Płacenie za oceny

[asieksza]

Od września zaczęliśmy motywować syna finansowo do nauki. Do tej
pory nie było najgorzej ale młody zbytnio się nie przykładał, robił
minimum tego co musiał.Ponieważ młody lubi sobie zbierać pieniążki
na akcesoria do komputer postanowiliśmy spróbować. No i będzie
niezła średnia, szóstka z matematyki. Wiem srasznie to
niepedagogiczne ale to w końcu jego praca, dorosły dostaje premię
młody też swoją dostaje . Nie są to jakieś wielkie kwoty więc musi
się w miesiącu naprawdę dobrze postarać żeby mieś finansową
satysfakcję więc częściowo poznaje wartość pieniądza.Przy tym jak
zaczął się bardziej przykładać to zaczęło mu się udawać i ma
satysfakcję.

[0golone_jajka]

Nie mam zdania. Nie zastanawiałem się. Choć nagrody za dobre oceny są jak najbardziej pedagogiczne. A że nagrodą będzie kasiorka zamiast dupereli? Chyba ok.
Ale ciekaw jestem ILE płacicie za oceny i czy z każdego przedmiotu oceny są tyle samo warte?

[aka10]

Nigdy nie placilam i nie bede. Dziecko powinno od poczatku wiedziec,
ze uczy sie dla siebie, nie dla rodzicow, czy ich pieniedzy.
Przyklada sie, to dobrze, nie przyklada, to mozna motywowac, ale nie
pieniedzmi, uwazam. Z doswiadczenia wiem, ze mozna skonczyc
gimnazjum z szostkami z gory na dol. I to bez uczenia sie dla
pieniedzy.No, ale kazdy robi, jak uwaza.

[ariana1]

Nie płacę córce za naukę i nie zamierzam. Sama też nie byłam
motywowana w ten sposób.

[verdana]

I task będziecie płacic do magisterium? I uczyc dziecko, ze warto
się uczyć tylko wtedy, gdy za to placą, ale już niczego "dla siebie"
uczyć się nie warto.
No i placicie przeciez nie za to, ze umie, ale ze ma dobre stopnie.
Dostanie kasę za sciaganie na klasówce, ale za uczciwość oberwie po
kieszeni. Dostanie za to, ze napisze wypracowanie zgodnie z tym, co
lubi nauczyciel, a jesli napisze tak, jak sam uważa - nie dostanie
ani grosza.
Placicie za tem nie tyle za realna wiedzę, ale za to, jak dziecko
jest oceniane. W to wliczona jest nieuczciwość i lizusostwo, brak
odwagi cywilnej (postawienie się nauczycielowi nawet w
najsluszniejszej sprawie to strata pieniędzy), za nauczenie się
perfekcyjnie do każdej idiotycznej klasówki, zamiast rozwijania
własnych zainteresowań. Naprawdę uważacie, że szóstki są tego warte?

[aka10]

Brawo, Verdana. Az milo sie Ciebie czyta

Asieksza

[ariana1]

W świetle tego co napisała Verdana, to w której syn jest klasie?

i co z tego?

[annakate]

Bo ja przepraszam, nie zrozumialam - jesli uważasz to za dobrą, skuteczna metode
to czekasz na aplauz? jesli wiesz, że to metoda zła, niepedagogiczna - to
czekasz, aż ktoś Cię tu zwyzywa?

[antje_ps]

Założycielka wątku wkłada kij w mrowisko i patrzy, co się będzie
działo! Fajna zabawa?

To, co napiszę, nie odnosi sie w żaden sposób do założycielki wątku,
bo nie znam ani jej ani jej dziecka, a i co do tego, czy to płacenie
ma rzeczywiście miejsce, mam wątpliwości - a jeśli nawet, to nie
wiemy, na jakich zasadach, więc nie ma co wróżyć z fusów.

Jednak znam osoby w realu, które też przyznają sie do tego, że płacą
swoim dzieciom za oceny i raczej nie mam wątpliwości, że naprawdę to
robią. Najbardziej uderzające było dla mnie, gdy przyznała sie do
tego moja znajoma nauczycielka mająca dzieci w wieku 8 i 12 lat.
Starsze dziecko dostaje określoną kwotę za każdą szóstkę i niektóre
piątki (w przypadku gdy piątka jest najwyższą możliwą oceną, bo
szóstki nie można dostać). Młodsze dostaje dlatego, że starsze
dostaje i “żeby było sprawiedliwie”. Długo się zastanawiałam,
dlaczego nawet taka osoba jak nauczycielka decyduje się na taki
proceder.

