17.01.1945-Rosjanie wkroczyli do lewobrzeżnej Wawy

[sloggi]

17.01.1945 roku Rosjanie wkroczyli do zrujnowanej, opustoszałej lewobrzeżnej
Warszawy. Przez wiele lat mówiono nam, że było to wyzwolenie stolicy?
Wyzwolenie? Miasto było wyludnione i zburzone.
Ile zajęło Armii Czerwonej przejście Wisły?
Przez 45 lat o tym milczano, dziś każdy woli to przemilczeć.

[tarantula01]

Taka była polityka, po co Rosjanie mieli więzić powstańców, lepiej by Niemcy za
nich rozwiązali problem kilkunastu/dziesięciu tysięcy żołnierzy AK, którzy
mogli utrudnić tworzenie nowej Polski Ludowej.

4 miesiące na linii Wisły

[Gość: 6981142]

dlaczego "każdy woli przemilczeć?" Myślę raczej, że mało kogo to obchodzi. Jak
wymrze poprzednie pokolenie a media nie będą trąbić, data 1 sierpnia też pewnie
przestanie kogokolwiek obchodzić.

Co do 17 stycznia. Nie mogę się nadziwić i zrozumieć, jak Stalin mógł trzymać
swoje armie 4 miesiące na linii Wisły w sytuacji, gdy trwał już wyścig do
Berlina. Rozumiem, zmęczenie po letnich ofensywach 44 roku. Rozumiem, potrzeba
podciągnięcia frontu na południe od Karpat. Ale mimo wszystko? Być może mógł to
robić dlatego, że od czasu Arnhem wygasła wielka sierpniowo-wrześniowa ofensywa
na Zachodzie, i od tego czasu Aliantów stać było tylko na lokalne podciąganie
frontu?

[Gość: benon]

Jak możesz w ten sposób zestawiać daty 1 sierpnia i 17 stycznia? Ich wymowa i
znaczenie w historii stolicy są nieporównywalne. Chyba nie jesteś warszawiakiem.

1 sierpnia - dzień wielkich wakacyjnych wyjazdów

[Gość: 58991243]

zgadza się, nie jestem warszawiakiem. Ale to nie ma nic do rzeczy.

Zestawiam te daty, bo jedna i druga jest rocznicą. Jak sądzę, coraz bardziej
tak samo nieważną w społecznej pamięci. Przez dziesięciolecia o 17 stycznia
trąbiły media - i nic z tego nie zostało. Przypuszczam, że kiedy śmieci
wylewające się ze współczesnych mediów zepchną pierwszosierpniowe wspominki do
jednokolumnowych notatek z cyklu "zdarzyło się przed laty", tak samo padnie
pamięć o 1 sierpnia.

[Gość: benon]

Gość portalu: 58991243 napisał(a):

> zgadza się, nie jestem warszawiakiem. Ale to nie ma nic do rzeczy.
>
> Zestawiam te daty, bo jedna i druga jest rocznicą. Jak sądzę, coraz bardziej
> tak samo nieważną w społecznej pamięci. Przez dziesięciolecia o 17 stycznia
> trąbiły media - i nic z tego nie zostało. Przypuszczam, że kiedy śmieci
> wylewające się ze współczesnych mediów zepchną pierwszosierpniowe wspominki
do
> jednokolumnowych notatek z cyklu "zdarzyło się przed laty", tak samo padnie
> pamięć o 1 sierpnia.


Skoro nie jesteś warszawiakiem, to dlaczego czujesz tak przemożną potrzebę, aby
wypowiadać się na temat Powstania i jego warszawskich obchodów? Jest to sprawa
nasza, warszawiaków. Ja nie każę reszcie kraju obchodzić tej rocznicy. Ale w
Warszawie będzie ona obchodzona, czy ci się to podoba, czy nie. Dlaczego nie
skupisz się na całej masie innych dostępnych tematów? Ja nie pouczam np.
Ślązaków, jak mają traktować dziedzictwo i pamięć swoich powstań śląskich. Masz
tupet, kolego.
Również reszta twojej wypowiedzi jest nieporozumieniem, nazwijmy to delikatnie.
Nie ma powodu, by dalej dyskutować na niniejszy temat z kimś, kogo ten temat
nie dotyczy, a mimo to wypowiada się i ma czelność się o tym mądrzyć w dyskusji
z tymi, których ten temat dotyczy jak najbardziej. Dlatego twoje zdanie jest
nieistotne. Zostaw Powstanie nam, Warszawiakom. Jasne?

