Bałagan w małym miekszaniu

[malinka123]

Przynaję się, nie daję rady. Mam bałagan w całym domu.
Muszę coś z tym zrobić, bo się wykończę nerwowo.
Przepraszam,bo może na forum są osoby, które nie mają alergię na
bałaganiarzy, ale może uratuje mnie to,że ja tak nie chcę być i
szukam rozwiązania.
Mam małe mieszkanie, 2 prace, męża cały dzień poza domem,
nastoletnie dzieci, które mają obowiązki, ale nie kładą rzeczy na
miejsce, 2 koty, które wszystko wywalają, i siebie, która tego nie
ogrania.
Marzy mi się poukłane wszystko na miejscu, ksiązka w reku i cisza. A
ja cały czas sprzątam.

Jestem złą Panią Domu, teściowa mi to dawno powiedziała. Mam tylko
argument w rękawie,że dobrze wychowałam dzieci ( oprócz nauczenia
porządku).
Na pewno trudniej mi jest, bo mamy mnóstwo książek, mąż znosi
dokumenty do domu, 3 pokoje są przejściowe( 45m2). Ale ludzie sobie
jakoś radzą.
Za półtora roku będę się przeprowadzała do większego mieszkania, ale
nie wiem, czy do tego czasu nie zwariuję.
Macie jakieś rady dla takich ciężkich przypadków?
Narazie pozbywam się dokumentów. Zmusiłam męża do kupna niszczarki.
Trochę pozbywamy książek. Na ciuchy mam duże szafy-ale też muszę
przejrzec. Coś nie tak podchodzę do sprzątania i kończy się tym,że
wywlekam wszsytko na środek i układam do rana( zdarzyło mi się
kiedyś całą noc sprzątać).
Jak sobie radzicie w małych mieszkaniach, moje jest jakiś złoty
środek,żeby nie było stery prania, garnków, książek.
Pomóżcie!!!

malinka

[truscaveczka]

To ja tu sobie posiedzę i poczekam z Tobą na dobre rady. Chcesz popcornu?

PS Teściowe tak mają

[bri]

W cztery osoby + dwa koty w 45 metrach w dodatku każdy pokój
przejściowy nie wyobrażam sobie się zmieścić. Na Twoim miejscu chyba
bym się całkiem poddała.

Może tak: za każdy nowy ciuch trzeba się pozbyć jakiegoś starego;
tak samo z książkami. Nie posprzątane dokumenty/buty/ubrania itp. od
razu wywalałabym do kosza, niech się martwi ten kto nie posprzątał.

[wiedzma30]

>Nie posprzątane dokumenty/buty/ubrania itp. od
> razu wywalałabym do kosza, niech się martwi ten kto nie posprzątał.

Tez tak zrobilabym. Jezeli jakas ukochana rzecz polecialaby do smietnika - moze
w koncu komus "zaswiecilaby sie zaroweczka", ze cos jest nie tak, ze trzeba
zaczac sprzatac swoje rzeczy.

[turzyca]

Ja tam chce zobaczyc jak potem kurujecie dziecko, ktorego buty zimowe i jedyna
zimowa kurtka znalazly sie w koszu, wiec niefrasobliwie poszlo do szkoly w
jesiennej wiatrowce i trampkach. :]

No i ta metoda konczy sie zazwyczaj, gdy raz nie polozycie czegos na miejscu.
Jak sie nie jest absolutna pedantka, to sie jest to idealna metoda, zeby
zalatwic sama siebie.
Nie mowiac o szansach, ze dzieci nas znienawidza za wywalenie ukochanej
torebki/spodni/ksiazki/dowolnej innej rzeczy. Nawet bardzo grzeczne nastolatki
sa w stanie zrobic pieklo.

Ale jak ktoras jest ryzykantka, to swietna metoda.

[bri]

No dobra, powiedzmy, że najpierw ostrzegałabym, że zamierzam coś
wyrzucić jeśli nie zostanie sprzątnięte

[altu]

ja mam 48m2. nie mam dzieci i kotów.
dzieci pozbyć się nie mozesz, ale koty?? hmm.. jak się kotów nie da wyeksmitować - to spróbuj je na czas waszej nieobecności w domu wpakować do jednego pokoju (łazienki?), tak, aby nie robiły bałaganu w calym mieszkaniu..
książki - zostaw te, które są naprawdę dla ciebie cenne, przydatne.
reszta - na allegro lub do jakiejś szkoły/domu dziecka..
ubrania - te, których nie nosiłaś dłużej niż 2 sezony temu - albo na allegro (jak są mało używane) albo oddaj do jakiegoś domu pomocy społecznej - tam przydzielą je ludziom potrzebującym najbardziej..
jakies durnostojki - też na allegro albo powydawaj znajomym - niech się martwią.
kwiaty - też możesz rozdać..
[allegro - przydziel dzieciakom do wykonania, niech mają czynny udział w porządkowaniu]
w ten sposób oczyścisz nieco przestrzeń życiową.. najwazniejsze to miec jak najmniej zagracone mieszkanie. jak najmniej powierzchni, na których gromadzi się kurz, a których nie chce się sprzątać. jak najmniej rzeczy na wierzchu, a jak najwięcej pochowanych w szafach.

wiem, ze nie będzie łatwo. ale wierzę, że się uda.

[mywork]

Myślę,że w pojedynkę sobie z tym nie poradzisz. Może umów się z rodziną,że
robicie w jakiś weekend porządki. Niech się z nikim nie umawiają i nie planują
nic w tym czasie. Postanówcie np. że każdy przejrzy swoje ciuchy i posegreguje
na to co zostaje i to, co trzeba oddać lub wyrzucić. Myślę, że w jeden dzień się
z tym uporacie. Następnym razem zaplanujcie np. porządki w papierach czy
książkach. Byle z tego zrobić akcję systematyczną, a w miesiąc się uporacie z
bałaganem.
No następną sprawą jest utrzymanie porządku, żeby nie wrócić do stanu
pierwotnego. Pranie staraj się robić regularnie, jeśli nie ma cię w domu to
przygotuj wieczorem pralkę, a dzieciaki niech włączą po powrocie do domu
następnego dnia i rozwieszą. Zastanówcie się też, czy na wszystko macie miejsce.
Bo może trzeba dorobić półki na książki,kosze na pranie są za mało pojemne, nie
ma gdzie odkładać butów czy kurtek. No takie tam drobne problemy, które
skumulowane robią wielki bałagan.
Ale najważniejsze, weź rodzinę do galopu!!!! W końcu nie mieszkasz sama!!!! A
dla lepszej motywacji obejrzyj sobie niedzielny odcinek Anthei (jeśli masz tvn
style) . Powodzenia!