Na razie moje wnioski są takie:

- płacenie jest traktowane jako sposób motywowania dziecka. Rodzice,
którzy nie chcą lub nie potrafią motywować w inny sposób, uciekają
sie do wręczania kasy. Działa to trochę na prymitywnej zasadzie: cel
uświęca środki. Ma też tę wątpliwą “zaletę”, że jest relatywnie
proste dla rodzica, który skupia się w życiu głównie na zarabianiu
kasy. Łatwo jest sięgnąć do kieszeni i wręczyć kaskę, motywowanie w
inny sposób wiązałoby się może z koniecznością wykrzesania z siebie
większego wysiłku intelektualnego, w celu nawiązania z dzieckiem
lepszego kontaktu, zrozumienia i dziecka, i systemu szkolnego;
budowania wspólnie z dzieckiem hierarchii wartości, w której
pieniadz nie znajdowałby sie na szczycie tej hierarchii, no i
wreszcie znalezienia czasu dla dziecka.

- Verdana pyta, czy tacy rodzice chcą płacić za lizusostwo i
oportunizm.
Jeśli sami rodzice są oportunistami, to nie razi ich w żaden sposób
fakt, że i dzieci wyrastają na oportunistów, być może nawet chcą,
żeby dzieci były takie, jak oni sami. Nasze otoczenie jest pełne
oportunistów (tak na dobrą sprawę, gdyby tak zrewidować motywy
naszych własnych działań, ileż razy dopatrzylibyśmy sie w nich
podtekstów oportunistycznych?). Pół biedy, jeśli zdajemy sobie
sprawę z tego, że działamy z pobudek oportunistycznych i że nie jest
to jedyna możliwa postawa życiowa. Gorzej, jeśli ten oportunizm
stanie się “drugą naturą” człowieka i już tak zostanie.

[morekac]

Co zrobisz, jak møody zażąda podwyżki?

[heca7]

Nie płacę. Jak skończy ten rok na tak wysokim poziomie jak się zapowiada to
dostanie coś co by chciała. Została podpytana i nie wie nic o tym prezencie. To
będzie niespodzianka.

[mama303]

Moja dostanie cos na koniec roku, niezależnie od tgo na jakim
poziomie go skończy.
Zresztą staram sie w ogóle na ocenach nie skupiać.

[marghe_72]

Nie bardzo wiem po co napisałaś tego posta.

Mamy ocenić?
Proszę bardzo.
Bardzo, bardzo głupia decyzja..
Inaczej się nie da tego określić

A ja place!

[majenkir]

Moje dzeci w kazdy piatek maja dyktando. Jak napisza 100% dobrze,
dostaja po $2. Teraz juz nie musze milion razy przypominac, zeby sie
nauczyli slowek (glownie chodzi o syna).
A teraz mozecie mnie sponiewierac wirtualnie. A co tam !

[mama303]

majenkir napisała:

>
> Moje dzeci w kazdy piatek maja dyktando. Jak napisza 100% dobrze,
> dostaja po $2.

Moje tez ma co piątek sprawdzian. W życiu by mi do głowy nie
przyszło żeby jej za to płacić. Nawet dobrze nie wiem jaka ocene
dostaje.

[allija]

moje dzieci także kiedyś, w szk. podst., dostawały pieniądze za stopnie
i także były to niewielkie kwoty. Potem jakoś to się rozeszło, chyba
wraz z końcem któregoś roku szkolnego. Nie widzę w tym nic złego,
chciały sobie na coś uzbierać to poznały "koszt" pracy, żaden problem.
Sprawa dotyczy raczej małych dzieci, trudno zarzucić im cyniczne
działania typu oszukiwanie dla stopnia choć pewnie wykluczyć nie mozna.
Wiedza dzieci jest oceniana stopniami więc uczą się tak czy siak dla
stopni, a dla czego mają sie uczyć? jedynie dla własnej satysfakcji?
Motywacja? jak roztoczyć przed 8, 9-latkiem wizję wspaniałej pracy,
awansu i kariery dzięki dobrej nauce? myślę, że do niego te prymitywne
pieniądze jakoś lepiej przemówią, są namacalne teraz w przeciwieństwie
do jakiejś oddalonej o lata świetlne pracy.
Poza tym dzieci często dostają jakąś nagrodę od rodziców na koniec roku
za dobre świadectwo i nikogo to nie oburza. A przeciez różnica żadna.
Jeśli dziecko włoży w coś wysiłek, widzimy jego pracę to chętnie
obdarowujemy go w nagrodę ale dać pieniądze to niepedagogiczne.

