Pierwsza klasa,pierwsza dwója

[k1234561]

Tak jak w temacie.Córka chodzi do I klasy podstawówki i dziś dostała
pierwszą dwóję, z pisania z pamięci.Wyjaśnię może jak owo pisanie z
pamięci wygląda w wykonaniu naszej pani.Otóż pani pisze dzieciom
zdanie na tablicy np.Natalka ma piękny sen.Dzieci to czytają,liczą
ile jest wyrazów w zdaniu,pani zmazuje zdanie z tablicy i dzieci
muszą to zdanie napisać z pamięci w zeszytach.
Proste,wydawałoby się,ale niestety nie dla mojej rozkojarzonej
córki.Z tego co mi opowiadała,ona skupiła się na napisaniu
pierwszego zdania,ale dzieciaki widocznie są szybsze od niej,bo jak
moja córka kończyła pisanie tego zdania,to pewnie większość klasy
już miała je napisane.Pani tymczasem pisała na tablicy już kolejne
zdanie,a moje dziecko już po pierwszym się pogubiło.No i stąd ta 2.
Już mi ręce opadają,bo ćwiczę z nią dużo w domu,zarówno takie
pisanie,jak i przepisywanie z ksiązki,pisanie ze słuchu
tzw.dyktando.Liczę z nią itd.itd.Poświęcam na to dużo czasu,bo moje
dziecko z tych co to byle szybko,byle jak,byle już.Dodam,że w domu
robi wszystko idealnie.A podobne zadania w szkole zawsze zawali.Już
nie wiem co robić.Jak jej pomóc.
Pani mojej córki to prawdziwy anioł i naprawdę,życzyłabym sobie i
jej aby miała takich nauczycieli do końca swej edukacji,dzieciaki w
klasie też fajne,nie jakieś rozrabiaki.Tak więc ogólna atmosfera
ciepła i spokojna.Nikt tych dzieci w szkole nie stresuje,więc nie
wiem skąd to się mojemu dziecku bierze.
W poniedziałek chyba wybiorę się na rozmowę do pani,jako że dzisiaj
ostatnią lekcję mieli religię i pani już nie było w szkole,jak
odbierałam córkę.
A może Wy mi coś doradzicie?Jak można pomóc takiemu egzemplarzowi?
Może ktoś z Was przez to przechodził?
Już mi dzisiaj wszystko opadło i mam naprawdę serdecznie
dość.Człowiek siedzi i siedzi,ćwiczy i ćwiczy a efekt żaden.

[agatka_s]

Jak mój syn dostał pierwszą dwóję to poszliśmy na lody to uczcić.
Nie było to w pierwszej klasie, ale chyba trzeciej.

Uzgodniliśmy że uczeń bez dwóji to jak żołnierz bez karabinu i że
teraz będzie się starał, bo druga dwója to już nie halo (no i
rzeczywiście już do gimnazjum nie dostał).

Podobnie zrobiłam z pierwsza jedynką w gimnazjum. Wpierw się
ponawściekałam (no bo żeby dostać jedynkę z polskiego ??????), a
potem jak już mi przeszło to kupiłam ciasto i uczciliśmy tę cholerną
jedynkę.

Nie bardzo rozumiem sensu rozmawiania z nauczycielem. Dwója to
stopień jak każdy inny, dziś dwója jutro będzie lepiej i tyle.

[k1234561]

Dzięki agatka_s za pocieszenie.Martwi mnie tylko to,że córka ma
problem ze skoncentrowaniem się na lekcji,bo myśli o czyms innym na
przykład niz to co pani w danym momencie mówi.Potem jak się ocknie
to jest juz nie w temacie,nie nadąża za innymi i problem
gotowy.Najbardziej wkurza mnie to,że tyle czasu z nią ćwiczę,w domu
robi wszystko super,a w szkole jak byby jakąś pomroczność jasną
miała.
Z nauczucielką chciałam porozmawiać na zasadzie,co zrobic żeby córce
pomóc,żeby to się nie powtórzyło.W żadnym wypadku nie mam pretensji
do pani,że córce 2 postawiła.Należało się to
postawiła,koniec,kropka,to nie podlega dyskusji.Chciałam,się tylko
jej spytać jako pedagoga,jak ona widzi tą sytuację.
Raz jeszcze dzięki za odzew

[agatka_s]

k1234561 napisała:

> Dzięki agatka_s za pocieszenie.Martwi mnie tylko to,że córka ma
> problem ze skoncentrowaniem się na lekcji,bo myśli o czyms innym
na
> przykład niz to co pani w danym momencie mówi.Potem jak się ocknie
> to jest juz nie w temacie,nie nadąża za innymi i problem
> gotowy.Najbardziej wkurza mnie to,że tyle czasu z nią ćwiczę,w
domu
> robi wszystko super,a w szkole jak byby jakąś pomroczność jasną
> miała.
> Z nauczucielką chciałam porozmawiać na zasadzie,co zrobic żeby
córce


Poczekaj raczej do zebrania, czy dnia otwartego i wtedy zapytaj.
Wydaje mi sie, że chodzenie do szkoly bo dziecku coś nie wyszło nie
jest najlepszym pomysłem. Od tego są właśnie zebrania.

A poza tym może jednak trochę odpuść. Moze właśnie za dużo
ćwiczycie i córka czuję że masz duże oczekiwania co do rezultatów
TWOJEJ pracy jaką wkładasz i potem zwyczajnie tej presji nie
wytrzymuje. Nie grozi jej niezdanie w pierwszej klasie. Może
pozwól jej uczyć się po swojemu.

Ja nie pamiętam abym z moim synem ćwiczyła coś do 4 klasy.
(sprawdzałam wypracowania, to pamiętam za co zresztą zostałam na tym
forum ochrzaniona i słusznie !!! przestałam i dzieciak zaczął pisać
dużo lepsze wypracowania).

Pozdrawiam
>

[kolina74]

Ona jest dopiero w pierwszej klasie!!!! Czy ty nie za duzo od niej oczekujesz?
No i ten sposob oceniania w pierwszej klasie szkoly podstawowej? Piszesz, o
niej jak o egzemplarzu z tych co to wszystko szybko, byle jak i wogole...

[jakw]

kolina74 napisała:

> Piszesz, o niej jak o egzemplarzu z tych co to wszystko szybko,
byle jak i wogole...
W dodatku, gdyby młoda napisała szybko byle jak to pewnie dostałaby
lepszą ocenę...

