Afirmacja

[psc0]

Zrozpaczona pewnymi wydarzeniami zaczęłam szukać jakiegokolwiek wyjścia z
sytuacji. A skoro konwencjonalne metody zawiodły, zaczęłam szukać
niekonwencjonalnych.
Zaczęłam "bawić się" afirmacją.
Zasięgnęłam rady osoby która znała się na rzeczy aby mi pomogła wymyślić
tekst. Nie był on jednoznaczny.. aby nie wywołać złych rzeczy. "Otwieram się
na..... "

Wierzyłam w to, ale nie wiem czy dlatego, że czułam się lepiej, czy na prawdę
wierzyłam w moc afirmacji.
Moje zdziwienie i przerażenie przyszło wtedy kiedy okazało się, że moja
afirmacja się spełniła. Oczywiście nie tak jakbym tego chciała, ale otworzyłam
się na coś, co .. przyszło do mnie.
Jest to przerażające ale i zdumiewające.
Ale mam teraz jakąś blokadę. Boję się afirmować, boję się co z tego wyjdzie,
jak to zostanie odebrane przez siły wszechświata.

Macie jakieś ciekawe doświadczenia związane z afirmacją?
Wiecie jak przezwyciężyć ten strach ?
Bardzo proszę o pomoc.
pozdrawiam

[feel_good_inc]

psc0 napisała:
> Zrozpaczona pewnymi wydarzeniami zaczęłam szukać jakiegokolwiek wyjścia z
> sytuacji.(...)
> Moje zdziwienie i przerażenie przyszło wtedy kiedy okazało się, że moja
> afirmacja się spełniła. Oczywiście nie tak jakbym tego chciała, ale otworzyłam
> się na coś, co .. przyszło do mnie.
> Jest to przerażające ale i zdumiewające.
> Ale mam teraz jakąś blokadę. Boję się afirmować, boję się co z tego wyjdzie,
> jak to zostanie odebrane przez siły wszechświata.

Skąd się tacy ludzie biorą?
1. Wszechświat nie dba o ciebie. Serio. Nawet jak zaczniesz wzywać Lucyfera z Belzebubem na przemian, to wszechświat się nie obruszy.
2. To co opisujesz, nazywa się w psychologii Samospełniającym się proroctwem. Chciałaś żeby coś się stało, zaczęłaś do tego mniej lub bardziej świadomie dążyć, stało się coś zbliżonego, a teraz wydaje ci się, że to przez wymawianie jakichś tam formułek.
3.Wiem, to kusząca perspektywa (w twoim przypadku też trochę przerażająca), żeby przyjąć, że możesz sterować przebiegiem zdarzeń odwołując się do jakichś sił wyższych. Jednak im szybciej zdasz sobie jednak sprawę, że wymierne efekty osiągniesz tylko przez świadome działania, tym szybciej osiągniesz prawdziwy spokój ducha. Serio.

[acrux_79]

Hmm, należałoby przy fenomenie samospełniającej się przepowiedni
zapytać, czy:
1) jest udowodniona naukowo
2) jest weryfikowalna, kiedy się sprawdzi, a kiedy nie
3) są określone uwarunkowania, na kogo działa, a na kogo nie

Jeśli nie da się obiektywnie ustalić ww. elementów ( i dużo
więcej... ), wówczas "samospełniająca się przepowiednia" jest
warunkiem wspomagającym zaistnienie danego wydarzenia, ale nie jest
elementem dość silnym, by wypowiadać się o niej. Wówczas
zastępowanie elementu wiary ezoterycznej elementem quasi
psychologicznym służy tylko jako element wyższości nie-ezoteryki nad
ezoteryką.

A przecież już dawno wiadomo, że wiara w zjawiska nadprzyrodzone i
tzw zdrowy rozsądek lubią się kłócić i żreć. Przy okazji pochłaniają
mnóstwo istnień ludzkich. I wywołują kłótnie.