[joa66]

"Poza tym dzieci często dostają jakąś nagrodę od rodziców na koniec
roku
za dobre świadectwo i nikogo to nie oburza. A przeciez różnica
żadna.
Jeśli dziecko włoży w coś wysiłek, widzimy jego pracę to chętnie
obdarowujemy go w nagrodę ale dać pieniądze to niepedagogiczne. "

Każde dziecko zasługuję na małą nagrodę (chociażby wspólne wyjście
lody) na koniec roku. Nawet jeżeli świadectwo jest kiepskie.

[allija]

> Każde dziecko zasługuję na małą nagrodę (chociażby wspólne wyjście
> lody) na koniec roku. Nawet jeżeli świadectwo jest kiepskie.


oczywiście. Ale jakby nie o tym pisałam. Jako przykład jedynie dałam
nagrodę za dobre świadectwo.
Tak więc nie wiem po co ten komentarz.

[kanna]

Problem jest w tym, ze - wbrew powszechnym przekonaniom - dzieci
NIE UCZĄ SIĘ DLA SIEBIE. I takiej motywacji u małego dziecka nie da
sie wygenerować. Dlaczego? Zeby dostrzec korzyści płynące z nauki,
muszę umiec sobie wyobrazic siebie za kilka-, kilkanaście lat (w
pracy, na studiach itp.) Zeby to się udało, musze umiec określić,
kim jestem dziś - jakie mam mocne, słabe strony, co lubię, jaki
jestem itp.
czyli: musze narysowac dzis mój portret i potem przenieśc go do
przodu o kilka lat. Dziecko nie potrafi samo siebie okreslic, nie
jest w stanie narysowac swojego psychologicznego portretu.
Poza tym, zyje "tu i teraz" i nie sięga wypobrażeniem dalej, niż do
najbliższych wakacji.

Dlatego dzieci nie uczą sie dla siebie. Uczą sie dla mamy, dla
swojej pani, z obawy przed karą, żebyu pograc na komputerze, bo
takie sa w domu zasady itp.

Uważam, że zachcanie, motywowanie dzieci do nauki nagrodami (tu:
pieniężnymi) moze przynosic pozytywny skutek. Byle nie pieniądze za
każdą ocenę, raczej za te ekstra,i raczej nieregularnie.

Podoba mi sie tez pomysł mamy z nagradzaniem za piątkowe dyktanda

To NAM zależy, zeby dzieci sie uczyły, nie im

[paszczakowna1]

> Problem jest w tym, ze - wbrew powszechnym przekonaniom - dzieci
> NIE UCZĄ SIĘ DLA SIEBIE. I takiej motywacji u małego dziecka nie da
> sie wygenerować.

Po pierwsze, uważasz, że małe dziecko nie jest w stanie się niczym
zainteresować? I uczyć się po prostu z pasji poznawczej? To jest najbardziej
skuteczna (także jeśli chodzi o efektywność procesu uczenia) motywacja.

Po drugie, uważasz, że małe dziecko nie czerpie satysfakcji z pokonania
trudności? Że uczucie: 'miesiąc temu nie umiałam, a teraz umiem' jest mu
nieznane? A to też jest efektywna motywacja - pracuje się wtedy w oczekiwaniu
'nagrody' (satysfakcji) od samego siebie, a nie z zewnątrz.

Po trzecie, uważasz, że dzieci nie mają instynktu rywalizacji?

Pieniądze (czy inne nagrody) wytwarzają motywacje zewnętrzną pośrednią i bieda w
tym, że efektywność takiej motywacji w ogóle jest słabsza, a do tego szybko
słabnie. Co innego bardzo okazjonalnie za jakieś wybitne osiągnięcie (ale tu bym
raczej nagradzała osiągnięcie typu - mocna trója ze znienawidzonego przedmiotu,
niż szóstka z ulubionego), ale regularny cennik ma logiczną konsekwencję:
pracuję, jak mi płacą. Co gorsza, może to przytłumić motywację wewnętrzną.

> Byle nie pieniądze za
> każdą ocenę, raczej za te ekstra,i raczej nieregularnie.

A tu masz częściowo racje - byle nie regularnie.

[kanna]

regularny cennik ma logiczną konsekwencję:
pracuję, jak mi płacą. Co gorsza, może to przytłumić motywację
wewnętrzną.

jedno pytanie: płacą Ci w pracy? Mi placą i nie aadzę, że to
przytłumia moja motywację wewnętrzna do bycia coraz lepszą w
zawodzie. To raz.
Tym argumnetem zbijasz tez przydatnośc stypendiów naukowych.

