Badania prenatalne

[monikaps]

Witam, jestem w drugiej ciąży, dziecko urodzi się prawdopodobnie około moich 39 urodzin. Moja 3letnia córeczka jest zdrowiutka, zarówno w mojej jak i w męża rodzinie nie występowały choroby genetyczne, a sporo dzieci rodziło się, gdy mamy były po 30tce.
Zastanawiam się, czy w ogóle robić badania prenatalne (oprócz tych zwykłych: USG, krew). Czy mogą wykryć takie choroby, które można leczyć, czy jedyne, co możnaby zalecić, gdyby wyszły źle, to przerwanie ciąży.

[abys6]

Lekarz ginekolog może skierować na takie badania i wtedy się za nie nie płaci.
Jednym z podstaw jest wiek matki. A co do usunięcia zawsze też mnie to
zastanawiała co się wtedy robi.

[skania77]

Przy odrobinie dobrej woli lekarz cię zakwalifikuje do prentalnych- tylko się
upomnij!!! Masz dwa badania za darmo (14.i chyba 20.-23 tydzień), za trzecie
już się płaci (były niejasności ale przynajmniej Śląski NFZ powiadomił o tym
swoich świadczeniodawców i ja płaciłam 150 zł), ale akurat trzecie to już takie
hmm potwierdzające i niektórzy lekarze mówią, że zbędne.
Ja uważam, że jak jest okazja to czemu nie skorzystać? Będziesz spokojniejsza,
a w najgorszej opcji gdyby miało się cokolwiek dziać- po pierwsze: wiele chorób
leczy sie już w łonie matki, po drugie: można się przygotować...A dobrze wiesz,
że zdrowym ludziom niestety też rodzą się czasem chore dzieci ...

[midla]

Jestem w Twoim wieku i zrobiłam badania. Mam przeczucie, że wszystko jest w
porządku, ale wolałam się upewnić i nie spędzić reszty ciąży w niepewności. Po
35 roku życia znacząco, z każdym rokiem wzrasta ryzyko wystąpienia zespołu
Downa. W naszym wieku jest to 1:136. Dlatego takie badanie przysługuje każdej
kobiecie po 35 roku życia. Ale zwykle trzeba się upomnieć o skierowanie - nie
wiem, czy lekarze się boją, że przyczynią się do aborcji, czy są mało
zorientowani?? Tak naprawdę ogromna większość kobiet i tak decyduje się urodzić
dziecko z wadą genetyczną. A przynajmniej po badaniu jest już do tego
przygotowana psychicznie.
Ale nie chce cię martwić, bo przecież nasze dzieci na pewno będą zdrowe i
cudowne :-)

[ewa_janiuk]

Wspomniane przez Panią badania genetyczne finansowane są przez NFZ i są
traktowane jako zalecane. Jeżeli byłaby potrzeba dokładniejszych badań lekarz
prowadzący powinien Panią o tym poinformować. Tak na prawdę niewiele jest
jednostek chorobowych, które można leczyć aktualnie w okresie prenatalnym.

[elaazm3]

Ja rodziłam dziecko w tym roku mając 37 lat.Oboje z mężem jesteśmy nosicielami
galaktozemii(choroba genetyczna układu pokarmowego).Mamy dwie zdrowe córki ale
ze względu na wiek chciałam zrobić badania ale mi odmówiono bo galaktozemia nie
jest powodem aborcji.Dlaczego założono że chcę usunąć ciążę.Przez całą ciążę
miałam dietę jakbym była chora czyli nie mogłam jeść nabiału, podrobów a po
urodzeniu moje dziecko musiało być karmione nutramigenem dopóki nie było
wyników jego badań.Niestety nikt w szpitalu nie spieszył się ze zrobieniem
ich.Pierwszego dnia nie było zlecenia drugiego dnia badanie zaginęło trzeciego
było wykonane.Nikt nie liczył się z tym że ja to przeżywam tyle się klepie o
karmieniu piersią o spokoju dla kobiet ale to tylko teoria.Mój synek jest
zdrowy ale gdybym miała to badanie w ciąży odżywiałabym się inaczej i nie
denerwowała po porodzie pozdrawiam

[midla]

Lekarz nie może odmówić skierowania na badania prenatalne! A jeśli to robi,
trzeba od niego zażądać tej odmowy na piśmie, to może być podstawą skargi. Może
oczywiście odmówić wykonania aborcji ze względu na klauzulę sumienia, ale to
zupełnie inna sprawa. Zresztą genetycy mówią, że bardzo mały procent kobiet,
którym ma się urodzić dziecko np. z zespołem Downa, decydują się usunąć ciążę.
Inna sprawa, że amniopunkcja jest obciążona niewielkim ryzykiem poronienia albo
innych komplikacji - od pół do jednego procenta. Dlatego decyzja o jej wykonaniu
jest pozostawiana wyłącznie rodzicom, genetycy nie nalegają ani na tak, ani na nie.
pozdr
M.

[borejsza]

Ja mam 35 lat i urodze za miesiac moją najukochańszą córeczkę. To moja pierwsza
ciąża, lekarz wypisał mi skierowanie na amniopunkcję choć wszystko było ok. to
profilaktyka i powiedział,że decyzję pozostawia nam. Zdecydowałam się i nie
żałuję choć największym stresem było oczekiwanie na wynik całe 4 tyg. ale
wiedziałam,że będę miała 100% gwarancję,że co zdrowia i płci. Ręce mi drżały
jak otwierałam kopertę z wynikiem. Okazało się,że mamy zdrową dziewczynkę
spełnienie moich marzeń a w szczególności tatusia bo od początku miał dla niej
imię. Dziś mogę powiedzieć,jestem szczęśliwa ,że zrobiłam to badanie i wcale to
nie jest takie straszne. Uwieżcie mi,że druga połowa ciąży jest znacznie
spokojniejsza i pewnie inaczej sie rodzi o czy przekonam się już za niespełna
miesiąc.