Ze stwierdzeniem "Wszechświat nie dba o Ciebie" nie będę
polemizował. Jeśli pomyślę o ziemskiej grawitacji, pewnego zbioru
uporządkowanych wielkości i miar, to choćby z tego punktu widzenia
dba. Chyba, że chodzi o "dbałość moralną, czy psychologiczną", tutaj
już można dyskutować.

[nuvvo]

samospelniajace sie proroctwo.
Efekt o nazwie "samospelniajace sie proroctwo" jest terminem jak
najbardziej naukowym. Nie dotyczy bynajmniej zadnych proroctw, ale
mechanizmu jakiego uzywa kazdy myslacy czlowiek, aby ogranac
otaczjaca go rzeczywistosc pełną zbędnych danych.

Efekt ten tlumaczy wiele zjawisk, szczegolnie w psychologii
spolecznej. Tlumaczy zrodla uprzedzen, nawet dyskryminacji.

(np. umawiajac sie na spotkanie z pracowadca, ktorego nie znasz i
sadzisz ze bedzie to powazna osoba, zachowujesz sie powaznie.
Traktujesz pracowadce w sposob powazny, skutkiem tego pracodawca
zachowojue sie powaznie rowniez w stosunku do ciebie - nota bene
urzeczony potraktowaniem go przez ciebie jako powaznej osoby -

skutek = spelnione proroctwo = pracodawca powazny)


A jeszcze a propos psychologii.
NLP - programowanie neurolingwistyczne. Nie wiem czy ta technika
wypalila. WIelu ludziom w kazdym badz razie pomogla.

Akurat nie wiem co tam sobie zaafirmowalas, ale twoj lek poprostu
napedza ci niepotrzebnych paranoi. Wiadomo ze jesli sie naczytasz
wieczorem strasznych historii o duchach, to raczej juz po ciemku do
lazienki nie pojdziesz. Wiec po co mieszac w to jakies tam swiaty,
czy wszechswiaty (tak mi schizofrenicznie zabrzmialo otworzyc sie na
wszechswiat)

[psc0]

Owszem, wiem czym jest samospełniające sie proroctwo i sama mogłabym rzec, że
jest to to, gdyby nie to, że na sytuację która miała miejsce NIE MIAŁAM WPŁYWU.
Jasne, mógł to być przypadek, ale nie musiał.

nie stosowne jest negować coś tylko i wyłącznie dlatego, że nie zostało jeszcze
uznane przez cały świat.
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu jeśli byście powiedzieli komuś o internecie
zwyzywał by was od heretyków
A ludzki umysł jest nieograniczony, nie znamy jego możliwości.
I czy działa to na podstawie autosugestii (jak któryś z przedmówców sugerował o
horrorze i wyjściu do łazienki) nie sądzę. Ponieważ nie jest to na podstawie
"uda mi się, uda.. i zaczynam wierzyć w siebie i udaje mi się"
Są rzeczy na które wpływu nie mamy,
a coś musi "kierować wszechświatem", czy ktoś to nazwie Bogiem, czy siłą
kosmosu, czy siłą ludzkiego umysłu, to nie jest istotne.
Coś jest i do reguł tego "czegoś" stosować się musimy.
A zamykając sobie horyzonty zacieśniamy własne pole do popisu.

pozdrawiam
a.

[feel_good_inc]

psc0 napisała:
> Owszem, wiem czym jest samospełniające sie proroctwo i sama mogłabym rzec, że
> jest to to, gdyby nie to, że na sytuację która miała miejsce NIE MIAŁAM WPŁYWU.
>
> Jasne, mógł to być przypadek, ale nie musiał.

Wiem, że z wiarą nie da się dyskutować, no ale może taki bardzo prosty przykład z naszego podwórka pozwoli ci zrozumieć, jak błędne to rozumowanie.
Ile osób modliło się i afirmowało wyzdrownienie JP2? Miliony? Dziesiątki milionów? I ile z tych afirmacji i modlitw zadziałało?
O, właśnie taka jest szansa na to, że twoja zadziała

> Są rzeczy na które wpływu nie mamy,
> a coś musi "kierować wszechświatem", czy ktoś to nazwie Bogiem, czy siłą
> kosmosu, czy siłą ludzkiego umysłu, to nie jest istotne.
> Coś jest i do reguł tego "czegoś" stosować się musimy.