[mrufka_lu]

Ja mam troche lepszą sytuacje bo mam 4 okoje i jest nas troje, ale
nie wyobrażam sobie zebym to tyklo JA w domu odpowiadala za
porządek. Jeśli przyzwyczailas dzieci, że za nie sprzatasz to musisz
ich tego oduczyć, nie stresuj sie balaganem w ich pokoju, mysle że
jak "zalegna" sie robaiki to wezma się za sprztąnie.

Jesli masz zmywarke brudy od razu wkładaj do mycia
U mnie problem stanowiły czyste ciuchy do prasowania walały sie
wszędzie wię kupiłam sobie kosz na czystą bielizną i tam leży (ja
prasuje raz na tydzień. Rzeczy, które prasowania nie wymagają
składaj od razu.
I ogólnie chyba nie należy zbierać i gromadzić rzeczy.

[a.va]

Taaa, mam ten sam problem, więc też sobie posiedzę i poczekam na dobre rady
Na razie udało mi się wygrać tylko ze stertami papierów - przestałam drukować,
wszystko w kompie. Mąż musi, ale po pierwsze znacznie mniej niż ja drukowałam, a
po drugie zamierzamy kupić mebelek z szufladami specjalnie na papiery i w ten
sposób zwalczyć cholerstwo.
No i o tyle mam łatwiej, że kot nie bałagani. Grzeczny jest, nie wiem, skąd mu
się to wzięło, bo nie czyniłam żadnych działań w tym kierunku.
No i mój mąż sprząta ze mną, zawsze to łatwiej we dwoje.

[mmena]

Odkladam wszystko na miejsce, a nie na kupe.
Co pare miesiecy wyrzucam wszystko to czego nie uzywalam od min. 2 lat.

[panda74]

Nie ukrywam, że jestem zwolenniczką pozbywania się większości niepotrzebnych
rzeczy. To jest jedyne - wg mnie sensowne rozwiązanie, poza oczywiscie
"wytresowaniem" rodziny.
Jeśli chodzi o to wywalanie: masa książek (dla mnie zawsze była to świętość) to
bezwartościowa makulatura. Pozbyć się i zostawić te faktycznie ukochane. Nie
zbierać czasopism.
Mąż nie musi mieć 15 par skarpetek - wystarczy kilka par + częste pranie. Jak
kupuję coś z garderoby np. 3 pary majtek czy sweter - to tę samą ilość wyrzucam.
Pościel - po kiego grzyba 15 kompletów? Mamy 2 na zmianę, córka jeden! (jak rano
upiorę to do wieczora wyschnie), to samo z ręcznikami: mamy 6 sztuk.
Kuchnia: mam tylko po 6 sztuk talerzy, kieliszków, kubków itd. Sztućców też.
Więcej nie potrzebuję, bo i tak nie jestem w stanie podjąć większej liczby
gości. Od wielkiego dzwonu (np. urodziny) kupuję plastikowe talerze i sztućce i
robimy tzw. szwedzki bufet. Nie potrzebuję pięciu patelni i ośmiu garów. Nic nie
leży i nie czeka na lepsze czasy. Chwila, moment - i już grata nie ma
Czasem żartuję, że sterroryzowałam rodzinę - nie ma żadnego chomikowania!
Zabawkami, którymi córka się nie bawi uszczęśliwiam inne dzieci bądź zanoszę do
przedszkola. I nie dokupuję jak szalona kolejnych
No i ostatnia rzecz, której nie cierpię: durnostojki. Nie mam ich i nigdy nie
pozwolę, by ktoś mi to do domu znosił. Żadnych szydełkowanych serwetek, obrusów,
bieżników, pamiątek z Krynicy, ciupag z Zakopca, szkatułeczek, ramek z muszelek
i innych "ozdób". No nie trawię ich

[katarzyna4511]

Wszystko się da - my przez ładnych kilka lat mieszkaliśmy na
niecałych 30 m2 (dwa pokoiki), z dzieckiem, obszerną biblioteką i
firmą (czyt. mnóstwem dokumentów itd.) w jednym. I jeszcze do tego
często gości miewaliśmy. I powiem Ci - dało się to jakoś opanować,
chociaż łatwo nie było. Rzeczywiście - wymagana pełna mobilizacja
sił rodzinnych, sprzątanie na bierząco (bo dwa swetry na wierzchu to
już bałagan ) i rozstawanie się z niepotrzebnym badziewiem. A na
teściowe to po jakimś czasie człowiek się uodpornia )) Trzymaj
się!

[remontmam01]

Kobitko, masz 2 prace, mieszkasz w małym mieszkaniu w 4 osoby, z dwoma kotami i
jeszcze nikt Ci nie pomaga?
Podziwiam Cię, że Ci się jeszcze chce myśleć o porządkach.
Teściową się nie przejmuj, bo to tylko ... teściowa

[pacynka27]

Mam ten sam problem: 30m2 dla 3-ch osób (w tym hiper aktywnego pięciolatka) i
długowłosego psa. Nie mogę tego ogarnąć

[mrowka_r]

Nas co prawda jest troje dorosłych + szalejący po całym mieszkaniu kot na 59
m2,ale też bywa ciężko z utrzymaniem porządku.
Mamy niesamowita ilość rzeczy o czym przekonuję się za każdym razem kiedy biorę
się za "generalne porządki" w szafach/szafeczkach itd.
Podstawą jej moim zadaniem zastosowanie zasady Anthei - jeśli coś nie jest
ładne, przydatne lub bardzo ważne ze względu na sentyment - pozbywam się tego.
Nie koniecznie mówię o wyrzucaniu, ale np. oddaniu komuś potrzebującemu w moim
przypadku znajomym którzy się dopiero urządzają.
Staram się nie chomikować gazet, książek (właśnie wyprzedaję kilka pozycji na
allegro jak nie sprzedam to oddam do biblioteki).
Kupiłam kilka toreb greenbag i dzięki temu ilość reklamówek jednorazowych
wysypujących się z szuflady znacznie się zmniejszyła.

