzymałam i
powiedziałam: sąsiad wybaczy hałasy moich dzieci, widzę że już Pan tez nie może
wytrzymać sytuacji, mówiłam jakieś trzecie zdanie, a ten sam starszy pan
poprostu bez żadnego wyrazu twarzy minął mnie jak g..... i wszedł do klatki. Nie
mogę przypuszczać, że nie słyszał, bo mąż stojący na schodach ze zdziwienia
otworzył oczy. Zrobiło mi się tak przykro i smutno.....przepraszam, że mam
dzieci, najnormalniejsze, uśmiechnięte, wesołe, humorzaste, które powinnam
związać, zakneblować i najlepiej udusić w beczce.....achhhhhh ludzie

[tommy113]

.....achhhhhh ludzie, pewnie chcieli się wyspać.

[mamusiakubusia_2]

Dzień dobry. Mieszkam od roku na nowym osiedlu na Białołęce. Jestem mamą
5,5-latka z ADHD i niezbornością ruchową, i 3-latka. Też mam kłopoty z
maluszkami. Szukałam sposobów na zapanowanie nad nimi i trafiłam na ten wątek. I
tu konsternacja... Moje dzieci są bardzo żywe, ale do głowy by mi nie przyszło,
żeby oczekiwać od sąsiadów (i tych młodszych bezdzietnych, i tych starszych)
akceptacji niekulturalnego, hałaśliwego ich zachowania (a niełatwo nad nimi
zapanować). Z tego, co piszesz eliza582, maluchy musiały nieźle rozrabiać, jeśli
słychać to było tak u sąsiadów. Twój wpis jest z 5.10.08 - czyli szalały od 7.00
rano w niedzielę. Dziwisz się eliza582, że starszy sąsiad wytrzymał tylko 3
godziny? Wygląda na to, że ma wiele tolerancji dla Waszych dzieci. Jeśli jest
emerytem, pewnie odeśpi w tygodniu. Ale może pracuje (mój ojciec emeryt nadal
pracuje, często w domu).
Nie świadczy to dobrze o Was, że reagujecie dopiero, gdy sąsiedzi alarmują, że
już nie wytrzymują. Dziwne to, że Wy z mężem wylegiwaliście się, gdy dzieci
szalały. My staramy się od razu młodych czymś zająć. Z poprzedniego Twojego
postu wynika, że to nie pierwszy raz. Nie dziw się, że staruszek się do Ciebie
nie odezwał - to lepsze niż miałby Ci nawymyślać. Nie podoba mi się Wasz egoizm
i zapatrzenie w czubek własnego nosa. Moja rada: kupcie sobie domek z ogródkiem;-)

[cinek_net]

mamusiakubusia_2 :)
Taka powinna być właśnie postawa matki ,która ma dzieci z ADHD-godne uwagi dla
innych mam-które soebie nie radza z dzieci-za to potrafią wymadrzec sie na forach
Gratuluję postawy
Marcin

[tommy113]

czyli tak jak napisałem wcześniej (to do eliza582 i pozostałych "mam"). Zanim
sobie zrobisz dzieci i będziesz stękać jakie trudne jest wychowanie i uzurpować
sobie porawo do uprzykrzania życia innym,niewinnym powstania Twoich dzieci może
warto się zastanowić czy na pewno jesteś odpowiednią osobą na matkę.

[eliza582]

a to dopiero :) dzieci się robi??? jakie to płytkie. Na dzieci się
zdecydowaliśmy i zapewniliśmy najdogodniejsze warunki do tego żeby się poczęły -
ani ja, ani mój mąż to nie fabryka!!!
dzieci sąsiadują z mieszkaniem sąsiadów i najnormalniej w świecie wydawały
ludzkie odgłosy, nie mają żadnego ADHD i nie są nadpobudliwe, a kontaktowe. nie
chce mi się już ciągnąć tego wątku, mam inne zdanie.
gdybym była egoistką to bym dzieci usuwała, a tak dzielę się z nimi tym czym
mam, czyli tym "m" na które mnie stać.
pozdrawiam
Eliza

[tommy113]

szkoda tylko ze z twoimi dziećmi muszą się dzielić sąsiedzi którym nic do nich.
Uważasz, że to w porządku, uważasz, że nie widzisz czubka własnego nosa,
uważasz, że masz prawo do zatruwania życia innym swoją osobą czy rodziną? Nie
masz pojęcia o życiu we wspólnocie skoro tak twierdzisz, a ja mam prawo do tego
żeby nie słuchać wrzasku twoich dzieci. Inni sąsiedzi teżmają prawo spać do
której chcą a TWOJą brochą jest uciszanie własnego potomstwa, skoro świadomie
się na nie decydowałaś. To tyle. Zastanów się nad tym co i jak piszesz. Chyba,
że jest to zbyt skomplikowane...

[kamel_007]

Eliza582 - nie musiałaś myśleć o usunięciu... jest jeszcze
antykoncepcja.