po pierwsze, drugie, trzecie i czwarte

[Gość: 69814233]

po pierwsze, kto mianował cię moderatorem tego forum? To jest forum publiczne i
każdy może pisać co chce. Nie chcesz, nie czytaj.

po drugie, weź jakieś tabletki uspokajające. Zaszkodzisz sobie tymi
wykrzyknikami, nerwami i pokrzykiwaniami.

po trzecie, naucz się rozumieć to co czytasz. Nie napisałem ani słowa o tym,
czy powinno się czy nie obchodzić rocznicę Powstania.

po czwarte, przydałoby ci się trochę więcej grzeczności.

[pan_pndzelek]

sloggi napisał:
> 17.01.1945 roku Rosjanie wkroczyli do zrujnowanej, opustoszałej lewobrzeżnej
> Warszawy.

...i parę lat sobie sobie chłopaki posiedzieli... pociąg powrotny spóźnił się
prawie pół wieku. Zdążyli dokumentnie obsrać wszystkie perony i większość
ludzkich umysłów... Boże uchowaj nas przed przyjaciółmi...

O pendzlu

[Gość: Normals]

pan_pndzelek napisał:

> sloggi napisał:
> > 17.01.1945 roku Rosjanie wkroczyli do zrujnowanej, opustoszałej lewobrzeżn
> ej
> > Warszawy.
>
> ...i parę lat sobie sobie chłopaki posiedzieli... pociąg powrotny spóźnił się
> prawie pół wieku. Zdążyli dokumentnie obsrać wszystkie perony i większość
> ludzkich umysłów... Boże uchowaj nas przed przyjaciółmi...


Ciebie uchował. Trudno znaleźć przyjaciół, gdy żywi się tak wielką pogardę do
świata i tak bardzo wierzy się w swą nieprzeciętną inteligencję i osobowość.
Żałosna jednostka.

Sowieci wyparli wojska NATO (Bundeswehry) !

[Gość: Fifuła Wacław]

A to łobuzy !!!!

[d.z]

Gość portalu: Fifuła Wacław napisał(a):

> A to łobuzy !!!!

Chyba jednak nie wiesz co piszesz. Jeśli piszesz co wiesz - to lepiej nie w tym
wątku. Mimo wszystko żarty tutaj nie są na miejscu. W zbyt wielu ludziach żal
głęboki po tym co się stało tkwi nadal. Uszanujmy to.

[Gość: Fifuła Wacław]

d.z. napisał:

> Gość portalu: Fifuła Wacław napisał(a):
>
> > A to łobuzy !!!!
>
> Chyba jednak nie wiesz co piszesz. Jeśli piszesz co wiesz - to lepiej nie w
tym
>
> wątku. Mimo wszystko żarty tutaj nie są na miejscu. W zbyt wielu ludziach
żal
> głęboki po tym co się stało tkwi nadal. Uszanujmy to.

Chyba jednak zasrańcu komunistyczny wiem co pisze. I wypierdalaj ze swoim
świentem !!!

[Gość: abnormals]

> pan_pndzelek napisał:

> > ...i parę lat sobie sobie chłopaki posiedzieli... pociąg powrotny spóźnił
> się
> > prawie pół wieku. Zdążyli dokumentnie obsrać wszystkie perony i większość
> > ludzkich umysłów... Boże uchowaj nas przed przyjaciółmi...

[Gość: benon]

sloggi napisał:

> 17.01.1945 roku Rosjanie wkroczyli do zrujnowanej, opustoszałej lewobrzeżnej
> Warszawy. Przez wiele lat mówiono nam, że było to wyzwolenie stolicy?
> Wyzwolenie? Miasto było wyludnione i zburzone.
> Ile zajęło Armii Czerwonej przejście Wisły?
> Przez 45 lat o tym milczano, dziś każdy woli to przemilczeć.