Nie zachęcam też do płacenia za każdą ocene wg cennika. Raczej, do
sporadycznego nagradzania wyjąkowego wysiłku, lub osiagniecia (cos
na zasadzie premii w pracy - premie sa miłe, prawda?)


> Po pierwsze, uważasz, że małe dziecko nie jest w stanie się niczym
> zainteresować? I uczyć się po prostu z pasji poznawczej? To jest
najbardziej
> skuteczna (także jeśli chodzi o efektywność procesu uczenia)
motywacja.

Oczywiście, małe dziecko potrafi zainteresowac sie mnóstwem rzeczy -
i super, jeśli szkoła to potrafi wygenerować. Gorzej, jesli nie.
Uczenie sie jednak kolejnych 15 słówek do dyktanda nie miesci się w
tej kategorii
Problemem jest tez to, że to, co dzieci na prawde interesuje ma sie
nijak do programu - który w wiekszości jest nudny i odtwórczy.

> Po trzecie, uważasz, że dzieci nie mają instynktu rywalizacji?

Oczywiście, że mają. Z tym, że ten instynkt nie ma szansy sie
ujawnić w pracy domowej typu: przepisz jak najładnej zdanie.
Co więcej , uwazam, że jego rola jest przeceniana i ze wazniejsza
dla rozwoju dziecka i późniejszego sukcesu jest umiejętność
współpracy, niż rywalizacji.

btw: ja nie place synowi za stopnie choc taka mozliwośc motywacji
dopuszczam.
Ostatniej niedzieli okazało się, ze syn ma do odrobienia 7 stron.
Kłóciło sie to z zasadą niezadawania na weekend. Docisnełam i
okazało się, że cały tydzień nie robił lekcji (kontroluję to
sporadycznie, lekcje odrabia na świetlicy). Zapytałam:
- czemu dzis zdecydowałes sie robić?
- pani wychowawczyni powiedziała, że jutro będzie sprawdzała.
- a jak by nie sprawdzała?
- to bym nie robił.

Tyle na temat motywacji wewnętrznej, potrzeby rywalizacji i pasji
poznawczej u bystrego ośmiolatka.

[verdana]

Piszesz o ludziach doroslych. Nie sądzę, aby studenci studiowali
tylko pod warunkiem otrzymania stypendium, a rezygnowali, gdy
stypendium nie dostaną - dziecko jednak nauczone, ze zawsze za nauke
nalezy się nagroda tak własnie moze rozumować. Praca to co innego,
zazwyczaj wykonujesz coś, co Tobie w gruncie rzeczy nie jest
potrzebne, robisz cos dla kogoś. I za to dostajesz pieniądze.
Przenoszac to na naukę szkolna uczysz dziecko tak naprawdę, ze uczyć
się nie warto, warto zarabiać. Celem nauki ma nie być nauczenie się
czegoś, wiedza, ale pieniądze. Czyli jesli pieniadze są, to nie ma
potrzeby uczyć się niczego, tak jam nie musi się pracować, gdy ma
się majatek.

[kanna]

Ani razu nie napisałam o "płaceniu za naukę". Piszę o tym, zeby co
jakis czas - w wypadku wyjątkowych osiągnięć lub trudu - nagrodzić,
zmotywowac dziecko przy pomocy pieniędzy.

Zachęcam do uwazniejszego przeczytania mojego postu.

[verdana]

"płacą Ci w pracy? Mi placą i nie aadzę, że to
przytłumia moja motywację wewnętrzna do bycia coraz lepszą w
zawodzie. To raz.
Tym argumnetem zbijasz tez przydatnośc stypendiów naukowych.

Nie zachęcam też do płacenia za każdą ocene wg cennika. Raczej, do
sporadycznego nagradzania wyjąkowego wysiłku, lub osiagniecia (cos
na zasadzie premii w pracy - premie sa miłe, prawda?)"

Placenie na zasadzie "premii w pracy" to placenie za naukę -
spodziewana nagroda nie jest nagrodą, jest wynagrodzeniem, ktore się
nalezy. dziecko blyskawicznie zorientuje się, ze jest finansowo
wynagradzane za osiagnięcia.
Nie jestem przeciwniczka nagród, ale nie finansowych (są naprawde o
wiele lepsze sposoby wynagradzania dzieci).

[ib_k]

verdana napisała:
> Nie jestem przeciwniczka nagród, ale nie finansowych (są naprawde o
> wiele lepsze sposoby wynagradzania dzieci).

np. co ? uśmiech mamy i uścisk ręki taty?
szczerze mówiąc nie znam innych nagród niefinansowych....

