a może by tak o recenzantach....

[Gość: misio]

CZYTALIŚCIE MŁYNARSKIEGO W SOBOTĘ W RZEPIE? KONIECZNIE - LEKTURA OBOWIĄZKOWA!
Chociaż przegina z niechęcią do nowości, ma sporo racji w ocenie piszących o
teatrze. Może nie?

[axur]

Oczywiście, że nie. Ten tekst jest żenujący. Dziwi mnie, że Rzeczpospolita
pozwala sobie na drukowanie inwektyw pod adresem kogokolwiek, aspirując
jednocześnie do dziennika na poziomie. Pasowałoby to bardziej do "Nie".

Młynarski nie ma racji, oceniając piszących o teatrze. Być może nie czyta gazet
teatralnych i nie zna polskich krytyków, wśród których znalazłoby się na pewno
kilku dobrych. Może nie ma wyjątkowego i wspaniałego, tego jedynego
najsłuszniejszego i najmądrzejszego krytyka, ale uważam, że taka osoba wcale
nie musi istnieć. Przypomina mi to niedawną dyskusję na tym forum, o braku
następy Tadeusza Łomnickiego (vide).

Co do frustratów i idiotów, którzy nie dostali się na Aktorski i z konieczności
wylądowali na Wocie, a teraz wylewają swoja frustrację pisząc o teatrze, to:

po pierwsze, Roman Pawłowski nie jest absolwentem warszawskiej Wiedzy o
Teatrze. Chyba, że kończył ją na tajnych kompletach. Z tego, co wiem, ukończył
krakowską teatroloię, wydział ogólnie szanowany.

po drugie, absolwenci Wotu stosunkowo rzadko kończą jako krytycy teatralni. Są
dziennikarzami, politykami, pisarzami, radiowcami, podróżnikami, naukowcami,
producentami teatralnymi i nie tylko, organizatorami imprez wszelakich. Być
może własnie teraz gdzieś w twoim pobliżu, drogi czytelniku forum, kręci się
jakiś absolwent Wot, a ty nawet o tym nie wiesz.

po trzecie, uważam, że atak na pewien rodzaj teatru, który uczynił Młynarski,
świadczy o jego klapkach na oczach i na mózgu pewnie też. Można nie lubić
jakiegoś teatru, ale dlaczego zaraz postulować jego nieistnienie? To właśnie
jest nieprofesjonalna krytyka.

[Gość: wildw.west]

A może Młynarskiemu chodzi o to, że teatr niepodległy oczywiście w swych
decyzjach i wyborach, zajechał po stu latach eksperymentowania itd. w takie
miejsce, że zaczyna - pardon - szkodzić??? Sam byłem na takim spektaklu
obywatela Warlokowskiego, z ktorego wyszła rodzina (raczej młoda) klnąc i drwiąc
z pozostalej gawiedzi. I to wcale nie byli "straszni mieszczanie", na oko
bardzo inteligentni, rzytcu, nowocześni - pewnie odrzucili to, co ich i ich
dzieci może ciagnać w dół.
Ktoś tu w jakims wątku pisał o niszowatosci teatru, o takimz miejscu krytyki
itp. Cos zapewne jest na rzeczy. A Młynarski myśli naiwnie, że teatr jest po to,
by wzmacniac tkanke międzyludzką...A tymczasem - po co? dla kogo? i po co? -
licze na przedświąteczną dyskusję, tylko - na Boga - spokojnie i bez póz ludzi
"kochajacych teatr"

[Gość: www]

Przepraszam za literówki. Nadaję z szybko poruszającego się pojazdu. Sam nie
lubię niechlujnych postów.

