CHWAŁA TATHAGACIE LAPIS LAZULI !!!

[Gość: Ananda]

"O Mańdziuśri, są istoty, które nie rozróżniają pomiędzy dobrem i złem,
hołubiąc tylko chciwość i skąpstwo. Nic nie wiedzą o praktykowaniu
szczodrości, ani o owocach i nagrodach, płynących z dawania. Głupie i tępe,
istoty te nie mają wglądu i pozbawione są korzenia ufności. Gromadząc
bogactwo i klejnoty, przemyślnie strzegą i chronią swego skarbu. Gdy widzą
nadchodzącego żebraka, stają się niezadowolone i jeśli nie uda im się przed
nim obronić i są zmuszone dać mu coś z miłosierdzia, wytwarzają tak głęboki i
bolesny odruch odrzucenia, że wydaje się, jakby odcinały kawałek własnego
ciała. Co więcej, są istoty, które są bezgranicznie skąpe i wrogo nastawione
wobec innych. Gromadzą bogactwa i ponieważ niczego nie wydają na siebie,
jakże byłyby w stanie dać coś swym rodzicom, dzieciom czy sługom, pracownikom
czy żebrakom.
Po zakończeniu ich obecnego życia, te czujące istoty odrodzą się jako
głodne upiory lub zwierzęta. Ponieważ w minionym ludzkim życiu taka istota
słyszała przelotnie imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis
Lazuli, na tej nowej, nieszczęsnej drodze istnienia przypomni sobie nagle
imię Buddy. Gdy przywoła imię Tathagaty, zniknie tamtego miejsca i raz
jeszcze odrodzi się pomiędzy ludźmi. Uzyskując wiedzę o swych przeszłych
żywotach i drżąc przed powrotem na nieszczęsne ścieżki, nie będzie już więcej
znajdować radości w światowych przyjemnościach. Polubi praktykę dobroczynnej
szczodrości, będzie chwalić tych, którzy radują się z dawania i nie będzie
chciwie przywiązywać się do swej własności. Używając swej głowy, oczu, rąk,
stóp, krwi, ciała i piersi, będzie w stanie jedną po drugiej rozdawać
szczodrobliwie tym, którzy przychodząc proszą o to. O ile bardziej będzie w
stanie rozdawać swe posiadłości".

www.kamtzang.com.pl/teksty_sutra1.htm#top

[pro_wok]

Gość portalu: Ananda napisał(a):

> "O Mańdziuśri, są istoty, które nie rozróżniają pomiędzy dobrem i złem,
> hołubiąc tylko chciwość i skąpstwo. Nic nie wiedzą o praktykowaniu
> szczodrości, ani o owocach i nagrodach, płynących z dawania. Głupie i tępe,
> istoty te nie mają wglądu i pozbawione są korzenia ufności. Gromadząc
> bogactwo i klejnoty, przemyślnie strzegą i chronią swego skarbu. Gdy widzą
> nadchodzącego żebraka, stają się niezadowolone i jeśli nie uda im się przed
> nim obronić i są zmuszone dać mu coś z miłosierdzia, wytwarzają tak głęboki i
> bolesny odruch odrzucenia, że wydaje się, jakby odcinały kawałek własnego
> ciała. Co więcej, są istoty, które są bezgranicznie skąpe i wrogo nastawione
> wobec innych. Gromadzą bogactwa i ponieważ niczego nie wydają na siebie,
> jakże byłyby w stanie dać coś swym rodzicom, dzieciom czy sługom, pracownikom
> czy żebrakom.
> Po zakończeniu ich obecnego życia, te czujące istoty odrodzą się jako
> głodne upiory lub zwierzęta. Ponieważ w minionym ludzkim życiu taka istota
> słyszała przelotnie imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis
> Lazuli, na tej nowej, nieszczęsnej drodze istnienia przypomni sobie nagle
> imię Buddy. Gdy przywoła imię Tathagaty, zniknie tamtego miejsca i raz
> jeszcze odrodzi się pomiędzy ludźmi. Uzyskując wiedzę o swych przeszłych
> żywotach i drżąc przed powrotem na nieszczęsne ścieżki, nie będzie już więcej
> znajdować radości w światowych przyjemnościach. Polubi praktykę dobroczynnej
> szczodrości, będzie chwalić tych, którzy radują się z dawania i nie będzie
> chciwie przywiązywać się do swej własności. Używając swej głowy, oczu, rąk,
> stóp, krwi, ciała i piersi, będzie w stanie jedną po drugiej rozdawać
> szczodrobliwie tym, którzy przychodząc proszą o to. O ile bardziej będzie w
> stanie rozdawać swe posiadłości".
>
> www.kamtzang.com.pl/teksty_sutra1.htm#top
>



Czy ktos z nas potrafi nasladowac Wessantare ?

[Gość: CCCP]

ignca.nic.in/jatak038.htm
Co takiego krzyczał Wessantara?

[pro_wok]

Gość portalu: CCCP napisał(a):

> ignca.nic.in/jatak038.htm
> Co takiego krzyczał Wessantara?

Ksiaze Wessantara byl ostatnia inkarnacja bodhisattwy, zanim stal sie Siddharta.

Nie wiem co krzyczal ale znana jest opowiesc z cyklu "dzatak" na temat
niezwyklego aktu altruizmu Buddy.
Oddal on swoje dzieci a nastepnie zone wedrownym braminom.
(Nie wiedzac, ze to Sakka (Indra) poddal probie jego hojnosc )

[pro_wok]

www.geocities.com/Athens/Delphi/9241/jataka.htm
www.palikanon.com/khuddaka/jataka/jataka000.htm