I tu jest właśnie podstawowy błąd w rozumowaniu. Dlaczego niby musi? Co najwyżej może. Równie dobrze cały nasz wszechświat to może być atom uranu w jakimś nadwszechświecie, który właśnie eksplodował z miliardami innych nad ichnią Hiroszimą. I jaki twoja afirmacja ma wpływ na ichniego Francisa Bircha?

> A zamykając sobie horyzonty zacieśniamy własne pole do popisu.

To nie jest zamykanie horyzontu, tylko zauważenie, że ziemia nie jest płaska i że horyzontu nie przesuniesz modlitwą, tylko ruszeniem się z tyłka

[psc0]

Każdy ma swój punkt widzenia, nie neguję Twojego wię ci nie neguj mojego.
Masz rację. Nie musi nic kierować wszechświatem, ale może. Niektórych rzeczy po
prostu nie wiemy,rozumiem chyba co chcesz mi przekazać..
Nic się nie zrobi samo, trzeba ruszyć d..e, jasne, masz zupełną rację.
Jednak "przypadki" (czy jak to nazwiesz ) się zdarzają i jest to niepodważalne.
Ty możesz patrzeć racjonalnie na świat, ja wierzę w siłę mojego umysłu i tyle

pozdrawiam.
a.

[feel_good_inc]

psc0 napisała:
> Każdy ma swój punkt widzenia, nie neguję Twojego wię ci nie neguj mojego.

Ależ ja go nie neguję, ja tylko stwierdzam fakty.

> Masz rację. Nie musi nic kierować wszechświatem, ale może. Niektórych rzeczy po
> prostu nie wiemy,rozumiem chyba co chcesz mi przekazać..
> Nic się nie zrobi samo, trzeba ruszyć d..e, jasne, masz zupełną rację.
> Jednak "przypadki" (czy jak to nazwiesz ) się zdarzają i jest to niepodważal
> ne.

Powinnaś bardziej uważać na dobór słów, szczególnie takich jak "niepodważalne". Tak, zdarzają się przypadki. Kiedy przypadek wychodzi na "nie", to przechodzisz nad tym do porządku dziennego, kiedy wychodzą na "tak", to uważasz to za potwierdzenie "siły swojego umysłu".
I tak, było to już badane wielokrotnie, przez największe potęgi tego świata i wyniki zawsze były jednoznaczne - niepodważalne jest tylko to, że wierzymy w to, w co chcemy wierzyć, a rzeczywistość idzie swoją drogą.

> Ty możesz patrzeć racjonalnie na świat, ja wierzę w siłę mojego umysłu i tyle ;
> -)

Właśnie, wierzysz Czy musiałabyś wierzyć, gdyby to była prawda?

[acrux_79]

Podobają mi się te "dyskusje". Wtrące 3 logiczne grosze.

Zdanie X > psc0 napisała: Każdy ma swój punkt widzenia, nie neguję
Twojego wię ci nie neguj mojego.

Zdanie Y > Ależ ja go nie neguję, ja tylko stwierdzam fakty.

Jeżeli osoba A mówi osobie, B że osoba B neguje "punkt widzenia"
osoby A ( Zdanie X ) , to z subiektywnego punktu widzenia osoby A,
osoba A ma rację !
Zatem stwierdzenie "ja tylko stwierdzam fakty" ( Zdanie Y ) jest
poprawne, ale jednocześnie nic nowego dla osoby A nie wnosi. Co
najwyżej wyprowadza ją z równowagi, powodując irytację czytających i
zarzut o trollowanie.