żenujący Młynarski

[Gość: Jovanka]

Młynarski dał popis zacietrzewienia i wypowiedział się w złym guście ..i nie na
poziomie..niech sobie ma swoje zdanie na temat teatru i jego krytyki, ma do
niego prawo i niech je głośno wypowiada - ale żeby przypisywać swoje
odczucia "wszystkim", którzy według niego tylko udają, że są zachwyceni nowym
teatrem - to przegięcie.....i robi to jeszcze pod płaszczykiem, że to niby
tylko jego prywatne zdanie. Wypowiada je jedank podpierając się wszechwiedzą na
temat odczuć "wszystkich".
Pan Młynarski pokazał tą wypowiedzią tylko to, że jest z innej epoki i już w
niej pozostanie, nie rozumiejąc tego co dzieje się współcześnie. Trudno mu się
pogodzić z tym, że już nie rozumie dzisiejszego świata i prób opisania go.
TYlko, że to nie jest powód by swoją frustrację nienawistnie i z pogardą
rozlewać na innych. Pan Młynarski - może marzy o tym, by samemu stać się takim
krytykiem "alfą i omegą"....no...niech próbuje - w końcu to taka zosia-samosia,
więc może mu się uda :-)

PS: a czytaliście druzgoczącą recenzję " Pokolenia Porno" w krakowskiej Łaźni -
Pawła GŁowackiego w Dzienniku Polskim z 20 grudnia 2003 ?
Ostro, ale przynajmniej z jakim takim wdziękiem - choć pogarda też tam
prześwituje....

[Gość: dziecko]

Słuszna jest uwaga o właściwych łamach ("NIE"), jeśli obiektywnie spojreć na
poziom tekstu Młynarskiego. Określenie jego autora mianem frustrata to za
mało, niemmniej zniżaniem się do poziomu cenionego przeze mnie skądinąd
Młunarskiego byłoby nazwanie jego jednostki chorobowej po imieniu. Zresztą on
z pewnością aż za dobrze zna diagnozę swojego lekarza, a do dyskusji nic by to
nie wniosło. Bo trudno, używając standardowych kryteriów, odnieść się do
tekstu osoby chorej.

[Gość: magician]

ja sie zastanawiam, po przeczytaniu tych wypocin, na jaki wydział nie przyjęli
Pana Młynarskiego, że tak jednoznacznie o WOT-cie mówi "dla idotów"...a może
lepiej nie pytać.;)
Szkoda, że z tego artykuły nie dowiedziałam się nic oprócz tego, że Pan
Młynarski ma odwagę powiedzieć "nie zrozumiałem Dybuka" - bardzo szlachetnie,
ale czy to wina Warlikowskiego ;))
Takich artykułów nie pisze dla poważnej gazety...

[Gość: jorgus]

Rzeczywiście wali prosto z mostu. Ale nie takie opinie i wygłaszane nie takim
tonem ,słyszałem po bufetach teatralnych. Czuję, że to ta sama poetyka - nie
pasująca do wymuskanych i wydumanych recenzji teatralnych, jakie się drukuje
po gazetach. Ja bym t a k nie napisał, ale tak jak i Młynarski posiadam
odmienne od Pawłowskiego zdanie na temat tego co się dzieje w polskim teatrze.
Może to jest kwestia wieku. Może trzeba pamiętać przedstawienia Swinarskiego,
czy Towstonogowa, żeby myśleć tak jak on. Jeżeli widziało się takie rzeczy ma
się inną skalę wartości. Wtedy Warlikowski nie zdoła już tak łatwo wcisnąc nam
swojej ciemnoty. Pozdrawiam

[Gość: Przebój Młynarsk]

Młynarski obchodził niedawno 40-lecie "pracy artystycznej". Napisał mnóstwo
przebojowych piosenek. Problem w tym, że wszystkie powstały w latach 1963-89.
Podejrzewam, że nikt nie wymieni jego utworu powstałego po 89 roku. Po prostu
rado i tv przestały nas bombardować spiewami Alicji Majewskiej przy
akompaniamencie Włodzimierza Korcza. Fajna jest ta dyskusja wokół "pokolenia
porno". To znaczy, że naprawdę coś się ruszyło. Co ciekawe to nie "młody teatr"
atakuje stary, ale stary wyraźnie broni się.

[nueva-conchita]

Nie ma racji, powtórzę już za innymi. W ogóle artykuł zostaje odrzucony w
pierwszym czytaniu z powodu próby wypowiadania się w moim imieniu.

