Fatalna pomyłka

[al.1]

Pracujac swego czasu w handlu zagranicznym, podejmowalem Niemca,
ktorego znajomosc polskiego mnie zadziwila. Na pytanie skad tak
dobrze zna polski, opowiedzial mi przygode swojej zony, ktora
doprowadzila go do poznania naszego jezyka. Otoz Niemiec ow ozenil
sie z Polka. Zona jego miala szczere checi nauczyc sie niemieckiego.
Pewnego razu podeszla do grupki ludzi aby zapytac gdzie jest sklep
spozywczy, bo nie znala jeszcze dobrze miasta. Nie zdajac sobie
sprawy z niewlasciwego rozroznienia slow, zadala pytanie: “Wo sind
die liebesmittel?” Salwa smiechu jaka wywolala tym pytaniem
skutecznie odwiodla ja od nauki niemieckiego, stad maz jej zmuszony
zostal do nauczenia sie polskiego.

a lol.... normalna rzecz... obojętnie czy w DE,

[Gość: borgia]

a lol.... normalna rzecz... obojętnie czy w DE, Francji, USA...
Tuvalu, Vanuatu lub Timbuktu.... Scheißegal! Wszędzie, gdzie
człowiek próbuje dukać w jakiejś tubylczej gadce - można natrafić na
śmieszki, głupie dowcipy... docinki - po wzruszenie ramionami,
obojętność, niezauważenie... a w najgorszym przypadku - to i po
pysku można dostać - niektóre nieporozumienia, mogą być fatalne...
To żaden tam niemiecki fenomen - czy specjalność ...- ten kto
doświadczył np. we Francji - ich "języczną" gościnność - kann
bestimmt ein Lied davon singen....

A jak to było z tym jej mężem w Polsce? Kiwano mu ze zrozumieniem
głowami? Ja wiem, z radością i uśmiechem, starano okazać
wyrozumiałość cudzoziemcowi - tylko jak już się naprawdę nie dało -
padały nielicznie i bardzo po cichu - niewielkie korekturki - no
cacy, nic tylko się polskiego - w Polsce uczyć...

Ja to mam w ogóle bardzo łatwą - zupełnie uniwersalną metodę nauki
języków obcych --> einfach reden, wie einem der Schnabel gewachsen
ist - mówić, co ślina na jęzor przyniesie, otwarcie, bez zahamowań i
żadnych schnick-schnacków... Po prostu - najpierw gadać, a potem się
zastanawiać co się powiedziało! Najważniejsze to pozbyć się tej
blokady, tego wstydu - on często jest w ogóle bezpodstawny! Ta
blokda powoduje często, że stoimy w miejscu, wpadamy w panikę czy
paranoje... Wtedy to jesteśmy rozproszeni, zamiast koncentrować się
na tym - co chce się powiedzieć, uważamy za to na objawy
najmniejszej krytyki, zamieniamy się w słup soli, zaczynamy się
pocić i zachowywać jak Kaninchen vor der Schlange...Wtedy to - parę
uśmieszków - rośnie do "salwy śmiechu" - a normalne "noch mal
bitte..." - wydaje się aroganckie i wrogie... A tak wcale nie jest -
zwykła bagatelka...
pozdro.

jakbys Waszmoscina balsamem

[Gość: jecki]

malutkie duszyczki posmarowala... :-)

j.

a co? czyżbyś Waćpanna, też podobnych

[Gość: borgia]

do moich harców doświadczyła? ... A jakimi Twojimi poradami czy
podpowiedziami byś nam Waćpana mogła służyć?
Bo moim zdaniem, cha! rzucić męża na pastwę jakiś tam obcych
języków - to raczej głupotka niezła.... żeby nie powiedzieć
zaściankowość i kołtunizm (kołtuństwo?)... To cieszy się baba, że
niby zabłysła inteligencją i babskim sprytem - obracając kota do
góry ogonem - triumfując, że tak pozbyła się tego przykrego
obowiązku - nauczenia się języka - no... jej jakby nie było męża...
No chyba że mit Absicht - na pogaduszkę z mężem - nie miała od
samego początku - zbytnio ochoty... To taka Scheinehe chyba była...
No ale i tak moim zdaniem - mogła przecież szansę chwyćić za kark -
i się uczyć tego DOICZA... Ja nie wiem - takie babsztyle - to moim
zdaniem - to są urodzone... wieczne ofiary - niewolnice własnej
głupoty... A niech się cieszy z tej swojej własnej głupoty... Nigdy
i tak nie pojmie, że sama się wykiwała... No ona to umrze głupią,
ohne Chance auf Verbesserung - jak Amen w pacierzu...

[al.1]

Gość portalu: borgia napisał(a):
...
> A jak to było z tym jej mężem w Polsce? Kiwano mu ze zrozumieniem
> głowami? Ja wiem, z radością i uśmiechem, starano okazać
> wyrozumiałość cudzoziemcowi - tylko jak już się naprawdę nie dało -
> padały nielicznie i bardzo po cichu - niewielkie korekturki - no
> cacy, nic tylko się polskiego - w Polsce uczyć...

Z tym czlowiekiem, co mi opowiedzial te historie, widzialem sie
tylko raz. Com uslyszal, tom opisal. On sie polskiego uczyl w
Niemczech, glownie od zony. Co do reszty, poglad podzielam.

Pozdrowiska