Komórka dla 12-latka

[thaures]

Powiedzcie proszę, czy teraz brak komórki u 12 -latka to obciach? Mój syn nie
męczy nas wprawdzie ( może zna moje zdanie na ten temat ) ,ale wiem,że marzy
o swoim telefonie, a ja gdziekolwiek spojrzę, to widzę dzieci wystukujące
smsy lub grające na swoich komórkach. Wiem,że nieraz się przydaje, ale bez
przesady- dla mnie to bardziej gadżet, którym się można pochwalić. Mąż
zmienia w najbliższym czasie telefon i będzie można jego stary " przerobić "
na kartę, ale ja wciąż mam mieszane uczucia i twierdzę, że dawanie dziecku
telefonu, bo inni mają jest bez sensu. Co sądzicie? Pozdrowienia-Aska

[tomira74]

Ja się ugiełam I w sumie nic złego sie nie dzieje , a chyba najbardziej
chodziło a fakt ,ze ten telefon ma.I leży na nocnej szafce.

[fatalna_jendza]

Ja dostałam w wieku 13 lat na gwiazdkę tani telefonik. I fanie. Ale i tak pół
klasy teraz jeszcze nie ma komórki. Moje koleżanki mówią, że im niepotrzebna i
mają rację. W gruncie rzeczy - mi też niepotrzebna, nie tracę nigdy nawet połowy
pieniędzy, ktore mam na karcie.

[agnieszka196]

Trochę obciach jednak. Teraz niestety w młodszych klasach już wszyscy mają.
Jeśli cię stać i nie masz aż tak baaardzo nic naprzeciw, to mu kup. Bo chyba
już teraz 'trzeba mieć'.

[fatalna_jendza]

W moim gimnazjum dużo osób nie ma i to nie obciach. Ja mam, ale za bardzo nie
chciałam, tylko mama mi podsunęła pomys, żebym to dostała na gwiazdkę.

[mamamp]

Jeżeli bardzo chce a Wam się zwalnia to można spróbować. Oprócz tego
doładowanie może byc niezłą kartą przetargową , aby coś wyegzekwować i
wytłumaczyć jak należy oszczędzać. tak , że może oprócztego złego może dać i
coś dobrego - przynajmniej ja tak uwazam

[ajka1]

dokładnie moja starsza córa dostała komórkę ( na kartę )na Komunię od chrzestnego. Na początku nie byłam tym zachwycona ale z czasem to naprawdę ułatwia wiele spraw i bardzo się przydaje.
Tak jak pisze poprzedniczka dziecko również trochę uczy się przy tym oszczędności. Czasami ja jej kupię kartę jak załuży czy przyniesie dobrze oceny
czasem tylko jej dołożę do tej karty a jak szybko ją wykorzysta to musi sobie
kupić sama.
Często babcia jej podsunie parę złotych na kartę...

[beata_polska]

Nasz syn dostał telefon w tym roku (ma 11 lat). Minęły 2 miesiące. Z
perspektywy czasu uważam że to był dobry zakup - syn ma z nami stały kontakt a
i ja mogę sprawdzić co robi w danej chwili. Jest jeszcze jeden pozytywny
aspekt: do tej pory siedział cały czas na telefonie stacjonarnym - wydawałam
fortunę bo "nie czuł kosztów" Teraz ma telefon na kartę. Od nas dostaje co
miesiąc 30 zł na doładowanie - i zaczął oszczędzać... A z telefonu
stacjonarnego ma zakaz połączeń. Rachunki spadły okazało się że to nie
dodatkowy wydatek ale oszczędność. Pozdrawiam i życzę trafnej decyzji

[agatka_s]

Moj syn dostal komorke w 2-giej klasie (8 lat), ale nie jako gadzet i szpan
tylko jako narzedzie komunikacji w sytuacjach awaryjnych. Przez bardzo dlugo
komorka lezala w szufladzie w domu i byla uzywana w naprawde wyjatkowych
sytuacjach (np klasa szla do teatru i nie bylo wiadomo o ktorej wroca, syn mial
do mnie zadzwonic na godzine przed abym dala rade wrocic i go odebrac).

byla to stara komorka ktora napewno nie mozna bylo szpanowac, plus syn mial
wbite w glowe, ze komorki wyciagac mu nie wolno, ani na ulicy ani w szkole.