Dlaczego "dziś każdy woli to przemilczeć"? Może po prostu na temat 17 stycznia
nie ma nic ciekawego do powiedzenia...? "Sam w sobie" dzień ten nie ma
większego znaczenia ANI w aspekcie MILITARNYM (bitwa o "żywą" Warszawę była już
dawno tragicznie zakończona, a w kontekście działań ofensywy styczniowej 1945
roku operacja warszawska, jak słusznie to zresztą podkreślił gen. Guderian w
swoich wspomnieniach, miała znaczenie drugorzędne...), ANI LUDZKIM
(przedwojenne miasto już nie istniało, a jego [żywych] mieszkańców tam nie
było, aby powitać "wyzwolicieli"...), ANI nawet POLITYCZNYM dla którejkolwiek z
stron, czy to sowieckiej (potencjalny ośrodek antykomunistycznego oporu już nie
istniał od ponad 3 miesięcy, rząd komunistyczny już rezydował w Lublinie,
pozostało tylko rozciągnąć jego władzę na resztę kraju, zajęcie Warszawy w
styczniu 1945 roku było już dla Stalina tylko kwestią prestiżu...), czy też
niemieckiej (główny cel Hitlera - pokonanie i doszczętne zniszczenie polskiej
stolicy - był już osiągnięty). Nawet w aspekcie ratowania resztek jakichś
zabudowań, czy zabytków kultury, nie miało już znaczenia, czy miasto zostałoby
wyzwolone akurat w tym dniu, czy np. tydzień czy dwa tygodnie, czy jeszcze
później (to, co w mieście pozostało, to ocalało tylko dlatego, że Niemcy
potrzebowali kwater i tzw. kulisów do ochrony przed ostrzałem, trochę budynków
pozostawiono też jako zaminowane pułapki). Można sobie wyobrazić np. blokadę
niemieckiego garnizonu w warszawskich ruinach i ostateczne wyzwolenie stolicy w
maju 1945 roku (casus Wrocławia), co teoretycznie miałoby może miejsce, gdyby
ostatni niemiecki dowódca, gen. Friedrich Weber, nie stchórzył i nie dał dyla z
Warszawy, jak tylko Ruscy przekroczyli Wisłę. I jaka by to była różnica dla
miasta...? Tylko taka, że deportowani po Powstaniu warszawiacy powróciliby w
swoje ruiny kilka tygodni później. Jak piszę w innym miejscu, 17 stycznia ma
znaczenie wyłącznie symboliczne, jako początek etapu odbudowy, no i przejęcia
rządów przez nową władzę, przyniesioną na sowieckich bagnetach. I tyle.

[Gość: ex-pat]

Gość portalu: benon napisał(a):