Zaciekawił mnie natomiast wątek porównania działań Jarzyny i Warlikowskiego do
francuskiej Nowej Fali w celu umniejszenia ich znaczenia. Rozumiem, że akurat
cytowane stwierdzenie Polańskiego panu Młynarskiemu pasowało do podparcia
swojej tezy, ale w kontekście czterdziestu lat Nowej Fali, jej wpływu na sztukę
filmową i współczesnych reżyserów odwołujących się do tego zjawiska, to takie
porównanie raczej należałoby potraktować jako poważny komplement.

[Gość: Arek]

Ja czytam recenzje. Z recenztentów najbardziej cenię Łukasza Drewniaka z
Przekroju i Tygodnika Powszechnego oraz Wojciecha Majcherka Z Teatru. Kiedyś
pozycję nr 1 miał Jacek Sieradzki, bo dużo jeździł po Polsce, więc widział
wiele przedstawień, ale ostatnio jakby przycichł. Pawłowski z Wyborczej i
Kowalczyk też są dobrzy, ale przez to, że nie potrafią przyznać sie do swoich
pomyłek, które zdarzają się każdemu, idą w zaparte, przez co tracą
wiarygodność.
Młynarskiego nie traktuję poważnie. Podejrzewam, że starszy pan w ogóle nie
czytał antologi, a oburza się na samo hasło "porno".

[Gość: magician]

dodaje do tej wymiany zdań tekst Pana Pawłowskiego, myślę, że nie miałby nic
przeciwko, zważywszy na fakt, że był chyba bardziej wzburzony Panem Młynarskim
niż niejeden Forumowicz ;)

"Halo, sfrustrowany dyrektorze teatru! Aktorzyno! Niezdolny reżyserze!
Grafomanie! Słyszysz mnie? Mam dla ciebie dobrą wiadomość. Koniec z żalami do
czterech ścian! Już nie musisz zadręczać rodziny swymi
klęskami! "Rzeczpospolita" specjalnie dla ciebie przygotowała superofertę! W
dodatku "Plus-Minus" możesz napisać otwarcie, co myślisz o tych, którym się
udało. Cała prawda w twarz! Ich zapraszają na festiwale do Awinionu i
Montrealu, a ciebie najdalej do Wrocławia? U nich kolejki do kasy, u ciebie
puchy na sali? Wal, bracie, do "Rzepy". Tam wydrukują twoje skargi. Nie masz
argumentów? Żaden problem. Wystarczy, że sklecisz parę chamskich wyzwisk.

Pierwszy chętny już się zgłosił. Jest nim Wojciech Młynarski, który tydzień
temu zainaugurował cykl "Prosto w twarz" artykułem o teatrze Rozmaitości. "

c.d
miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34861,1842855.html
m.

[Gość: ptiptus]

Hej magician:) jak tak kochasz romcia( sorki: pana Romana) to moze zacytuj
T.Moscikiego z sobotniej Rzepy. Bedzie sprawiedliwie i zachowasz
rownowage...sumienia.

[Gość: Gapa]

Pawłowski odpowiedział już i Moscickiemu. Zajrzyj do internetu lub do
jutrzejszej Stołecznej.

[axur]

Jeden mniej smaczny od drugiego. Wojna zrobiła się na pociski wypełnione coraz
bardziej śmierdzacym gównem. Pawłowski mało nie pęknie z dumy, wyzłośliwiając
się na Młynarskiego, gdy ostentatycjnie pisze o nim "piosenkarz". Akurat
twórczość liryczna Młynarskiego jest na takim poziomie, że wysoki Roman P. przy
drugiej prędkości kosmicznej nie osiągnąłby tego pułapu do końca swoich dni.