Życzę powodzenia w porządkowaniu przestrzeni i włączaniu rodziny w utrzymanie
porządku w domku

Malina

[danutaessen]

Spoko my jestesmy 2doroslych+2 malych dzieci.
Mieszkanie 76 m.i tez w domu wiecznie balagan.
Pozdrawaim.Danusia.

[malinka123]

Przede wszystkim bardzo dziękuję za pozytywny odzew. Nikt mnie nie
zganił ( tak jak robi to moja mama i teściowa) za bałagan i nie
wzbudził jeszcze większego poczucia winy.
Mam 2 prace, a mąż jedną, ale zajmującą dużo czasu, bo wzięliśmy
kredyt na większe mieszkanie. Ta druga praca jest na tyle dobra, że
mogę pracować w domu, ale umniejsza mi to czas , który mogę
przeznaczyć na porządki. W dodatku, moja praca, to więcej książek i
dokumentów.
Dzieci dopóki były młodsze łatwiej było „zastać” w domu,
przypilnować. Mają swoje obowiązki domowe, ale ponieważ mają też
dużo zajęć dodatkowych i kursów schodzą się do domu koło 18:00, a
potem nauka i odrabianie lekcji. Na porządki zostaje mało czasu.
Sobota to u nas tzw. Hobby-day, a bo nie chcę zwariować, że mamy
tylko sprzątać. Choć muszę to zweryfikować.
Kiedyś koleżanka namówiła mnie na pomoc pani do sprzątania, bardzo
tego nie lubię, bo mi głupio, że ktoś mi w moje kąty i brudy
zagląda. Pani okazała się w porządku do porządkowania, ale muszę
liczyć się z każdym groszem, bo odkładamy na wykończenie nowego
mieszkania, więc nie przychodzi często. Uwielbiam prasować, ale nie
mam na to czasu. Prasuję głównie koszule męża, a dzieci mają
mundurki, resztę wieszam na wieszakach, i staram się składać i
wieszam potem w dużych szafach ( te wielkie szafy okazały się
błogosławieństwem). W tygodniu obiady jemy poza domem, tylko
kolacje, a weekend gotuję na następny. Zmywa zmywarka ( „jedynie”
trzeba ją zapełnić i opróżnić).
Koty nie są aż tak bardzo absorbujące- „tylko” trochę zwalają-czasem
kwiatki, czasem szklanki, czasem wszystko ze stołu. Ale w życiu się
ich nie pozbędę- polecam wszystkim znerwicowanym KOTOTERAPIĘ.
Przychodzi taki, siada na kolanach, karze się drapać i mruczy- stres
ucieka .
Myślę, że u nas problemem jest niekładzenie rzeczy OD RAZU na
miejsce. Mamy tyle pracy i nauki w domu też, że położenie czegoś na
miejsce jest zapominane. Ja z tym walczę, ale nie mam w rodzinie
wsparcia. Wywalić bym mogła, ale jak to kiedyś zrobiłam, to nie
przyniosło rezultatu. Odpuściłam.
Myślę, że też powinnam się jakoś lepiej zorganizować i baczniej
egzekwować obowiązki innych domowników.. Na pierwszy ogień na razie
ograniczyłam zlecenia z drugiej pracy. Udało się nam wynieś książki
do piwnicy, czekają tam na przeprowadzkę. Przejrzałam dokumenty,
poukładałam koszulkach i segregatorach. Zrobiłam osobną półkę na
książki, które możemy sprzedać na allegro ( mamy niezłą
biblioteczkę). Ubrania zostawiłam do przeglądu na marzec, na razie
niewiele dokupuję. Mam kłopot z płytami i filmami. Trochę udało się
przegrać, zakupiliśmy taki duży, wąski mebel z szufladami, gdzie
wchodzi z 1000 płyt CD. Ostatnio zmuszeni byliśmy też wymienić
lodówkę, postarałam się, aby nowa miała duży osobny zamrażalnik-
często robię więcej jedzenia i zamrażam. Jak mam więcej pracy-
wyjmuję gotowe do rozmrożenia. Z braku czasu kupuję też gotowe.
Uznałam, że ten rok do przeprowadzki trzeba przetrwać, nie będę się
zarzynać jak teściowa, i robić wszystko sama ( nie może ścierpieć,
że ja tak mało czasu poświęcam na dom, a tak dużo na pracę i pracę
naukową-próbuję napisać pracę doktorską).
Czytając Wasze wypowiedzi, trochę się pocieszyłam, że nie jestem
sama. Może mi trudniej, bo mam wokoło w rodzinie pedantów i mi
wytykają. Moja przyjaciółka od dawna mnie pociesza, że przy takiej
ilości zadań i pracy jaką ja mam , to i tak sobie świetnie daję radę.
Na razie wzięłam tydzień urlopu, bo muszę coś pilnego napisać, ale
jak skończę, to wezmę się chyba za wywalania niepotrzebnych rzeczy.
Dzieci mają ferie, to też będę mogła ich pogonić.
Was tylko proszę dalej o wsparcie. Może ktoś się przyłączy do akcji –
Wywalam zbędne rzeczy?
Byłoby mi łatwiej, jakbym wiedziała, że ktoś też „walczy”.
Walcząca z bałaganem
Malinka

[danutaessen]

Ja walcze z bajzlem juz prawie 13 lat i narazie nie wygralam

[aagnieszkaa1]

Rok to sporo czasu, ale poczekaj na przeprowadzkę. Nic tak nie oczyszcza jak
przeprowadzka. Wiem, bo w 8 miesięcy przezyłam dwie. Jak zaczyna Ci brakować
kartonów na rzeczy i toreb na ciuchy to wyrzucenie części z nich staje się
przyjemnością Poza tym człowiek odkrywa, że ma całe mnóstwo niepotrzebnych
klamotów. Do chomików nie należę i raczej staram się wywalać zepsute rzeczy i
nieużywane ciuchy, ale podczas każdej przeprowadzki znalazłam jeszcze coś co nie
było mi potrzebne. Poza tym nowy dom to nowe zasady. Staraj sięprzyzwyczajac
domowników do układania rzeczy na swoje miejsce. Argumentuj, że tu macie mało
miejsca na bałaganiarstwo a z kolei tam będzie go tak dużo że zapomną co gdzie
mają. Może poskutkuje W każdym razie mocno trzymam kciuki!