"ja wierzę w siłę mojego umysłu i tyle "

Sokrates był mądry nie w tym, że powiedział "wszystko wiem".
Powiedział również "wiem że nic nie wiem". Z punktu widzenia
dzisiejszej logiki zdanie sprzeczne logicznie. Z punktu widzenia
myślania fundament pod wszystko. Zatem Ci, co uważają się za
mądrych, niekoniecznie nimi są.

Upraszam o niekasowanie mojego postu. Więcej też nie zamierzam się w
tym wątku rozwijać.

Pozdrawiam ciepło, ale i poważnie.
Jedno drugiego nie wyklucza.

[paulia]

Witaj Psc0,

Afirmacje dzialaja! Ja afirmuje cale moje zycie, nawet bedac
dzieckiem choc nie wiedzialam co to jest afirmacja. Poprzez
praktyke wycwiczylam swoj umysl, zeby myslal pozytywnie, kazda
negatywna mysle odczuwam jako fizyczny dyskomfort i ja eliminuje
Teraz rzadko kiedy mysle negatywnie
Obserwuje i slucham swoje cialo. I kiedy wypowiadam zdania formuuje
je pozytywnie=afirmacyjnie
Poza tym osobiscie nie wierze w przypadki.

Milego afirmowania i nie boj sie!!!

[allija]

mylicie dwa pojecia - afirmacje z autosugestia, a to sa dwie różne
sprawy.
Afirmowac mozesz bezpiecznie, nic złego nie powinno ci sie
przytrafic. Afirmacje maja pomóc oczyscic twój umysł z negatywnych
wyobrażeń na temat, który afirmujesz. To co wydarza ci sie w trakcie
afirmowania pokazuje jak te twoje /negatywne/ wyobrażenia wygladają
i z czego musisz sie oczyscić żeby doznać tego co afirmujesz. Czasem
sa to bolesne lekcje ale na pewno do udźwignięcia, nie przynoszące
szkody ponad miarę. Podam przykład: kiedyś będąc w kłopotach
finansowych pracowałam nad afirmacją w tym temacie. W przeciągu ok 2
tygodni spotkały mnie różne niezbyt przyjemne rzeczy, 2 razy
oszukano mnie w sklepie i 2 razy w taki sam sposób, a raz złapano
mnie bez ważnego biletu tzn bilet mies. miałam ale kupiłam go rano
przed wejsciem do metra i nie zdążyłam podpisać /misiałabym to
zrobic na kolanie w metrze/. W każdym przypadku czułam sie
absolutnie niewinna i oszukana. I takie właśnie było moje
wyobrażenie na temat pieniedzy - wszyscy kradną i oszukują, ja nie
mogę mieć pieniedzy bo nie chcę byc taka, ja nie moge mieć pieniędzy
bo to mnie oszukują i okradaja - to właśnie miałam przepracować
afirmacjami żeby osiągnąc satysfakcjonujacy mnie wówczas stan
posiadania. To jak zostało mi to pokazane było przykre ale przecież
nie zależało od tego moje życie i bytowanie, nie były to az tak duże
sumy. Nie mógł też być to przypadek z racji natłoku tych wydarzeń w
jednym czasie -to była odpowiedź na moja afirmację.
I tak właśnie one działaja. Kiedy nie ma zadnej odpowiedzi to
znaczy, że albo afirmacja jest źle ułożona albo niepotrzebna.
Jak przezwyciężyć strach? Oczywiscie - afirmacją.
"Dla mnie, ..., afirmowanie jest bezpieczne, niewinne i przyjemne"
cos w tym stylu.
Ale tak naprawdę to poczytaj sobie na ten temat, dużo napisał
niejaki pan Żądło, ja od niego zaczynałam, wygogluj sobie, bo wydaje
mi się, że jednak wiesz za mało żeby z tym dobrze pracować.

[psc0]

Jasne, zgadzam się, wiem w tym temacie za mało i chcę swoją wiedzę pogłębić.

Dziękuję uprzejmie za źródło. Poszukam na pewno.

pozdrawiam
a.