[Gość: judas]

Panowie i Panie, Panie i Panowie. ależ to przerażające prawdziwie, żenujące i
obrzydliwe co w swoich żółcią barwionych tekścikach wypisuje czołowy kreator
teatralnych mód jednosezonowo - gazetowych. Bo to naprawdę mody są gazetowe,
wykreowane w jednej gazecie w jednym tygodniku i przez paru jeszcze epigonów w
zadyszce doganiane. O teatr juz tu chyba dawno nie biega. A o zrobienie sobie
nazwiska. Kiedyś pracowali na nie tam artyści teatru. Teraz, gdy każdy, kto
mignie przed kamerką (tak, tak) mówi o sobie, ze jest "prawdziwym artystą"
nazwiska próbują robić teatru zacietrzewieni egzegeci i bezwzględni grabarze. I
sa w tym również "prawdziwymi artystami". Ale nie artystami.

[jasiek_natolin]

Chociaż Młynarski recenzentem nie jest,nie omieszkał palnąć paszkwilu,po
przeczytaniu którego należy zastanowić się,gdzie się podział tamten Młynarski
sprzed lat,który potrafił w kilku słowach przekazać spostrzeżenia świeże i
błyskotliwe.Tymczasem teraz przypomniał o sobie tak,jakby był najpospolitszym
półgłówkiem,nieumiejącym wyrazić swego niezadowolenia inaczej niż przy pomocy
wyzwisk.Tym większa szkoda,bo przecież spod warstwy tych zaślepionych
nienawiścią tyrad przezierają gdzieniegdzie przebłyski sensu,coś,czemu nie
można odmówić racji.
Może jednak nie należy się przesadnie dziwić,bo zapewne Młynarski musi tęsknić
za czasami,kiedy jego słowo liczyło się,gdy był słuchany,co napewno czerpał
niemałą satysfakcję.Dzisiaj jednak po tamtych czasach pozostało jeno kruche
wspomnienie,a etos inteligencji,jakiemu Młynarski tak cierpiętniczo
hołduje,ulotnił się zupełnie niepostrzeżenie,pozostając tylko w
sentymentalnych głowach niektórych dinozaurów.
Nie mnie oceniać czy to dobrze,czy źle.Myślę tylko,że to mógł być właśnie
powód tak prymitywnego ataku na teatr,który - z różnym skutkiem - próbuje
podążać za wciąż zmieniającą się rzeczywistością,nie uciekając przed
podejmowaniem ryzyka utrącania konwencji obowiązujących na inteligenckich
salonach.W tej perspektywie nawet takie nieporozumienie ,jak "Oczyszczeni"
mają swoistą wartość - wartość eksperymentu,z którego można wyciągnąć
wnioski.Nie wiem czy to jest przedstawienie awangardowe,ale wiem na pewno,że
nie jest ono "chamstwem awangardy",jak uważa Młynarski,który woli,zdaje
się,tkwić wciąż w tym samym bajorku,w tej samej coraz bardziej mętnej
wodzie.Dlatego chwali solidnego "Rewizora" Teatru Dramatycznego,bo przecież to
przedstawienie znajduje oparcie w mocno już wyeksplatowanym,ale wciąż strawnym
języku teatralnym.Obawiam się jednak,że największą satysfakcję z tego
przedstawienia czerpią podlotki,które piszczą na widok "boskiego Maćka"( Byłem
świadkiem takiego"teatralnego zdarzenia").O co tu chodzi?Czemu służy taki
teatr?Szkoda,że Młynarski nie potrafi tego wyjaśnić.
Jeśli chodzi o czasopisma teatralne,to chyba jasne dla każdego
jest,że "Didaskalia" nie mają konkurencji.
Spośród krytyków teatralnych,wydaje mi się,że najciekawszym jest Grzegorz
Niziołek,który nigdy nie uderza w bałwochwalcze tony (jak nieznośny
Gruszczyński),potrafi myśleć pisząc,co wcale nie jest tak częste,bo wytrąca
czasem z wartkiego strumienia logicznego wywodu,w którym każde zdanie
potwierdza to,co zostało powiedziane wcześniej.
Pawłowski potrafi pisać ciekawie,umie docenić nie tylko to,co wychodzi spod
szyldu Rozmaitości,ale należy mu się solidne lanie za niezrozumiałe ataki na
Jerzego Grzegorzewskiego.
Na koniec dwa przykłady:negatywny i pozytywny.
Bardzo żałuję,że nie potrafię rysować,bo w tej chwili machnąłbym rysunek,na
którym w triumfalnej pozie,w świetle błyskających fleszy aparatów stoją
Jarzyna i Warlikowski.U ich stóp klęczy Gruszczyński,wystukujący na
klawiaturze kolejną jałową apologię "młodszych zdolniejszych".Po co komu te
jego lizusowskie recenzje?Chyba tylko jemu są one potrzebne.
Z drugiej strony,w ostatnim numerze "Didaskaliów"można przeczytać podsumowanie
Festiwalu Premier w Bydgoszczy pióra Doroty Sajewskiej,która beszta
znakomite,w moim przekonaniu,"Zwycięstwo"Teatru Współczesnego we Wrocławiu.I
chociaż nie zgadzam się z zarzutami Sajewskiej,rozumiem jej argumenty,które
potrafi rozsądnie sformułować - tak,że ochota na polemikę przychodzi
natychmiast.I tak może się narodzić owocna dyskusja nieprowadząca na
manowce,tak jak ta,wywołana przez Młynarskiego .
Z Gruszczyńskim to już w ogóle nie ma chyba o czym dyskutowć,bo zapewne jest
ślepy jak kret na jakiekolwiek argumenty ,odbiegające od jego sposobu myślenia
o teatrze.