[zocha16]

Moja sąsiadka miała taki problem z córką. Mała nie nadążała za
reszta klasy, pracowała wolniej. Wiem, że woziła ją na jakies
zajęcia reedukacyjne - aczkolwiek nie wiem czy to była do konca
reedukacja, czy praca z psychologiem/pedagogiem polegająca na
usprawnieniu zarazem koncentracji jak i szybkosci pracy w klasie.
Jeżdziła z nią do jakiegoś typowego osrodka zajmującego sie dziećmi
z takimi problemami, nie były to zajęcia reedukacyjne w szkole.

[agastrusia]

Ja bym się przeszła do poradni psychologiczno-pedagogicznej - może córa ma
dysleksję, której złymi ocenami raczej "nie wyleczy".

[inguszetia_2006]

Witam,
W pierwszej klasie stawiają już oceny? I czy ta dwója to inaczej
mierny? Właśnie, jak to jest z tym stawianiem ocen w I klasie?
Pzdr.
Inguszetia

[nena22]

Dokladnie o to samo chciałam zapytać? Czytalam niedawno w jakimś
wątku, że oceny opisowe i nie ma stopni. To skąd ta dwója?
I w listopadzie takie trudne zdania? Ciekawe jak będą pisać takie
rzeczy sześciolatki bez zerówek...

[jakw]

nena22 napisała:

> Ciekawe jak będą pisać takie
> rzeczy sześciolatki bez zerówek...
Eee tam, zostaną wysłane na reedukację do szkół specjalnych i
problem będzie z głowy

[lolinka2]

poszłabym i zapytała o podstawę prawną oceny numerycznej w skali 1-6

Szkoła w kształceniu zintegrowanym ma unikać tego sposobu oceniania,
i być może jest to jakaś "lewizna" wprowadzona przez wychowawcę za
cichym "nicniewidzeniem" dyrekcji.

[nangaparbat3]

Ano własnie - pani mojej corki przyklejała dzieciom sloneczka, usmiechniete, i
chyba wylącznie chwalila. Córka bazgrala niemilosiernie, pani tylko raz na
dwa-trzy miesiace pisala "kochanie, sprobuj pisac nieco bardziej starannie". Od
trzeciej klasy pismo jej sie ustabilizowalo i zrobiło się wyjatkowo ladne.
Mnie stawiano dwoje i bazgrzę do dzisiaj.

I tez myślę, ze zbyt dużą wagę przykladasz do tego wszystkiego, takie cwiczenie
z mama może utrudniac dziecku naukę, naprawdę.

[azile.oli]

Najpierw odpowiem na pytania,dotyczące stawiania ocen w klasach 1-3
(dodam,że robię to jako matka,która ma to już za sobą,a nie
nauczycielka).Na półrocze i koniec roku jest ocena opisowa,nie
wystawia się ocen.W trakcie roku szkolnego może być stosowany różny
system ocenianoia,w zależności od szkoły(mogą być to
słoneczka,chmurki,literki,albo też normalne oceny).Właściwie nie
jest to ważne,bo nie pociąga żadnych konsekwencji w postaci
obniżonej oceny semestralnej,bo te muszą być opisowe.U moich dzieci
też stawiano oceny 1-6,argumentując,że potem w 4 klasie trudno im
się przestawić.Tak właściwie,to nie miało to większego znaczenia,bo
to dziecko,które przejmowało się jedynką,przejmowało się też
chmurką,a inne miało w nosie i to ,i to.Oceny być może były bardziej
czytelne dla rodziców.A teraz do autorki postu: nie przejmuj się tak
ocenami w 1 klasie,bo osiwiejesz,a pisze ci to nauczycielka i stara
matka.Dobrze,że się interesujesz córką,ćwiczysz,ale zdystansuj się
od tego.Pisanie z pamięci czy dyktanda to jedne z zagadnień,które
sprawiają dzieciom najwięcej trudności.Ja mam syna,który był trochę
podobny do twojej córki,w domu wszystko umoiał,w szkole czasem
schrzanił(i to właśnie dyktanda).Po prostu za bardzo się
rozpraszał.W domu miał spokój,a w szkole,nawet przy super
klasie,zawsze ktoś szurnie krzesłem,odwróci się,co niektóre dzieci
wybija z rytmu.Rok starsza córka nie miała takich problemów,mógł jej
nad głową megafon ryczeć-nic nie przeszkadzało.Ja wobec syna
zastosowałam zasadę"przed użyciem wstrząsnąć''tzn po pierwsze
starałam mu sie w domu nie stwarzać całkowicie komfortowych warunków
do nauki,bo jemu juz przeszkadzało,że siostra za głośno zamyka drzwi
w swoim pokoju.Drugim etapem była'' poważna'' rozmowa,czyli
tłumaczenie,że w szkole ma się skupić dokładnie nad tym,co robi w
danym momencie,bo na ogół taki wytężony wysiłek w pierwszej klasie
trwa krótko.Szybko sam zauważył,że jeżeli się skoncentruje to
zarówno zadania domowe,jak i prace w szkole wykonuje szybciej i
lepiej,a co za tym idzie ,oszczędza swój własny czas,a oceny są
wskaźnikiem jego umiejętności,a nie dziełem przypadku.Twoja córka
zaczyna dopiero naukę,więc róbcie wszystko powoli,małymi
kroczkami,żeby dziecka nie zniechęcić do nauki,ocena to w tej chwili
najmniej ważna sprawa i moim zdaniem nie warto iść do pani.Po prostu
niektóre dzieci tak mają,zapewniam Cię,że nie tylko Twoja
córcia.Trzymaj rękę na pulsie i to wystarczy.Uczul małą,że są w
czasie lekcji momenty,wymagające większej koncentracji,to jej się
przyda w starszych klasach.Macie jeszcze dużo czasu,a poważnego
problemu na razie nie widzę.Życzę cierpliwości,wytrwałości i trochę
luziku.Pozdrawiam.

