Lech Kaczyński usunął ze stanowiska dyrektora Z...

[Gość: Osiol]

Nowa miotla robi nowe porzadki.Czy dobre?

[Gość: Piotr]

Panie Prezydencie. Proszę nie zapomnieć o dyrektorze Zarządu
Transportu Miejskiego. Niech Pan rozkruszy ten beton.

[Gość: max]

Panie Prezydencie niech Pan wszystko rozpierdoli.

[Gość: Wars]

I dobrze. Panie Prezydencie - proszę też o zwrócenie uwagi na
sprawę słupków w Warszawie. Ich olbrzymi przyrost w ostatnich
latach każe zastanowić się kto te setki słupków miesięcznie
wykonuje i za jaką cenę. Ponadto ZDM argumentuje, że przepisy
wymagają stawianie słupków. Czy przypadkiem ZDM samo nie
opracowywuje przepisów aby dać zarobić znajomym królika? No i
oczywiście przyznaje sobie premie za "wykonanie planu
słupkowania" !

I bardzo dobrze. Jeszcze, jeszcze, jeszcze !!!n/t

[spokojny]

[janior]

Wystarczy popatrzeć na stan dróg w Warszawie oraz zamieszanie choćby z trasą
siekierkowską i od razu widać czy dobre...

[Gość: ela]

sam jesteś miotła i masz nicka pasującego do treści.

dziś jestem faszystą: wszyscy raus!

[Gość: 65998213]

dziś rano dzwoniłem do Straży w sprawie aut zaparkowanych na chodniku i ścieżce
rowerowej, prosząc o założenie blokad.

Opryskliwa niewiasta zaczęła od pouczania mnie, że to oni decydują co robią,
gdzie i dlaczego. Jak się domyślacie, po takim dictum miałem ochotę trzasnąć
słuchawką (ale nawet gdybym chciał to bym nie mógł, bo dzwoniłem z komórki
stojąc na ulicy koło swojego roweru). Kiedy ja z kolei usiłowałem ja pouczyć
jak widzę współpracę obywatela ze strażą, dowiedziałem się że dziewczyna nie ma
czasu i musi odebrać kolejny telefon.

Jak się domyślacie, jestem w nastroju pt. "zwolnić wszystkich, nie tylko szefa
straży miejskiej".

SM

[Gość: Robert]

Gość portalu: 65998213 napisał(a):

> dziś rano dzwoniłem do Straży w sprawie aut zaparkowanych na chodniku i
ścieżce
>
> rowerowej, prosząc o założenie blokad.
>
> Opryskliwa niewiasta zaczęła od pouczania mnie, że to oni decydują co robią,
> gdzie i dlaczego. Jak się domyślacie, po takim dictum miałem ochotę trzasnąć
> słuchawką (ale nawet gdybym chciał to bym nie mógł, bo dzwoniłem z komórki
> stojąc na ulicy koło swojego roweru). Kiedy ja z kolei usiłowałem ja pouczyć
> jak widzę współpracę obywatela ze strażą, dowiedziałem się że dziewczyna nie
ma
>
> czasu i musi odebrać kolejny telefon.
>
Znam ten ból. Niestety to nie Straż Miejska decyduje o tym gdzie i po co jechać
tylko urzędasy. Strażnicy chcieliby służyć ludziom ale to urzędasy im tę pracę
uniemożliwiają. Takie wyjaśnienie dostalem od jednego strażnika, ktory wyżalał
mi się podczas jednej rozmowy.

Gazeto gdzie Twoja zadziorność ?

[Gość: Czytelnik]

Gdyby te zmiany robił ktoś z SLD nazywalibyście to "ewidentną
czystką", "zemstą postkomunistów na wspaniałych pracownikach", a
tak to dla Was tylko dymisja. Ręce i nogi się uginają...

Lech wytęp teszkodniki.Ja już nie daję rady.no/ t

[plyn.na.szkodniki]

[Gość: Zbyszek]

Gość portalu: Osiol napisał(a):

> Nowa miotla robi nowe porzadki.Czy dobre?

Czy dymisja była przekazana także za pomocą nowego Telegrafu ?