[Gość: Znak]

Ciekawe. Może ktoś by policzył, ile miejsce recenzenci poświęcają pisaniu o
sobie, a ile na przedstawienia? Wydaje mi się, że te proporcje stale się
zwiększają na rzecz tego pierwszego. O gustach podobno się nie dyskutuje, ale
recenzenci ciągle piszą co im się podoba, a co nie.

recenzenci skutecznie zabijają

[Gość: popcorn]

Moim zdaniem recenzenci skutecznie zabijają to, co zostało z resztek kultury
teatralnej Polaków. Mówie o sobie, czyli o masowej publiczności, tej, dzięki
której teatry mogą jeszcze istnieć, dla której muszą grać, której gusty
kształtuja massmedia a nie krytycy i znawcy teatralni. Czy są jeszcze
dziś "Puzynowie" teatru w Polsce - nie wiem, w kazdym razie na łamach prasy ich
nie widać. Prawie każdy tekst o teatrze czy recencja spektaklu porażają na
kilometr i zwykłego śmiertelnika, który jeszcze chciałby sie dowiedziec, co
warto obejrzeć - mogą tylko zemdlić po dwóch pierwszych linijkach. Albo
dobijająca grafomania, albo narcyzm i samouwielbienie swojego "ach!
dotknietego, urazonego, ach! zranionego poczucia estetyki i smaku" (ach!), albo
z grubej rury przywalenie "artystom-nieudacznikom", co to smieli wyrwac się i
spektakl popełnić, i biednego recenzenta znowu na cierpienia narazić, albo sam
juz nie wiem, co, bo do końca nie doczytuje, wymiękam! A ja od recenzenta CHCĘ,
ŻĄDAM, dowiedzieć się, o czym i jak zrobiony jest spektakl! Czy to jest takie
trudne? Którzy recenzenci najpierw opisują co i jak a potem walą, że "nie udało
się", "nie zagrali", "Nie wyreżyserował", "nie przekonał", "nie
wymyślili", "nie odkryli"? Ja przeważnie z pierwszych linijek dowiaduje się, że
dalej nie mam nawet po co czytac, bo recenzent pisze o tym, że on, bidulek, nie
miał po co do tego teatru iść, no ale mu kazali i bilet dali za darmo, no to
poszedł, bo spełinic swoje powołanie podnoszenia poziomu kultury w
społeczeństwie musiał....
No to ja już do tego teatru też nie pójdę, bo po co? No to ten teatr na mnie
nie zarobi. No to za chwile ten teatr nie będzie miał za co i dla kogo grać. Bo
wszystcy będą wsuwać popcorn w kinie.