[daisyka]

>to wyrzucenie części z nich staje się
> przyjemnością
a nie powinnaś oddać potrzebującym w myśl Twojej zasady dzielenia
sie z biednymi?
ja w ten sposób wyrzucam chleb, jeśli zeschnie albo
spleśnieje...Teraz rozumiesz?

[zwierzchu]

Malinka,
niedawno skonczylam pisac doktorat, czekam na obrone,
pracuje "tylko" na uczelni + troche zajec na zaocznych, nie mam
dzieci, mam dwa koty (i meza ) na 40 m2 i PODZIWIAM!, ze masz
jeszcze sile na myslenie o porzadkach. Dla nas sukcesem jest
ogarniecie mieszkania "z grubsza" raz w tygodniu. Co jakis czas
nachodzi mnie szal sprzatania, ale jak widze te zwaly kurzu, ktore
dzien po odkurzaniu i myciu podlogi znow zalegaja po katach, to na
dlugo mi sie odechciewa... Doszlam do wniosku, ze na takim metrazu i
przy tylu gratach (ksiazki, papiery, materialy do doktoratu i do
zajec, dwa rowery itp.) i niemozliwosci wstawienia kolejnych szaf
nie damy rady zapanowac nad tym wszystkim. Przeczekujemy do
przeprowadzki - moze za rok, dwa. Wczoraj kupilismy najtansza szafke
do kuchni w jedyne miejsce, gdzie jeszcze nic nie wisi, to samo
zrobimy niebawem w lazience. I tyle.
Wiec u mnie porzadek to najwyzej balagan poukladany w rowne kupki
(cudne okreslenie!). W szafkach i szafach mam ladniutko, tylko ze do
nich juz nic nie wejdzie, wiec reszta lezy na wierzchu.
Marzy mi sie taki metraz szafkowo-polkowy, ze wszystko ma swoje
miejsce i jeszcze jest zapas. I regaly na ksiazki od podlogi do
sufitu ze szklanymi drzwiczkami - nie kurzyloby sie tak... Jak bede
duza, to bede tak miala ))

[malinka123]

Ten mój doktorat, to chyba mi nie wyjdzie. Nawet nie ze względu na
bałagan. Po prostu nie mam warunków,żeby go napisać a czas mi się
skurczył.
Długo szukaliśmy mieszkania, w nowym budownictwie, bo po 2
przeprowadzkach do starych bloków, gdzie rury pękają, śmierdzi na
klatce, stwierdziliśmy z mężem, że jak mamy brać kredyt do starości,
to chcemy mieszkać wygodnie.
Tak jak Zwierzchu napisała też dokupowaliśmy nowe
szafki/regały/półki. Jakiś czas temu zabrakło miejsca pod ścianami i
na ścianach. Mam wykorzystany najmniejszy cm2 w domu.Np w pokoju,
szumnie zwanym "gabinetem", który ma niecałe 5 cm2 mieści się 2m
szafa na ubrania i dokumenty, 2 regały z książkami,regał na CD,
biurko z komputerem i cały sprzętem -drukarka, skaner, itp, oraz
łóżko gościnne, Dziedci mają 8m2 pokój , każda ma swoje rozkładane
łóżko, dużą szafę, biurko i 3 regały na książki. Wszystko na ścisk.O
reszcie nie wspomnę, bo się przechodzi z pokoju przez pokój.A duży
przejściowy pokój robi za sypialnię, salon, jadalnię, dorywczo pokój
do pracy, suszarnię na bieliznę, prasowalnię.

Nowe mieszkanie będzie miało około 100 m2 i prawie 20 m2 taras.
Siedziałam chyba tydzień z koleżanką architektem,żeby poustawiać
ściany(mam trochę skosów), do bólu ustawiałam kontakty, pralki,
sprzęty, wywalczałam zamiast 3 ubikacji pralnię, a w wielkiej pralni
zrobiłam garderobę.
Strasznie fajnie tak planować, ale łapię się na tym,żeby znów każdy
cm2 był wykorzystany,żeby schować bałagan.
Zazdroszczę tym, co nie chomikują. Ja przez 10 lat małżeństwa miałam
kłopoty z finansami, i jak ustaliła się nasza pozycja finasowa
zaczęłam jak głupia kupować na zapas, żeby znowu nie zabrakło. Już
się z tego wyleczyłam. Pooddawałm rzeczy i ubrania, miałam wiele
starych sprzętów, oddałam na części, ale nijak nie mogę tego nauczyć
dzieci i męża. Dziś sprzątają na swoich półkach, bo kupiliśmy im
kilkanaście tomów Historii Powszechnej, bo interesujemy się
rodzinnie historią, ale nie ma to miejsca, i awanturują się,że nic
nie wyrzucą, bo wszystko się przyda, każdy papierem to świętość.
Głupia jakaś jestem bo mam w pamięci 2 wydarzenia z życia rodziny,
które udowodniły,żenie warto chomikować. Pierwsze to mój ś.p.
dziadek, który miał 3 piwnice pełne świętości ( dla niego), po jego
śmierci okazało się,że 2,5 piwnicy to graty i poszły na śmietnik,
tylko pół jednej piwnicy to były rzeczywiście rzeczy cenne.
A drugie to babcia, która nie pozwalała używać sztućców, były tylko
od święta. A po babci śmierci NIKT nie chiał tych sztućców. Miały
wartość tylko dla babci.
Na domiar wsszystkiego mąż chce psa. Tam, gdzie będziemy mieszkać,
będą wielkie tereny do spacerów,mnóstwo zileni, nawet dalej trochę,
ale rzeka. Wiem,że psa małego lepiej wziąć na stare,i przyuczyć
porządnictwa, a do nowego wprowadzać wytresowanego.
Więc czeka mnie jeszcze mały szczeniak.
Ponieważ koty są moje,kupione dla mnie, więc rozumiem męża.
Tylko postrawiłam im warunek- że pies ma wejść do "odgruzowanego"
mieszkania.
Pozdrawiam serdecznie
Malinka

[magda.ost]

Malinka,

mam nadzieje, ze nie poczulas sie urazona, tym co napisalam.

