czy są tu mamy dyslektyków?

[helga1970]

chetnie porozmawiam o dysleksji z innymi mamami.

[jovanka5]

ja jestem. Syn ma 11 lat, jest w 5 klasie, o tym że będzie
dyslektykiem mówiono jak miał kilka miesięcy, podobno to było
widać....

Jovanka

[helga1970]

ale dlaczego tak wczesnie? miałas powkłania w trakcie porodu?

[jovanka5]

tak, i wciąży i w czasie porodu; potem też rozój był mocno
opóźniony, rehabilitacja, NDT, SI, Tomatis. Uff, czego jak
próbowałam. reedukacja w szkole i prywatnie. logopeda. efekty
żałosne. nadal jest "ftorek" i inne kwiatki. Na szczęście w szkole w
miarę (wiekszość nauczycieli) to rozumie i np. niektóre klasówki
zalicza ustnie. Ale ciągle trzeła łazic do nich i tłumaczyć.

[kai_30]

Ja jestem.

Starszy, dziewięciolatek, ma opinię z poradni stwierdzającą dysleksję rozwojową,
młodszy siedmiolatek jest w trakcie badań.

Kai

[helga1970]

a twój starszy syn w jakis posób trafił do paradni?

[kai_30]

No trafił w taki sposób, że go zapisałam na badania

Wiedziałam (no dobra - miałam 99% pewności) że jest dyslektykiem, chodziło o
potwierdzenie i "papierek" uprawniający go do chodzenia na terapię pedagogiczną.

Jest takie forum

[rycerzowa]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=42552

[wanilia39]

jes5em

[fasolka3]

Dolaczam do grona: istota zenska, 7 lat, druga klasa (Niemcy), zero zasad
pisowni, linie w zeszycie - czysta abstakcja, do tego ADS.

Pozdrawiam inne "blogoslawione" mamy.

FFF

[lika13]

No to gadajmy

[panibarakuda]

Jestem, obecna.
Przepraszam, że tak późno. Nie przeszkadzam w wymianie doświadczeń ? Mam 2
synów. Młodszy syn(12 lat) jest dysfunkcyjny. Jest dysgrafem i dysortografem. Z
czytaniem jakoś sobie radzi, choć nie jest orłem. I choć praca i pilnowanie
nauki nie jest łatwym zadaniem, to ma też wiele śmiesznych aspektów. Opowiem za
parę minut, kończę gotować zupę gulaszową. Barakuda

Panibarakudo!

[helga1970]

mój mąż jest dygrafem i dysortografem. Na maturze zrobil 37 błedow
ortogr. najwiecej w historii szkoły. Oczywiscie uratowł go papier.
Poza tym specjalnie mu to w zyciu nie przeszkadza. Inteligencja
emocjonalna w normie, hehe.
Tak na powaznie- bardzo jestem ciekawa wynkow testu, ktory bedzie
robiony 12 tego czyli za kilka dni.
Ciekawae, ze wiele informacji o Franku dociera do mnie dopiero
teraz jak zostalam przewodniczaca rady rodziców. Okazało sie, ze
pani ma bardzo wiele mi do powiedzenia w jego temacie. wczesniej
ciezko bylo cokolwiek wydusic.
Duzo czytam nt i powoli strach ustepuje. tez mam mlodszego syna.
Podobno czesto dziedziczy sie własnie w lini męskiej a wiec mlodzsy
tez bylby w grupie ryzyka.

[panibarakuda]

Witaj helga1970.
Bardzo Cię przepraszam, że tak długo , ale w piątki mam urwanie …
Na początek przyznam się, że też jestem dys. Mnie ratował zawsze urok osobisty
(he, he...). Tak na prawdę to wcale nie było łatwo. W czasach kiedy ja zdawałam
maturę, niewiele mówiło się o dysfunkcjach. Najczęściej takie osoby postrzegane
były jako matoły i z lekka upośledzeni. Ja miałam to ogromne szczęście, że
rodzice starali się dociec, skąd moje problemy z ort. Dosyć wcześnie odnaleźli
naturę problemu. Od wizyt u psychologa, psychiatry, pedagogów i badań IQ byłabym
specem. Jak mówię, ja miałam to szczęście, bo teraz z perspektywy czasu widzę,
że pośród moich koleżanek i kolegów było wielu takich samych. Tak na marginesie,
to podejrzewam, że moja mama też w jakimś stopniu jest dyslektyczna. Za diabła
nie potrafi rysować. W pracy na szczęście mam doskonałą sekretarkę i oczywiście
komp. z programem do poprawy błędów. Chwilka przerwy na herbatę i za moment
wracam. Pa Barakuda

Halo helga1970

[panibarakuda]

Jestem już po herbacie. Uf.. Wracam do tematu. Też czekam z niepokojem na wynik
próbnych testów kompetencyjnych. Od kilku tygodni staram się przerabiać jeden na
dzień test z ubiegłych lat. Znaczy, nie ja tylko młody, a ja sprawdzam. Jest
nawet nieźle, ale wiadomo, że w domu to lajtowo a w szkole stresior. Jakoś
będzie. A jak tam Twojego Dziecka ?
Pozdrawiam Barakuda