Potem pojechal na oboz zimowy z komorka (jedyna metoda kontaktu) i to bylo
apogeum szpanu...przez dwa tygodnie mysle ze "wyszpanowal sie" na tyle
(dzwoniac do mnie regularnie co kilka godzin, raczej nie z tesknoty tylko z
checi pokazania ze on ma i dzwoni...) ze po powrocie do domu komorka nie
stanowila juz owocu zakazanego, byla gdzies w tle, ale zupelnie go nie
fascynowala.

Sytuacja zmienila sie pod koniec 3 klasy, gdy syn poprosil mnie ze chcialby
dostac "porzadna" (czyli z roznymi bajerami, grami, mmsami i innymi rzeczami)
komorke. Dostal taka na jakis prezent, bo i tak planowalam wymiane bo ta stara
to poprostu zaczynala szwankowac, plus byla bardzo ciezka. No i znow jakis
tydzien fascynacji (tymi bajerami tj dzwonkami, tapetami, grami), a potem
komorka spowszedniala.

W tej chwili w klasie 4 (11 lat) komorka jest juz przez syna uzywana do celow
prywatnych-dzwoni do kolegow, umawia sie na zbiorki harcerskie, sms-uje z
kolegami spoza szkoly-plus wciaz oczywiscie komorka sluzy mnie abym mogla g0o
zlokalizowac w razie czego. Ale komorka nie stanowi atrakcji sama w sobie, ot
narzedzie-kazdy kolega ma, wiec nie jest to jakis ewenement, czy powod do
specjalnego imponowania. Aha i jeszcze jedno, posiadanie komorki nauczylo syna
poczucia dbania o rzeczy materialne, on naprawde dba aby mu ta komorka nie
zginela...(co przed tem roznie bywalo)

Z mojego (matki) punktu widzenia komorka jest bardzo uzyteczna. Bylo juz wiele
sytuacji (jakich nie bede pisac bo kazdy wie do czego komorka sie przydaje)
gdzie poprostu komorka syna ulatwila nam zycie.


Poza tym naprawde mam wrazenie ze komorki juz dawno przestaly byc jakims
powodem do szpanu. To jest takie samo ulatwienie jak np internet, czy
supermarket. Musza byc natomiast pewne reguly korzystania z tego ulatwienia.
W przypadku dzieci szczegolnie dotycza one wzgledow bezpieczenstwa
(ryzyko "skrojenia" itp). Ale ja bym nie demonizowala, jesli do komorki
podchodzi sie jak do np zegarka (no a nad potrzeba kupienia dziecku zegarka
raczej sie nie dyskutuje...), to dzieciak dosyc szybko zaczyna komorke tak
traktowac.

[mynia_pynia]

Mi komórki u młodszych dzieci kojarzą się tylko z Bekiem, bo ktoś ukradł. Uprzeć
dziecko żeby pilnowało telefonu i uważało, w jakich miejscach go wyciąga, bo
można takiej rzeczy bardzo łatwo się pozbyć.

[verdana]

Mój syn dostał komórke w wieku 9 lat, gdy zaczął sam dojeżdżać na zajecia. Na
pytanie, jak dzieci radziły sobie, gdy nie bylo komórek - odpowiadam - nie
pusciłabym po prostu samego dziecka, tylko traciła dwie godziny na odwożenie i
przywożenie.
Komórki ma z demobilu, po mnie.
Natomiast 12 latek bez komórki to nie tyle obciach, co niewygoda. W dobie
przesyłania sobie sms-ów, dzieciaki umawiają się często w ten sposób. Ci, co
nie mają komórek pozostają z boku, nie dlatego, ze sa gorsi, ale nie można do
nich wysłać sms-a, a dzieci nie przepadają teraz za dzwonieniem na
telefon "domowy". Tym bardziej, że miejsce czy czas spotkania zmienia się
czasem w ostatniej chwili, kiedy delikwent bez komórki wyszedł już z domu.
Pewne plotki, wiadomości itd też idą tą drogą. Więc telefon zaczyna być
naprawdę potrzebny.

[hyzia9]

> czy teraz brak komórki u 12 -latka to obciach?
Obciach , to być na komórkowej smyczy w wieku 12 lat.
Na pewno jednak wygodne narzędzie komunikacji z rodzicami.
Powinna tania, by nie ukradli, nie wymusili oddania.
Wygodna jest też zwyczajna karta telefoniczna. Tańsze rozwiązanie, ale tylko w
mieście.