> sloggi napisał:
>
> > 17.01.1945 roku Rosjanie wkroczyli do zrujnowanej, opustoszałej lewobrzeżn
> ej
> > Warszawy. Przez wiele lat mówiono nam, że było to wyzwolenie stolicy?
> > Wyzwolenie? Miasto było wyludnione i zburzone.
> > Ile zajęło Armii Czerwonej przejście Wisły?
> > Przez 45 lat o tym milczano, dziś każdy woli to przemilczeć.
>
>
> Dlaczego "dziś każdy woli to przemilczeć"? Może po prostu na temat 17
stycznia
> nie ma nic ciekawego do powiedzenia...? "Sam w sobie" dzień ten nie ma
> większego znaczenia ANI w aspekcie MILITARNYM (bitwa o "żywą" Warszawę była
już
>
> dawno tragicznie zakończona, a w kontekście działań ofensywy styczniowej 1945
> roku operacja warszawska, jak słusznie to zresztą podkreślił gen. Guderian w
> swoich wspomnieniach, miała znaczenie drugorzędne...), ANI LUDZKIM
> (przedwojenne miasto już nie istniało, a jego [żywych] mieszkańców tam nie
> było, aby powitać "wyzwolicieli"...), ANI nawet POLITYCZNYM dla którejkolwiek
z
>
> stron, czy to sowieckiej (potencjalny ośrodek antykomunistycznego oporu już
nie
>
> istniał od ponad 3 miesięcy, rząd komunistyczny już rezydował w Lublinie,
> pozostało tylko rozciągnąć jego władzę na resztę kraju, zajęcie Warszawy w
> styczniu 1945 roku było już dla Stalina tylko kwestią prestiżu...), czy też
> niemieckiej (główny cel Hitlera - pokonanie i doszczętne zniszczenie polskiej
> stolicy - był już osiągnięty). Nawet w aspekcie ratowania resztek jakichś
> zabudowań, czy zabytków kultury, nie miało już znaczenia, czy miasto
zostałoby
> wyzwolone akurat w tym dniu, czy np. tydzień czy dwa tygodnie, czy jeszcze
> później (to, co w mieście pozostało, to ocalało tylko dlatego, że Niemcy
> potrzebowali kwater i tzw. kulisów do ochrony przed ostrzałem, trochę
budynków
> pozostawiono też jako zaminowane pułapki). Można sobie wyobrazić np. blokadę
> niemieckiego garnizonu w warszawskich ruinach i ostateczne wyzwolenie stolicy
w
>
> maju 1945 roku (casus Wrocławia), co teoretycznie miałoby może miejsce, gdyby
> ostatni niemiecki dowódca, gen. Friedrich Weber, nie stchórzył i nie dał dyla
z
>
> Warszawy, jak tylko Ruscy przekroczyli Wisłę. I jaka by to była różnica dla
> miasta...? Tylko taka, że deportowani po Powstaniu warszawiacy powróciliby w
> swoje ruiny kilka tygodni później. Jak piszę w innym miejscu, 17 stycznia ma
> znaczenie wyłącznie symboliczne, jako początek etapu odbudowy, no i przejęcia
> rządów przez nową władzę, przyniesioną na sowieckich bagnetach. I tyle.

ignorujesz fakty; a faktem jest, że akurat 17 I rosjanie weszli do Warszawy; a
kogo należałoby się spodziewać??? Zdrajcę rooswelta (manipulowanego przez
rosyjskich agentów) ?? Czy może starego pijaka - churchila (specjalnie z małej
litery za to, że pod koniec życia został włazidupem stalina (tez z małej
litery)???
Faktem jest, że lewobrzeżna W-wa byla wyludniona, ale prawobrzeżna, z
nielicznymi wyjątkami była nie zburzona i zamieszkana. Nie było problemu aby ?
rząd???? a innego nie było - z przyczyn jak wyżej, mógł się wprowadzić - za
łaskawą zgodą moskiczan.
jeżeli uważacie, że można ignorować 17 I jako datę wyzwolenia stolicy, to
jednocześnie powinno się zignorować 1 VIII; bo czym się powstanie skonczyło -to
już wiemy;
a mężczyznę poznaje się po tym jak kończy i najlepiej niech nie zaczyna.

???

[Gość: benon]

Twój komentarz jest bardzo niesympatyczny i agresywny (nie chcę nazwać tego
znacznie ostrzej...), i zupełnie nie wiem, dlaczego? A poza tym, ja zupełnie
nie rozumiem o co Ci chodzi, i jakie Twoje uwagi mają odniesienie do tego, o
czym ja piszę w moim komentarzu. Naprawdę nie wiem.

Churchill sie nie podoba, Stalin sie nie podoba

[Gość: pat]

ale piszesz jak stary komuch. Masz robote "na wygnaniu" w Szwecji to nie
medrkuj w naszych sprawach w robocie u Ericssona, bo tam duzo ludzi ostatnio
zwolnili. Gdzie ty sie podziejesz?

[eela]

Warszawiacy wiedza, co się wtedy zdarzyło, ze wyzwolone zostały gruzy, nie
miasto. I tych kilkunastu robinsonów warszawskich. Masz rację, że o dacie jakoś
ciszej, nawet ja zapomniałam,ze dzis 17-ty. Takie czasy nadeszły, ze ważnymi
datami historycznymi coraz mniej osób sie interesuje i media coraz częściej
milczą.