[k1234561]

Raz jeszcze serdecznie dziękuję za wsparcie,szczególnie
azile.oli,która bardzo obszernie z własnego doświadczenia
przedstawiła jak wygląda sytuacja.Mam tylko do Ciebie
pytanie,ponieważ piszesz,że starałaś się aby syn nie miał całkowicie
komfortowych warunków do nauki,to co w takim razie się na to
składało?Bo ja już próbowałam włączać córce radio,podczas tego
przepisywania i mimo to córka w domu,nawet przy
włączonym "przeszkadzaczu",pisze wszystko poprawnie.
Najbardziej martwi mnie to,że dostała 2 już po pierwszych 3
miesiącach nauki!To strach się bać co będzie dalej,jak przyjdą
rzeczy trudniejsze.I tutaj jest moja największa obawa.
Jedna z poprzedniczek pisała,że syn dostał pierwszą 1 czy 2 w III
klasie.Gdyby tak było u mnie żadnego larum bym tu na forum nie
robiła.Ale ręce mi opadły jak zaledwie po 3 miesiącach nauki dziecko
dostaje 2,z rzeczy przy której nawet myśleć specjalnie nie
trzeba,tylko trzeba się skoncentrować na chwilkę i to w I klasie.To
były zaledwie 3 zdania.
A co do samego oceniania,azile.oli już bardzo dokładnie opisała
system oceniania,ja tylko dodam,że w naszej szkole,buzie
uśmiechnięte lub nie były przez I miesiąc nauki,w drugim miesiącu
pani wstawiała oceny ale tylko te dobre czyli 4 i 5.A teraz już nie
ma zmiłuj,są normalne oceny w skali od 5 do 2.Dwójka to najgorsza
ocena dodam.
Jeśłi natomiast chodzi określanie mojego dziecka przeze mnie że robi
wszystko byle jak i byle było,to niestety,ale tak właśnie jest.Nie
zamierzam przesładzać jej wizerunku,bo patrzę obiektywnie na moje
dziecko,nie robiąc z niej świętej krowy i księżniczki,choć kocham ją
nad życie,jest moim jedynym i wyczekanym dzieckiem i pisząc ten post
na forum,chciałam tylko usłyszeć słowa otuchy,że inni też tak
mają,bo poprostu po tym jak dowiedziałam się o 2 to poczułam się
lekko zdołowana i również chciała usłyszeć co zrobic aby dziecku
pomóc.Znam córkę,jej tez nie jest z tym łatwo.Będzie teraz przeżywać
tą 2 do momentu kiedy nie dostanie lepszej oceny.

[jakw]

Dla Ciebie czy dla mnie rzeczywiście napisanie 3 zdań z pamięci to
pewnie żaden problem. Dla niej to trudne zadanie. Wpadanie w
histerię z powodu 1 niepowodzenia naprawdę nie jest uzasadnione.
Przecież nie będą do matury dostawać ocen tylko i wyłącznie za to
nieszczęsne pisanie z pamięci. A przez to Twoje siedzenie nad nią
być może wyrabiasz akurat nie to co jest najlepiej "punktowane" w
szkole. Być może, jakby pisała po swojemu - moze byle jak, ale
szybciej, to może dostałaby lepszą ocenę. A tak może starała się
spełnić Twoje wymagania pod względem staranności i umknęło jej to,
że należy przede wszystkim skupić się na tym, żeby te zdania napisać.

[savee]

Tak, jakw przypomniała mi jeszcze o jednej rzeczy: nie zawsze chodzi o to, aby
coś zrobić idealnie - czasem lepiej jest coś odbębnić i tyle. Miałam wiele
koleżanek, i w szkole i na studiach, które przed sprawdzianami / egzaminami /
kolokwiami były tak zestresowane, że nie opanowały doskonale materiału, że
wystarczyło im potem zadać pytanie, na które nie znały odpowiedzi na pamięć, aby
oddały pustą kartkę. Wydaje się bez sensu, prawda? - przecież coś umiały, ale
zamiast próbować to wykorzystać, napisać COŚ i może dostać 3 punkty na 5 zamiast
max., wydawało im się, że jak nie dadzą pełnej odpowiedzi, to dostaną 0.

Może trochę wybiegam za bardzo w przyszłość, ale czasem warto wyluzować i nie
starać się robić wszystkiego na 5+ - bo może się właśnie skończyć 2

[azile.oli]

Akurat ta dwója w pierwszej klasie była z pisania z pamięci i choć
nam się to wydaje łatwe,to po prostu dla dzieci takie nie jest,bo
muszą się skoncentrować na treści,poprawnym zapisie i na dodatek
musza to zrobić w miarę szybko.Co prawda nie uczyłam nigdy w
klasach1-3,ale jestem polonistką i uwierz mi,takie rzeczy sprawiaja
trudność nawet starszym dzieciom.Jest Ci przykro z powodu słabej
oceny,ale,jak piszesz,córce też,a to dobry objaw.To dobry
moment,żeby jej uświadomić,że ''szybko i byle jak''nie przynosi
dobrych efektów.Być może Twojej córki nie rozprasza otoczenie,ale
trochę rozprasza się sama.A może nie przeszkadza jej włączone
radio,ale np szurnięcie krzesłem,odgłos z innego pokoju,lub za oknem
może wybić ją z rytmu.Choć niekoniecznie jest to taki sam
przypadek,jak u mojego syna,dziecko też może nagle samo pomyśleć o
czymś nie związanym z lekcją i już gubi watek.Możesz poćwiczyć z
córcią,bo widzę,że masz zapał i chęci.Zrób jej w omu od czasu do
czasu takie pisanie z pamięci,zwracając uwagę na czas
czynności.Czyli musi być wykonane prawidłowo i w miarę szybko.Jeśli
w domu w porządku,a w szkole szwankuje,to znaczy,że małą coś
rozprasza.To minie z wiekiem,ale musisz być konsekwentna.W moim
przypadku synowi pomogła rozmowa z tatą,bo mąż jest konkretny i
rzeczowy,a ja reaguję zbyt emocjonalnie,co jest naturalne,bo
denerwuje się ta osoba,która pracuje z dzieckiem,a potem efekty
takie sobie.Głowne przesłanie męża było takie-jeśli coś robisz,to
się na tym koncentruj.Pomogło,choć takie przeobrażenie nie nastąpi
nagle.Nie przejmuj się na tym etapie stopniami,ważne,że dziecko
umie,z czasem,przy Twojej pomocy zapanuje nad
koncentracją.Jednocześnie rozumiem Cię jako matka,bo nie powiem ,co
mnie łapało,jak wiedziałam,że umie,a w szkole schrzanił.Ale
spogladając z dystansu widzę,że niepotrzebnie się
przejmowałam.Pozdrawiam.