[Gość: W pełni racjonalne]

W pełni racjonalne postępowanie jednostek może być przyczyną wielu
niepokojących wyników w teorii gier [Z. J. Stańczyk 1999, s. 21], co również
stało się przedmiotem krytyki. Doskonała racjonalność, rozumiana jako uporczywe
dążenie do maksymalizacji własnej użyteczności, wykluczałaby możliwość
postępowania w sposób, jaki jest często obserwowany w rzeczywistości . Ponadto
brak instytucjonalnych podstaw zachowań mógłby zagrozić ustabilizowaniu się
jakiejkolwiek rozsądnej równowagi [S. Hargreaves-Heap 1989, s. 69]. Zwracano
też uwagę, że równowaga Nasha, będącą wynikiem świadomości uzależnienia wyników
działania od decyzji innych jednostek, nie pokrywa się zazwyczaj ze stanem
optymalnym w sensie Pareto [Z. J. Stańczyk 1999, s. 23].
Bardzo interesująca jest dyskusja nawiązująca do możliwości i potrzeby
współistnienia pełnej racjonalności i instytucji. Rozwiązania instytucjonalne
wpływają
na funkcjonowanie podmiotów decyzyjnych poprzez wpływanie na obieg
informacji w ich środowisku oraz kształtowanie ich preferencji. Ich rola w
gospodarce
jest trudna do przecenienia. Hargreavas-Heap zastanawia się czy zachowanie
racjonalne (w neoklasycznym sensie) mogłoby wytłumaczyć proces powstania
instytucji
i skłania się ku odpowiedzi przeczącej [S. Hargreaves-Heap 1989, s. 88].
Spośród wielu zarzutów kwestionujących prawdziwość neoklasycznych założeń
behawioralnych zdecydowanie najczęściej wysuwanymi są te, dotyczące prowadzonej
przez człowieka gospodarki informacją. Modelowe przedstawienie procesów
zbierania, przechowywania i przetwarzania informacji jest, zdaniem krytyków,
źródłem największych rozbieżności pomiędzy obserwowanymi w praktyce a
opisywanymi przez teorię ekonomiczną zachowaniami decyzyjnymi człowieka.
Jedną z konsekwencji nierealności założeń jest fakt, że neoklasyczny homo
oeconomicus podejmuje decyzje natychmiastowo, niezależnie od stopnia złożoności
problemu. Całkowicie pomijana jest rola czynnika czasu w kształtowaniu
mechanizmów pozyskiwania i selekcji informacji. Uznanie czasu za główną
determinantę wpływająca na zakres rozważanych alternatyw wyboru i uwzględnienie
ograniczonych możliwości kalkulacyjnych człowieka w znaczący sposób wpływa na
kształt przyjmowanych założeń dotyczących zachowania człowieka.
Ekonomia behawioralna oprócz kwestionowania ograniczonych możliwości zbierania
i przetwarzania informacji przez człowieka (bounded rationality), zwraca też
uwagę na inne ograniczenia natury ludzkiej. Akcentuje się ograniczenia silnej
woli (bounded willpower), mogące prowadzić do wybierania alternatyw, które
niekoniecznie są w danym momencie uważane za optymalne [S. Mullainathan, R.
Thaler 2000, s. 5]. Głównymi przyczynami tego typu zachowań jest brak
samokontroli, skłonność do zwlekania i ociągania się. Zagadnienie to odnosi się
do wyboru horyzontu czasowego, w ramach którego jednostka realizuje swe cele.
Zwraca się również uwagę na ograniczony zakres podążania za interesem
własnym (bounded self-interest). W rzeczywistości, zdaniem przedstawicieli
ekonomii behawioralnej, zachowania podmiotów gospodarczych nie potwierdzają
założeń ekonomii neoklasycznej. Dążenie tylko i wyłącznie do realizacji
interesu własnego jest uważane za zbyt daleko idące uproszczenie .
Zaburzeniom podlega również proces percepcji rzeczywistości i przechowywania
informacji. Pierwsze zagadnienie jest wnikliwie badane przez ekonomię
eksperymentalną. Występowanie zaburzeń w percepcji zdarzeń zostało
udokumentowane na niezliczonej ilości przykładach i odpowiada za wiele
anomalii, jakie obserwowane są w zachowaniu jednostek [C. Camerer 1995, s.
595]. Natomiast możliwość utraty informacji, choć bez wątpienia bardzo
uciążliwa w życiu codziennym, nawet zdaniem krytyków założeń neoklasycznych,
nie powinna być przedmiotem analizy ekonomicznej.
Koszty gospodarowania zasobami informacyjnymi, niewątpliwie bardzo istotne, nie