[Gość: czyzunia]

tuwim napisal taki wiersz"ab urbe condita".pa

[Gość: benon]

eela napisała:

> Warszawiacy wiedza, co się wtedy zdarzyło, ze wyzwolone zostały gruzy, nie
> miasto. I tych kilkunastu robinsonów warszawskich. Masz rację, że o dacie
jakoś
>
> ciszej, nawet ja zapomniałam,ze dzis 17-ty. Takie czasy nadeszły, ze ważnymi
> datami historycznymi coraz mniej osób sie interesuje i media coraz częściej
> milczą.



Uważasz tę datę za ważną? Tak jak pisałem, sądzę, że ma ona tylko znaczenie
symboliczne, jako początek nowego etapu historycznego dla Warszawy.

Jestem też zdania, że w przypadku tej konkretnie daty, media słusznie milczą
(choć nie jest tak do końca, Wyborcza poświęciła jej dziś aż dwie strony...),
bo też i niewiele jest do powiedzenia na temat tego, co się stało 17 stycznia
1945 roku. Ile mogą media mówić ciekawego czy istotnego na temat oddziałów
wojska, wkraczających bez walki do opuszczonych wcześniej przez wroga,
pokrytych śniegiem, bezludnych ruin...? Jeśli już ktoś chce wracać do tamtych
dni, to ciekawszy jest 19 stycznia, gdy to na Marszałkowskiej nowi czerwoni
władcy urządzili tzw. defiladę zwycięstwa, na zachowanych zdjęciach wyglądającą
jak istne urągowisko wśród martwych ruin. Nawet na twarzach biorących w niej
udział żołnierzy nie widać ani jednego uśmiechu, i nic w tym dziwnego.

[eela]

Gość portalu: benon napisał(a):

> Uważasz tę datę za ważną? Tak jak pisałem, sądzę, że ma ona tylko znaczenie
> symboliczne, jako początek nowego etapu historycznego dla Warszawy.

Uważam nie tyle datę za ważną, ile towarzysząca jej w poprzedniej epoce otoczkę
propagandową. Mówiło się, że to było wyzwolenie Warszawy. Jakie wyzwolenie
miasta?! To było bezludne morze ruin. Doprawdy nie było się czym szczycić, ani
podkreślac zasług. Raczej należało milczeć, zwłaszcza, gdy sie patrzyło w
sierpniu, jak miasto dogorywa.

> Jeśli już ktoś chce wracać do tamtych
> dni, to ciekawszy jest 19 stycznia, gdy to na Marszałkowskiej nowi czerwoni
> władcy urządzili tzw. defiladę zwycięstwa, na zachowanych zdjęciach
wyglądającą jak istne urągowisko wśród martwych ruin. Nawet na twarzach
biorących w niej udział żołnierzy nie widać ani jednego uśmiechu, i nic w tym
dziwnego.

Z tym sie zgadzam. Ta data akurat była kwitowana milczeniem.

[Gość: benon]

Co do obchodów 17 stycznia w PRL-u: muszę Ci powiedzieć, że coś, czego
kompletnie nie rozumiem, to sytuacja, że każdego roku przy okazji 17 stycznia
wszelkie media podnoszące tę rocznicę regularnie przypominają, że w PRL-u ta
rocznica była obchodzona, a teraz nie. I co z tego? Jaki z tego płynie wniosek?
Niegdysiejsze obchody jakiegoś pseudo-święta to fakt historyczny o znaczeniu
trzecio- albo czwartorzędnym. Kiedyś obchodzono też rocznicę rewolucji
sowieckiej, śmierci Stalina, 22 lipca i różne inne podobne, i po co ustawicznie
przypominać, że je obchodzono? Kiedyś obchodzono, a teraz nie, i tyle.