[antje_ps]

Kiedyś moje dziecko wygrało jakis konkurs w szkole. Był uśmiech mamy
i uścisk ręki taty no i pytanie, jaką nagrodę chciałoby dostać za
wygraną - po prostu pękaliśmy z dumy i w tej euforii wydawało nam,
że jesteśmy w stanie spełnić każde życzenie - nawet nie wiem jak
wyszukane czy kosztowne. Dziecko odpowiedziało: Chcę, żebyście ze
mną poszli na rolki. TO było dla nas totalne zaskoczenie, bo my i
tak na te rolki chodziliśmy.
Usłyszałam nie tak dawno temu, że robiono sondaż wsród nastolatków i
zadano pytanie, czego oczekują od rodziców czy jakoś tak. ODpowiedz
była następująca: żeby rodzice spędzali z nimi więcej czasu. A więc
może jednak dla dziecka uśmiech i dotyk to więcej niż kasa? Nie
zapominajmy, że dzieci to nie dorośli. Jak zapunktujemy w robocie,
to uśmiech szefa i uścisk jego dłoni nie wystarczy - powinna pójść
za tym kasa. Pierwszorzędną potrzebą dziecka nie jest jednak
uzyskanie kasy tylko miłości lub choćby życzliwego zainteresowania.

[learning-to-fly]

Jak po wygraniu pewnego konkursu dostałam od własnego ojca kwiaty połączone ze
szczerymi gratulacjami, to poczułam się taka dorosła i ważna, że się z wrażenia
totalnie poryczałam. Ten sam numer z rodzinnym świętem powtórzyli mi potem po
maturze, zakończyło się dokładnie tak samo Za żadne pieniądze bym tego nie
zamieniła
(i nie, moi rodzice nie wyznawali teorii zimnego chowu, żeby pochwała była dla
mnie jakąś wyjątkową sytuacją. Z taką ilością miłości i czasu jakie mi
poświęcili, podejrzewam, że mogliby zagłaskać kota na śmierć )

[iin-ess]

antje_ps napisała:

> Usłyszałam nie tak dawno temu, że robiono sondaż wsród nastolatków i
> zadano pytanie, czego oczekują od rodziców czy jakoś tak. ODpowiedz
> była następująca: żeby rodzice spędzali z nimi więcej czasu. A więc
> może jednak dla dziecka uśmiech i dotyk to więcej niż kasa?

to jest dopiero bzdura. Dziecko czas rodzicow powinno mieć zawsze a nie
traktowac to jako nagrode!!!

[mama303]

iin-ess napisała:


> to jest dopiero bzdura. Dziecko czas rodzicow powinno mieć zawsze
a nie
> traktowac to jako nagrode!!!

To jest utopia. Chcociaz bym bardzo chciała, to nie moge poświecić
córce tyle czasu ile ona by chciała. A potrzeby ma ona bardzo duże ;-
)

[mama303]

antje_ps napisała:

> Nie
> zapominajmy, że dzieci to nie dorośli. Jak zapunktujemy w robocie,
> to uśmiech szefa i uścisk jego dłoni nie wystarczy
Czasem wystarczy. Zupełnie nie docenia się teraz przysłowiowego
uściśniecia ręki.

[hankam]

> Czasem wystarczy. Zupełnie nie docenia się teraz przysłowiowego
> uściśniecia ręki.

Albo nie wystarczy - jeśli od dziecka zaczniesz wychowywać malego materialistę.

[hankam]

> np. co ? uśmiech mamy i uścisk ręki taty?
> szczerze mówiąc nie znam innych nagród niefinansowych....

Tak, u mnie tak to działa.
Nie uścisk dłoni, ale...
Moja wielka radość z piątki z matematyki, która jest piętą achillesową mojej córki.
Radość z każdego dobrego stopnia, udziału w konkursie.
Czasem, jak mi przyjdzie ochota i fantazja, to z tej radości zabieram ją na
lody, zaraz po szkole.
Zawsze jakieś lody na zakończenie roku.
Nie przypominam sobie innych zachęt.

A czasem robię jej przyjemność (znowu wspolne lody albo czekolada u Wedla) jak
coś jej wyjątkowo nie pójdzie.

Jakoś u nas ten system się sprawdza - moje dziecko chce się uczyć, chce mieć też
dobre oceny z przedmiotow, ktorych nie lubi (jak matematyka), ma satysfakcję, że
z wielu przedmiotów wie duuużo więcej, niż jest wymagane w szkole.

[ib_k]

hankam napisała:
> Czasem, jak mi przyjdzie ochota i fantazja, to z tej radości zabieram ją na
> lody, zaraz po szkole.


a lody dostajesz za darmo?