[Gość: Neshi]

A ma ktos z was, drodzy teatrowicze, ten artykuł dostępny w wersji wirtualnej,
do udostępnienia? Nie było mnie w kraju w czasie świąt, a teraz rzepa wrzuciła
go już do archiwum:(

[jasiek_natolin]

Zajrzyj do Dziennika Teatralnego : (www.teatry .art.pl)Tam w dziale wydarzenia
znajdziesz ten tekst pod datą 20.12.
No niech mnie szlag trafi - właśnie naganiam Młynarskiemu czytelników.Będzie
mi to w czyśćcu policzone.

[axur]

O! Jasiek wróćił.

Nie będzie ci policzone, bo i Młynarskiemu nie będzie. Chorym ludziom się różne
rzeczy wybacza. Trudniej zrozumiec decyzję Rzepy o publikacji tego i innych
żenujących artykułów. To mnie najbardziej bulwersuje.

[nueva-conchita]

> Trudniej zrozumiec decyzję Rzepy o publikacji tego i innych
> żenujących artykułów. To mnie najbardziej bulwersuje.

Sądzisz, axur, że ktoś to czyta przed publikacją? I że jeszcze przejmuje się
treścią? Nie sądzę :)

~c

[axur]

a szkoda

[Gość: Neshi]

Dzięki, znalazłam i nie rozumiem, o co tyle krzyku : kolejny żenujący tekst,
który powinien zostać skwitowany co najwyżej wzruszeniem ramion. Młynarski
obraził się na Jarzynę i Warlikowskiego <bo wyraźnie do nich pije, pisząc o
rozmaitościach i Awinion> i chwalących ich krytyków - najwyraźniej cały świat
to banda idiotów i frustratów z WOTu? A może odwrotnie? Może to tylko jeden
frustrat pisze przez pryzmat swoich niespełnionych marzeń i
rozczarowań...Młynarski nigdy moim bohaterem sceny artystycznej nie był,
pozostaje wiec tylko niesmak po jego pożałowania godnych krzykach, nie
popartych żadnymi racjonalnymi argumentami.
Neshi

[nuqa]

miałam już na ten temat nic nie mówić,
ale dopiero dzisiaj udało mi się ten tekst przeczytać w całości
i wręcz się we mnie gotuje
Młynarski nie rozumie współczesnego świata
i co za tym idzie języka współczesnego teatru
bardzo to przykre, tylko dlaczego dzieli sie tym z nami
na łamach ogólnopolskiego dziennika przy okazji obrzucając
inwektywami WoT?!
przecież o jego chorobie wiedzą nie tylko najbliżsi...

[Gość: paweł]

przeczytałem większość wypowiedzi na temat tego artykułu,przeczytałem sam
artykuł i polemiczny z nim artykuł Pawłowskiego. I NIESTETY prawda leży
pomiędzy.Młynarski rozumie język współczesnego świata. Sprawa choroby.......to
cokolwiek nieeleganckie,rozmawiać na ten temat i używać jako argumentu w
dyskusji. Tak naprawdę sztuka i TEATR nie dzielą się na stare i nowe ,tylko na
mądre i głupie, na dobre i złe.Mnie uczyli że zanim zaczniesz coś mówić ze
sceny ,zastanów się co masz do powiedzenia.Jest wielu współczesnych twórców
godnych szacunku i polecenia,lecz są w dużej liczbie i tacy ,którzy promują
tylko siebie.Tak nawiasem mówiąc pan Pawłowski z wiekszym szacunkiem powinien
wyrażac sie oTwórcy przez duże T ,jakim jest Młynarski.Panie Pawłowski to nie
jest twórca kilku teatralnych składank.Minie czas i kto będzie pamiętał o panu
Pawłowskim?
Niestety i Młynarski nie jest bez winy. Nie wszyscy co skończyli WOT są
frustratami. Jedna rzecz jest w tej dyskusji ważna, TO SAMA DYSKUSJA.
Dyskutujmy o polskiej kulturze ,teatrze,twórcach.Tak naprawdę nie ważne co
powiemy, ważne "by nazwiska nie przekręcili".