Jak to sie mowi - pisalam z mojej perspektywy...

Bardzo sie ciesze, ze w nowym mieszkanku wszystko sobie
zaplanowalas - to klucz do dobrego samopoczucia i spokoju w
przyszlosci

Mysle, ze jestes swietnie zorganizowana i moje rady na nic sie nie
przydadza - to ja powinnam je przyjmowac od Ciebie!!!

A wracajac do Twojej sytuacji: na mysl przychodzi mi jedynie
odpowiednie odliczanie.... 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 i
przeprowadzka

Spróbuj w jakis sposob ten czas oczekiwania sobie skrocic, podzielic
na etapy, tzn. nie czekaj na odbior kluczy tylko np. na swieta
Wielkanocne, potem na urlop wakacyjny, potem na piekna polska
jesień, potem zacznij sie rozgladac wstepnie za materialami
wykonczeniowymi, zeby remont przebiegl sprawnie i mozna sie bylo
szybko przeprowadzic.
Znajdz sposob zeby nagradzac siebie, za to ze dajesz rade (!!! to
naprawde wazne !!!) - prezentem nie musi byc rzecz, moze byc wolny
czas, albo 'wolne' od czesci obowiazkow.

Porozmawiac szczerze z mezem, moze przejmie czesc obowiazkow, albo
moze niech pani Ci co jakis czas jednak pomaga, jesli dzieci sa zbyt
obciążone.

W kazdym razie szczerze trzymam kciuki i wiem, ze dasz rade, bo juz
niedlugo bedziesz w swoim duuuuzym M.

Bede mocno trzymac za Ciebie kciuki !!!

Sciskam
Magda

[malinka123]

Ale Magdo.ost ja jestem bardzo wdzięczna za te rady. I wcale nie
poczułam się urażona, wręcz odwrotnie. Rady, czy przykłady, które mi
piszecie uzmysłowiły mi,że mam tyle zajęć,że nawet jeśli staram się
być zorganizowana, to mi to umyka.
Ja jestem też straszliwie przemęczona. Na męża nie mogę liczyć, bo
on ma niezłą pracę, ale często wyjeżdża, i żeby wzmocnić swoją
pozycję musi się uczyć i robić różne specjalizacje. Z dziećmi, to
się słuchają, ale narazie same nie wpdaną,żeby wynieść śmieci, albo
zrobić coś samemu, muszę zadania wyznaczać, lub powiedzieć,że się
słuchają, nawet jak im to nie w smak.
Dzisiaj postanowiłam,że wyjeżdżamy we dwoje na weekend, w głuszę, z
dala od ludzi,żeby się wyciszyć. Oboje pracujemy wśród dużej ilości
ludzi, i mimo,że uwielbiamy nasze prace potrzebujemy odpoczynku i
wyciszenia. Są ferie, więc wywiozę dzieci na kilka dni do dziadków,
będę miała spokój,żeby choć trochę napisać. Bo to jest priorytet.
Potem się wyśpię, w weekend odpocznę z dala od bałaganu, a potem
pozbieram myśli, i zapewne wykorzystam rady, które mi tu piszecie.
Będę bardzo szczęśliwa,jeśli przydadzą się nie tylko mnie.
Co do mam i teściowych, to mój mąż kiedyś powiedział,że on jest
bałaganiarzem przez swoją mamę pedantkę, która cały tydzień
pracowała, a piątek i sobotę, nigdzie nie wychodzili, bo było
Wielkie Sprzątanie. I mój mąż woli teraz życie w bałaganie, ale ze
szczęśliwą rodziną, z którą może gdzieś wyjśc, pojeździć,
powygłupiać się, i nie zwracać uwagi,że coś się coś pobrudziło. To
samo jeśli chodzi o zwierzęta. Nie mogliśmy mieć zwierzą, bo brudzą
i kłaki zostają, więc my chyba z tymi zwierzętami przesadzimy.
Teraz muszę się nagłówkować,żeby znależć złoty środek, w tym,żeby
nie być pedantem,(dzieci u babci muszą myć zęby z budzikiem 3 minuty-
SŁOWO), a bałaganem, gdzie pół życia tracę na szukaniu.
No ale podejmę próbę. Nie takie walki w żyiu wygrywałam. Ta jest
trudne, ale myślę,że do pokonania.
pozdrawiam
Malinka

[mywork]

Malinko, na tym forum to każdy z czymś walczy!!!!
Z bałaganem, z praniem, z gotowaniem....co osoba to inny przypadek. Tak więc nie
martw się. Mamy się tu przecież na wzajem wspierać i motywować.
A jak zaczniesz się pakować do przeprowadzki to się zdziwisz ile gratów można
wywalić . A teściową się nie przejmuj, ważne żeby mąż się czasem odezwał w
twojej obronie. W końcu to wasza sprawa jak se życie układacie.

[magda.ost]

Malinka,

to ja zamierzam z Toba robić porządki DD i postaram sie Ciebie wspierac i
podtrzymywac na duchu! Przez 2,5 roku mieszkalam z mężem w maleńkiej kawalerce,
w jednym pomieszczeniu mialam:
- sypialnie,
- kuchnie,
- pokoj do pracy dla męża i
- przechowywalnie rzeczy wszelkich .
W sumie jest nas tylko 2, ale myśle, że wiem co Cię tak męczy.