[hankam]

Cóż to ma do rzeczy?
Nigdy nie stosowałam zachęt w rodzaju "jak dostaniesz piątkę, to pojdziemy na
lody". (czy tam "to dostaniesz pięć złotych").
Natomiast uważam, ze dobry stopień można uczcić. To znaczy czasami można uczcić.
Czasami można pójść na lody na pocieszenie w przypadku jakiegoś mega
niepowodzenia. Czasami można i bez okazji.

Jakoś mi się udalo mieć chłonne i żądne wiedzy dziecko. I z największą
przyjemnością uważam, że moja corka bardzo rzadko się "uczy" - uczy się
systematycznie i z wysilkiem tylko matematyki, bardzo rzadko czegoś z innych
przedmiotow - i nie potrzebuje do tego żadnej zewnętrznej motywacji. Ona zglębia
rożne dziedziny, szuka informacji, studiuje problemy. Zaspokaja swoje pasje.

Naprawdę, bardzo mam fajnie : )

[verdana]

Po egzaminie na studia mój ojciec powiedział "Jestem z ciebie
naprawdę dumny".
Pamietam to trzydzieści parę lat i nadal mnie to cieszy. Nie sądzę,
abym dziś cieszyła się, ze trzydzieści parę lat temu dostała tysiąc
złotych.
Żal mi i rodzicow i dzieci, dla ktorych nagrody niematerialne nie są
w ogóle nagrodą - cos waznego udało im się stracić.

[ib_k]

verdana napisała:

> Po egzaminie na studia mój ojciec powiedział "Jestem z ciebie
> naprawdę dumny"

no widzisz a mój mnie uściskał, powiedział "wiedziałem że będzie dobrze" i dał
dolary (daaawne czasy) aby kupiła sobie coś w Pewexe

kocham moje dzieci, pochwały są standardem, wyprawa na rolki, do kina itd też,
to jest po prostu codzienność, ale daję również nagrody finansowe moim dzieciom,
nie za każdą 5 czy 6 ale za dobry semestr czy świadectwo mogą być pewne że
spędzą ferie/wakacje w ciekawym miejscu (przede wszystkim dla nich ciekawym) w
towarzystwie rodziców
co prawda nigdy jeszcze nie zdarzyło się aby świadectwo było "złe", za
osiągnięcia w konkursach też mogą spodziewać się spełnienia jakiejś zachcianki

aha i należy rozróżnić co dziecko robi bez problemu i jest niejako jego
obowiązkiem a co wymaga dodatkowej gratyfikacji...

[verdana]

A jak będą miały złe oceny, to na wakacje z nimi nie jedziesz, czy
jedziesz do najnudniejszej miejscowosci w kraju? Co zrobisz, gdy
świadcectwo bedzie "złe" - a to się zdarza w wyższych klasach? Nie
przewidujesz takiej sytuacji, czy pozbawisz dziecko wakacji?

[ib_k]

verdana napisała:
Co zrobisz, gdy
> świadcectwo bedzie "złe" - a to się zdarza w wyższych klasach?


napisałam, szkoda że nie zrozumiałaś, jeżeli będę widzieć wysiłek dziecka
nagroda jak najbardziej będzie, jeżeli oceny będą złe z lenistwa, tak spędzi
wakacje w najnudniejszej mieścinie w PL, nie ma wysiłku nie ma nagrody

[hankam]

> nie za każdą 5 czy 6 ale za dobry semestr czy świadectwo mogą być pewne że
> spędzą ferie/wakacje w ciekawym miejscu (przede wszystkim dla nich ciekawym) w
> towarzystwie rodziców

No widzisz, a ja dbam o to, żeby moja corka spędzala wakacje czy ferie w miejscu
dla niej ciekawym niezależnie od tego, czy przyniesie dobrą cenzurę czy nie.
Jakoś nie przyszlo mi nigdy do glowy, żeby karać ją nudą w czasie ferii czy
wakacji za gorsze niż oczekiwane świadectwo (co prawda, nigdy nie mialam do tego
powodow, ale co szkodzi wyśrubować poprzeczkę, prawda?)