[helga1970]

No wiec moja corka jest 5 klasie, ale ona jest dzieckiem z
pierwszego malzenstaw i o nia sie specjalnie nie martwie. mam
nadzije, ze inteligencje oddziedziczyla po tacie ( ale nie
charakter, hehe). Franek wlasnie ma zapalenie uszu i do konca
grudnia nie bedzie chodzil. Straszne ale non stop siedza w
przedszkolu chore dzieci a Franek jest silnym alergikiem i łapie
wszystko. Władciwie choruje non stop. Poza tym jest fajnym
chłopakiem i raczej sobie poradzi chociaz na pewno beda cyrki w
szkole bo to taki uroczy diabełek ( po tatusiu - moim obenym mężu).
napisze jak poszły nam testy 12 listpada. teraz w sumie doskakuje
do kompa przez to ze chlopcy chorzy bo najmlodszy tez niestety
łapie wszystko choc o dziwo, na nic nie jest uczulony( ma 2 lata)
Pozdrawaim, bede sie odzywac teraz kłade dzieci( jak Shrek siue
skonczy) dobranoc

[alina66]

Panibarakudo,
zainteresowało mnie stwierdzenie, że mama Twoja jest prawdopodobnie
dysgrafikiem, nie potrafi rysować, czy to jeden z przymiotów
dysgrafii?
Mój syn jest dysgrafikiem, prawdopodobnie ja też, aczkolwiek w moich
czasach dysgrafii oficjalnie nie było, były wieczne uwagi za pismo
itd.
Rysować nie potrafimy oboje, nic a nic ) stąd pytanie.

Odpowiadam alina 66

[panibarakuda]

Witam. Już odpowiadam na temat moich podejrzeń dotyczących dysgrafii u mojej
Mamy. Muszę zacząć od tego, że całkiem niedawno się przeprowadzałam, a że jestem
chomikiem i lubię trzymać pamiątki - odnalazłam rysunki i stare zeszyty z czasów
mojego dzieciństwa. Jak byłam uczennicą szkoły podst.(sto lat temu), coś ok. 2-3
klasy, jedną z zadanych do domu prac był rysunek bociana. Wprawdzie nie pamiętam
powodu dla którego ten rysunek został wykonany przez moją Mamę, ale finał był
taki, że dostałam 2 i uwagę("rysunek robiony na kolanie, w pośpiechu...").Idąc
tym tropem, obejrzałam zeszyty z przepisami mojej mamy, oraz jej notatki w
starych kalendarzach. za moment wracam...

Odpowiadam alina 66

[panibarakuda]

Jestem już
Tak więc wracam do tematu. Przeglądając zebrany materiał "dowodowy" zauważyłam:
1)rysunek na poziomie 3-4 latka (taki "patyczak")
2)brak kolorów (rys. wykonany jedną, ciemną, kredką)
3)co do pisma to : w zeszytach z przepisami raczej czytelne, choć styl pisania
"lekarski". Tam, gdzie notatki robiła Mama tylko dla siebie to masakra. Zdanie
rozpoczyna się literą wielkości słonia a kończy literą małą jak mrówka. Linijki
i kratki są tylko do ozdoby.
Z perspektywy czasu już rozumiem niechęć do zabawy w rysowanie.
Jak wcześniej pisałam mam dziecko dysfunkcyjne. Od chwili kiedy zabrał się za
rysowanie (3-4 lata) zbierałam jego pracę do teczki. Mam też starsze dziecko i
niestety (a może stety) porównywałam ich prace z podobnego okresu rozwoju. W
tych pracach widać ogromną różnicę poziomu. I nie jest tak, że starszy syn
rysuje pięknie, a młodszy nie. Starsze dziecko również nie posiada talentu
plastycznego, ale jakoś sobie radzi. Trochę czytałam na ten temat, byłam na
kilku spotkaniach z prof. Bogdanowicz/Bohdanowicz nie pamiętam dokładnie
nazwiska. Ta Pani to guru w dziedzinie dys.
Pytaj co chcesz jeszcze wiedzieć Pozdrawiam Barakuda

A jak pracujecie z dzieckiem?

[lika13]

Mój ma dysgrafie ,dysortografie,dysleksję,przy lateralizacji skrzyżowanej i adhd-da ktos więcej?
Codziennie czyta kawałek czegoś,choć strone i pisze pare zdań.
Potem sprawdzmy błędy i pisze jeszcze raz poprawnie.
Dużo musi opowiadać-gadamy sporo co sie działo w szkole,gdziekolwiek-żeby wyćwiczyć kompletne przekazywanie informacji ,a nie szczątkowe,gdzie nie wiadomo, kto gdzie i co.
Raz na jakiś czas opowiadanie pisemne na dowolny temat.
Pracy jest cała masa ,ale nam jest dwa razy cieżej ze wzgledu na adhd,choć i tak postepy są wielkie.

podziwiam :)

[helga1970]

[verdana]