Jesli masz w planach perspektywe przeniesienia sie do większego M to poprostu
staraj sie myslec, że to przeciez nie jest docelowe mieszkanie i juz teraz
pomysl jak zagospodarujesz to nowe - zmień strategie! Niech Twoim celem stanie
sie zaplanowanie NOWEGO mieszkanka, nie koncentruj sie juz na starym. Zrob sobie
notes, w którym bedziesz zapisywac pomysly na aranżacje nowego. Polecam malutka
książeczkę:

"100 pomysłów na małe mieszkanie" Autor: Maria Tyniec, Wydawnictwo: Dom i Wnętrze

znalazlam ja nawet na allegro:
www.allegro.pl/item303247448_czasopisma_o_urzadzaniu_mieszkan_rozne.html
Jest tez blizniacza ksiazeczka
"100 pomysłów na małą kuchnie"

Po przeczytaniu jej (max. 1h) uświadomilam sobie, że mozna wygodnie zyc nawet na
30 m2, tylko trzeba tą przestrzen dostosowac do swoich potrzeb. Ciezko jest
inwestowac w wynajmowane mieszkanie - sama to przeszlam. Dlatego juz teraz
zacznij planowac nowe, i nie mysl juz o starym, to tylko niecaly rok -
PRZETRWASZ, DASZ RADE ))

Jestem świeżo po przeprowadzce do nowego M, ale ze względu na brak czasu
(praca) nie bylam w stanie zrobic porządków i segregacji z wszystkimi rzeczami
przed przeprowadzka Przez to narobilam sie wiecej niz to bylo potrzebne.
Teraz przymierzam sie do wielkich porządków.
I tak zamierzam:

1. Przejrzec wszystkie ubrania, przymierzyć KAZDE! jesli któres źle leży, jest
potargane, nigdy nie było noszone (!) lub jest własnie znoszone - wywalic lub
oddac do kontenera dla potrzebujących. Ktoś kiedys powiedzial, ze wystarczy jak
kobieta ma maksymalnie 6 sztuk z każdego rodzaju garderoby, tzn 6 spodnic, 6
garsonek, 6 par spodni, 6 żakietów itp... jak sie nad tym glębiej zastanowie, to
ja i tak w kółko chodzę w tych 'ulubionych rzeczach', których jest w sumie
niewiele
2. Przejrzec zapasy kosmetyków i leków - ostatnio znalazlam Witaminy
przeterminowane o 2 lata i paste która nie mogla 'wyjsc' z tubki, bo nie była
dobrze dokrecona!!!
3. Notatki ze studiow, do których nie zagladalam nigdy, a leza tylko dlatego, ze
moze sie jeszcze przydadza, zapakowac do plastikowych pudel (zeby szczury nie
zjadly) i zaniesc do piwnicy. Podobnie z książkami po ktore dawno nie siegalam.
4. Sezonowe rzeczy (aktualnie nieuzywane) w plastikowych szczelnych pojemnikach
umieszczac na górze szafy.
5. Zrobic szczególową segregacje sprzetów w kuchni - to czego sie nie uzywa zbyt
czesto - spakowac do pojemnika i wyniesc do piwnicy, jak sie nie bedzie chcialo
po to tam zejsc, to znaczy, ze w gruncie rzeczy nie jest potrzebne. A to czego
nie uzywalo sie wcale, badz raz zaraz po zakupie - oddac komus, lub sprzedac na
allego - ludzie wszystko kupia

To tak na poczatek - jak mi sie cos przypomni, to dopisze.


Trzymam kciuki za zmiany, a przede wszystkim za poprawe nastroju !!!
Wierze, że sie uda!!!
Magda

[barbarella10]

Malinko,znam ten ból.
60m,trzy córki nastolatki i mąż.Myślałam,że gdy córki będą
większe,pomogą i w domu będzie jak w pudełeczku.Mąż pracuje w firmie
i w domu,ja pełny etat i jeszcze się uczę.Najstarsze dziecię
przygotowuje się do matury,następna kończy gimnazjum i w wolnych
chwilach "kręci" kolczyki lub inną biżuterię,mała namiętnie gra w
siatkówkę.Wszyscy uwielbiają domowe obiadki i to w sporych
ilościach. Do mieszkania nie da się wejść.Ja wychowana przez matkę
pedantkę dostaję szału,głównie rano,po wstaniu z łóżka.Wieczorem
jest mi już wszystko jedno,padam na pysk.Kiedyś sobota była dniem na
sprzątanie,teraz ten dzień też odpada.Najgorsze jest jeszcze to,że
mąż jest tzw.chomikiem i wszystko mu się przyda.Ja tonę w tym
wszystkim i ręce mi opadają.
Teściowa już nas nie odwiedza,my jeździmy do niej
I jeszcze coś,rzucam palenie po 23 latach nałogu i moje nerwy są w
strzępach,może i z bałaganem też się jakoś rozstanę.Pozdrawiam.Nie
jesteś sama są tacy ,co mają gorzej.

Mam taki plan:

[malinka123]