[joa66]

"Po egzaminie na studia mój ojciec powiedział "Jestem z ciebie
> naprawdę dumny"

parę osób potępiłoby Twojego ojca - to ty miałas być dumna, a nie
on

A poważnie - ja mam dziecko ciekawe świata, takie, które ma pasje.
Niestety jego pasje nie obejmowały mojego bzika czyli języków obcych
(ale uczył się ich przyzwoicie). Kosztowało (i kosztuje) mnie trochę
wysiłku, aby go motywować. Z sukcesem. I bez pieniędzy. Za to z moją
gimnastyka umysłową


Troszeczkę obok tematu - moja przyjaciółka oblała maturę. Jej surowa
matka przyszła do szkoły z prezentem..dla córki, pierwszą prawdziwą
damską torebką (a w domu było raczej biednie) . A potem zaprosiła
nas na lody. To chyba jest właśnie zadanie rodzica- widzieć w
dziecku człowieka a nie ucznia.

[ib_k]

> Troszeczkę obok tematu - moja przyjaciółka oblała maturę. Jej surowa
> matka przyszła do szkoły z prezentem..dla córki, pierwszą prawdziwą
> damską torebką (a w domu było raczej biednie) . A potem zaprosiła
> nas na lody. To chyba jest właśnie zadanie rodzica- widzieć w
> dziecku człowieka a nie ucznia.

no widzisz, wg przeciwniczek powinna co najwyżej uściskać ją i powiedzieć że nic
złego się nie stało

[verdana]

Nie. Wg. przeciwniczek placenia za oceny, danie prezentu w chwili
zyciowej kleski jest jak najbardziej OK. Podobnie jak danie prezentu
z okazji zyciowego sukcesu.
To co innego, niż "placenie" za oceny i nagradzanie dziecka
wyłącznie za to, jakim jest uczniem. Dla rodziców powinno być wazne
dziecko, a nie tylko jego oceny, a nawet - nie tylko jego wysilek
włozony w naukę.
Rozumiem też, ze żona i mąż sa w domu oceniani tylko pod kątem
sukcesów w pracy zawodowej - moga liczyc na mile wakacje i przyjemna
atmosferę tylko wtedy, gdy sumiennie przykladaja się do pracy. Nic
innego się nie liczy.

[ib_k]

verdana napisała:

> Nie. Wg. przeciwniczek placenia za oceny, danie prezentu w chwili
> zyciowej kleski jest jak najbardziej OK. Podobnie jak danie prezentu
> z okazji zyciowego sukcesu.

no widzisz więc jednak, wcześniej upierałaś się że jedynie słuszną jest nagroda
niefinansowa

Dla rodziców powinno być wazne
> dziecko, a nie tylko jego oceny, a nawet - nie tylko jego wysilek
> włozony w naukę.

i w większości domów zwykle tak jest, co nie zmienia faktu że za szczególne
osiągnięcia jest dodatkowa gratyfikacja

> Rozumiem też, ze żona i mąż sa w domu oceniani tylko pod kątem
> sukcesów w pracy zawodowej - moga liczyc na mile wakacje i przyjemna
> atmosferę tylko wtedy, gdy sumiennie przykladaja się do pracy

poniekąd tak, dobrze pracuje = dobrze zarabiam=jestem zadowolona=moja rodzina też,

a tak szczerze mówiąc to podejrzewam że zaprezentowałaś w swoim poście
hipokryzję, i tak naprawdę gratyfikujesz swojego syna również finansowo, może
nie robisz tego wprost, na zimno, ale sądzę że on świetnie wie że osiągając
sukcesy może spodziewać się [finansowej] nagrody z twojej strony

[hankam]

Szkoda, że nie widzisz różnicy między daniem komuś prezentu (nawet jeśli powodem
do obdarowania jest jakiś naukowy sukces), lub inną formą uczczenia zakończenia
roku, a placeniem za wyniki ze ściśle określonym cennikiem.

A co zrobisz, jak Twoje dziecko uzna, że myjąc samochody sąsiadom zarobi więcej
niż ucząc się? Podwyższysz stawkę?

W ogole, to chcialabym zapytać, czy Twoje dziecko nie czerpie żadnej
przyjemności ze zdobywania wiedzy? Bo, może to dziwne, ale moje ma z tego
najwięcej przyjemności. Malo tego, jest szczerze zdziwione, ze jej
koleżanka nerwowo podchodzi do wszystkich ocen, bo ma obiecany telefon komorkowy
za średnią 5.2 na koniec roku. I co, pyta moje dziecko, jak będzie miala 5.1 to
tego telefonu nie dostanie?
No pewnie nie dostanie, bo rodzice matematycy i bankowcy, a 5,1 nie równa się 5,2.