a ja ciebie nie rozumiem

[sion2]

nie rozumiem dlaczego uwazasz ze stała sie taaaaaka
tragedia? "pierwsze 3 mce nauki i juz dwoja" "to takie łatwe
zadanie" "tyle z nią cwiczę a ona..."

człowieku, wez głeboki oddech, policz do 100 i przeczytaj sama
siebie co ty piszesz!
czy twoja córka ma problem z nauką ogólnie: gorzej czyta, gorzej
pisze, gorzej liczy, rysuje i koloruje? nie napisałas nic o
sukcesach córki
czego ty wymagasz od MAŁEGO dziecka, które w szkole uczy sie od 3
mcy - perfekcjonizmu? chyba tak skoro ten jeden deficyt dziecka
wprowadza ciebie w stan frustracji i desperacji
wiesz co kilka lat reedukowalam dzieci w domu, dzieci z klas 0-3
twoja reakcja jest nieadekwatna do sytuacji
dziecko w wieku 6-9 lat dopiero sie uczy koncetracji, uczy sie
pracowac, skupiac i zapamietywac - UCZY SIE a nie ma przyjsc do
szkoly z pamiecia 10-latka
jesli ty uwazasz ze 7-latka po 3mcach nauki (!!!) nie ma prawa
zawalic pisania z pamieci to idz na rozmowe do psychologa - na
rozmowe o sobie o swoich oczekiwaniach wzgledem dziecka
tobie sie wydaje (jak w moim odczuciu 70% rodzicow dzieci
wczesnoszkolnych) ze nauka pisania i czytania, pisania ze sluchu i
pamieci "to takie łatwe" - no jasne.... coz dla dorosłego napisac 3
zdania???
oj zamilkne i powiem krotko - wkurzaja mnie takie posty i wspolczuje
dzieciom
bardzo jej dałas odczuc ze jest taka beznadziejna bo "trzech zdan
nie napisze z pamieci"?

[k1234561]

Sion2,dzięki,za wypowiedz,jednak to ,że mnie nie rozumiesz,nie
musisz tak ostro manifestować.
Oczywiście nie wymagam od córki perfekcjonizmu,ale skoro na 17
uczniów w klasie ona jedna dostała 2 i to po codziennym ćwiczeniu z
nią tego właśnie,to poprostu zrobiło mi się zwyczajnie
przykro.Pewnie jak każdej matce na tym forum,która siedziałaby ze
swoim dzieckiem,przygotowując go do np.sprawdzianu,a dziecko po
tymże sprawdzianie przyniosło 2.Wg.mnie moja reakcja jest całkiem
normalna.Niektóre przedmówczynie uspokoiły mnie pisząc,że nic się
nie stało,że niektóre dzieci tak mają etc.
A Ty tutaj wyolbrzymiasz wszystko i robisz ze mnie frustratkę i
desperatkę.
Napisałaś : "bardzo jej dałas odczuc ze jest taka beznadziejna
bo "trzech zdan
> nie napisze z pamieci"?
A skąd ten sarkastyczny wniosek,czy dałam córce odczuć,że jest
beznadziejna czy nie?Wywnioskowałaś to z mojego postu?Tam akurat nic
nie napisałam o tym jak się odniosłam do córki po tym jak
dowiedziłam się o dwójce.
Ale żeby zaspokoić Twoją ciekawość,żebyś nie musiała,jakiś
naditerpretacji tworzyć powiem,że bardzo spokojnie to
przyjęłam,przytuliłam córkę i powiedziałam,że po prostu musimy
popracować i więcej poćwiczyć,żeby to się nie powtórzyło.A następny
sprawdzian na pewno wyjdzie lepiej.I tyle.
Sądzisz,że jak napisałam,że córka jest moim jedynym,ukochanym i
wyczekanym dzieckiem to ja będę ją teraz dołować i utwierdzać w tym
jaka jest jak to napisałaś beznadziejna?Chyba powinnaś przeczytać
mój post ze zrozumieniem.Ideą umieszczenia go na forum było tylko
moje i wyłącznie moje rozczarowanie.Ale nie dałam tego odczuć
córce,a ponieważ gdzieś chciałam się wygadać i jednocześnie poradzić
osób,które być może są w podobnej sytuacji ja ja lub może już przez
to przeszły,napisałam post na tym forum.Uzyskałam kilka odpowiedzi w
stylu miłym i spokojnym i uspokoiłam się.Dlatego tym bardziej nie
rozumiem nalatującego na mnie tonu Twej odpowiedzi,jakkolwiek
szanuję Twoje zdanie na ten temat,że mnie nie rozumiesz.

[grazbed]

Też bym była zmartwiona gdyby na 17-tkę dzieci moja jedna dostała 2.
I to po ćwiczeniach w domu. Może to to jednorazowy przypadek ale sytuacja dałaby mi do myślenia.
Przeanalizuj z nauczycielką córki dlaczego właśnie w klasie się rozprasza. Siedzi przy oknie? Siedzi w towarzystwie gaduł? dzieci kręcących się? takich którym co chwila upada gumka, ołówek? wychodzą do toalety? Być może prosty zabieg przesadzenia w "dobre miejsce" przyniósłby efekt.

Ale rada z nieprzejmowanie się za bardzo też jest tu nie od rzeczy .

[jakw]

grazbed napisała:


> Przeanalizuj z nauczycielką córki dlaczego właśnie w klasie się
rozprasza. Siedzi przy oknie? Siedzi w towarzystwie gaduł? dzieci
kręcących się? takich którym co chwila upada gumka, ołówek? wychodzą
do toalety?
Obstawiam, że podczas sprawdzianu 99% tych problemów nie występuje...