Wróciłam z krótkiego urlopu, gdzie odpoczęłam patrząc na wysprzątane
pokoje pensjonatu i pokryte śniegiem okolice i nabrałam ochoty na
sprzątanie.
Po powrocie rozejrzałam się, i jednak u nas najwięcej bałaganu
stanowią książki, płyty i sterta dokumentów potrzebnych do pracy.
Wzięłam sobie Wasze uwagi do serca i zaplanowałam tak:
1.Wysłałam dzieci na ferie ( wcześniej kazałam im zebrać i
uporządkować ich rzeczy, bo po to co zostanie na wierzchu wywalę-
prawie im wyszło).
2.Zaprosiłam panią do sprzątania, bo uznałam, że sama nie dam jednak
rady. U mnie może bałagan jest, ale staram się ,żeby było czysto, i
w szafkach poukładane. Sama nie dam rady segregować i pucować.
3.Zakupiłam dodatkowe segregatory na moje i męża dokumenty, pudełka
na płyty. Jak ja będę segregować je, to pani będzie myć okna i
sprzątac po kątach oraz szafki w kuchni.
4.Ciuchy już prawie przejrzałam z dziećmi w zeszłym tygodniu.
Resztę, tę co głęboko pochowana, zostawiam na wiosenne sprawdzenie.
5.Na końcu zrobię wielkie pranie ( uwielbiam prać i potem wieszać
pachnące pranie). Kocham prasować, ale nie dam rady wszystkiego,
więc poprasuję tylko koszule męża. Ścierki i inne proste zostawię
dzieciom ( mam taki pojemnik na rzeczy do prasowania).
6.Najgorzej będzie z rzeczami męża, ale mam 2 wielkie pudła, to mu
to tam wsadzę i tak postawię, żeby było ciężko przechodzić. Pewnie
kilka dni minie, zanim się za to weźmie, ale mam taki patent, że
zastawiam jego rzeczami pokój w miejscu gdzie przeszkadza bardzo i
że go tak to denerwuje ,że sprząta.
7.Wywalę stare, rozkładane łóżko, na którym ciągle kładziemy rzeczy,
to może zniknie problem z kupkami gazet itp.
8.Popiorę łóżka i dywany zanim wrócą dzieci.
9.Postaram się nie upaść na duchu jak mi coś nie wyjdzie.
10.Jak mi się to uda w tym tygodniu zrobić, to jakoś siebie czymś
nagrodzę, jeszcze nie wiem czym.


Plan jest, mam nadzieję, że mi się uda. Najważniejsze, żeby na
początek pozbyć się rzeczy. Jak już pisałam, mam naturę chomika-
wszystko się przyda, muszę to zmienić.
Trzymajcie za mnie kciuki, dam znać, jak mi idzie.
Pozdrawiam
malinka

[irenazu]

Malinko123,tak trzymaj!Ja też staram się pozbyć przydasiów i już nawet w 4
szufladach mi wyszło,Ale ja mam o wiele więcej schowków.I to wcale nie jest
problem małych mieszkań.Ja mam dość duży dom i dlatego mojego bałaganu nie widać
na pierwszy rzut oka.Ale jak się głębiej zajrzy.to dopiero jest na co popatrzeć.

[magda.ost]

malinko,

trzymam kciuki i ciesze sie niezmiernie, ze juz naplyną zapal do pracy, zmian w
domu i lepszy humor!

Powodzenia!

[manuela77dede]

ja tez ciagle walcze z balaganem, ale tez zarzynac sie nie mam
zamiaru. nie jestes sama ! pozdrawiam

[a.va]

Malinka, trzymam kciuki
Też mam tyle zajęć, co ty, z tym że nie mam jeszcze dzieci, więc mnie jest
łatwiej ze sprzątaniem. A poza tym jakiś czas temu wrzuciłam na luz - co się da,
to się da, a czego się nie da, to się nie da, i zarzynać się z tego powodu nie
zamierzam. I, o dziwo, nie toniemy w brudzie.

[joanna.ka]

...podziwiam Cię malinko123!
Jesteś Wielka, radzisz sobie dzielnie, tak trzymaj!
A tu link do rad artdeco:

artdeco.blox.pl/html/1310721,262146,14,15.html?2,2006
w wolnej chwili możesz podejrzeć masę pomysłów.
Pozdrawiam )

[after.dark]

na pewno latwiej jest utrzymac porzadek w domu, spedzajac mniej czasu na forum

[viochm1102]