[verdana]

Wakacje to nie jest nagroda finansowa - w ten sposób nagroda
finansową jest takze pójscie do kina czy na lody. Zresztą nie mam,
jak już pisałam nic, przeciw sporadycznym nagrodom - mam natomiast
wiele przeciw nagrodom rozumianym jako cos co "się nalezy" - czyli
placeniu za oceny, wyniki czy osiągniecia.
Nie, moje dzieci absolutnie nie mogą sie spodziewać zadnych
gratyfikacji finansowych z mojej strony, co nie znaczy, ze czasem im
nie kupuje przezentu w nagrodę czy na pocieszenie. Nie rozumiesz
różnicy miedzy prezentem, a regularna "premią"...
Owszem, za zdany egzamin do liceum bylam z synem na sushi.
Rozumiem też, ze jak przestaniesz dobrze zarabiać, to rodzina już
nie będzie z Ciebie zadowolona i nie będzie chciała z Toba nigdzie
jechać...

[joa66]

Chyba nie - przeciwniczki są przeciwniczkami płacenia za stopnie, a
nie przeciwniczkami dawania prezentów

[hankam]

Co więcej, przeciwniczki są generalnie niechętne dawaniu pieniędzy jako prezentu.

[aluc]

a ja nie pozwalam niczego jeść po myciu zębów

[mamusia1999]

u nas w domu generalnie pozadane wzory zachowan sa pozytywnie
wzmacniane - za posprzatany pokoj jest smiley, Mlody dostaje smiley
za wykonanie cwiczen logopedycznych. smiley wydaja na kompa i
telewizje, 20 smiley to jakies wyjscie "extra" (basen z bajerami
sauna i lodami, kino etc). w ostatecznej konsekwencji szczegolnie
te duze wyjscia to tez finanse. niestety piesza wycieczka z
kanapkami to dla moich Mlodych...powszedni punkt rodzinnego
programu a nie nagroda i motywacja. tez by sie mozna upierac, ze te
rzeczy powinni robic sami z siebie i ze spolegliowsci. ale nie
robia, a dzieki smiley jakies nawyki jednak wyrabiaja.
Mloda dostaje smiley za nauke - ale nie tylko za oceny (6 i 5 z
klasowek)lecz rowniez za prace nad nimi: jak napisze dyktando z mp3
w domu, za "kolko" matematyczne, za wypracowanie przemyslane,
przedyskutowane wczesniej w domu (bo nauczyciel zapowiada temat z
gory). i te smiley sa zupelnie niezalezne od pozniejszej oceny.
owszem ma pasje: konie, plywanie, slimaki ale jakos tak chcialabym,
zeby jej wyksztalcenie bylo nieco szersze no kurde tu i teraz
nie ma zaciecia "intelektualnego" i wole ja mile "namowic" do nauki
niz wywierac presje.

[mama303]

Jak w ogóle nie lubię takiego zbytniego skupiania sie i rodzica i
nauczyciela i w konsekwencji - dziecka, na ocenach. Liczy się w
sumie ocena, a nie to co dziecko umie, ile włożyło w coś wysiłku.
Ja w ogóle uważam, że gdyby ocen nie było to nauka w szkole byłaby
duzo przyjemniejsza.
A tu widze że nie wystarczy nawet jedna motywacja, musi być jeszcze
druga - nagrody za nagrody. Człowiek to dziwna istota

[iin-ess]

czlowiek oretuje sie ze uczył sie dla siebie jak jest dorosly i idzie do pracy.
Nie wymagajmy tego od dziecka. poza tym uczymy sie zeby miec dobra prace, a
dobra pracę, żeby miec dobra place i godziwe zycie, czyż nie? także w gruncie
żeczy uczymy sie dla kasy, jakby nie patrzył.

[verdana]

Nie.
Bardzo wiele rzeczy nie przydaje się nigdy w pracy, a umieć je
naprawdę warto.

[joa66]

Nie warto wchodzić na ścieżkę stosowania tej samej motywacji w pracy
zawodowej i w nauce szkolnej.

Zwłaszcza, że i konsekwencj tych samych stosowac nie
możemy...zwolnimy dzieci, kieyd przsetaną się uczyć?

Wiadomo, że czasami trudno motywować dzieci, ale nikt nie obiecywał,
że będzie łatwo

[hankam]

Nie. Uczymy się po to, żeby zaspokoić ciekawość świata.
Dopiero na studia podyplomowe poszlam częściowo po to, żeby mieć dobrą pracę.

[mama303]

iin-ess napisała:

> czlowiek oretuje sie ze uczył sie dla siebie jak jest dorosly i
idzie do pracy.
> Nie wymagajmy tego od dziecka.

Ja sie zorientowałam wcześniej
Mojej mamie nigdy nie przyszło by do głowy żeby mi za oceny płacić.
Dobra ocena sama w sobie powinna być nagrodą, chciaz tez nie zawsze
jest sprawiedliwa.