[26magda3]

a ja mam zupełnie inne zdanie
Uważam, że skoro zniesiono oceny w klasach 1-3 to ich nie powinno
być. I nie powinny być również zastępowane słoneczkami czy
czymkolwiek - bo w końcu to też są oceny.
I uważam, że nauczycielka nie powinna stawiać 2 po pierwszym
sprawdzianie!!! Dla dziecka jest to duża porażka, zwłaszcza, że jako
jedyna dostała 2. Można było to sobie odpuścić.
Mój syn również chodzi do 1 klasy - z pamięci dopiero zaczynają
pisać. Jemu to narazie wogóle nie wychodzi i wiem, że gdyby dostał 2
to bardzo by to przeżył. Nasza pani owszem stawia oceny, ale tylko 5
i 6. Nie ma mowy o żadnych dwójach. I oceniając zawsze bierze pod
uwagę wysiłek jaki dziecko włożyło w wykonanie pracy, ale efekt
końcowy. Mój syn bardzo słabo czyta i pisanie mu też nie wychodzi.
Ale stara się naprawdę bardzo i narazie te starania są docenianie -
ma same piątki i dwie 6 z których jest bardzo dumny. Gdyby go pani
chciała oceniać "sprawiedliwie" to z czytania powinien mieć
conajwyżej tróje.
Uważam, że powinnać powiedzieć nauczycielce jak bardzo twoja córka
to przeżywa. Jeżeli jest tak dobra jak piszesz, to na pewno znajdzie
sposób, żeby pomóc.
Ja też bym się przejmowała i Cię rozumiem. Tylko, że nasza pani na
wszystkie moje obawa uspokaja mnie i twierdzi, że mamy czas

[26magda3]

I oceniając zawsze bierze pod
> uwagę wysiłek jaki dziecko włożyło w wykonanie pracy, ale efekt
> końcowy.

miało być - "... a nie efekt końcowy."

[sion2]

Jesli nie dalas odczuc córce swojej frustracji to faktycznie za
ostro ciebie ocenilam, przepraszam.
Celowo napisalam w takim tonie. nie wiem czy to twoj pierwszy wpis
na forum czy nie, czy pierwsze rozczarowanie szkolne czy nie. Dla
mnie jednak jestes kolejnym rodzicem ktory nie rozumie (moze nie tak
ze w ogole, ale w duzej mierze) ze wysilek dziecka 6-9-letniego w
nauke: zapamietania kształtu liter i brzmienia odpowiadajacych im
glosek, czytania na co sklada sie synteza i analiza slowna,
koncentracji na jednym zadaniu, pisania "w liniach", myslenia
abstrakcyjnego, norm spolecznych, podstawowych wiadomosci o
przyrodzie - RÓWNA SIE wysiłkowi np. gimnazjalisty przygotowujacego
sie do egzaminu. Przesadzam??? kazdy kto tak pomyslał to daje
przykład tego o czym piszę - bagatelizowania wysiłku jaki małe
dziecko musi podjac na poczatku nauki szkolnej gdy cwiczy małą
motoryke, koncentracje i wszystkie te rzeczy ktore wymienilam.

Nie mozna myslec o dziecku w sposob "tylko 3 zdania miala przepisac"
albo "tylko rysunek musi pokolorowac, jaka to praca domowa?"
nie mozna deprecjonowac wycinanek, kolorowanek i wyklejanek - nie
mowie ze ty to robisz ale na tym forum srednio raz na 3-4 dni jest
post znudzonego i zbulwersowanego rodzica dziecka w wieku 6-9 lat
pt "oni w tej szkole NIC nie robia" "moje dziecko takie zdolne a
kolorowac w kolko musi" itd

Poza tym zajelabym sie na twoim miejscu analiza, najlepiej przez
pedagoga dokonaną, na czym polegaja trudnosci twojej corki w pisaniu
z pamieci? bo mozliwosci jest bardzo wiele
- slaby wzrok (znam z autopsji, moi rodzice sie zorientowali w
polowie mojej 3 klasy ze potrzebuje okularow a ja nie widzialam co
na tablicy napisane wyraznie)
- slabe przyswojenie kształtów liter
- brak umiejtnosci czytania całosciowego nawet krtókich wyrazów
(literuje sobie powoli kazdy wyraz a pani juz zaslania tablice)
- brak koncentracji
- łatwe dekoncentrowanie sie pod wpływem nawet niewielkiego stresu

i wiesz co? kazde z tych zaburzen wymaga INNEGO rodzaju cwiczen

[k1234561]

Ja jeszcze chciałabym nadmienić,że to nie był pierwszy
sprawdzian.Pani od miesiąca robi prawie codziennie jakieś ćwiczenia
na ocenę,raz jest to właśnie przepisywanie z książki do zeszytu,raz
pisanie z pamięci,w taki sposób jak opisałam to w moim poście,raz
test jak ja to mówię ogólnorozwojowy a czasem teścik z matematyki na
samo dodawanie (odejmowane będzie niebawem jak sądzę)
Dodam,że jak dotąd córka dostawała z tych w/w rzeczy zwykle 5 lub
4.Kuleje u niej tylko to przepisywanie zarówno z ksiązki do zeszytu,
jak i pisanie z pamięci.
Ale ponieważ raz jeszcze przeanalizowałam ta całą sytuację i
porozmawiałam z córką,a nawet poprosiłam aby mi na naszej zabawkowej
tablicy dokładnie pokazała jak przebiega takie pisanie ze słuchu i
wyszło na to,że ona potrafi zapamitęać to co pani karze,ale chyba
pies jest pogrzebany w tym,że ona pisze wolniej niż reszta klasy, a
na to jak dotąd nie zwróciłam uwagi.Pani prawdopodobnie jak widzi,że
większośc już napisała,to zapisuje na tablicy następne zdanie.Moja
córka tymczasem jeszcze kończy pisać pierwsze,kiedy reszta klasy juz
powtarza z pamięci drugie zdanie i zabiera się do jego pisania w
zeszytach.Ona w tym momencie jest juz pogubiona i chyba stąd ten
problem.Jeśli chodzi o czytanie córka nie ma z tym problemu,z resztą
pani po napisaniu na tablicy zdania,czyta je razem z dziećmi na
głos.
Przy pierwszej nadażającej się okazji porozmawiam jednak z panią,czy
moje przypuszczenia są słuszne.A do tego czasu muszę poćwiczyć z
córką szybkie pisanie,żeby nie odstawała od klasy.
Bardzo Wam wszystkim dziękuję za pomoc,jeśli macie jakieś pomysły na
wyćwiczenie szybkości pisania to bardzo proszę podzielcie się nimi
ze mną.

[jakw]

Bierzesz minutnik czy stoper i dziecko ma na przepisanie linijki np.
minutę (musisz ustalić ile, żeby nie stawiać przed córką zadań dla
niej niewykonalnych). U mojej starszej w I klasie pozwoliło to
zmniejszyć czas odrabiania lekcji z 2 czy 3 godzin do pół godziny.
Jak trochę nabazgroli to się nie przejmować - jak nabierze wprawy to
i to poprawi.