Rozumiem Twoje rozżalenie, sama ten etap przechodziłam. Moje poprzednie
mieszkanie miało 52 m kw.: duża i bardzo "nieustawna" kuchnia + spiżarnia, 2
pokoje 20 m kw i 16 m kw, maciupeńki przedpokój (dwie osoby nie mogły się minąć
bez potrącenia), łazienka z WC razem ok. 2 m kw (nie było miejsca nawet na
pralkę. Gdzie nie spojrzysz to drzwi, w samym przedpokoju szt 6, rury położone
bezmyślnie i oczywiście na wierzchu. Szanownego projektanta zakwaterować tam za
karę, dłużej niż 2 m-ce by nie wytrzymał. Rodzinka 2 + 2 (parka)+ owczarek.
Tylko się pociąć z rozpaczy.
Na pierwszy ogień poszła łazienka, poprzestawiane wszystko co możliwe i dało się
ruszyć z posad oraz zamiana wanny na kabinę. Pawlacze nad drzwiami na całej
długości (ręczniki, papier toal, proszki i inne niezbędne rzeczy w łazience.
Dodatkowa korzyść wolne miejsce w szafie. W następnej kolejności zabrałam się za
kuchnię. Przestawiłam ścianę i ze spiżarni (na szczęście miała okno) zrobiłam
kuchnię. Najwięcej problemów dostarczyła instalacja wod.-kanal., ale z tym
poradziliśmy sobie znakomicie. Panowie wykonawcy usłyszeli, że wynajęłam
fachowców, a nie piekarzy (bez obrazy dla tych drugich), mają pomyśleć i zrobić
to dobrze, zrobili. Meble wypatrzyłam w jakimś sklepie, ktoś zamówił w po
zrobieniu nie odebrał. Nawet ich nie mierzyłam, tylko spojrzałam i stwierdziłam,
że wejdą. Weszły idealnie, pojemne i wszystko miało swoje miejsce. Fakt, że gdy
coś robiłam to wszystko miałam w zasięgu ręki, nawet nie musiałam 2 kroków
wykonać, wystarczył 1. Tym sposobem zyskałam trzeci pokoik, ok 10 m kw na
sypialnię dla nas. Początkowo dzieci zajmowały wspólnie pokój. Pomysł
dostarczyła mi IKEA, łóżko piętrowe. U nas uległ modyfikacji i łóżka
"powędrowały" do góry, pod nimi powstało miejsce na biurka, regały na książki.
Na zabawki i inne "przydasie"dzieci otrzymały duże zamykane pojemniki. Do tego
zamontowaliśmy 2 szafy KOMANDOR w kolejności: łóżko+ szafa do końca ściany. To
samo na drugiej ścianie w odwrotnej kolejności. Tym sposobem, każde dziecko
miało swoją część tylko dla siebie. Znalazło się jeszcze miejsce na dodatkową
kanapę. Pokój był wygodny i niezagracony. Dzięki tym przeróbkom trzeci pokój był
jadalnią (z konieczności, w kuchni nie było już miejsca) i pokojem dziennym,
gdzie najczęściej przebywała cała rodzinka. Niestety ja też wykonuję zawód,
który wymaga ode mnie pracy na komputerze i produkuje całą górę papierów.
Problem rozwiązało multi biurko firmy VOX, miejsca do pracy ogrom (zwykłe biuro
się chowa), gdy potrzeba zamyka się drzwiczki i wygląda jak fajna szafa,
wszystko ukryte i w każdej chwili można otworzyć i wrócić do pracy, polecam.
Miałam ten komfort, że mój szanowny małżonek na wszystko się godził, miał tylko
jeden warunek. Tak mam to wszystko zorganizować, żeby jego w to nie angażować i
żeby miał spokój. I jeszcze jedno, mam znajomego stolarza, który nie dość, że
wszystko chyba umie zrobić, to jeszcze podpowie, rozumieliśmy się w lot. Bez
niego bym sobie nie poradziła.
Żeby zobrazować ilość miejsca, które zyskaliśmy muszę się pochwalić, że w razie
potrzeby mogłam przenocować 10 osób, w tym 2 na 2-osobowym materacu. Żeby w tak
małym mieszkaniu dało się w miarę normalnie funkcjonować, trzeba było dbać na
bieżąco o porządek. Wymagało to wprowadzenia podziału obowiązków. W tygodniu
dzieciaki (12 i 9 lat) sprzątały: śmieci, odkurzacz i w razie potrzeby umyć te
parę naczyń, gdy nie zdążyłam przed wyjściem z domu. Na lodówce był grafik i
same tego pilnowały. Gruntowniejsze porządki, pranie starałam się zrobić w
piątek po pracy (teraz też tak robię), w sobotę kończyłam Dzięki temu niedziela
była dla rodziny, czas na wycieczki na basen, do kina czy zwykły spacer.
Wniosek, sama nie podołasz, dzieciom przyda się mała przerwa między zajęciami i
mogą Cię wyręczyć w tygodniu w małych pracach domowych, nic im się nie stanie.
Wszyscy na tym zyskacie, powodzenia.
Teraz mieszkamy w "domku" 200 m kw + garaż 45 m kw. Sami utrzymujemy porządek,
co nie jest wcale trudne. Mam chyba fobię, bo nie znoszę jak mi piasek gdzieś
"trzeszczy" pod nogami, zaraz mnie trafia... i cały efekt porządku momentalnie
znika. Zaraz łapię za zmiotkę i zbieram na szufelkę, bo chyba bym pękła ze
złości, ku uciesze reszty domowników. Konsekwencja i upór z mojej strony
przyniósł efekt, teraz "odcinam kupony" z poprzednich działań. Dzieciaki nadal
mieszkają z nami, uczą się, syn dodatkowo pracuje, ale nikogo to nie zwalnia z
dbania o porządek. Ale się rozpisałam...

Da się!!

[babazygmunta]

Przez kilka lat mieszkałam w jeszcze mniejszym mieszkaniu. Miałam męża, dwóch
synów, chomika na pełny etat i "dochodzącego" szynszyla. Prace też dwie i
dowolną liczbę kolegów moich synów, którzy u nas najczęściej przesiadywali po
lekcjach. Pokoje dwa: 16 i 11 metrów.
Każdy, kto do nas wszedł zastanawiał sie, gdzie mam szafy i jak ja to robię, że
mam posprzątane.

Pierwsza zasada - nic nie może leżeć na wierzchu. Trzy rzeczy leżące przypadkowo
na wierzchu na takiej przestrzeni, to już bałagan. Żadnych regałów, segmentów,
czy otwartych półek. Na nich gromadzi sie cały cyrk. Jedyne odstępstwo od tej
zasady, to książki. Zrobiłam na nie półki prawie do sufitu w "nieustawnej"
części mieszkania. Nieużywane czy mniej cenne - dokładnie zabezpieczone poszły
na zsyłkę do piwnicy albo na ludzi. Żadnych wystawek i durnostojek!!
Wszystko inne zawsze było schowane.
Moje "pracowe" szpargały do pudełek a la segregator - najbardziej praktyczne na
niewymiarowe papierzyska.

Druga zasada - kobieta dobrze ubrana nie musi mieć wywalających się szaf. Gdy
chciałam sobie coś kupić - coś musiało wylecieć. Ciuch nie używany przez dwa
lata, wylatywał z zasady. Jeżeli coś mi nie było potrzebne przez dwa lata, to
znaczy, że nie jest mi potrzebne zupełnie. Tę sama zasadę stosowałam do garów i
innych untensyliów domowych.

Zamiast szaf - pawlacze. Nie zajmują powierzchni mieszkalnej. Buty i kurtki do
szaf - to one dają wrażenie największego bałaganu i to zaraz po wejściu do domu.

Sprzątałam codziennie. Przynajmniej dwa razy dziennie - rano i wieczorem,
przeszłam całe mieszkanie i "ogarnęłam" go z różnych przydasiów. Zajmuje to
moment, a ogromnie ułatwia gruntowne sprzątanie, bo nie robią się hałdy.

Nic nie chomikowałam!! Czasy kartkowe minęły mam nadzieję bezpowrotnie, więc
zawsze mogę iść i kupić potrzebną mi rzecz. Nic na zapas!

Żadna "pamiątka" (no może kilka ) nie jest tak cenna, żeby mi zajmować
przestrzeń życiową. Zresztą nie jestem sentymentalna. Na "skarby" dziecięce były
pudła.

Byłam bardzo dumna ze swojej żelaznej konsekwencji ) Do czasu przeprowadzki ;-(

Podczas pakowania wyrzuciłam masę rzeczy. Po przeprowadzce drugie tyle. Później
przez następne dwa lata - zgodnie ze swoją zasadą - też coś wylatywało.

Człowiekowi do życia nie jest wcale dużo potrzebne!!!