[nchyb]

> Wygodna jest też zwyczajna karta telefoniczna. Tańsze rozwiązanie, ale tylko
w
> mieście.
Aż tak wygodne to nie jest. Dzecko jak znajdzie działający telefon (a o to
wcale nie łatwo w wielu miastach) to może i zadzwoni, ale do dziecka już nie
zadzwonią...

[hyzia9]

Budki telefoniczne też mają swoje numery, na aparatach telefonicznych są one
naklejone, ponadto są oznaczone z nr. telefonu na wilu planach miast. MOżna się
z dzieckiem umówić, nie jest to rozwiązanie wygodne na wycieczkę, ale jeśli
dziecko wyjeżdża na stały obóz, to mając plan miasteczka w którym dziecko
będzie, można się umówić, że na przykład będziesz dzwonić do dziecka o
ustalonej godzinie, w takie ,a takie dni tygodnia.
W praktyce, jest tozwiązanie do przyjęcia tylko, gdy automat jest na terenie
ośrodka.

[verdana]

Ale koledzy już do budki dzwonić nie będą.
Komórka to telefon. Telefon rzecz wygodna - i dla dziecka i dla rodziców.
Zupełnie nie rozumiem demonizowania zwyczajnego telefonu - dlaczego stacjonarny
jest "dobry", a przenośny "zły"?
Chyba dlatego, ze my go w dzieciństwie nie mieliśmy.
Gdy porównuję dwie sytuacje - mój 15-latek, wiele lat temu, spóźniony - nie ze
swojej winy - o 3 godziny, moje telefony po szpitalach, policji (dzięki
policjo, zachowałas się rewelacyjnie!!!) i mój 11-latek, który dzwoni, że
pojechał nie tym tramwajem i go wywiozło, a więc bardzo się spóźni - to
naprawdę nie wiem, dlaczego trzeba zastanawiać się, czym zastąpić komórkę.

[hyzia9]

> Komórka to telefon. Telefon rzecz wygodna - i dla dziecka i dla rodziców.
> Zupełnie nie rozumiem demonizowania zwyczajnego telefonu -
> dlaczego stacjonarny jest "dobry", a przenośny "zły"?
po prosytu dlatego, że komórka jest droga, szczgólnie w utrzymaniu
i nie każdego na nią stać.

[agatka_s]

Nie chcialabym sie wdawac w dyskusje co jest drogo a co tanio, ale powiem o
fakcie sprzed kilku dni:

Wlasnie kupilam komorke mojej mamie (bo miala stara ktorej nie chciala nosic, a
ja starsza mame tak jak i dziecko chce miec "w kontakcie"), i okazalo sie ze
calkiem fajna komorke (syn zreszta sobie podmienil...) zaplacilam 1 zl, a
abonament kosztuje 25 zl miesiecznie.

Mysle ze nie jest to zawrotna kwota jednak...


A tak apropos syn ma komorke od kilku lat-nie zgubil i nigdy nie narozrabial, a
mama od tygodnia i juz ja zablokowala 3 razy wstukujac nie taki PIN...o tempora
o mores !!!

[hyzia9]

Dla dziecka telefon na abonament nie nadaje się, bo przyjdą kolosalne rachunki.
Dużo bezpieczniejszy jest na kartę, choć drożej kosztuje na początku (zwylke
nie ma promocji "za 1zł") , to w efekcie wyjdzie dużo taniej.

[nchyb]

kupiony używany na kartę łącznie z kartą aktywacyjną kosztował ok. 100 zł...

[agatka_s]

hyzia9 napisała:

> Dla dziecka telefon na abonament nie nadaje się, bo przyjdą kolosalne
rachunki.
> Dużo bezpieczniejszy jest na kartę, choć drożej kosztuje na początku (zwylke
> nie ma promocji "za 1zł") , to w efekcie wyjdzie dużo taniej.


No zależy dla jakiego dziecka. Dla mojego by się nadawał, bo mój syn jes w
miarę odpowiedzialny, i jak widać w sprawie komórki można mu bardziej zaufać
niż rodzonej babci...

W kazdym razie jak ma powiedziane, ze ma nie przesadzac z telefonami to
wystarczy. Rachunki nie bylyby kolosalne.

Ale syn ma nie na abonament,tylko na karte (choc zaczynam sie zastanawiac czy
tego nie zmienic). W zeszlym roku kupilam mu Sony-Ericson jakis tam za okolo
150-200 zl (nie pamietam), a konto doladowywuje mu punktami premiowymi ktore
nabijam na swojej komorce abonamentowej (dzwonie duzo bo telefonu uzywam do
celow sluzzbowych), wiec mnie akurat jego uzywanie nic nie kosztuje, ale gdyby
nawet to on naprawde tak malo dzwoni, ze to nie bylaby jakas ruina.