[morekac]

Nie przesadzaz ty przypadkiem? Jeśli dziecko robi byle było, to
niech tak robi. Jego sprawa (przecież w domu i tak mama zawsze
poprawi, nieprawdaż?). Byleby zdało do nastepnej klasy. A to
gwarantuję, jeśli pisze, czyta i liczy. jedne dzieci mają kłopoty z
koncentracją, inne z ładnym pisaniem- jakoś większość jest w stanie
przebrnąc przez szkołę. Ostatecznie pisanie z pamięci nie jest
sprawdzane na każdej klasówce, w szkole liczą się też inne
umiejetności (tak jak i w życiu- a jedyne zastosowanie jakie widzę
akurat dla tej, to sprawne ściaganie od kolegi z ławki). Przecież
twoje dziecko ma mocne strony i rzeczy, które robi dobrze. I na tym
się skup, a nie na rozkojarzeniu. A może to stres był, że nie
wypadnie się tak, jak mama oczekuje?
Moja starsza córka jest strasznym łapserdakiem, jesli chodzi o
odrabianie lekcji i naukę, jakbym miała się z nią uczyc, to bym
oszalała chyba, a ona jeszcze szybciej. Oceny z reguły ma srednie,
nawet z ulubionych przedmiotów, bo zawsze coś złapie za nieodrobioną
pracę domową, ale jakoś nie czuje się nieszczęśliwa z tego powodu.
Taki ma charakter. Jej oceny to jej sprawa.

[savee]

k123, jak Cię czytam, to prawie jak bym słyszała moją mamę Ona też zawsze
uważała, że ja wszystko robię niedokładnie, po łebkach, byle jak ) do dziś
zresztą tak uważa - co nie przeszkodziło mi być świetną uczennicą w szkole,
przez całą podstawówkę miałam świadectwa z czerwonym paskiem.

Wydaje mi się, że Twoja córka nauczy się z czasem, że niekiedy opłaca się
postarać i skoncentrować się. Z tego, co piszesz, wynika, że ani nie ma tak
naprawdę problemów w nauce - w końcu w domu te sama zadania robi bezbłędnie -
ani nie jest tak, że stara się i stara, i jej nie wychodzi. Więc ani nie ma
podstaw dla Ciebie, żeby martwić się o jej zdolności, ani ona - mam nadzieję -
nie traci przez to wiary w siebie. Na pewno jest w stanie się skoncentrować,
musi się tylko tego nauczyć - macie czas.

Wszystko zgodnie z prawem

[zebra12]

To z pewnością nie oceny, ale tzw punkty. A te mogą być wprowadzane, podobnie
jak litery, czy uśmieszki i inne tam mróweczki i aniołki.

[estta1]

wyobraź sobie że sobie z czymś nie radzisz np w pracy: jakieś
obliczenia czy tabelki, jest to dość proste ale masz stresa, że
wszsytkie kolezanki sobie radzą a ty nie. Przychodzisz do domu
mówisz o tym męzowi a on w ramach pocieszenia serwuje ci cwiczenia z
tych tabelek, idzie ci nawet nieżle ale on nad tobą ślęczy. I tak w
dzień w dzień, na dokładkę słyszych że jesteś roztrzepana i do
tabelek się nie nadajesz. probelmy w pracy coraz większe -ćwiczeń
wdomu coraz więcej,stres coraz większy, w miarę proste tabelki robią
się tak jakoś bardzo trudne, ledwo widzisz o co nich chodzi.
RADA: odpuść ćwiczenia, rozmowy, idź z dzieciakiem na lody, jak
przepisze nidokładnie, czy byle jak świat sięnie zawali, gorzej jak
uwierzy że jest rozstrzepane i nigdy dobrze tego nie zrobi. Zaufaj
tez nauczycielce ona ma porównanie z innymi dziećmi - na pewno
właściwiej to ocenia. po co ci perfekcyjny dzieciak, Twój jeszcze
cię zadziwi jak wierz napisze albo cuś, cierpliwości.

[pancwynar]

uff..
nareszcie mądra wypowiedź;
mam nadzieję, że mama przeczyta;
ćwiczenia w domu z pierwszoklasistą... a może pozwolisz dziecku
pobyć dzieckiem?
spędzanie czasu z pociechą to piękna rzecz więc wykorzystujmy,
Szanowni Rodzice, ten czas efektywnie

[mynia_pynia]

Ależ ci nauczyciele teraz łagodni, bo nie wierze że dzieci
mądrzejsze.
Ja banie dostawałam notorycznie od klasy pierwszej aż po klasę 3,
było to z czytania, i na nic zdały się dodatkowe zajęcia w domu z
mamą, która prawie na pamięć uczyła mnie czytanki.
Jak zaczynałam czytać w szkole pytana przez panią. X. to mało ze
strachu nie sikałam - była taka przyjazna w stosunku do mnie.
Moje problemy z ocenami skończyły się gdy dostaliśmy innego
nauczyciela, natomiast emocjonalne podejście do czytania mam do
dzisiaj - nie czytam na głos, jak mi każą to mówię że nie umiem .

[titta]

No widzisz, nacierpiales sie niepotrzebnie i pewnie uwazasz, ze
skoro ty, to inni tez moga cierpiec? Nie chodzi o to aby dzieci
trzymac pod parasolem ale aby je zmotywowac, dac sile do pokonania
barier i ograniczen. A zamiast tego bywa, ze wpedza sie w jakies
idiotyczne fobie. Ja nie umiem pisac ortograficznie. Nie umiem i
juz. Przepisujac tekst robie bledy. Ten sam wyraz - choc wiem jak
poprawnie sie go pisze - potrafie napisac w jednym zdaniu w kilku
wersjach, pomimo cwiczen. Na szczescie w moja nauczycielka wiedziala
czym jest dysleksja. 25 lat temu!

Chyba: "pierwsza niedostateczna ocena"

[zigzaur]

Bo pisanie "pierwsza pała" w odniesieniu do uczennicy może wzbudzić dość
dwuznaczne skojarzenia.