są jednak najważniejszym źródłem braku pełnej racjonalności człowieka.
Najistotniejszą kwestią, z jaką musi sobie poradzić racjonalna jednostka jest
specyfika dobra, jakim jest informacja.
Wartość informacji nie jest znana człowiekowi przed jej pozyskaniem. Nie
pozwala to na stosowanie prostych strategii optymalnego nabywania informacji,
mających na celu zrównanie krańcowego kosztu z krańcową użytecznością.
Konieczne jest szacowanie użyteczności informacji. Zdaniem przedstawicieli
ekonomii neoklasycznej racjonalnie postępujące jednostki stosują na tyle
efektywne metody estymacji, że problem specyficznych cech informacji nie wpływa
w znaczącym stopniu na sposób postępowania człowieka.
Jak wykazali A. Tversky i D. Kahneman, założenie to jest najprawdopodobniej
fałszywe. Błędne oszacowania wartości informacji, na podstawie których tworzone
są oceny prawdopodobieństw występowania zdarzeń niepewnych, prowadzą w
konsekwencji do podejmowania decyzji, które dalekie są od spełniania kryteriów
racjonalności.
W życiu codziennym ludzie oceniając możliwość zajścia danych zdarzeń opierają
się na określonych, prymitywnych heurystykach. Umożliwiają one na w miarę
poprawną ocenę rzeczywistości przy stosunkowo niewielkiej ilości zgromadzonej
wiedzy. Wpływa to na oszczędność czasu i energii, a zazwyczaj również dóbr
materialnych. W przeciwnym razie musiałyby być one przeznaczone na pozyskiwanie
dodatkowej informacji.
W skonstruowanych przez A. Tversky’ego i D. Kahnemana problemach decyzyjnych
opieranie się na tak skromnych zasobach wiedzy prowadzi do poważnych zaburzeń w
prawidłowym postrzeganiu warunków zewnętrznych. Bezpośrednią przyczyną błędnej
oceny rzeczywistości jest nieprawidłowa estymacja ilości informacji potrzebnej
do podjęcia optymalnej decyzji. Obecnie, dzięki badaniom prowadzonym przez
przedstawicieli ekonomii eksperymentalnej, istnieje cały szereg przykładów
wskazujących, w jakich przypadkach ludzie popełniają systematyczne błędy w
ocenie zdarzeń [C. Camerer 1995, s. 593].
Nie tylko w warunkach laboratoryjnych człowiek napotyka problemy związane
z właściwą estymacją informacji. Sytuacje, w których subiektywna ocena wartości
komunikatu znacząco różni się od faktycznej, występują powszechnie. Przykładem
mogą być analizowane przez R. J. Schillera „zachowania stadne” [R. J. Schiller
1995]. Zaobserwowano, że ludzie należący do danej zbiorowości bardzo często
postępują w sposób względnie podobny, znamionujący duży wpływ grupy na
zachowanie jednostki. Zachowania te tłumaczone występowaniem ograniczeń
informacyjnych. Gdy jednostka nie jest w stanie, przy danym zasobie wiedzy
podjąć decyzji, o wyborze jednej z alternatyw, istotny wpływ może wywrzeć
postępowanie innych członków grupy. Choć pierwszy ruch w danej zbiorowości może
bazować na błędnych przesłankach, jest wskazówką dla pozostałych
i wpływa na ich decyzje. Wybór, jakiego dokonują inni ludzie może być jedyną
pewną informacją. Im więcej ludzi postępuje w dany sposób, tym bardziej
wiarygodna staje się ta informacja. Tym samym możliwość pozyskania dodatkowej
informacji jest uważana za coraz mniej atrakcyjną. Człowiek przeszacowuje
bowiem użyteczność posiadanych informacji.
W postępowaniu tym dużą rolę odgrywają uwarunkowania instytucjonalne. Wpływają
między innymi na stopień dostępności informacji o innych członkach grupy oraz
stopień zaufania.
Powyższy proces można wytłumaczyć w następujący sposób. Zwiększenie
wiarygodności dotychczas nabytej informacji przekłada się na wzrost jej
użyteczności. Zgodnie z prawem malejących przychodów, oczekiwana użyteczność
krańcowa dodatkowej jednostki informacji maleje przy niezmienionym krańcowym
koszcie jej uzyskania. Przeszacowywanie wartości posiadanych informacji można
uznać za najważniejszy i najpowszechniejszy powód występowania większości
obserwowanych anomalii w zachowaniu jednostek ludzkich.
Innym przykładem obrazujący