Z tego co wiem używane telefony mozna tez kupic np na Allegro, wiec jak ktos
chce to pewnie w ramach tych 100 zl mozna sie zamknac.

No a uzywanie telefonu stacjonarnego tez przeciez nie jest za darmo...

Gdybym miala wybierac np nie kupic sobie szminki czy nastepnej pary butow lub
bluzki (pojsc do knajpy itp itd niech kazdy sobie wstawi cos co kosztuje te 100-
200 zl) a kupic cos co zwieksza nasze poczucie bezpieczenstwa i komfortu,
wybralabym bezpieczenstwo i komfort

[aka10]

Ja uwazam,ze jak dziecko ma 12-13 lat,to powinno juz miec troche rozeznania,ile
moze dzwonic i ile to kosztuje.Kolezanki syn mial telefon na abonament,rachunki
byly minimalne,tyle,ze wprowadzila limit u operatora,ktory po wydzwonieniu
np.200 zl komorke blokowal.I to nie z powodu nieodpowiedzialnego syna,tylko
prowizorycznie,gdyby mu komorke ukradli,to nie dalo sie wiecej
wydzwonic.Pozdrawiam.

[agatka_s]

aka10 napisała:

> Ja uwazam,ze jak dziecko ma 12-13 lat,to powinno juz miec troche
rozeznania,ile
>
> moze dzwonic i ile to kosztuje.Kolezanki syn mial telefon na
abonament,rachunki
>
> byly minimalne,tyle,ze wprowadzila limit u operatora,ktory po wydzwonieniu
> np.200 zl komorke blokowal.I to nie z powodu nieodpowiedzialnego syna,tylko
> prowizorycznie,gdyby mu komorke ukradli,to nie dalo sie wiecej
> wydzwonic.Pozdrawiam.



No tak tylko to ze ukradna, albo telefon wlaczy sie przypadkiem jest niezalezne
czy komorka nalezy do dziecka czy doroslego. Jak moja mi ukradna to tez bede
stratna...(Boze chron !!!!)

Moim osobistym zdaniem jesli 11-12 latek mimo swiadomosci, ze nie powinien
wydzwaniac bo to kosztuje, nabija te kolosalne rachunki, to mamy ciut
powazniejszy problem... Poprostu wydaje mi sie ze dziecku 11 letniemu mozna
zaufac aby sam przechodzil przez jezdnie, sam dbal o swoje lekcje i sam dbal o
to zeby rachunki za telefon nie byly kolosalne...

Inaczej to jeszcze jak dzieciak bedzie na studiach trzeba bedzie mu wymyslac
rozne ograniczenia aby Bron Boze nie zrobil tego czy tamtego. Absurd

[nchyb]

> W praktyce, jest tozwiązanie do przyjęcia tylko, gdy automat jest na terenie
> ośrodka.
W praktyce jest to rozwiązanie tak mało praktyczne, że jednak wolę syna z
komórką, z której on w razie potrzbey zadzwoni i gdzie ja się dodzwonię...

Wygodniejsze to po prostu. Jak mam dzwonić po dziesięciu okolicznych budkach,
nie wiedząc, która jest akurat z tych działających...

[agatka_s]

a ja sobie mysle (na podstawie analizy mojego przypadku), ze dopoki sie nie
kupi komorki swojemu dziecku, uwaza sie ze komorka to "diabel wcielony", a jak
juz sie kupi i okazuje sie ze jest to dobre i praktyczne, a na dodatek wcale
nie takie "szpanerskie" to szybko sie taka komorke u dzieci akceptuje.

Ja sama przed swoja wlasna komorka bronilam sie dlugo, a teraz nie moge sie bez
niej obejsc w wielu zyciowych sytuacjach, tak samo bylo (mimo ze juz powinnam
zmadrzec...) w przypadku syna, dlugo odgrazalam sie ze "po moim trupie...", no
coz tzw sila wyzsza (poprostu nie bylo innej formy kontaktu z dzieckiem przez 2
tygodnie) mnie zmusila, i dzis naprawde nie zaluje.

Komorka jest naprawde OK, pod warunkiem ze uzywana jak kazda rzecz z rozsadkiem
i umiarem.

