9-cio letnia

[Gość: Babsi]

Mam prawie 9-cio letnia corke, ktora ostatnio sprawia mi duzo problemow.
Nie slucha nakazow i zakazow, protestuje glosnym krzykiem itp.
Mam wrazenie, ze zaniedlugo nie bede mogla od niej cokolwiek wymagac.
Czy jest to normalne ? Mam takze juz doroslego syna , ktory w tym wieku nie robil mi
zadnych problemow. Tylko w wieku dojrzewania byly spory. Teraz rozumiemy sie
wspaniale. Dlatego tez nie rozumie zachowania corki. Czy ktos moze mi dac jakas rade
w sprawie wychowania corki ? Zaznaczam ze ona probuje ze mna zgody ale trwa to krotki czas
bo mala roznica pogladow powoduje nastepny konflikt.
Pozdrawiam

[Gość: Ismena]

Jakiego rodzaju sa to konflikty? O co Twoja corka sie denerwuje?

[Gość: Babsi]

Gość portalu: Ismena napisał(a):

> Jakiego rodzaju sa to konflikty? O co Twoja corka sie denerwu?


Glownie chodzi jej o przejecie paleczki w wychowaniu.
Nie znosi tlumaczen, dlaczego to czy tamto powinna wykonac.
Uwazam ze dziewczynka w tym wieku powinna w miare czasu podejmowac
stale obowiazki, np. pomoc przy kryciu stolu do posilkow i po posilkach,
pomoc przy wieszaniu prania itp., ktore przygotowuja ja do samodzielnego zycia.

[Gość: Iza2]

Moze sie czepiam, ale co to znaczy dziewczynka w tym
wieku? A twoj syn i maz tez ci pomagaja wieszac pranie,
czy uwazasz, ze tylko dziewczynke nalezy przygotowac do
tego typu prac. Moze ona widzi, ze tylko od niej w domu
sie wymaga pomocy i dlatego sie buntuje? Ja jestem
wyczulona, bo mam syna i corke i do szalu mnie
doprowadza, gdy oboje siedza zajeci zabawa czy czytaniem,
wchodzi Babcia i zawsze prosi tylko corke o pomoc w
kuchni! Juz 10 latkom wpaja do glowy kto tu jest do
roboty, a kto moze czytac gazete!

[Gość: zmija10]

A może ma tych obowiązków dużo? Moze potrzebny jest jakiś kompromis, ty
ustępujesz z pewnej części i ona decyduje się, że robi to do czego się
zobowiaząła. Poczuje, że traktujesz ją poważnie, a nie tylko odgórnie jako
wychowaca. Może zaproponuj jej partnerstwo? Nie sądzę, zeby to odrzuciła.

Co prawda moja corka jest jeszcze malutka, ale pamiętam sama jak mama wymagała
ode mnie pewnych zachowań wówczas, kiedy ja miałam zupełnie inny plan i tez sie
buntowałam (w innym momencie wykonałabym polecenie dużo chętniej). Teraz wcale
nie czuję się żle przygotowana do zycia.
Pozdrawiam

[Gość: Babsi]

Gość portalu: zmija10 napisał(a):

> A może ma tych obowiązków dużo? Moze potrzebny jest jakiś kompromis, ty
> ustępujesz z pewnej części i ona decyduje się, że robi to do czego się
> zobowiaząła. Poczuje, że traktujesz ją poważnie, a nie tylko odgórnie jako
> wychowaca. Może zaproponuj jej partnerstwo? Nie sądzę, zeby to odrzuciła.
>
> Co prawda moja corka jest jeszcze malutka, ale pamiętam sama jak mama wymagała
> ode mnie pewnych zachowań wówczas, kiedy ja miałam zupełnie inny plan i tez sie
>
> buntowałam (w innym momencie wykonałabym polecenie dużo chętniej). Teraz wcale
> nie czuję się żle przygotowana do zycia.
> Pozdrawiam


Co do ilosci obowiazkow, nie sadze, zeby bylo ich za duzo. Ona spedza prawie caly czas na zabawie,
lub czytaniu ksiazek. Ale z tym partnerstwem to pomysl bardzo dobry.
Dziekuje