[Gość: NN]

A czego się spodziewaliście. Pan prezydent L. Kaczyński będzie
kontynuował swoją znaną od lat politykę tzw.TKM. Zmiany na
stanowiskach będą codzienną praktyką, aż do obsadzenia
wszystkich stanowisk swoimi ludźmi, a po ustąpieniu będzie
głośno krzyczał że jego następca robi czystki.

[Gość: Wojtas]

Gość portalu: NN napisał(a):

> A czego się spodziewaliście. Pan prezydent L. Kaczyński będzie
> kontynuował swoją znaną od lat politykę tzw.TKM. Zmiany na
> stanowiskach będą codzienną praktyką, aż do obsadzenia
> wszystkich stanowisk swoimi ludźmi, a po ustąpieniu będzie
> głośno krzyczał że jego następca robi czystki.

Jesli w wyniku tych zmian Warszawiacy odczują poprawę to nastepcą Kaczyńskiego
będzie... Lech Kaczyński

[Gość: Elka]

Gość portalu: NN napisał(a):

> A czego się spodziewaliście. Pan prezydent L. Kaczyński będzie
> kontynuował swoją znaną od lat politykę tzw.TKM.

Oto paradoks.
Kaczory są autorami krytycznego określenia TKM, odnoszącego się do zachowań
polityków z obozu solidarnościowego. A ty piszesz jakby to im te latke
przypieto.

[Gość: obserwator]

Nic dodać nic ująć. Pan Prezydent prowadzi swoją sławną politykę
pt. "SPIEPRZAJ DZIADU". Ale czy to napewno dobra polityka? I czy
koniecznie w pierwszym dniu na stołku, bez zapoznania się z
potzrebami Warszawy?

[Gość: Elka]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Nic dodać nic ująć. Pan Prezydent prowadzi swoją sławną politykę
> pt. "SPIEPRZAJ DZIADU". Ale czy to napewno dobra polityka? I czy
> koniecznie w pierwszym dniu na stołku, bez zapoznania się z
> potzrebami Warszawy?

Nie ukrywal, ze przewietrzy Warszawke - i dlatego go wybralismy.
Robi to od pierwszego dnia, a na pierwszy ogien poszedl ten, ktoremu
najbardziej sie nalezalo.
Brawo!!!

[Gość: idiom]

usunął i nie tylko Szawłowskiego - polowanie na czarownice trwa
w stylu lat wczesnopiędziesiątych..................Ale to już
kwestia smaku

Dlaczego?

[Gość: Wojtas]

Gość portalu: idiom napisał(a):

> usunął i nie tylko Szawłowskiego - polowanie na czarownice trwa
> w stylu lat wczesnopiędziesiątych..................Ale to już
> kwestia smaku

A dlaczego p. Szawłowski miał zostać na stanowisku? I kogo jeszcze usunął
Kaczyński? Dlaczego ta (e) osoba (y) miałyby zostać?

Bo nie bardzo się orientuję.

[Gość: Elka]

Gość portalu: idiom napisał(a):

> usunął i nie tylko Szawłowskiego - polowanie na czarownice trwa

Dobrze to ujales, Kaczor bierze sie za faktyczne czarownice warszawskiego
swiatka samorzadowego.

[Gość: Mądry]

A co z dyrektorem ZTM? Moim zdaniem on także powinien zostać
odwołany,ponieważ komunikacja miejska jest źle zarządzana.Ja co
drugi dzień spóźniam się do szkoły, bo autobu s jeździ 8 minut
po czasie!

[Gość: Elka]

Gość portalu: Osiol napisał(a):

> Nowa miotla robi nowe porzadki.Czy dobre?

Jestes z Warszawy, ze stawiasz takie pytanie???
Szawlowski wyleciasl juz 4 lata temu ale go "elitka" przywrocila. Mam nadzieje
ze teraz czas na nastepnych. Czytalam w gazecie, ze do odstawki czekaja w
kolejce Guz i Fogler.

Trzymam kciuki panie Prezydencie.