Pozdrawiam

[thaures]

No właśnie, jak jest używana z rozsądkiem... Zobaczymy! Dziękuję wszystkim za
opinię- ja podobnie jak przedmówczyni broniłam się przed "smyczą" i
twierdziłam,że nie potrzebuję- a teraz sobie nie wyobrażam bez niej życia. Mój
syn na razie żyje bez komórki i tak jak pisałam nie jęczy,że musi ją mieć. Ale
pewnie dostanie. Pozdrowienia-Aśka

[nioma]

moj syn dostal komorke w pierwszej klasie SP przed wyjazdem na kolonie, pozniej
lezala w domu i byla nieuzywana, dwa lata temu dostal wybajerowana nokie ale
zabral tylko raz do szkoly zeby zaszpanowac.
jesli wyjezdza na oboz to zabiera telefon ze soba, do szkoly nie nosi poza
takimi sytuacjami kiedy po lekcjach ma gdzies isc i wtedy wysyla mi smsa z
informacja dokad idzie, o ktorej wroci itp.
miesiecznie nie wydajemy na telefon wiecej niz 20zł

[wieczna-gosia]

Dzieci dostawaly komorki po nas. Nawet nie wiem w jakim wieku. Nawet Ola
szczesciolatka ma obecnie swoja komorke, ktorej oczywiscie nie uzywa, karta jest
napelniania raz na 6 miesiecy, wiec Ola nie moze dzwonic, tylko my mozemy do
niej. I czasami to robimy zeby jej zrobic przyjemnosc odebrania swojego telefonu.

Starsze corki tez dostawaly aparaty po nas wiec placilam na ogol kilkanascie
zlotych za naprawe lub jakas nowa obudowe. Na abonamenty wydaje 25 zlotych
miesiecznie- mieszcza sie bez wiekszych problemow.

Poza tym moja najstarsza corka chodzi do bardzo fajnej szkoly gdzie jest szpan
na grudge i old school ), sporo ludzi swiadomie nie ma komorek i baaardzo
czesto dzwoni na stacjonarne co ciekawsze szkola jest spoleczna

[5_monika]

pierwszy telefon w II klasie, właściwie najpierw wziął stary, żeby pokazać
kolegom,że on też ma.Telefon oczywiście na kartę, kosztuje go ok.11 zł
miesięcznie, ale ma pewność że zawsze może do mnie zadzwonić (i dzwoni , a
dla kolegów i siebie zmienia tylko obudowy.

[kammik]

Mój syn od niedawna ma komórkę. Mielismy jeden zbywający aparat w domu.
Kupilsimy do niego starter pre-paida. Synek wydzwania do mnie kilka razy
dziennie z domowego telefonu, z komorki jest duzo taniej. Nie nosi jej do
szkoly (na potrzebe awaryjnych sytuacji ma karte do szkolnego automatu).
Zabierze ją za to na "zieloną szkołę" i letni obóz.
Dawanie dziecku telefonu "bo inni mają" rzeczywiscie jest bez sensu. Natomiast
nie sadze, zeby posiadanie wlasnej komorki bylo pierwszym krokiem do zrobienia
z dziecka gadżeciarza i szpanera.

[ibulka]

Trochę to obciach, fakt. Ale chłopiec ma już 12 lat, jest duży i jest szansa,
że telefonu nie zgubi itd. No i nie trzeba kupować żadnego wymyślnego - póki co
wystarczy ten 'po mężu', a za jakiś czas pomyśli się najwyżej o nowym, lepszym
itd. Jak straci pieniądze na karcie, to będzie musiał uzbierać na nową - to też
uczy oszczędności. Poza tym będziecie mieli z nim kontakt.
No i... może poesemesuje z jakąś koleżanką?

[edytais]

Wprawdzie moje dzieci za male na komorke, ale wtrace swoje trzy grosze.
ja sama zarzekalam sie, ze nigdy komorki nie kupie.... i kupilam.
W 3ciej ciazy, na wizyty do poloznej jezdzilam czesto sama, godzina jazdy w
jedna strone, samochod nie najnowszy, wiec kupilismy tak w razie czego.
Teraz wyjazdow nie wyobrazam sobie bez komorki. Nawet jak maz musi wypasc do
sklepu na 5 minut po banany to wkladam do kieszeni komorke, tak moze mi sie cos
przypomni, zeby kupil.
Tak mysle, ze jak dzieci podrosna to bym dala komorke po to, zeby mialo
ulatwiony ze mna kontakt. A jak przy okazji ulatwi to im kontakt z kolegami czy
kolezankami to maja fajny bonus.