[k1234561]

Ale ja napisałam w temacie "pierwsza klasa,pierwsza dwója".Chyba
czytasz bez zrozumienia.Nikt tu nie zamieszczał wyrażenia "pierwsza
pała"

[titta]

Oj, chyba nie aniol. Dwuja w pierwszej klasie!??? I to jeszcze za
cos co nie zalezy od wyuczenia sie albo wlozonej pracy a naturalnych
umiejetnosci? Przeciez to zadanie dla dyslektyka albo osoby z
zaburzeniami koncentracji niewykonalne!!! Prze takie podejscie
calkiem zdolnie i inteligentne dziaciaki zrazaja sie do szkoly. Dupa
a nie pedagog. Najlepiej sie nie przejmuj. wytlumacz corce, ze nie
musi miec ze wszytkiego dobrych ocen. Wazne zeby sie uczyla,
rozwijala i byla ciekawa swiata. Jak nie umie szybko pisac to nich
nie pisze. Swiat sie nie zawali.

Po zastanowieniu...

[titta]

Czy ty aby nie trolujesz? W listopadzie w 1 lkasie dzieci nadal
poznaja literki a nie pisza sprawdziany z pamieci... No i ocen nie
ma.

[k1234561]

Nie,nie troluję.Naprawdę dzieci w pierwszej lasie w szkole do której
chodzi moja córka,mają już pisanie z pamięci.Pani dostosowuje
oczywiście poziom zdań do materiału który poznali.Są to zdania
zwykle 4 czy 5 wyrazowe np.Mama pokroiła owoce na sałatkę.Witek łowi
raki w bajorku.To takie typowe i z wykorzystaniem poznanych
wcześniej liter.

[kuczynska78]

U mnie w pierwszej klasie też córka jest już po sprawdzianie z pamięci-pani im
dyktowała zdania do wpisania. Nie zapisywała nawet na tablicy. U nas są punkty
odwzorowujące oceny, córka za to dostała 4 punkty. Są juz również po pierwszym
dużym teście, który pisali przez 2 dni.
Agnieszka

w pierwszej klasie nie ma ocen.

[haritka]

?????

[koma.edziecko]

Moja córka też jest w pierwszej klasie, oceny jak najbardziej są od 1 do 6,
literki już skończyli poznawać, teraz piszą dwuznaki.
Pisania ze słuchu jeszcze u nas nie było ale piszą już całe zdania, mają do domu
zadane np ułożyć zdania z podanymi wyrazami, więc taki sprawdzian pewnie też
niedługo będzie.
Z matematyki raz w tygodniu mają sprawdzian z dodawania i odejmowania do
dziesięciu, co szkoła to inny system.

[k1234561]

Dokładnie tak koma.edziecko.U nas już był pierwszy sprawdzian z
dodawania,teraz czeka nas pewnie odejmowanie lub jakiś test.
Oceny są jak najbardziej od 1-6.Jutro pewnie też coś z pisania z
pamięci będzie jak znam życie.

[gwiezdna.matylda]

Pewnie to zależy od szkoły, bo u nas dziecko dostaje stempelki: uśmiechnięte
słoneczko jeśli się postarało i zrobiło wszystko tak jak pani oczekiwała, a jak
się nie postarało to dostaje stempelek z deszczową chmurka i napisem żeby więcej
pracowało. To właściwie także forma oceniania, ale w łagodniejszej wersji niż
np. "pała".

[pas_ya]

Są niestety, chyba ,że punktacja 1-6 to nie oceny...
U mojej córki pisanie z pamięci już było, dostała 4p czy to przypadkiem nie czwórka?

[1-3psp24]

W tym siedzeniu z małą jest pewnie pies pogrzebany. Ona nie potrafi sama
pracować, bo mama zawsze przy niej i pilnuje tego co ma robić. Więcej
samodzielności dobrze by jej zrobiło. Mam też pierwszoklasistkę w domu, do tego
jestem wychowawcą klasy pierwszej i nie jest mi obcy Twój problem. Z moim
osobistym dzieckiem sobie radzę, a właściwie sama sobie radzi, gorzej z
niektórymi "służbowymi". Ale idzie ku lepszemu, czego i Tobie życzę. To dopiero
trzeci miesiąc szkoły. A o ocenianiu się nie wypowiadam, bo co szkoła to inna
interpretacja i PSO. Pozdrawiam

[pam_71]

Wydawało mi się, że w I-III tylko ocena opisowa ...
Tzn. Panie wprowadzają dla "własnych" lub rodziców potrzeb różne
sposoby oceny (słoneczka buźki etc.), ale na świadectwie i tak
widnieje opis postępów.
No chyba, że w szkołach prywatnych może być inaczej ...
Pam

Zmień jej warunki domowe

[nameja]

niech sie tak nie koncentruje. Włącz muzykę, mów do niej, rób jakiś hałas itp.
Zobaczysz, czy tak idealnie jej pójdzie. Poza tym w szkole dochodzą nerwy, bo
wiadomo, na ocenę. W domu też rób na ocenę.

[k1234561]

Też o tym pomyslałam.Teraz gdy siadam z nią do lekcji w drugim
pokoju gra telewizor i to bynajmniej nie cicho.Na początku
rzeczywiście jej to przeszkadzało.Teraz już prawie nie reaguje na
odgłosy z drugiego pokoju.
Co do ocenania to tez niegłupie.Spróbujemy.

[dilmahh]

A mi przychodzi do głowy tylko jedna rada. Daj jej być dzieckiem. Ona
ma dopiero siedem lat. Nauczy się pisać z pamięci. Bez wątpienia.
Tylko trzeba więcej cierpliwości. Nie rób z tego problemu. Nie ćwicz
z nią za dużo. Nie pokazuj, że od tego cokolwiek zależy. Bo nic nie
zależy. Nauczycielka jest bardzo ambitna, z reguły w tym czasie nie
robi się jeszcze tego typu ćwiczeń z dziećmi. Miej do tego dystans i
naucz tego dystansu także swoją córkę. Ta umiejętność przyda się jej
jeszcze nie raz w szkolnej edukacji. Niestety. Bo obawiam się, że
postępowaniem nauczycielki, a po trochę i Twoim (choc rozumiem, też
mam pierwszoklasistkę w domu) zabijesz w niej naturalną u wszystkich
dzieci ciekawość świata i dowiadywania się rzeczy nowych. Szkoła
zawsze tę ciekawość zabija, tylko u Twojego dziecka zbyt wcześnie,
zbyt wcześnie...

[rene1515]

hmmm... a ja myślę, że z tą panią coś jest nie tak...bo powinna się spytać, czy
wszystkie dzieci już napisały i dopiero wtedy zacząć pisać kolejne zdanie.

