Wakacyjnie

[madohora]

Ferragosto (od łacińskiego „feriae Augusti” , co oznacza „święto Augusta”) to nazwa nadana we Włoszech świętu państwowemu przypadającemu 15 sierpnia – tego dnia Kościół katolicki obchodzi święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny . Jest ono uważane za jedno z najważniejszych świąt religijnych i rodzinnych we Włoszech. 15 sierpnia jest uważany za najgorętszy dzień lata we Włoszech i tym samym wyznacza „punkt zwrotny lata”.

[madohora]

W tym dniu Włosi planują dziś wakacje, głównie w obrębie własnego kraju, a najlepiej w chłodniejszym klimacie: nad morzem lub w górach. Dlatego wielu Włochów używa słowa „ferragosto” na określenie całego okresu urlopowego, który przypada około 15 sierpnia. Ten okres jest niemal jak dzień wolny od pracy z urzędu. Praktycznie cała działalność administracyjna i gospodarcza zostaje wstrzymana.

[madohora]

[madohora]

Od XIX wieku w Europie termin „wakacje letnie” odnosi się do najdłuższego okresu wakacji szkolnych . Obecnie na półkuli północnej przypadają one na ogół na miesiące lipiec i sierpień (lub nawet początek września ) natomiast na półkuli południowej okres ten rozpoczyna się w połowie grudnia , trwa przez cały styczeń i kończy się mniej więcej w połowie lutego lub nawet na początku marca . W obu przypadkach przypada on na lato , dlatego okres ten można również nazywać „ wakacjami letnimi ”.

[madohora]

W starożytności cesarz Hadrian kazał wybudować willę w pobliżu Tivoli , gdzie odpoczywał podczas upałów. Aby uciec przed upałem i chorobami panującymi w Rzymie , arystokraci również budowali dla siebie letnie rezydencje, na przykład w Pompejach .

[madohora]

Ponadto ferie szkolne, trwające około 80 dni w roku, są zgodne z chrześcijańskim kalendarzem religijnym i poświęcone głównie refleksji i modlitwie. Pielgrzymki do miejsc świętych również należą do okresów, w których praca zostaje zawieszona. Klasy rządzące często posiadają ufortyfikowane rezydencje na wsi. Organizacja kalendarza szkolnego została ujednolicona w okresie rewolucji francuskiej i I Cesarstwa .

[madohora]

[madohora]

Wraz z upaństwowieniem kolei wprowadzono ulgowy „ roczny bilet wakacyjny ”, z którego skorzystało 600 000 osób. Była to znacząca liczba i wielu Francuzów odkryło wybrzeże, ale nie był to prawdziwy przypływ adrenaliny. Większość Francuzów korzystała z niego przede wszystkim po to, by odwiedzić rodziny na wsi. W 1937 roku sprzedano półtora miliona biletów, co należy ująć w szerszym kontekście, ponieważ wielu skorzystało z nich, by odwiedzić paryską Wystawę Światową . „ Cywilizacja wakacyjna ” potrzebowała zatem czasu, by się ustabilizować

[madohora]

W 1956 roku Francuzi otrzymali trzeci tydzień płatnego urlopu, czwarty w 1968 roku, a następnie piąty w 1982 roku. Z czasem fabryki przyjęły praktykę spowalniania produkcji w sierpniu [ 5 ] . Jednak wakacje były nadal drogie w latach 50. i konieczne było poleganie na stowarzyszeniach (religijnych lub świeckich) i radach zakładowych, aby umożliwić Francuzom na wakacjach prawdziwe „ pojechanie na wakacje ”. Rozwój niedrogich atrakcji turystycznych, takich jak kempingi , wioski wakacyjne VVF i rezydencje pracownicze, zachęcał do tego trendu, podobnie jak Guide du Routard i jego „ dobre oferty ”, utworzone w 1973 roku. Club Med został założony w 1950 roku i początkowo oferował proste wioski bungalowów jako zakwaterowanie. Rozwija się turystyka masowa , stare kurorty nadmorskie stają się bardziej dostępne, a nowe ( La Grande-Motte ) powstają z architekturą typową dla lat 60. Infrastruktura turystyczna mnoży się (hotele, rezydencje, ośrodki wypoczynkowe i rekreacyjne , specjalistyczne magazyny itp.). Trasa Route Nationale 7 staje się symbolem wakacji (później autostrady), a filmy takie jak „Żandarm z Saint-Tropez ” (1964) popularyzują letnią turystykę nadmorską.

[madohora]

Z biegiem czasu „ wakacje letnie ” stały się ważnym rytuałem we współczesnej Francji. Jak zauważa socjolog Jean Viard , „ służą one nie tylko jako czas odpoczynku, ale także jako sposób organizacji czasu w społeczeństwie. To czas, w którym indywidualnie i zbiorowo zastanawiamy się nad minionymi miesiącami i przygotowujemy się do nowego startu, stąd poczucie, że nie wolno nam rezygnować z wakacji, ponieważ oznaczają one początek nowego roku ” . Jest to szczególnie widoczne w przypadku wstrząsów wywołanych pandemią COVID-19 , która w bezprecedensowy sposób wpłynęła na harmonogram wakacji letnich