Rysowanie może, ale nie musi mieć wplywy na dysgrafię. Starszy syn w
ogóle nie rysował - i jest dysgrafikiem. Teraz, jako dorosly
czlowiek, rysuje b. dobrze, robi bizuterie i inne precyzyjne rzeczy -
i nadal jest dysgrafikiem.
Najmlodszy rysował pięknie i grubo powyzej swego wieku (cieniowane
rysunki w przedszkolu) i tez jest dysgrafikiem. Ja tego nie
rozumiem, ale tak jest i tyle.

jeszcze raz

[panibarakuda]

Napiszę teraz coś, co przyszło mi do głowy czytając jedną z wypowiedzi. Po
zrobieniu badań i diagnozie dot. dysfunkcji mojego dziecka, postanowiłam
oczywiście jeszcze więcej poświęcać czasu i uwagi na pracę z nim. Niestety
często jest tak, że wiedza na jakiś temat i emocje nie idą ze sobą w parze. Mój
synek potrafił zrobić kilka błędów w jednym wyrazie, nie w zdaniu!! Wyobraźcie
sobie jak w jego wydaniu wyglądał wyraz burza. Dodam, że ja nie byłam w stanie
odszyfrować. Podpowiem, że błędy ortograficzne nie były jedynymi. Dla ułatwienia
powiem, że litery takie jak : p, b, d są nierozpoznawalne. Dopiero z kontekstu
udało się nam rozwiązać zagadkę. Po napisaniu w poprawny sposób tego wyrazu i
zrobieniu rysunku przedstawiającego to zjawisko przeszliśmy do krótkiego
dyktanda. Oczywiście "burza" pojawiło się znów. I oczywiście napisane było ze
wszystkimi możliwymi błędami. Mnie puściły nerwy. Krzyczałam, groziłam i
mordowałam wzrokiem. Efektem tego była rodzinna awantura. Na nic. Wiem, że to
głupie, ale nie zawsze postępuje się rozsądnie. Nieraz nerwy puszczą, a później
żal. A tak podsumowując, to ja w portfelu noszę kartkę, przypominającą mi jak
to jest z dys. Napisane na niej jest : "kwituję odbiór dokumentów". Kiedyś z tej
formuły musiałam często korzystać. I uwierzcie mi, nie potrafiłam napisać jej
poprawnie bez ściągi. Nawet teraz napisałam ją z błędem. Dzięki ci komputerku za
pomoc w ortografii. Barakuda z pozdrowieniami

[olusia19]

Witam. Ćwiczenia Dennisona propagowane przez Międzynarodowy Instytut
Kinezjologii naprawdę pomagają! Ósemki, słoń, pompowanie piętą. Moja
córka traciła równowagę, nie mogła trafić w szerokie drzwi, skupć
się, usiedzieć w miejscu, nie mówiąc o pisaniu. Picie wody i
ćwiczenia, do których (przyznaję nie jest łatwo) trzeba zachęcić
dziecko dają efekty już po 2-3 tygodniach. Dziecko je widzi i
ćwiczy. A potem wszystko wraca do normy - tzn. np po kilku
miesiącach, ale warto! Gimnastyka mózgu wg Dennisona - wierzę w nią
z całego serca polecając.
Pozdrawiam.

[verdana]

Moim dzieciom kompletnie nie pomogły, dzieci tych ćwiczeń
nienawidzily. A cwiczyly na zajeciach długo.

[olusia19]

Każdy jest oczywiście przekonany do swoich metod i ma do tego prawo.
Nasze ćwiczenia zostały dobrane indywidualnie, 3 x w tygodniu, bo
nadmiar może szkodzić. Moje dziecko nie raczkowało, bardzo późno
chodziło i wszelkie ruchy naprzemienne były niezwykle pomocne, plus
jazda na rolkach, plus rower, plus pływanie. Bardzo mozolna praca
dziecka i moja, ale zmiany przyszły i są widoczne oraz trwałe.
Charakter pisma z zupełnie nieczytelnego zmienił się tak, jakby to
inna osoba pisała, zeszyty porządnie, a nawet wychuchane. Wyniki w
nauce zachęcają do wysiłku i w ogóle forma zachęt, brak krytyki plus
ćwiczenia. Jestem niezwykle zadowolona, że kiedyś trafiłam na
książkę Romana Warszewskiego Jak wyleczyłem dziecko z dysleksji i
potem się potoczyło. Do Instytutu Kinezjologii zgłosiłam się z
dzieckiem "pokurczonym", niestabilnym, różnica między stronami ciała
12 cm, a teraz z radością widzę zmiany.

[sylki]

coś mi sie wydaje, że niedługo do was dołącze
jutro mamy wizyte u logopedy i nie omieszkam sie dowiedziec
jak sparwdzić czy mój syn nie ma dysleksji
myli litery
cięzko mu przez to czytać
ma 7 lat
trzymajcie kciuki, żeby wszystko mi sie wyjasniło
bo zwariuje
wczoraj na niego nawrzeszczałam bo cały czas mylił ą z ę i p,b,d
dopiero wieczorem pomyslałam ze chyba coś jest nie tak