Drugiej rzeczy, której jako warszawiak nie mogę pojąć, to coraz "modniejsze"
zestawianie ze sobą dat 17 stycznia i 1 sierpnia, co widać też w dyskusji na
tym forum. Zupełnie tak, jakby ich ciężar gatunkowy był ten sam! Nie mogę
uwierzyć, aby warszawiacy mogli te daty traktować jednakowo, i faktycznie,
chyba większość, czy nawet wszyscy którzy negują znaczenie 1 sierpnia,
warszawiakami nie są. Powiem jako warszawiak, że w moim odczuciu rocznica 1
sierpnia nie tylko nie zginie w niepamięci (jak tego chcieliby niektórzy...),
ale wręcz będzie zyskiwać na znaczeniu i świecić coraz większym blaskiem, jako
symbol poświęcenia mieszkańców naszego miasta dla wolności całego kraju. Jest
jednak również rocznicą największej tragedii, i dlatego, według mnie, nie
należy ogłaszać jej "świętem Warszawy", co właśnie zrobiono. Mówiąc o "blasku",
nie mam na myśli oceny postępowania dowódców AK w kontekście ich decyzji o
rozpoczęciu Powstania. Czy była to decyzja słuszna i roztropna w chwili jej
podjęcia, to całkiem osobny temat, kwestia osobnej dyskusji. Ale jakie to ma
znacznie dla oceny postawy warszawiaków, którzy walczyli i ginęli na barykadach
za wolność swojego miasta i Ojczyzny? Dla mnie, żadnego.

A 17 stycznia 1945 roku...? Jestem zdania, jako warszawiak, że to
niegdysiejsze "święto" jest martwe, i takim już pozostanie. Gdy sprowokowany
podjęciem tutaj tego tematu przypomniałem sobie o tej rocznicy, to moją
pierwszą myślą nie była Warszawa, lecz Otwock - sympatyczne miasto zaraz za
rogatkami naszej stolicy (jakieś 25 km od centrum Warszawy, prawda?), a
konkretnie, dzień jego zajęcia przez Rosjan. Był to dzień... 31 lipca 1944
roku. Policzyłem sobie: przejście 25 km do centrum Warszawy zajęło
naszym "sojusznikom", bagatela... 169 dni. Inaczej: 5,5 miesiąca, w trakcie
których dawna, znacznie piękniejsza i ciekawsza od dzisiejszej Warszawa, wraz z
wielką częścią jej mieszkańców, odeszły na zawsze... Dlatego 17 stycznia nic
dla mnie nie znaczy i żadnych emocji nie obudzi. Tożsamość mojej rodziny w
kontekście historii, a tym samym moją także jako warszawiaka, określa za to w
znacznym stopniu to, co się stało 1 sierpnia, i myślę, że może wielu innych
warszawiaków też. A także to, co się działo PO 17 stycznia 1945 roku, czyli
narodziny nowej Warszawy, jedynej, którą znam z własnego doświadczenia. Ale to
już zupełnie inna historia.

Dla ścisłości historycznej

[indris]

1. Oprócz Armii Czerwonej byli tam równiez Polacy.
2. Wtedy, czyli w 1945, było to przez bardzo wielu postrzegane rzeczywiście
jako wyzwolenie.
3. Warto przypomnieć, że zajęcie Warszawy było fragmentem ofensywy na całym
froncie przebiegającym przez Polskę. Ofensywa doszła miejscami aż do Odry i
wyparła Niemców z większości terenów obecnej Polski.

[chaladia]

Myślę, że to bardzo polityczne, nie pamiętać dziś o tej dacie.
Nie pasuje ona byłym sowietofilom, bo przypomina, jak Stalin kazał swoim
sołdatom stać z bronią u nogi, gdy Warszawa ginęła w powstaniu.
Nie pasuje ona dzisiejszym rusofilom i takim, co liczą na jakieś korzyści z
dobrych stosunków z Rosją, bo może urazić Wielkiego (wciąż nieststy wielkiego)
Brata.
Nie pasuje pogrobowcom Rządu Londyńskiego, bo trzeba by się rozliczyć z tego,
dlaczego wywołano Powstanie Warszawskie bez gwarancji pomocy Sowietów.
Nie pasuje rządom USA i UK oraz ich marionetom w Polsce, bo każde wyjaśnienie
musi zaawierać słowo "Jałta",
Nie pasuje różnym pieknoduchom, którzy chcieliby przyjaznego traktowania
różnych przybłędów zza Buga i Świsłoczy, którzy pracują tu na czarno, handlują
na Stadionie X-Lecia szmuglowanym towarem, często gęsto wykonują "wyroki" lub
po prostu roznoszą AIDS przy trasach wylotowych.