[haganna]

Szkoda mi tej Twojej córki. Masz problem - ze sobą. Psycholog bardzo
by się przydał.
Piszesz, że córka jest wyczekanym, wymarzonym dzieckiem i bardzo ją
kochasz. Chyba za bardzo...
Daj jej pracować po swojemu. Wspieraj, pomagaj, a nie katuj
dodatkowymi ćwiczeniami, bo nie tutaj leży problem.
Swoim postępowaniem zrobisz z córki emocjonalną i społeczną kalekę.
Piszesz, że nie dałaś jej odczuć jak bardzo cię ta dwója
rozczarowała. Otóż dałaś jej to wyraźnie do zrozumienia. Myślisz, że
Twoje dziecko nie wie, jak je naprawdę oceniasz?
"Pani to prawdziwy anioł". "Moje dziecko z tych co to byle szybko,
byle jak". "W szkole zawsze zawali". Jesteś OKROPNA!!!

[ayelet]

Myślę jak moja przedmówczyni. Bardzo mi przypominasz moją matkę
Zawsze była i jest ze mnie niezadowolona, jak jest coś nie tak to
zawsze moja wina, bo przecież to naturalne

[jakoma]

Nie wiem czy cię to pocieszy,ale mój pierwszak też już zarobił pierwszą
dwóje.Dostał ją z matematyki, w zadaniu trzeba było zaznaczyć mniejsze liczby,a
on kiedy pani tłumaczyła co trzeba zrobić zagapił się w okno bo akurat "fajna
fura jechała" i zakreślił cyfry większe,zrobił tak bo z lenistwa nie chciało mu
się przeczytać polecenia,ani poprosić pani o powtórzenie polecenia.
Musiałam go pocieszać,że nic się nie stało i przypomnieć,że obiecał mi,że nie
będzie się głupotami przejmował.Bo to on nie ja tą pała się przejął,to przecież
była jego pierwsza taka prawdziwa porażka.Ja wiem,że za x lat nikt nawet nie
będzie wiedział,że coś takiego się wydarzyło,a on był przekonany,że jeszcze w
pracy jego pani ze szkoły przypomni wszystkim o tej dwói.
Pamiętaj,że ta zła ocena to nie jest twoją porażką wychowawczą tylko coś
niemiłego co spotkało twoje dziecko.Kiedy jak była mała i uczyła się chodzić
przewróciła się to ją pocieszałaś,utulałaś w płaczu i mówiłaś,że następnym razem
jak będzie szła to się na pewno nie przewróci.Ona teraz też robi coś bardzo
nowego dla niej i teraz nawet ciebie przy niej nie ma.I kiedy wraca do domu
pociesz ją nie okazuj swojego zawiedzenia ,pokaż jej,że w nią wierzysz,że jej
się uda.Powiedz,że chętnie jej pomożesz i zamień naukę w zabawę,kiedy coś jej
nie wyjdzie śmiejcie się z tych błędów razem.
Pozdrawiam

[bombalska]

Ale tempo w tej szkole! Koniec listopada, a dzieciaki juz wszystkie literki
znaja i pisza ze sluchu??

Wydaje mi sie, ze nie mozna mierzyc dziecka wlasna miara. Ich mozgi dopiero sie
ksztaltuja. Ja sama stwierdzilam, ze nauke np.historii powinnam zaczac w wieku
lat 20. Bo dopiero wtedy zaczelo mnie to interesowac. Wczesniej, nawet w
ogolniaku to byla meczarnia.

Malo tego! Do dzisiaj jestem tak rozkojarzona, ze nie nadazam czytac napisow w
kinie i wiecznie pytam meza o co chodzi.

Dlatego mysle, ze Twoja coreczka ma prawo pisac wolniej. I niech pisze. A
zamiast nieslusznej dwojki moze dostac zuczka zamiast sloneczka, czy cos.

[mmaciek33]

Pierwsza dwója...
Pierwszy chłopak..
Pierwsza wódka...
to sie nazywa dorasranie... jeszcze kilka innych rzeczy
bedzie "pierwszych" musisz sie na to przygotować bo widze ze masz
klopot

[jusytka]

To witaj w klubie
A tak poważnie, dziwią mnie tak trudne zadania w waszej klasie - u
nas nie ma jeszcze pisania ze słuchu.
A jakie oceny dostają pozostałe dzieci w klasie?

[thaures]

W ogóle bym się nie przejmowała. Chyba,że zawsze będą z tego
problemy. Ale co można powiedzieć po 3 miesiącach nauki?Ćwiczysz z
nią, to dobrze, jak zaczną się prawdziwe kłopoty wtedy zareagujesz.
Córka załamała się oceną? Jak nie, to powiedz,że się zdarza i już.
Zawsze jest tak, że ktoś z czegoś jest lepszy. Może córka dostanie 6
z liczenia? Albo pięknie wykonanego rysunku?

[k1234561]

Dzięki Jusytka za ciepłe słowa,jednak to nie jest pisanie ze
słuchu.To się nazywa pisanie z pamięci.Pisanie ze słuchu polega na
tym,że pani dyktuje tylko zdanie,a dzieci piszą.Pisanie z pamieci
natomiast polega na tym ,że pani pisze zdanie na tablicy,dzieci je
czytają,zapamiętują treść i pisownię,zamykają oczy i
powtarzają,potem pani zmazuje zdanie i dzieciaki piszą to co
zapamiętały do zeszytu.
Oceny generalnie są dobre z tego ćwiczenia.Tak więc można sądzić iż
pozostałe dzieci nie mają z tym problemu.Tą dwóję moja córa zarobiła
jako jedyna w klasie.Pani twierdzi,że córka jest nieskupiona i
zdarza się jej odpłynąc na lekcji i potem się gubi.Mówiła mi też ,że
to poprostu jeden z etapów jaki dziecko musi opanować w szkole,czyli
skupienie uwagi na dłużej na wykonywaniu ćwiczenia.Jednym dzieciom
przychodzi to szybciej innym jak moja córka wolniej.Pozostaje nam
ćwiczyć i ćwiczyć.
Na razie odpuściłam sobie te oceny,bo i tak końcowa ocena jest
opisowa a nie brana jest średnia z ocen cząstkowych.Córka też z
gatunku tych co na wyrost się wszystkim przejmuje,więc muszę z nią
delikatnie.Najważniejsze jest to że ona nie ma żadnych
zaległości,wszystko rozumie itd.