[sloggi]

Jałta - też ciekawa rzecz.

1944

[tarantula01]

chaladia napisał:

> Nie pasuje pogrobowcom Rządu Londyńskiego, bo trzeba by się rozliczyć z tego,
> dlaczego wywołano Powstanie Warszawskie bez gwarancji pomocy Sowietów.

Chcę przypomnieć, że stosunki Polsko-Radzieckie do 1945 roku (wyzwolenie
terenów Rzeczypospolitej) były fatalne. Założenia powstania między innymi były
takie, że Polacy wyzwolą Warszawę własnymi rękami, dzięki temu Armia Czerwona
szybko przekroczy Wisłę i jeszcze do końca 1944 roku wyzwoli polskie ziemie.
Ponadto gdyby powstanie się powiodło, Polacy mieliby więcej atutów w ręku, gdy
toczyły się rozmowy o nas bez nas. Niestety nie poraz pierwszy zostaliśmy
wystawieni do wiatru.

1 sierpnia

[Gość: bob]

Nie ma powodu żeby pamiętać 17 stycznia, ale nie ma też powodu aby celebrować
1 sierpnia. Obydwie daty to symbol bezprecedensowej klęski. Widać że
kilkadziesiąt lat obchodów "wyzwolenia" przez sowietów i "bohaterskiego zrywu
ludu Warszawy" zrobiło swoje. Czy naprawdę nikt nie myśli o tym że Warszawa
mogłaby być normalnym, europejskim miastem gdyby nie Powstanie? Jak zwykle w
kraju nad Wisłą, błędna ocena sytuacji poszła pod rękę z prowincjonalnymi
ambicjami, ale rezultatem był tym razem Armageddon. Mówi się o bohaterstwie
powstańców, o zbrodniczym spowolnieniu działań Czerwonej Armii, ale gdzie są
pytania o sens całej akcji? "Strategiczne" myślenie dowódców Powstania zwala z
nóg. Kilkunastotysięczna "armia" powstańcza, będąca w gruncie rzeczy
pospolitym ruszeniem, miała pokonać regularne oddziały Niemców po to aby
przejąć miasto przed wejściem Rosjan. O dziwo, Niemcy okazali się zbyt silni,
a Rosjanie nie kwapili się z pomocą dla politycznych przeciwników. I Niemcy i
Rosjanie zachowali się w sposób całkowicie przewidywalny, ale niestety nie dla
naszych rodzimych "strategów". Za decyzję o rozpoczęciu Powstaniu powinno się
sądzić, a nie nagradzać akademiami ku czci i nadawaniem nazw kolejnym rondom i
ulicom. To była największa w historii Polski klęska, i to na własne życzenie.
Jej rezultatem było unicestwienie elit (co niestety widać po wypowiedziach
tzw. "warszawiaków") i całkowite zniszczenie miasta. Jestem z Warszawy i na co
dzień widzę dziedzictwo Powstania - kartoflano-buraczaną mentalność
mieszkańców i bieda-bloki w centrum miasta. Celebrować najbardziej idiotyczną
i najbardziej tragiczną KLĘSKĘ w historii miasta? Już słyszę donośny rechot
historii.

17 Stycznia

[Gość: albert]

Data 17 Stycznia jest data symboliczna.
Jest fakt, ze była okupacja niemiecka
i jest fakt, że wkroczyła Armia Czerwona
i polski oddział pod dowództwem por. Jaruzelskiego.

I dla tych faktów jakąś datę trzeba przyjąć.

Inaczej zanegowalibyśmy fakty.